மஞ்சப்பை சினிமா விமர்சனம்

08-06-2014

என் இனிய வலைத்தமிழ் மக்களே..!

பாசமலர் காலத்துக் கதை. இப்போதைய வியாபார நுணுக்கங்களுடன் இணைத்து புதிய திரைக்கதையில் கொடுக்க முனைந்திருக்கிறார் இயக்குநர் ராகவன். 

வேங்கடசாமி என்னும் ராஜ்கிரண்தான் படத்தின் உண்மையான ஹீரோ. பெற்றோரை இழந்த தனது பேரன் தமிழை கண்ணும் கருத்துமாக வளர்த்து சென்னைக்கு வேலைக்கு அனுப்பி வைத்திருக்கிறார். பெரிய சாப்ட்வேர் கம்பெனியில் பணியாற்றும் பேரன் தமிழுக்கு இருக்கும் ஒரேயொரு லட்சியம் அமெரிக்கா செல்ல வேண்டும் என்பதுதான். 

இந்த நேரத்தில் பார்த்தவுடன் காதலாக மருத்துவக் கல்லூரி மாணவி லட்சுமி மேனனுடன் காதல்.. சில, பல திரைக்கதைகளுக்குப் பின்பு.. ஹீரோயிஸ வேலைகளைச் செய்து காட்டிய பின்பு வழக்கமான ஹீரோயினாக லட்சுமிமேனன் சிக்கிக் கொள்ள.. ஒரு டூயட்டுக்கு சீன் கிடைத்துவிட்டது.

இப்போதுதான் தாத்தா ராஜ்கிரண் சென்னையில் கால் வைக்கிறார். தனது பேரனை பார்க்க வந்தவர்.. வந்த இடத்தில் செய்யும் அப்பாவித்தனங்கள்தான் மிச்சக் கதை.. என்னதான் அப்பாவித்தனமாய் இருந்தாலும் வெள்ளந்தியாய் அவர் முகம் காட்டினாலும் இப்போதைய சூழலில் இதெல்லாம் நடக்குமா என்றே யோசிக்க வேண்டியிருக்கிறது.. சீரியல்தனமாய் எப்படி காட்டினாலும் பார்த்துவிடுவார்கள் என்று நம்பி சீரியலையும் தாண்டிய அப்பாவி தாத்தாவாய் காட்டிவிட்டார் இயக்குநர். 

ஒரு உதாரணம், லட்சுமி மேனனின் தங்கையை பஸ்ஸ்டாப்பில் ஒருவன் சைட் அடிக்கிறான். அவனை அடித்துவிரட்டிவிட்டு அந்தப் பெண்ணை கையைப் பிடித்திழுத்து அவளது வீட்டிற்கு அழைத்து வருகிறார் ராஜ்கிரண். “உங்கப்பனை கூப்பிடு…” என்றவுடன் அந்தப் பெண்ணும் “டாடி டாடி..” என்கிறார். அவளது அப்பா போலீஸ் டிரெஸ்ஸுடன் “என்னம்மா..?” என்று கேட்டுக் கொண்டே ஹாலுக்குள் வருகிறார். அவரைப் பார்த்தும் அவரருகில் போய் பளாரென்று அவரது கன்னத்தில் அறைகிறார் ராஜ்கிரண். “ஒரு பொம்பளை பிள்ளையை  எப்படி வளர்க்கிறதுன்னு தெரிய வேணாம்.. இப்படியா கண்ட நேரத்துல வெளில அனுப்புறது..?” என்கிறார் கோபத்தோடு.. கன்னத்தைத் தடவியபடியே பரிதாபமாகப் பார்க்கிறார் அந்த போலீஸ் இன்ஸ்பெக்டர்.. எங்கே இதை கொஞ்சம் மறுபடியும் படித்துப் பாருங்கள்..! நம்ப முடிகிறதா..? இதுதான் ராஜ்கிரணின் உச்சபட்ச வெள்ளந்தித்தனம்..!

எதிர்த்த வீட்டில் ரசம் கேட்பது ஓகே.. பக்கத்து வீட்டுக் குழந்தையுடன் விளையாடுவது ஓகே.. பிளம்பர் முதற்கொண்டு அங்கே வேலைக்கு வரும் தொழிலாளர்களுடன் சரிசமமாக பேசுவதும் ஓகே.. இவர்களுக்கு புதிய சட்டையை தானமாகக் கொடுப்பதும் ஓகே.

ஆனால் இதையெல்லாம் தாண்டி குடியிருப்பின் மத்தியப் பகுதியில் இருக்கும் நீரூற்றில் குளிப்பது, துவைப்பது.. டிஷ் ஆண்ட்டனாவை கழட்டி அதில் வடாம் பிழிந்து வைப்பது.. அமெரிக்கன் தூதரக வாசலில் இருக்கும் கொடியைப் பார்த்து சுதந்திர உணர்வு பீறிட “வெள்ளையனே வெளியேறு…” என்று கத்துவது.. பீச்சில் வெளிநாட்டுப் பெண்ணின் மீது கை வைக்கும் பசங்களை ‘என் ராசாவின் மனசிலே’ டைப்பில் எத்தி விளையாடுவது.. போலீஸ் ஸ்டேஷனுக்குள் போய் உட்கார்ந்து அப்பாவியாய் ஈசிஆர் ரோட்டுக்கு வழி கேட்பது.. வீட்டிற்கு வந்து விடும் டிரைவர் போலீஸுக்கு இவரே வழி சொல்வது.. பிரெட் ஹீட்டர் என்று நினைத்து லேப்டாப்பை சுட வைத்து வெடிக்க வைப்பது.. எலி மருந்தை சாப்பிட்டுவிட்ட  குழந்தைக்கு புளிக் கரைசலை கொடுப்பது.. குழந்தையின் பெற்றோர்கள் ராஜ்கிரணை இதற்காகவே மருத்துவமனையில் கரித்துக் கொட்டுவது.. பின்பு உண்மை தெரிந்து அவரைத் தேடுவது.. இறுதியில் தாத்தாவின் முடிவு.. இதெல்லாம் பகல் நேர டிவி சீரியல்களில் ஏற்கெனவே பார்த்து பார்த்து நொந்து போன காட்சிகளின் தொகுப்பு..  

இந்த அலுப்பையெல்லாம் தாண்டி ரசிக்க வைத்திருக்கிறது தாத்தா ராஜ்கிரணின் நடிப்பு. இதனாலேயே தப்பித்தார் இயக்குநர் ராகவன்.

விமல் இன்னமும் தலையாட்டுவதை நிறுத்தவில்லை என்றால் இதனை எதிர்த்து அறப்போராட்டம் நடத்த யாராவது ஒருவர் முன் வர வேண்டும். பரவாயில்லை.. நமக்காக இயக்குநரே தலையிட்டு லட்சுமி மேனனின் வார்த்தைகளிலேயே “யோவ்.. மொதல்ல இந்த மாதிரி தலையை தலைய ஆட்டுறதை நிறுத்து.. அசிங்கமா இருக்கு..” என்று சொல்ல வைத்திருக்கிறார். நன்றி இயக்குநர் ஸார்..

காதல் காட்சிகள் ஓகே.. வீரமான, விவேகமான, காமெடியான, அமைதியான காட்சிகளில் ஓகே.. ஆனால் சோகக் காட்சிகளில் அண்ணன் இன்னமும் கொஞ்சம் முன்னேற வேண்டும் போல தோன்றுகிறது. கிளைமாக்ஸில் எதிர்பார்த்ததைவிடவும் கொஞ்சம் கூடவே நடித்திருக்கிறார் விமல். 

லட்சுமி மேனன் அவரைத் திட்டும்போது அதே ரியாக்சன்தான்.. ஏற்றுக் கொள்ளும்போதும் அதே ரியாக்சன்தான். லட்சியக் கனவான அமெரிக்கா செல்லும் வாய்ப்பை இழந்த லேப்டாப் எரிந்துவிட்டதை பார்த்த பின்பும் கண்களில் ஒரு சின்ன கோபத்தைக்கூட காட்டாத விமல் அண்ணனை என்னவென்று சொல்வது..? இயக்கம் அப்படியோ..? ஆனால் பாடல் காட்சிகளில் அண்ணனின் ஸ்டெப் பை ஸ்டெப் டபுள் ஓகே.. நடனத்தில் நன்கு தேறிவிட்டார் மனிதர்.. 

லட்சுமி மேனனுக்கு என்னதான் ஆச்சு என்று கேட்க வைத்திருக்கிறது இப்படத்தில் அவரைக் காட்டியிருக்கும் அழகு. ஒளிப்பதிவாளர் ஏதும் தூங்கிவிட்டாரா..? குளோஸப் காட்சிகள் முழுவதிலும் லைட் போகிறது.. வருகிறது.. முகத்தின் அழகை கொஞ்சமும் காட்டவில்லை. மேக்கப் போட்டாரா என்றும் தெரியவில்லை. கேமிராமேனின் கைவண்ணத்தில் அழகில்லாத லட்சுமி மேனன்.

ஆனாலும் என்ன நடிப்பில் கைவிடவில்லையே..? “ஆமடா பார்க்க கிழவி மாதிரியேதான் இருக்கா..!” என்பதற்கு லட்சுமி காட்டும் ரியாக்சன்.. ஹி.. ஹி.. ‘பார்த்து பார்த்து’ பாடல் காட்சிகளில் காட்டியிருக்கும் எக்ஸ்பிரஷன்.. ‘பாண்டிய நாடு’ படத்தின் பாடலுக்கு பின்பு இனி வரும் அனைத்து லட்சுமி மேனன் படங்களிலும் இது போன்ற பாடல்களை நிச்சயம் காணலாம்.  தனக்குக் கிடைத்த அனைத்துக் காட்சிகளில் நடிப்பில் குறை வைக்கவில்லை லட்சுமி.

