திடீர் பாசம்..! - சர்வேசனின் நச் கதைப் போட்டிக்கான சிறுகதை..!

15-11-2009

என் இனிய வலைத்தமிழ் மக்களே..!

நம் வலையுலக இனிய நண்பர் சர்வேசன் அவர்கள் நடத்துகின்ற 'நச்!-2009 சிறுகதைப் போட்டி'க்காக நான் எழுதியிருக்கும் சிறுகதை இது..

திடீர் பாசம்..!

சந்திரன் மிக வேகமாகவே நடந்து கொண்டிருந்தான். அவனது கையைப் பிடித்தபடியே வந்து கொண்டிருந்த சிறுவன் அவனது வேகத்துக்கு ஈடுகொடுக்க முடியாமல் கிட்டத்தட்ட ஓடியபடியே உடன் வந்து கொண்டிருந்தான். சந்திரனின் ஒரு கை பேப்பர் கவரை பிடித்திருக்க அவனது மறுகையின் மணிக்கட்டுப் பகுதியைப் பிடித்தபடியே வருகிறான் சிறுவன்.

"என்ன பசிக்குதா..?" என்று சிறுவனை பார்த்து கேட்கிறான் சந்திரன். வாய் திறக்காமல் தலையை அசைத்து 'ஆமாம்' என்கிறான் சிறுவன். "பக்கத்துலதான் வீடு.. போனவுடனேயே சாப்பிடலாம்.. என்ன..?" என்று கேட்க சிறுவன் சரி என்று தலையசைக்கிறான்.

யாருமற்ற அந்த தெருவில் கதவுகளெல்லாம் சாத்தப்பட்டிருக்க தனது வீட்டின் வாசலுக்கு வந்து கதவைத் தட்டுகிறான் சந்திரன். பையன் அவனது கையை இறுகப் பிடித்துக் கொண்டு நிற்கிறான். கதவு திறந்த வேகத்தில் வார்த்தைகளும் வேகமாக பறந்து வருகின்றன சந்திரனை நோக்கி.

"ஐயா வீட்டுக்கு வர்றதுக்கு இவ்ளோ நேரமா..?" என்கிறாள் துளசி.. பையனை இழுத்தபடியே பதில் சொல்லாமல் வீட்டுக்குள் நுழைகிறான் சந்திரன். அப்போதுதான் சிறுவனை பார்க்கும் துளசி, "இது யாரு..?" என்று கேட்க.. அதற்குள் வீட்டுக்குள்ளேயே வந்து நிற்கும் சந்திரன், "யாருன்னு தெரியலை. பார்க்ல உக்காந்திருந்தேன். கிளம்பும்போது வாசல்ல நின்னு அழுதுகிட்டிருந்தான். பாவம்.. யாருமில்லையாம்.. அவங்க மாமா ஊருக்கு போறானாம்.. காசில்லைன்னான்.." துளசியின் குரலைக் கேட்ட சிறுவன் பயந்து போய் சந்திரனின் கால்களுக்குப் பின்னால் ஒளிந்து கொள்கிறான்.

சொல்லி முடிப்பதற்குள், "அதுக்கு.. அப்படியே வீட்டுக்குக் கூட்டிட்டு வந்தர்றதா..?" என்கிறாள் துளசி. "இல்ல துளசி.. ராத்திரியாயிருச்சு. பஸ் இருக்காது.. விடிஞ்சதும் அனுப்பி வைச்சிரலாம்..." என்றபடியே தனது கையில் இருந்த பேப்பர் கட்டை அவளிடம் கொடுக்கிறான் சந்திரன். "இதென்ன சத்திரமா..?" பேப்பர் கட்டில் இருந்த கீரையை வாங்கிக் கொண்டே துளசி கோபப்பட..

சந்திரன் பதில் சொல்லாமல் சிறுவனை பார்க்க சிறுவன் அண்ணாந்து பார்த்தவனின் முகத்தில் அர்த்தம் புரியாத கவலை. வெளியில் அனுப்பி விடுவார்களோ என்ற பயத்துடன் சிறுவன் நோக்க.. "மொதல்ல அவனை கொண்டு போய் விட்டுட்டு வாங்க.." என்று கத்துகிறாள் துளசி. "இல்ல.. ஒரு ராத்திரிதான.. இங்கயே தங்கட்டுமே.. காலைல அனுப்பி வைச்சிரலாம்.." சந்திரன் பையனின் தலையை ஆறுதலாகத் தடவியபடியே சொல்ல..