இப்படியொரு தாத்தா நமக்குக் கிடைக்க மாட்டாரா என்று ஏங்க வைக்குமளவுக்கு நடிப்பைக் கொட்டியிருக்கிறார் ராஜ்கிரண். அவரது அப்பாவி நடிப்பை பற்றி கேட்கவே வேண்டாம். ஹீரோவாக நடித்தபோதே வெளுத்தவர். இதிலும் அப்படியே.. அவருடைய இயல்பான குணத்தை அப்படியே ஸ்கிரீனில் காட்டியிருக்கிறார். இறுதிக் காட்சியில் ஒரு மனப் பிசைவு ஏற்படுவது என்னவோ உண்மை. அது ராஜ்கிரணால் மட்டுமே முடிந்தது..! 

ரகுநந்தனின் இசையில் ‘பார்த்து பார்த்து’ பாடலும், ‘ஐயோ ஐயோ’ பாடலும் தாளம் போட வைக்கின்றன. குழந்தைகளுக்கும் பிடிக்கும்வகையில் படம் பிடித்திருக்கும் ‘ஐயோ ஐயோ’ பாடலுக்காக இயக்குநருக்கு ஒரு ஷொட்டு..! 

பொதுவாகவே கிராமத்து மனிதர்கள்தான் உண்மையான பாசத்தையும், நேசத்தையும் கொட்டுபவர்கள் என்கிற மனோபாவத்தை தமிழ்ச் சினிமாக்களும், சீரியல்களும் நம்முடைய புத்தியில் ஏற்றிவிட்டன. அதனை கீழேயிறக்குவது என்பது இப்போதைக்கு முடியாத காரியம் என்பதால் இந்தப் படம் அந்த இலக்கணத்தின்படி பார்வையாளர்களால் ரசிக்கப் பெறும் என்றே நம்புகிறேன்.

ஆனால் இந்த இலக்கணத்தின் மிகப் பெரிய பிழை கதையின் அடிநாதத்திலேயே இருக்கிறது. இத்தனை பாசமான தாத்தாவைவிட்டுவிட்டு பேரன் தமிழ் ஏன் அமெரிக்கா போக வேண்டும் என்று துடிக்கிறார்..? தாத்தா செய்யம் அனைத்து திருவிளையாடல்களையும் பொறுத்துக் கொண்டு அவருக்காக நஷ்டஈடெல்லாம் கொடுத்து சமாளிக்கும் இந்த பேராண்டி, அமெரிக்காவில் போய் செட்டிலாகிவிட்டால் ஊர் திரும்பும் தாத்தாவை அடுத்து யார் பார்த்துக் கொள்ளப் போகிறார்கள்..? தன்னைவிட்டு அமெரிக்கா சென்று செட்டிலாக நினைக்கும் பேரனை தாத்தா எப்படி போக அனுமதிப்பார்..? அனுமதிக்கிறார்..? 

என்னவோ போங்க..! 

தாத்தா கடைசியாக ‘இப்படி’ ஆகிவிட்டதால் இனி பேரன் தமிழ் அமெரிக்கா போகும் வாய்ப்பே இல்லை என்று நினைத்து நாம் ஆறுதல்பட்டுக் கொள்ள வேண்டியதுதான்..!

நிஜத்தில் பார்க்கவே முடியாது. ஆனால் திரையில் மட்டுமே இது போன்ற தாத்தாக்களை காண முடியும்..! இதுக்காகவே, ஒரு தடவை தியேட்டருக்கு போய் இந்தத் தாத்தாவை பார்த்திட்டு வந்திருங்க..!

Tweet

புலிவால் - சினிமா விமர்சனம்

8-2-2014

என் இனிய வலைத்தமிழ் மக்களே..!

சினிமாவில் சொல்லப்படும் கதையாடல் என்பது உலகம் தழுவியது. இதனால்தான் உலக சினிமா என்று ஒரு சில திரைப்படங்களைக் குறிப்பிட்டுச் சொல்கிறார்கள். அப்படத்தின் கதைகள் உலகத்தின் எந்தப் பகுதி மக்களாலும் ரசிக்கப்படக் கூடியவை என்கிற அர்த்தத்தில் உலக சினிமா அர்த்தமுள்ளதாகிறது..!

2009-ம் வருடம் பிப்ரவரி 19-ம் தேதி Handphone என்ற தென்கொரிய திரைப்படம் வெளிவந்தது. இதிலிருக்கும் கதை, உலகம் தழுவிய கதை என்பதால் இதுவும் ஒரு உலக சினிமாவாகிவிட்டது.. ரொம்பச் சின்ன கதைதான்..

ஒரு செல்போனின் அதன் உரிமையாளர் சம்பந்தப்பட்ட செக்ஸ் காட்சிகள் பதிவாகியிருக்கிறது. ஒரு நாள், ஒரு சந்தர்ப்பத்தில் அது தொலைந்து போகிறது. இப்போது அது வேறொருவனின் கையில் உள்ளது என்பது உரிமையாளருக்குத் தெரிய வருகிறது. அதனை எடுத்தவனிடம், செல்போனின் உரிமையாளர் திருப்பிக் கொடுக்கும்படி கெஞ்சுகிறான். ஆனால் அந்த செல்போனை இப்போது வைத்திருப்பவன் அதனைத் திருப்பித் தர மறுக்கிறான். செல்போனை தொலைத்தவன் எப்படி தனிப்பட்ட முறையில் துப்பறிந்து தன்னுடைய செல்போனை திரும்பப் பெறுகிறான் என்பதுதான் கதை..!

இது உலக சினிமாவுக்கான கதைதானே..?

நம்மூர்க்காரர்கள் விட்டு வைப்பார்களா..? மலையாளத்தில் முதல் படம் தயாரானது. ‘டிராபிக்’ படத்தின் 100-வது நாள் விழாவின்போது இப்படத்தின் பூஜையும் போடப்பட்டது. படத்தின் பெயர் ‘சப்பா குருஸு’.. இதற்கு தமிழில் ‘தலையும், வாலும்’ என்று அர்த்தம். படத்தைத் துவக்கி வைத்தவர் பத்மபூஷன் கமல்ஹாசன். மலையாள ‘டிராபிக்’ படத்தின் 100வது நாள் விழாவன்று இந்தப் படத்துக்கும் பூஜை போடப்பட்டது. ‘டிராபிக்’ படத்தின் தயாரிப்பாளர் லிஸ்டின் ஸ்டீபன்தான் இந்தப் படத்துக்கும் தயாரிப்பாளர் என்பதால்தான் அன்றைக்கு பூஜை.

பகத்பாசில், வினீத் சீனிவாசன், ரம்யா நம்பீசன், ரோமா அஸ்ரானி, நிவேதா தாமஸ் ஆகியோர் நடித்திருந்தனர். சமீர் தாஹீர் இயக்கியிருந்தார். 2011 ஜூலை 11-ல் படம் ரிலீஸானது.. வசூலில் பெரிய அளவுக்கு போகவில்லையென்றாலும், பல்வேறு விருதுகளை பெற்றுக் குவித்தது இப்படம்.

Kerala State Film Awards 2011 – Second Best Actor – Fahadh Faasil

Ramu Kariat Memorial Cultural Forum Awards – Best Second Film – Chaappa Kurish

Film Guidance Society of Kerala Film Awards – Best Supporting Actress – Remya Nambeesan

Vayalar Ramavarma Chalachitra Television Award – Best Actress – Remya Nambeesan

Asianet Film Awards Best Character Actress – Nominated – Remya Nambeesan

Asiavision Movie Awards – Trendsetter Award – Won – Listin Stephen

Vanitha Film Awards – Best supporting Actress – Won – Remya Nambeesan

Mathrubhumi Kalyan Silks Film Awards – Best Path Breaking Movie of the Year – Nominated – Chaappa Kurish

Amrita Film Awards – Best Film – Won – Chaappa Kurish

Kochi Times Film Awards – Best Youth Film – Won – Chaappa Kurish

அடுத்தது கன்னடம் நோக்கிய பயணம். ‘வீர விஷ்ணுவர்த்தன்’ என்ற பெயரில் பி.குமார் என்ற புதுமுக இயக்குநரின் இயக்கத்தில் இப்படம் துவங்கியது. சுதீப், சோனு சூட், பாவனா, பிரியாமணி நடித்திருந்தனர். 2011 டிசம்பர் 8-ம் தேதி படம் ரிலீஸானது. வெறும் 7 கோடியில் தயாரான இப்படம் 20 கோடி அளவுக்கு வசூலை குவித்திருந்தது. படத்தின் துவக்கத்தில் இப்படத்தின் டைட்டிலை மாற்ற வேண்டும் என்று மறைந்த கன்னட நடிகர் விஷ்ணுவர்த்தனின் மனைவி பாரதி, கன்னட பிலிம் சேம்பரிடமும், கன்னட சினிமா அமைப்புகளிடமும் கோரிக்கை வைத்தார். கன்னட திரையுலகின் மூத்த தயாரிப்பாளரான துவாரகீஷ்தான் படத்தைத் தயாரித்தார். பெயர் மாற்றத்திற்கு முதலில் மறுக்க.. பலவித பஞ்சாயத்துக்களுக்கு பிறகு ‘ஒன்லி விஷ்ணுவர்த்தனா’ என்று பெயர் மாற்றப்பட்டது. கன்னடத்திலும் இப்படம் பெரிய அளவுக்கு விருதுகளை வாங்கியிருக்கிறது.

Filmfare Award for Best Director – Kannada – Nominated – P. Kumar

1-st South Indian International Movie Awards 

Best Debut Director – Kannada – Winner – P. Kumar 

Best Film – Kannada – Nominated – B.S. Dwarakish 

Best Actor (Female) – Kannada – Nominated – Bhavana 

Best Actor in a Supporting Role – Kannada – Nominted – Arun Sagar 

Best Actor in a Negetive Role – Kannada – Nominated – Sonu Sood 

Best Cinematographer – Kannada – Nominated – Rajarathnam 

Best Playback Singer (Female) – Kannada – Nominated – Sowmya Raoh

4-th Suvarna Film Awards 

Suvarna Film Awards Best Actor – Winner – Sudeep

Bangalore Times Film Awards

Best Actor – Winner – Sudeep 

Best Film – Nominated – Only Vishnuvardhana

Best Actor in a Negetive Role Male – Nominated – Sonu Sood 

Best Actor in a Negetive Role Female – Nominated – Priyamani

அடுத்ததுதான் இந்த ‘புலிவால்’ என்ற தமிழ் ரீமேக். மலையாளத்தில் தயாரித்த லிஸ்டின் ஸ்டீபனே, ராதிகா சரத்குமாருடன் இணைந்து தமிழில் தயாரித்திருக்கிறார்.

பகத் பாசில் கேரக்டரில் பிரசன்னா.. வினீத் சீனிவாசன் கேரக்டரில் விமல். ரம்யா நம்பீசன் கேரக்டரில் ஓவியா. நிவேதா தாமஸ் கேரக்டரில் அனன்யா, ரோமா கேரக்டரில் இனியா.. என்று ‘நச்’ என்று பொறுக்கியெடுத்த நட்சத்திரங்கள்… கதை மேலே சொன்னதுதான். அதில் எந்த மாற்றமுமில்லை..

‘புலிவால்’ சரியான டைட்டில்தான். ‘புலிவாலை பிடிச்ச கதை’ என்பார்களே.. அது இந்தக் கதைக்கு மிகப் பொருத்தமானது. படத்தில் பெரிய ஆர்ட்டிஸ்ட் இருக்க வேண்டும். அப்போதுதான் தியேட்டருக்கு கூட்டம் சட்டென்று வரும்.. அதேபோல் அந்தக் கேரக்டருக்கு பொருத்தமானவராகவும் இருக்க வேண்டும். தமிழில் வேறு ஆட்கள் இல்லை என்பதால் விமலை தவிர வேறு யாரையும் சொல்ல முடியாது.. பிரசன்னா குட் சாய்ஸ்.. ஓவியா, அனன்யாவும் குட் சாய்ஸ்தான்.. நல்ல கதை, சிறந்த திரைக்கதை, முற்பாதியைவிடவும் பிற்பாதியில் செம விறுவிறுப்பு..!

மலையாளத்தில் மசாலா படங்களையும் ரசிக்கிறார்கள். இது போன்ற சீரியஸான கிரைம் படங்களையும் ரசிக்கிறார்கள். ஆனால் நம்ம தமிழ் ரசிகர்கள்தான் காமெடியும் வேணும்.. பாடல்களும் வேணும்.. என்று பிடிவாதம் பிடிப்பதால் தமிழுக்காக மெனக்கெட்டு சூரி கேரக்டரையும், சூப்பர் மார்க்கெட் மேனேஜராக தம்பி ராமையாவையும் வைத்து முடிந்த அளவுக்கு நகைச்சுவையில் திருப்திபடுத்தியிருக்கிறார்கள்..! சூரி.. இந்தப் படத்துக்காக எஸ்.எம்.எஸ். ஜோக்குகளை மனப்பாடம் செய்திருக்கிறார் போலிருக்கிறது. பலவைகளை ரசிக்க முடிந்தாலும், கொஞ்சம் ஓவர் டோஸாகிவிட்டது.. தம்பி ராமையாவின் டயலாக் டெலிவரியைச் சொல்லவே வேண்டாம்.. பண்பட்ட வில்லன் நடிகராகவும் பிரமிக்க வைப்பவர்.. இதிலும் அப்படியே.. சுந்தரியுடன் மைண்ட் வாய்ஸில் அவர் பேசும் டயலாக்குகள் அனைத்துமே ஜிலீர் ரகம்.. இவர்களின் போர்ஷனுக்கு ஒரு ஷொட்டு..

முற்பாதியில் இரண்டு மாறுபட்ட கலாச்சாரத்தைக் காட்டுவதிலும், ஹீரோ, செகண்ட் ஹீரோக்களின் வாழ்க்கை முறையைக் காட்டுவதிலும் பெரும்பாலான நேரம் செலவானதால், படம் எதை நோக்கிச் செல்கிறது என்பதே தெரியாமல் கொஞ்சம் நெளிய வேண்டியிருந்தது.. 

விமலுக்குள் இருக்கும் ஊசலாட்டத்தை காட்சிகளின் மூலமாகச் சொல்லியும், திருடாதே பாடல் மூலமாக அவரது குணத்தைக் காட்டியும்.. திருப்பிக் கொடுக்க முனைவதைச் சொல்லியிருந்தாலும் அதனை திரைமொழியில் புரிவது போல அழுத்தமாகச் சொல்லாததினால் சில இடங்களில் ஜிவ்வென்று போயிருக்க வேண்டிய முற்பாதி திரைக்கதை சவசவ என்று ஆகிவிட்டது..!

விமலின் நடிப்பை வினீத் சீனிவாசனுடன் ஒப்பிட்டுப் பார்த்து குறை சொல்வதெல்லாம் தேவையில்லாதது..! தமிழில் இவ்வளவுதான் முடியும்.. இல்லாவிடில் புதுமுக நடிகரை நடிக்க வைத்திருக்க வேண்டும். அப்படியெனில் படத்தின் விற்பனைக்கு யார் பொறுப்பேற்பது..? சிறந்த முறையில் விளம்பரம் செய்து.. சிறந்த கதையை பரப்புரை செய்வதுதான் மிகச் சிறந்த வர்த்தக அணுகுமுறை..!

செல்போனை திருப்பிக்கொடுக்க முன் வந்தும், பிரசன்னா அடியாளுடன் வருவது.. சம்பந்தமில்லாமல் தன்னை தாக்கியது.. இதையெல்லாம் மனதில் வைத்து இரண்டு முறை செல்போனை கொடுக்க மறுத்து விமல் திரும்புவது ஓகேதான்.. அதையே தன்னுடைய சொந்த லாபத்துக்காக பிரசன்னாவை திசை திருப்புவது என்பதுதான் சினிமாட்டிக்.. இங்கேதான் செமத்தியான டிவிஸ்ட்டு.. இயக்குநர் மாரிமுத்து மூலத்தை சிதைக்காமல் கொண்டு சென்றிருக்கிறார்..

பிரசன்னா ஐடி கம்பெனி ஓனராக அதற்கேற்றாற்போலவே நடித்திருக்கிறார்.. பெண்களை கவர்வது ஒன்றே தனது தொழிலாக இருப்பதை அவ்வப்போது சைலண்ட்டான ஆக்சன்களில் காட்டியிருக்கிறார்.. ஒரு பக்கம் ஓவியாவுக்கு கனெக்சன் கொடுத்துக் கொண்டே, இன்னொரு பக்கம் இனியாவிடம் கோபம் காட்டாமல் பேசிவிட்டு வழிவதெல்லாம்…. இது போன்ற பால்வடியும் முகங்களில் மட்டுமே செய்ய முடியும்..!

அதே துள்ளல்.. அதே குதூலகம்.. அனன்யாவின் அத்தனை நடிப்பும் ‘நீலாங்கரை’ பாடல் காட்சியில் தெரிகிறது.. ‘கிச்சு கிச்சு’ பாடலில் ஓவியாவின் அத்தனை திறமைகளும் தெரிகிறது.. ரெண்டுக்கும்தான் எத்தனை வித்தியாசம்.. ?ஒண்ணு போர்த்திக் கொண்டு.!. இன்னொன்னு முடிந்த அளவுக்கு..?? இந்த இரண்டு பாடல்களைத் தவிர ‘வாழ்க்கை உன்னை’ பாடலும் அந்த சிச்சுவேஷனில் நிறையவே மனப்பாரத்தை ஏற்றியிருக்கிறது.. இசையமைப்பாளர் ரகுநந்தனுக்கு ஒரு ஷொட்டு..

எத்தனை இசையமைப்பாளர்கள் வந்தாலும் சரி.. சென்றாலும் சரி.. காலத்தால் அழியாத இசை என்றாலே இன்றைய தலைமுறைக்கும் இளையராஜாவின் இசைதான் என்பதை எவராலும் மறுக்க முடியாது.. இந்தப் படத்தில் தம்பி ராமையா மற்றும், அவரது காதலிக்காகவும் பயன்படுத்தப்பட்டிருக்கும் ராஜாவின் டியூன்கள் அனைத்தும் சிச்சுவேஷனுக்கேற்ற டியூன்கள். ரகுநந்தனே முடியாமல் ஒதுங்கியிருக்கிறார் என்றால் இசைஞானிதான் யார்..? புரிந்து கொள்ளட்டும் புதியவர்கள்..!

முடிந்த அளவுக்கு படத்தின் தன்மை கெடக்கூடாது என்பதால் மலையாள மூலத்தில் இருந்தே காட்சிகளை இறக்குமதி செய்திருக்கிறார்கள்.. அதற்காக மலையாளத்தில் நடித்த பெண் போலவே இருக்கும் சொர்ணமால்யாவைத் தேடிப் பிடித்திருக்க வேண்டுமா..? அம்மணி எப்படி அந்த கேரக்டரில் நடிக்க ஒத்துக் கொண்டார்ன்னு தெரியலை.. நடிப்புக்காக என்றாலும் அதற்காகவேணும் அவரைத் தனியாகப் பாராட்ட வேண்டும்..!

இத்தனை போராட்டத்திற்குப் பிறகு விமலை தேடிப் பிடித்த பின்பும், அவர் சொன்ன ஒரே வார்த்தைக்கு பிறகு உண்மையைத் தெரிந்து கொண்டு செல்போன் கடைக்காரனை போட்டு புரட்டியெடுப்பதும்… கடைசியில் மனம் மாறி ஓவியாவை கைப்பிடிப்பதாகவும் சென்றிருப்பது இந்திய மொழிகளுக்கேற்ற சினிமாட்டிக் திரைக்கதை..

முற்பாதியில் தம்பி ராமையா-சூரியின் நகைச்சுவையாலும், ஓவியா மற்றும் அனன்யாவின் ஜில்லென்ற ஸ்கிரீன் பிரசென்ஸினாலும் படம் நகர்ந்து பிற்பாதியில் தேடுதல் வேட்டையின் பரபர ஸ்கிரீன்பிளேயில் படத்தை வெகுவாக ரசிக்கவே முடிகிறது..!

கொரியன் படத்தையும், மலையாளப் படத்தையும் பார்த்துவிட்டதினால் படத்தின் பாதிப்பை அவ்வளவாக எழுத்தில் கொண்டு வர முடியவில்லை. ஆனால் எதையும் பார்க்காமல் முதல் படமாக பார்ப்பவர்களுக்கு இந்தப் படம் நிச்சயம் ஒரு புதுவித அனுபவத்தைத் தரும் என்றே நம்புகிறேன்..!

மலையாளம், கன்னடம், தமிழ் என்று முடித்த பிறகு இப்போது தெலுங்கில் ரவிதேஜா நடிப்பில் இதே கதையில் படம் தயாராகி வருகிறதாம். கூடவே மராத்தி மொழியிலும் படத்தை எடுத்துவிட்டார்களாம்.. ஹிந்திக்கு, மலையாள தயாரிப்பாளர் முயற்சி செய்து கொண்டிருக்கிறாராம்.. கதையின் ஒரிஜினல் உரிமையாளரான Kim Mi-hyeon-க்கு இது தெரியாமலேயே இருக்கட்டும்.. ஒருவேளை அவருக்குத் தெரிந்து போய் ரீமேக்கான அனைத்து படங்களையும் பார்த்துவிட்டு “ஐயையோ.. சுட்டாலும் சுட்டீங்க..? இப்படியா என் கதையை எடு்க்கணும்..?” என்று கதறி அழுதுவிட்டாரென்றால்..? பாவமில்லையா..?

மலையாள, கன்னட சினிமாக்கள் பெற்ற விருதுகளை இங்கே குறிப்பிட்டதன் காரணம்.. அடுத்த வருடம் இதே போன்று இந்தத் தமிழ் வடிவமும், ஏதாவது சில வழிகளில் விருதுகளைப் பெற்றாக வேண்டும்.(அதற்கான தகுதியுள்ள படம்தான் இது.) ஆனால் பெறுமா என்பதை யோசித்துப் பார்க்கத்தான்..!

புலிவால் – நிச்சயம் பார்க்க வேண்டிய படம்தான். பாருங்க..!

Tweet

தேசிங்கு ராஜா - சினிமா விமர்சனம்

25-08-2013

என் இனிய வலைத்தமிழ் மக்களே..!

மூணு தலைமுறை தாண்டிய பரம்பரை பகையை முடிவுக்குக் கொண்டு வர எதிரி வீட்டுப் பெண்ணைக் காதலித்து கல்யாணம் செய்ய நினைக்கிறாரு ஹீரோ. கல்யாணத்தப்போ நடக்குற கசமுசால பொண்ணோட அப்பன் கொல்லப்பட.. ஹீரோயின், ஹீரோவை தந்திரமா கொல்லப் பார்க்குறா.. பொண்டாட்டி மனசை மாத்தி புருஷனான ஹீரோ உயிரோட இருக்கானா இல்லையான்றதை நீங்க தியேட்டருக்கு போய் படத்தைப் பார்த்துத் தெரிஞ்சுக்குங்க..!

ஹீரோ இதயக்கனியாக விமல்.. மற்ற படங்களைவிடவும் இதில் ஓரளவு நடிக்கவும் செய்திருக்கிறார். காரணம் இயக்குநராகவும் இருக்கலாம்..! காமெடி படங்களிலேயே நடித்து வருவதால் இதற்கு மேம்பட்ட நடிப்பைக் காட்ட இவருக்கு வாய்ப்புகள் இல்லை என்பதாலும் மனிதர் தப்பித்தே வருகிறார்.. ஆனால் இந்தப் படத்தில் நடனத்திலும் கொஞ்சம் அசத்தியிருக்கிறார்.. ஒரு பாடலின்போது கட்டைகளுக்கு நடுவில் தாளம் தப்பாமல் தொடர்ச்சியாக ஆடியிருப்பதை பார்த்தவுடன் விமல் மீதான எதிர்பார்ப்பு கொஞ்சம் கூடியிருக்கிறது..! இதையே மெயின்டெயின் செய்வார் என்றே எதிர்பார்க்கிறேன்..!

ஹீரோயின் தாமரையாக பிந்துமாதவி. பொண்ணுக்கு கண்ணுதான் பெரிசு.. எப்பவும் முதுகுப் புறத்தை ஓப்பன் பேஜாக வைத்த ஜாக்கெட்டையே அணிந்திருக்கும் பிந்துவுக்கு காமெடிதான் வரலை. ஆனா நடிப்பு வருது. பெரிய அளவுக்கு நடிப்பைக் கொட்டிக் காட்ட  இதில் திரைக்கதை இல்லாததாலும், எப்பவும் முதுகை காட்டிக்கிட்டே இருப்பதாலும் நடிப்பை எதிர்பார்க்கும் அளவுக்கு தமிழகத்து ரசிகர்கள் முட்டாள்களில்லை.. நானும்தான்..!

இவர்கள் இருவரின்  நடிப்புப் பற்றாக்குறையை போக்கியிருக்கிறார்கள் சூரியும், சிங்கம்புலியும்.. சாம்ஸும்.. ரவி மரியாவும்..!  முறைப் பொண்ணு தாமரை தனக்குத்தான்னு தெனாவெட்டா பேசி அது புஸ்ஸாகிப் போன பின்பும் அந்த வீட்டுக்குப் பந்தோபஸ்துக்கு போறேன்னு சொல்லிட்டு வரும் சூரி அண்ட் கோ செய்யும் கலாட்டாவும்.. விமலை தீர்த்துக் கட்ட செய்யும் திட்டம் பணாலாகும் காட்சிகளும் வயிற்றை பதம் பார்க்கின்றன..!

அவ்வப்போது ரவி மரியாவிடம் திட்டங்களைத் தீட்டி கதை சொல்லிவிட்டு பின்பு அது பொசுக்கென்று போன பின்பு ரவியிடம் வாங்கிக் கட்டிக் கொண்டு பரிதாபமாக நிற்கும் அந்த சில காட்சிகளில் சூரி நம்மிடம் நெருங்கி வருகிறார்.. ஈகோ பார்க்காமல் இது போன்று தொடர்ந்தால் நமக்கும் நல்லதுதான்..!

ரொம்ப நாள் கழித்து வினுசக்கரவர்த்தியை திரையில் பார்க்க சந்தோஷமாக இருக்கிறது.. உடல் நலக் குறைவையெல்லாம் பொருட்படுத்தாமல் அவர்தான் நடிக்க வேண்டும் என்று வற்புறுத்தி நடிக்க வைத்திருக்கும் இயக்குநர் எழிலுக்கு எனது பாராட்டுக்கள்..!

ரவி மரியாவின் நடிப்பு கேரியரில் மிக முக்கியமான படமாக இது மாறிவிட்டது. நிச்சயம் அவரால் மறக்க முடியாது.. அந்த காமெடி கிளைமாக்ஸ் அசத்தல்.. மருதமலை மாமணியே என்று ஆரம்பிக்கும் படம் சியர்ஸ் கேர்ள் ஆட்டத்தோடு முடிவடைகிறது..! ஐபிஎல் கிரிக்கெட்டில் ஆடும் அயிட்டம் கேர்ள்ஸ்களை வைத்து திரைக்கதை அமைத்திருக்கும் உத்தியை ரொம்பவே பாராட்ட வேண்டும்..!

படம் முழுவதுமே ஆங்காங்கே தெளித்துவிடப்பட்ட நகைச்சுவைத் துணுக்குகள்தான் படத்தை காப்பாற்றி இறுதிவரையிலும் பார்க்க வைக்கின்றன..! முதல் டிவிஸ்ட் முதல் ரீலிலேயே ஆரம்பிக்கிறது..! அடுத்த ரீலில் இன்னொரு டிவிஸ்ட்.. எதிரியின் மகள்தான் தாமரை என்பது தெரியாமலேயே காதலிக்கத் துவங்குகிறார்.. இப்படி அடுத்தடுத்த ரீல்களிலேயே டிவிஸ்ட் மேல் டிவிஸ்ட்டாக நகைச்சுவையுடன் கொண்டு போய் இடைவேளையில் மாமனாரை கொன்றுவிட்டு நிமிர்ந்து உட்கார வைக்கிறார் இயக்குநர்..!

இடைவேளைக்கு பின்பு.. பழி வாங்கும் போக்கு.. முதல் இரவு நடக்காமல் போவது.. அதையொட்டிய நகைச்சுவைகள்.. சூரி அண்ட் கோவின் தாக்குதலுக்கு பதிலடி சிங்கமுத்து தரும் கவுண்ட்டர்.. என்று பெரிதாக லாஜிக்கை  யோசிக்கவேவிடாத அளவுக்கு திரைக்கதையை காமெடியாக்கி கொண்டு போயிருக்கிறார் இயக்குநர்.

சூரஜ் நல்லுசாமியின் ஒளிப்பதிவும், நண்பர் கோபிகிருஷ்ணாவின் எடிட்டிங்கும் கச்சிதம்.. ஆனாலும் ஒரேயொரு காட்சியில் இணை இயக்குநர்களின் அலட்சியம் தெரிந்தது.. ஒரு  காட்சியில் விமலின் சட்டையில் மாட்டியிருந்த கூலிங்கிளாஸின் ஒரு லென்ஸ் மட்டும் தவறி கீழே விழுவது அப்பட்டமாகத் தெரிகிறது.. மீண்டும் அடுத்த ஷாட்டில் அந்த லென்ஸை எடுத்து சரியாக மாட்டியிருக்கிறார்கள். அப்போ முன்னாடி எடுத்த ஷாட்டில் தவறு இருக்குன்னு தெரிஞ்சு மறுபடியும் அதை ரீஷூட் செஞ்சிருக்க வேண்டாமா..? என்ன புள்ளைகப்பா இவுங்க..? அந்தக் காட்சியின் வேற ஷாட்டுகள் எடுக்காததால் எடிட்டரால் வேறு ஒன்றும் செய்ய முடியாமல் போயிருக்கிறது..! 

இமானின் இசையில் அம்மாடி அம்மாடி பாடலும் நெலாவட்டம் நெத்தியிலே பாடலும் ஓகேதான்.. அந்த போம் போம் போம் பாடலை நடுவில் இடம் பெற்றிருக்க வேண்டியது.. திரைக்கதையின் வேகத்தைக் குறைப்பதாக படம் பார்த்த பல இயக்குநர்களும் சொன்னதால் அதனை புரோமா ஸாங்காக மாற்றிவிட்டதாகக் கூறினார் இயக்குநர் எழில். ஆனாலும் அதுவும் ரசனையாகத்தான் இருக்கிறது..! 

மனம் கொத்திப் பறவையில் என்ன பாடம் கற்றுக் கொண்டாரோ அதையே இதிலும் பயன்படுத்தி வெற்றி பெற்றிருக்கிறார் இயக்குநர் எழில். நிச்சயம் படம் அவருக்கும், தயாரிப்பாளருக்கும் தோல்வியைத் தராது என்றே நம்புகிறேன்..!

ஒரு முறை நிச்சயமாக பார்க்கலாம்..!

டிஸ்கி : 

ரொம்ப வருஷத்துக்கப்புறம் மரத்தடி பஞ்சாயத்து இதுலதான் வருது. விமல், தாமரையை தன்னோட சேர்த்து வைக்கச் சொல்லி பிராது கொடுக்குறாரு. அதை விசாரிச்சு பொண்டாட்டியோ வார்த்தைதான் முக்கியம்ன்னு சொல்லி பிந்துவோட விருப்பப்படியே விமலோட அனுப்பி வைக்குறாங்க பஞ்சாயத்துக்காரங்க. அதுல பஞ்சாயத்து பண்ற ரெண்டு நாட்டாமைகளும் நல்லாவே தீர்ப்பு சொல்லி நடிச்சிருக்காங்கப்பா.. எனக்கு இருக்குற ஒரு டவுட்டு.. இவுங்க ஏன் விஜய்க்கும், ஆத்தாவுக்கும் நடுவுல போயி பஞ்சாயத்து பண்ணி வைச்சிருக்கக் கூடாது..? இனிமே வர்ற எல்லா சினிமா பஞ்சாயத்துக்கும் இதே பாணில இவுகளையே உக்கார வைச்சு பஞ்சாயத்து நடத்தினா என்ன..? யோசிங்கப்பா.. யோசிங்க..!

Tweet

கேடி பில்லா கில்லாடி ரங்கா - சினிமா விமர்சனம்

01-04-2013

என் இனிய வலைத்தமிழ் மக்களே..!

பசங்க, வம்சம், மெரீனா என்று வேறு வேறு எளிய கதைகளில் யதார்த்தமான நகைச்சுவையுடன், சுவாரஸ்யமான திரைக்கதையுடன், அழுத்தமான இயக்கத்துடன் நம்மைச் சந்தித்த இயக்குநர் பாண்டிராஜ், தற்போதைய டிரெண்ட்டுக்கு ஏற்றாற்போல் திசைதிரும்பி புல் அண்ட் புல் காமெடி கச்சேரியை கொடுத்திருக்கிறார்..!

இரண்டு மணி 10 நிமிடங்கள் உங்களுக்காக.. அதையும் தாண்டிய கடைசி 10 நிமிடங்கள் எனக்காக இந்தப் படத்துல எடுத்திருக்கிறேன் என்று பேட்டிகளில் கூறிய பாண்டிராஜின் கூற்று சரியானதுதான் என்றாலும், படத்தைக் கொடுத்திருக்கும்விதம் அந்தக் கடைசி பத்து நிமிடத்தை நினைத்து பார்க்க முடியாத அளவுக்கு இருக்கிறது என்றுதான் நான் சொல்வேன்..!

இரண்டு வெட்டி ஆபீஸர்கள்.. அரசியலில் நுழைந்து கவுன்சிலராகி பணம் பார்க்க வேண்டும் என்பதே ஆயுட்கால லட்சியமாகக் கொண்டிருக்கிறார்கள்..! அவர்களது கனவு பலித்ததா இல்லையா என்பதுதான் கதை..! 

இன்றைய இளைஞர்களுக்கு ஏற்றாற்போல் அவர்களை பிரதிபலிக்கும் ஹீரோக்களாக சிவகார்த்திகேயன் மற்றும் விமல். சிவகார்த்திகேயனின் அப்பாவான இயக்குநர் மனோஜ்குமார், ரயில்வே ஸ்டேஷன் மாஸ்டர்.. விமலின் அப்பாவான டெல்லி கணேஷ் சொத்து சேர்த்து வைத்திருந்தாலும், தன் மகன் சொந்தக் காலில் நின்று வாழ்க்கையில் ஜெயித்துவிட மாட்டானா என்ற நம்பிக்கையுடன் இருப்பவர்.. இரண்டு அப்பாக்களின் அறிவுரைகளும் செவிடன் காதில் ஊதிய சங்காகவே இருக்க.. வாழ்க்கை கற்றுக் கொடுத்த பாடத்தின் மூலம் இவர்கள் உண்மையை உணர்ந்து வாழ்க்கையைத் துவங்கும்போது இருவரது குடும்பத்திலும் ஏற்படும் இழப்பையும், சோகத்தையும் மிக அழகாகப் பதிவு செய்திருக்கிறார் இயக்குநர்..!

இவர்களுக்குள் ஏற்படும் காதலைக்கூட மிக இயல்பாக ஆரம்பித்துவைத்து படம் முழுக்க வரும் நகைச்சுவையில் இவர்களது காதல் கொடுக்கும் டைமிங்சென்ஸ் காமெடியும் படத்துக்கு மிகப் பெரிய பலம்..! இந்தக் காதல் டிராக்குகள்தான் தியேட்டர்களில் அதிகமாகவே கைதட்டலை வாங்குகின்றன..! விமல்-பிந்து மாதவி ஜோடியைவிடவும் சிவகார்த்திகேயன்-ரெஜினா ஜோடி கொஞ்சம் கூடுதலாகவே ஸ்கோர் செஞ்சிருக்காங்க..!

சிறந்த நடிகையாக தெரிய வேண்டுமெனில் சிறந்த இயக்குநரால் ஆட்டுவிக்கப்பட வேண்டும் என்பது சினிமா நியதி. 'கண்ட நாள் முதல்' படத்தில் கேட்பாரற்று கிடந்த  ரெஜினாவை இப்போது தமிழகமே பாப்பா என்கிறது..! பாண்டிராஜுக்கு நீதான் தேங்க்ஸ் சொல்லணும் பாப்பூ..! தர்மத்தின் தலைவன் ரஜினி ஸ்டைலில் கார்த்திகேயன் செய்யும் அலப்பறைதான் மிக அதிகம்..! டைமிங்சென்ஸ் உள்ள செய்தித் தொகுப்பாளராகவும் வேலை பார்த்த அனுபவம் இருக்க.. ஏற்ற இறக்கத்துடன் எங்கே கடி ஜோக்காக உருமாறுமோ அதே இடத்தில் அதே பாணியில் வசனங்களை பேசியிருக்கிறார் சிவா.. மிகச் சிறந்த தேர்வு இவர்தான்..! 

விமல்.. இனியும் முழித்துக் கொள்ளாவிட்டால் ரொம்பவும் கஷ்டம்தான்..! பிந்துமாதவியிடம் அடி உதை வாங்கிவிட்டு அதனை வெளியில் சொல்லாமல் நாகரிகமாகச் சொல்லி சமாளிக்கின்ற காட்சியில் மட்டுமே இவரை நடிகராகப் பார்க்க முடிந்தது.. இறுதிக் காட்சியில் டெல்லி கணேஷிடம் பேசும்போதுகூடவா அப்படியே இருக்க வேண்டும்..? இது போன்ற கேரக்டர்களில் தொடர்ந்து நடித்துக் கொண்டேயிருந்தாலும், போகப் போக ரசிகர்களுக்கு போரடித்துவிடும்..!

தனது மூலதனமான கண்ணை வைத்தே சீன் வைத்த பாண்டிராஜுக்கு பிந்துமாதவியும் ஒரு தேங்க்ஸ் சொல்லணும்..! நொடியில் இவர்களது பேச்சும், காதலும் வளர்வதும், அதற்கு கண்ணை வைத்தே கொண்டு சென்றிருக்கும் திரைக்கதையும் சூப்பர்..! இவருடைய குடும்பத்தினரின் கேரக்டர் ஸ்கெட்ச்.. பிந்து மாதவியின் அப்பா போடும் கண்டிஷன்கள்.. அவரது அம்மாவின் பேச்சுக்கள் என்று நகைச்சுவையை கலந்து கட்டியடித்திருக்கிறார் இயக்குநர்..!

வீட்டோடு மாப்ளையாகி வேலை வெட்டியில்லாமல் ஊரைச் சுத்தும் சூரி போன்று நாட்டுல நிறைய பேர் இருக்கத்தான் செய்றாங்க..! எப்போதெல்லாம் விமலும், சிவகார்த்திகேயனும் போரடிக்கத் துவங்குகிறார்களோ அப்போதெல்லாம் சூரிதான் இடையில் புகுந்து நம்மையும் சமாளிக்கிறார்.. அவர்களையும் சமாளிக்கிறார்..! மனைவியிடம் 'வாடா' 'போடா' என்ற பேச்சையும் கேட்டுவிட்டு அப்படியும் கடைசியாய் பணத்தை வாங்கிக் கொண்டே வெளியேறும் அந்தப் ‘பொறுப்பு’ள்ள இளைஞன் கேரக்டராகவே இருந்து காட்டியிருக்கிறார் சூரி...!  

இவ்வளவு சிறந்த நகைச்சுவை வசனங்களை எழுதும் திறமையுள்ள பாண்டிராஜ் இதனை தேக்கிவைத்துவிடாமல் மீண்டும் தனது நகைச்சுவை ராஜபாட்டையை தொடர்ந்து நடத்த வேண்டும் என்றே விரும்புகிறேன்.. இதன் உச்சக்கட்ட காமெடி, ஓட்டு எண்ணிக்கை அன்று நடக்கும் அடிதடி காட்சிதான்..! இதைக்கூட இவ்வளவு நகைச்சுவையாக எடுக்க முடியுமா என்று ரொம்பவே யோசிக்க வைத்திருக்கிறார் இயக்குநர்..!

எப்போதெல்லாம் இளைஞர்கள் தியேட்டர்களில் சோர்வடைவார்களோ அந்தந்த இடங்களில் எல்லாம் அவர்களுக்காகவே ஸ்பெஷல் பூஸ்ட்டாக காமெடி வசனங்களை அள்ளித் தெளித்திருக்கிறார்..! பாராட்டுக்கள்..! இதேபோல் பிந்து மாதவியும், விமலும் ஒருவரையொருவர் அடித்துக் கொள்ள முனையும் காட்சிகளெல்லாம் வயிறே புண்ணாகிவிட்டது..! எப்படிங்கய்யா இப்படியெல்லாம் ஐடியா வருது..?

மானம், ரோஷம், வெக்கமெல்லாம் நண்பர்களுக்குள் பார்க்கவே கூடாது என்று    ஆரம்பத்திலேயே சொல்லிவிட்டதால் எந்தவொரு லாஜிக்கையும் நாமும் பார்க்காமலேயே இருக்கலாம்..! இறுதிக் காட்சியில் மனோஜ்குமாரின் அந்த விபரீத முடிவும், அதன் உண்மைத்தன்மை பற்றி பின்பு  விவரிக்கும் காட்சியும் நூறு சீரியல்களுக்கு சமம்.. 500 எபிசோட்களில் சொல்லி முடிக்க வேண்டிய கதையை கடைசி 10 நிமிடங்களில் மட்டுமே சொல்லி முடித்திருக்கிறார் இயக்குநர்..!

அரசியல் காட்சிகளில் இத்தனை அழுத்தமாக கூட்டத்தைக் கூட்டி படத்தைக் கொடுத்திருக்கும் பாண்டிராஜின் சிரத்தையை பாராட்டத்தான் வேண்டும்..! வனவாசத்தில் வரும் ஒரு காட்சியை இதில் நைஸாக புகுத்தியிருக்கும் பாண்டிராஜுக்கு எனது பாராட்டுக்கள்..! கவுன்சிலராக பிளான்போட்டு ஒவ்வொரு ஓட்டாக கவர் செய்யும் அந்த நகைச்சுவைகள் ரொம்பவே சுவாரஸ்யம்.. இவர்கள் கொடுத்த பில்டப்பை பார்த்தபோது நிஜமாகவே ஜெயித்துவிடுவார்களோ என்ற எண்ணத்தை நமக்குள் ஏற்படுத்துகிறது..! விழுந்தது வெறும் 31 ஓட்டுகள் என்பதையும், அதற்கு விமல் கொடுக்கும் சமாதானத்தையும் இப்போது நினைத்தாலும்..????? 

கேர்லெஸ்ஸாக வேட்பாளர் விண்ணப்பத்தை பதிவு செய்திருப்பது.. இதனைத் தெரிந்துகூட விமல் முகத்தில் தெரியும் அந்த சாந்த சொரூபம்.. அதைவிட அதிர்ச்சி..! வேட்பாளர் பரிசீலனையில் வேட்பாளர் உடன் இருக்க வேண்டு்ம் என்பதுகூடவா இவர்களுக்குத் தெரியாது..! நினைத்த மாத்திரத்தில் டாஸ்மாக்கில் பழைய பாட்டில்களை விமல் அண்ட் கோ கையகப்படுத்துவது என்பதெல்லாம் படத்திற்காக திணிக்கப்பட்ட அவசர கதைகள் என்று தெரிவதால் மன்னிக்கலாம்..!

எல்லாம் சரிதான்.. ஆனால் எனக்குள் இந்தப் படம் கொடுத்த ஒரு ஏமாற்றமும் மிகப் பெரியது.. இன்றைய இளைய சமுதாயத்தில் பத்தாம் வகுப்பு, பன்னிரெண்டாம் வகுப்பு மாணவர்களே மது அருந்துவது பரவி வரும் வேளையில் இப்படி நிமிடத்துக்கு நிமிடம் தண்ணியடிப்பது போன்ற காட்சிகளை வைத்திருக்கத்தான் வேண்டுமா..? அது அவசியம்தானா..? ஏதோ ஒரு காட்சி.. இரண்டு காட்சியென்றால் ஓகே.. படம் முழுவதிலும் அப்படியே என்றால், படம் பார்க்கும் சிறார்களுக்கு இதெல்லாம் சகஜம்தானே என்ற எண்ணமும் வந்துவிடாதா..? கடைசியாக டைட்டில்போடும்போது பாண்டிராஜும் சேர்ந்து தண்ணியடிப்பதுபோல காட்சிகள் வர.. ரொம்பவே வெறுத்துப் போனேன்..! இவ்வளவு சிறந்த நகைச்சுவைப் படத்திற்கு விழுந்த திருஷ்டிப் பொட்டுவை போல இந்தக் காட்சியும் அமைந்துவிட்டது..! 

குடியினால் வரும் தீமைகள் பற்றி இரண்டு அப்பன்களுமே படத்தில் பேசவில்லை.. சொல்லவில்லை.. இயக்குநரும் சொல்லவில்லை.. ஆக, குடியை நியாயப்படுத்தும்விதமாக அமைந்துவிட்டது இப்படம்..! இத்தனை குடிகார காட்சிகளைக் கொண்ட இப்படத்திற்கு நியாயமாக ‘ஏ’ சர்டிபிகேட்டுதான் கொடுத்திருக்க வேண்டும்.. ஆனால் ‘யு’ கொடுத்து புண்ணியத்தைக் கட்டிக் கொண்டிருக்கிறது சென்சார் போர்டு..! இதற்கு இந்த போர்டு இருந்தாலென்ன..? இல்லாமலேயே போனால்தான் என்ன..? 

Tweet

சில்லுன்னு ஒரு சந்திப்பு - சினிமா விமர்சனம்

16-02-2013

என் இனிய வலைத்தமிழ் மக்களே..!

ஒரு படத்தில் வெற்றியைக் கொடுத்துவிட்டால் அடுத்த படத்தில் கதையைப் பற்றியே யோசிக்க வேண்டாம் என்று விதி இருக்கிறதா என்ன..? நடிகர் விமல் இஷ்டம் படத்தின் தோல்வியின்போதே யோசிக்க வேண்டிய விஷயம் இது..! மீண்டும் மீண்டும் கதைத் தேர்வில் கோட்டைவிடுகிறார்..! இதுவும் அப்படியே..!

ப்ளஸ்டூ படிக்கும்போது உடன் படிக்கும் ஓவியாவை லவ்வுகிறார் விமல். அது கல்யாணம்வரைக்கும் போகாமல், 18 வயது நிரம்பியவுடன் திருமணம் என்ற கண்டிஷனோடு பாதியிலேயே நின்றுவிடுகிறது.. 14 வருடங்கள் கழித்து மீண்டும் ஒரு காதல்.. இந்தக் காதல் கைகூடி நிச்சயத்தார்த்தம்வரையிலும் செல்கிறது. அன்றைக்கு பார்த்து முதல் காதல் மேட்டர் இரண்டாவது காதலிக்குத் தெரிய வர, முதல் காதலி என்றைக்காவது திரும்பி வந்தால் என் கதி என்னாவது என்ற கேள்வியோடு நிச்சயத்தார்த்தை நிறுத்துகிறாள் 2-வது காதலி.. இறுதியில் விமல், யார் கையைப் பிடித்தார் என்பதுதான் மிச்சம் மீதிக் கதை..!

விமலுக்கு சீரியஸ் கேரக்டர்கள் ஒத்தே வராது என்பதற்கு இந்தப் படமும் சாட்சியாகிவிட்டது. மனிதர் இனிமேல் காமெடியை மட்டுமே செய்துவிட்டுப் போவது அவருக்கும் நல்லது. தயாரிப்பாளர்களுக்கும் நல்லது..! படத்தின் துவக்கத்தில் இருந்து கடைசிவரையிலும் ஒரே முக பாவனையில் பேசிக் கொண்டேயிருந்தால் யாருக்குத்தான் அலுக்காது..? கொஞ்சமும் முகத்தில் நடிப்பைக் காட்டவே மறுக்கிறார்.. என்னதான் தனுஷுக்கு அடுத்து நல்ல தம்பி என்ற முகவாட்டம் இருந்தாலும், அதுவே சினிமாவுக்கு போதாதே.. நல்ல நடிகர் என பெயர் எடுக்க வேண்டாமா..? நடிப்பில் இன்னமும் பல விசித்திரங்கள் உண்டு என்பதை வரும் படங்களில் காட்டினால்தான் விமலுக்கு நல்லது...!

ஓவியாதான் அதிகமாக நடித்திருக்கிறார்போலும் என்று பலரும் நினைத்துக் கொண்டிருக்க.. இடையில் சத்தமில்லாமல் ஸ்கோர் செய்திருக்கிறார் இன்னொரு ஹீரோயின் தீபாஷா.. அழுத்தந்திருத்தமான தமிழ் உச்சரிப்பு.. சரளமான, இயல்பான இடிப்பு.. வலுக்கட்டாயமில்லாத முக பாவனைகள்.. கொஞ்சம் முயன்றால் தேறும்..! தலையில் குட்டிக் கொள்ளும் மேனரிஸத்தால் எந்தப் புண்ணியமுமில்லை என்றாலும், சினிமாவில் இவரை அடையாளம் காட்டவே ஒரு அடையாளம் கிடைத்துவிட்டது..! 

சிரிப்பதைத் தவிர வேறொன்றுமில்லை ஓவியாவிடம்..! அந்த அழகை இன்னும் எத்தனை படங்களில் ச்சும்மா பார்த்துக் கொண்டேயிருப்பது என்றும் தெரியவில்லை.  மனோபாலாவின் காமெடியில் 2 இடங்களி்ல் மட்டுமே தியேட்டரே அதிர்ந்தது..! "நீ இவுங்க மகளோட குடும்பமே நடத்தினாலும், கண்டுக்காத குடும்பம் இது.." என்று தீபாஷாவின் குடும்பத்தைக் குத்திக் காட்டும் இடமும், அப்பன் மனோபாலா எந்திரன் ஸ்டைலில் நிற்பதுமான காட்சியும் மட்டுமே இப்படத்திற்குக் கிடைத்த இரண்டே இரண்டு கைதட்டல்கள்.. 

காபி குடிப்பதைபோய் ஒரு இரட்டை அர்த்தத்திற்கு உவமையாக்கி இருப்பது தேவைதானா..? இனிமேல் இதுக்கும் தனியா விளக்கம் சொல்லியே ஓய்ஞ்சு போகணும் போலிருக்கே..! வழக்கமான பாடல் காட்சிகள்.. பாடல்கள்.. 'பஸ்ஸே பஸ்ஸே' பாடலில் இரண்டு குத்தாட்ட அழகிகள்..! இடையிடையே மாறி மாறி காட்டியிருக்கும் வித்தை எதற்கு என்றுதான் தெரியவில்லை..!

ஒளிப்பதிவு ஒன்றுதான் படத்தில் சொல்லிக் கொள்ளும்படியிருக்கிறது..! ஊட்டி என்று சொல்லி கொடைக்கானலைக் காட்டியிருக்கிறார்கள்.. அதையும் இன்னமும் கொஞ்சம் அழகாக்கியிருக்கலாம்.. ஆனாலும் சென்னையில் எடுத்ததை கோடையில் எடுத்ததாகவும், பெங்களூரில் எடுத்ததை வெளிநாட்டில் எடுத்ததுபோலவுமாக காட்டி சிக்கனத்தைக் காட்டியிருக்க வேண்டாம்தான்..!

ஓவியா சென்னை சென்ற பிறகு, அவரை விமல் தொடர்பு கொள்ளவே இ்ல்லையா..? ஏன்..? செல்போனிலேயே குடும்பம் நடத்திக் கொண்டிருக்கும் இந்தக் காலத்தில் இதெல்லாம் முடியாத விஷயமா என்ன என்றெல்லாம் ரொம்பவே நம்மை யோசிக்க வைக்கிறார் இயக்குநர்.. ஓவியா மீதான காதல் உண்மையாக இருந்தால், அவர்களது கல்யாணம் எப்போதோ முடிந்திருக்குமே..?  ஓவியா மீதான காதலுக்கு மங்களம் பாடாமலேயே அடுத்தக் காதலுக்கு பூஜை போடுவது ஏன்..? இறுதியில் ஓவியாவை பார்த்தும் அது இன்பாச்சுவேஷன் என்பதாகச் சொல்லி அதைத் தவிர்க்கும் விமலின் கேரக்டரை பார்த்தால் அது சீரியஸாகவும் இல்லை.. காமெடியாகவும் இல்லை..! இதில் பரிதாபம் எங்கேயிருந்து வரும்..? இதில் 2 குடும்பத்தினரும் ரொம்பவே அன்னியோன்யம் போல பழகிவிட்டு, கல்யாணத்தைப் புறக்கணிக்கும் தீபாஷாவை மனம் மாற்ற முடியவில்லை என்கிறார்கள்..! இறுதிக் காட்சியில் சொல்லி வைத்தாற்போல் அனைவருமே ஏர்போர்ட்டில் வந்து காத்திருக்கிறார்கள்..! ம்.. இடையிடையே காட்சிகளை முன்ன பின்ன காட்டியதில் கொஞ்சம் கிர்ரென்றானது நமக்கு..! தீபாஷாவின் அறிமுகக் காட்சியையும், போலீஸ் ஸ்டேஷன் வாசலில் நடக்கும் ஓவியா, விமல் பிரிவுக் காட்சியையும் தனியே காட்டியது மட்டுமே இந்தப் படத்தில் சொல்லக் கூடிய விஷயங்கள். 

விமலின் பாட்டி என்று அம்மா வயதில் ஒருவரைக் காட்டுகிறார்கள்.. திடீரென்று டூயட் பாடலின் முடிவில் விமல்-ஓவியா கிஸ் அடிப்பது போலவும், அதனை ஓவியாவின் அம்மா பார்ப்பது போலவும், உடனேயே ஓவியாவின் அப்பா சென்னைக்கு டிரான்ஸ்பர் வாங்கிவிட்டதாகவும் சொல்லி சிங்கிள் ஷாட் மூலமாகவே கதையை டைவர்ட்க்காயிருக்கிறார்கள். அவ்ளோ கால்ஷீட் பஞ்சம் போலும்..! 

சென்சார் போர்டு சீர்த்திருத்தம் செய்யப்பட்டாக வேண்டும் என்ற கருத்துக்கு கொஞ்சம் உரம் போட்டு வளர்த்திருக்கிறது இந்தப் படத்தின் வகுப்பறைக் காட்சிகள்.. ஓவியா விமல் பற்றி வாத்தியாரிடம் புகார் சொல்வது.. இதற்கு விமல் தெனாவெட்டாக பதில் சொல்வது.. அப்போது வரும் டீச்சரை ஓவியா போலவே நடக்கச் சொல்லி வாத்தியாரை பார்க்கச் சொல்வது.. என்று இந்தக் கர்மத்தையெல்லாம் பள்ளி வகுப்பிலேயே நடப்பதாகக் காட்டினால் யார்தான் சினிமாக்காரர்களைத் திட்டாமல் விடுவார்கள்..? நம்மாளுகளே ரோடு போட்டுக் கொடுக்குறாங்கப்பா..! முற்றிலுமாக நீக்கப்பட்டிருக்க வேண்டிய காட்சி இது..! 

ஓவியாவின் தாத்தா சாருஹாசனின் டைவர்ஸ் விவகாரம் படத்தில் ஒரு சுவையான திருப்பமாக இருந்தது.. அதனை வைத்தே கதையை இன்னமும் சுவாரஸ்யப்படுத்தியிருக்கலாம். நிறைய ஸ்கோப் இருந்தும் இயக்குநர் வீணடித்துவிட்டார்..! கல்யாணத்துக்கு அழைப்பு விடுத்து சேர்ந்ததுபோலவே, டைவர்ஸுக்கும் அழைப்பு விடுத்து பிரிவதைச் சொல்வது என்ற அந்த நிகழ்ச்சியை பரவசப்படுத்தியிருக்கலாம்..! ப்ச்.. எல்லாம் வீணாப் போச்சு..!

விமல்-ஓவியா காதல்.. விமல்-தீபாஷா காதல்-மோதல், தாத்தா-பாட்டியின் டைவர்ஸ் என்ற மும்முனை கதைகளோடு கொண்டு போய் ஒரு நல்ல எண்ட்டர்டெயின்மெண்ட்டாகவே நிகழ்த்தியிருக்க வேண்டிய கதை.. கூட்ஸ் வண்டிபோல் தேய்ந்து போய் ஷெட்டில் ஓரம்கட்டி நின்றுவிட்டது சோகம்தான்..!

Tweet

மை - சினிமா விமர்சனம்

22-04-2012

என் இனிய வலைத்தமிழ் மக்களே..!

சென்ற வாரம் வெளிவந்த படங்களிலேயே பார்க்கக் கூடியதாக இருப்பது இது ஒன்றுதான்..! 

சுனாமி சுப்பு. பகுதி நேர அரசியல் பேச்சாளன். கூட்டங்கள் இல்லாத நேரத்தில் நண்பர்களுடன் சேர்ந்து கொள்ளையடிக்கும் பகுதி நேர திருடன். திருடியவைகளை மார்க்கெட்டில் பகிரங்கமாக விற்பனை செய்யும் அளவுக்கு தில்லாலங்கடி திருடன்..! அவனது மேடை பேச்சுக்காக, அவனை சப்போர்ட் செய்யும் ஆளும்கட்சி..! இவனுக்குள்ளும் ஒரு காதல். சிறுவயது முதலேயே வீட்டுக்கு அருகில் இருந்த பானுமதி மீது ஈர்ப்பு.. அவளோ சின்ன லோக்கல் டிவிக்கு ஓனர்..! சமூக விழிப்புணர்வு மிக்க நிகழ்ச்சிகளைத்தான் ஒளிபரப்பு செய்ய வேண்டும் என்பதில் கொள்கைக் குன்றாக இருப்பவள். தன் மீது ஒரு தலைக் காதலாக இருக்கும் சுப்பு, தனது அரசியல் மற்றும் திருட்டு வேலைகளைக் கைவிட்டு யோக்கியமாக இருந்தால் மட்டுமே தன் கழுத்தில் தாலி கட்ட முடியும் என்கிறாள் பானுமதி.. சுப்பு எதைத் தேர்ந்தெடுத்தான் என்பதுதான் மிச்ச மீதிக் கதை..!

விமல் நடித்திருக்க வேண்டிய படம். நடித்திருந்தால் ஹிட்டாக வாய்ப்பு உண்டு என்று அடித்துச் சொல்லலாம்..! ஆனால் இதில் சுப்புவாக விஷ்ணுப்பிரியன்..! ரொம்ப அலட்டல் இல்லை..! அரசியல் பேச்சில் ஏற்ற இறக்கமும், நடிப்பும் அவசியம். சுத்தமாக இல்லை..! அனாவசியமாக கத்திக் கூப்பாடெல்லாம் போடாமல் இயல்பான பேச்சை இயக்குநர் அனுமதித்திருப்பதால், விஷ்ணுப்பிரியனின் நடிப்பெல்லாம் ஒரு பெரிய விஷயமாக தெரியவில்லை..! 

பானுமதியாக ஸ்வேதாபாசு..! கேரளத்து அழகி என்பது மட்டும் தெரிகிறது..! அம்மணியின் சினிமா ஜாதகம் சரிவரத் தெரியவில்லை. தேடிக் கொண்டிருக்கிறோம்..! வேலூர் கோட்டை மதில் சுவரில் விஷ்ணுவுக்கு கொடுக்கும் அட்வைஸின்போதுதான் பாப்பாவை மனசுக்குள் இன்னும் அழகாகப் பிடிக்கிறது..!  

சுனாமியே வரும்.. தீப்பொறியே வரும் என்று பில்டப்பை கொடுத்துவிட்டு சாதாரணமாக பேச வைத்திருக்கிறார்கள். நல்ல எழுத்தாளர் கூடவா வசனம் எழுத கிடைக்கவில்லை..!? இடைவேளையின்போது ஸ்வேதா பாசு பேசும் வசனமும், ஜெயப்பிரகாஷ் அள்ளி விடும் அரசியல் ராஜதந்திரங்களும் மட்டுமே அசத்தல்..!

ஜெயப்பிரகாஷ்.. மனிதர் எந்த வேடம் கொடுத்தாலும் அசத்துகிறார்..! வில்லன்களுக்கே உரித்தான தனி நடிப்பு அண்ணனிடம் நிறையவே உள்ளது. வார்டு கவுன்சிலர் தேர்தலில் தோற்றுப் போகும் முன்னாள் கவுன்சிலரை செருப்பால் அடித்துவிட்டு திட்டும், அந்த 45 செகண்ட்டுகள் கொண்ட காட்சியே சாட்சி..!

ரவுடிகளை காதலிக்கும் பெண்கள் அல்லது அவர்களைத் திருத்த முயலும் பெண்கள் வரிசையில் இந்தப் படமும் இடம் பிடித்திருக்கிறது. ஒவ்வொருவரும் ஒவ்வொரு பாணியில் திரைக்கதை எழுதி கொண்டு வருகிறார்கள். இதில் இடைவேளைக்கு பின்பு திரைக்கதையில் கூட்டியிருக்கும் வேகம்தான் படத்தை ரசிக்க வைக்கிறது..!

இசையமைப்பாளரும், ஒளிப்பதிவாளரும் படத்தில் இருக்கிறார்கள் என்பது தெரிகிறது..! தேவதை என்ற பாடல் மட்டுமே  கேட்கும்படியாக இருக்கிறது.. பாடல் காட்சிகளில் கை, கால்களை அசைத்து கொடுமை செய்வது இன்னும் எத்தனை வருடங்கள் தொடரும் என்று தெரியவில்லை..!

கதாநாயகிக்குள், நாயகன் மீதான காதல் வரக் காரணமான அந்த மனநோயாளியைக் காப்பாற்றும் காட்சியில் அழுத்தம் உண்டு.. யதார்த்தம் நிறைய..! நாயகிக்காக சுப்பு இதனை நிறைவேற்றிய பின்பு ஹீரோயின் சுப்பிவிடம் கேட்கும் காரணங்களும், அட்வைஸ்களும்தான் பிற்பாதி கதை என்பதால், இந்த இடத்தில் இயக்குநரின் இயக்கத் திறமை பாராட்டுக்குரியது..!

செங்கல் சூளைக்குள் கொலை செய்துவிட்டு தப்பிக்கலாம் என்று நினைப்பது ஒருவிதத்தில் சரி என்றாலும், காணாமல் போனவரைத் தேடும் முயற்சியும், கட்சிக்குள் என்ன நடந்திருக்கும் என்பதையும் தொடராமலேயே சென்றிருப்பது சட்டப்படி லாஜிக் குற்றம்தான் யுவர் ஆனர்..! கிளைமாக்ஸில் ஏற்படும் அந்த டிவிஸ்ட் மக்கள் எதிர்பார்க்காததுதான்..! ஆனால் அழுத்தமான காரணமும், காட்சியாகவும் இல்லை என்பதில் சிறு ஏமாற்றம்..!

ஆளும் கட்சி கவுன்சிலர்கள் 20 பேர்.. எதிர்க்கட்சி கவுன்சிலர்கள் 20 பேர் என்ற திரிசங்கு சொர்க்க நிலையில் இருக்கும் வேலூர் மாநகராட்சியின் வருட மாமூல் கணக்கை அள்ளிவீசும் சுப்பு, அதை அள்ளாமலா இருக்கப் போகிறார்..? அந்த நினைப்பினால்தானே மேயர் பதவியை தன்னிடம் கொடு என்று கேட்கிறார். பின்பு இவர் எப்படி நல்லவராவார்..? போலீஸாரின் ஆசியுடன் திருட்டு.. கட்சிக்காரர்களின் உதவியுடன் கேஸில் இருந்து தப்பிப்பது..! காதலியின் அப்பா மகள் மேல் கரிசனமாக இருப்பது..! இப்படியொரு ரவுடிதான் தனக்கு மருமகன் என்று அவர் நினைத்திருப்பது..! ஓட்டு போடாவிட்டால் வீட்டில் திருட்டு நடக்கும் என்று மக்களை பயமுறுத்துவது.. ஓட்டுக்கள் இதனாலேயே சுப்புவுக்கு விழுவது என்று பல ஓட்டைகளை வைத்துக் கொண்டாலும் யாரும் கேள்வியெழுப்பாமல் பார்த்துக் கொண்டு படத்தை முடித்திருக்கிறார் இயக்குநர். 

இந்த வாரக் கோட்டா ஒரு படம்தான் என்றால் கண்ணை மூடிக்கிட்டு தியேட்டருக்கு போங்க..!

Tweet