"னக்குப் பிடிக்கலீங்க.. ராத்திரி தங்கிட்டு காலைல போறதுக்கு இதொண்ணும் மடமில்லை.... கொண்டு போய் விட்டுட்டு வாங்க.." என்று ஹாலில் அவர்களை மறித்து நின்று கொண்டு துளசி சொல்ல.. சந்திரன் 'பாவம்மா..' என்று கண்களாலேயே கெஞ்சுகிறான்.

"முடியாது.. நான் விடமாட்டேன்.. மொதல்ல அவனை அனுப்பிட்டு அப்புறமா உள்ள வாங்க.. ஏதோ பார்க்ல பார்த்தாராம்.. கூட்டிட்டு வந்தாராம்.. கொஞ்சமாவது பொறுப்பு வேணாம்..? இதென்ன விளையாட்டா..?" என்று கேட்டு டைனிங் டேபிளில் பேப்பர் கட்டை பொத்தென்று போட்டுவிட்டு சேரில் அமர்கிறாள்.

"அதை அப்புறமா பேசிக்கலாம்.. பையன் ரொம்ப பசியா இருக்கான்.. மொதல்ல அவனுக்கு கொஞ்சம் சோறு போடும்மா.." சந்திரன் சொல்லி முடிப்பதற்குள் துளசி வெடிக்கிறாள். "நான் என்ன வைச்ச வேலைக்காரியா..? வர்றவன் போறவனுக்கெல்லாம் ஆக்கிக் கொட்டணும்னு எனக்கென்ன தலையெழுத்தா..?" என்கிறாள் ஆக்ரோஷமாக..

சந்திரன் கிட்டத்தட்ட அந்த சிறுவனின் நிலைமையில் இருந்தான் இப்போது. இனியும் துளசியிடம் பேசினால் எட்டு வீடு கேட்கும் அளவுக்குத் தனது குரலை நிச்சயம் உயர்த்துவாள். நாளை காலையில் அக்கம்பக்கம் வீட்டினர் தன்னை பார்த்து சிரிப்பார்கள் என்பது புரிந்தது.. வழக்கம்போலத்தான் இது என்றாலும், அந்தச் சிறுவனை பார்க்க பரிதாபமாக இருந்தது அவனுக்கு. வெளியில் போ என்று சொல்ல வாய் வர மறுக்கிறது..

சந்திரனின் தயக்கத்தைக் கண்ட துளசி.. "டேய் யார்ரா நீ..? உன் பேரென்ன..?" என்று கேட்க பையன் அவள் முகத்தைக் கூட பார்க்க பயந்து சந்திரனுக்குப் பின்னால் பதுங்கிக் கொள்ள.. "அவன் பேர் என்ன..?" என்கிறாள் சந்திரனிடம்.

சந்திரன் உண்மையாகவே "தெரியலம்மா.." என்று சொல்ல.. "ஐயோ.." என்று சொல்லித் தன் வாயைப் பொத்திக் கொள்கிறாள் துளசி. "பேரே தெரியலை.. வீட்டுக்குக் கூட்டிட்டு வர்றீங்களா..? ஏங்க உங்களுக்குக் கொஞ்சமாவது அறிவிருக்கா..? யார், என்னன்னு கேக்க வேண்டாம்..? அப்படியே கூட்டிட்டு வந்தர்றதா..? நீங்கள்லாம் ஒரு ஆம்பளை.. ச்சே.." என்று வெறுப்பை கண்களிலேயே உமிழ்ந்த துளசியை ஏறெடுத்துப் பார்க்க பயந்து போய் சந்திரன் வேறு பக்கம் பார்த்தபடியே, "சரி.. கத்தாத.. இப்ப சோறு போடு. விடிஞ்சதும் முதல் வேலையா நானே பஸ்ஸ்டாண்டுல கொண்டு போய் விட்டுட்டு வந்தர்றேன்.." என்கிறான்.

"இந்த கதையெல்லாம் என்கிட்ட வேண்டாம்.. மொதல்ல அவனை அனுப்பிட்டு அப்புறமா நீங்க உள்ள போங்க. இல்லேன்னா நீங்களும் சேர்ந்து வெளிய போயிருங்க.." என்று தீர்மானமாகச் சொல்கிறாள். சந்திரன் சிறுவனை பார்க்க சிறுவன் தன் கண்களில் உதிர்த்த சொட்டுக் கண்ணீருடன் சந்திரனை பார்க்கிறான்.

பட்டென்று எழுந்த துளசி, "ஊர் உலகத்துல எல்லா வீட்லேயும் ஆம்பளைங்க என்ன லட்சணத்துல இருக்காங்கன்னு நாலு வீட்டுக்கு போய் பார்த்தா தெரியும்.. இங்கதான் வீடு, வீடு விட்டா ஆபீஸ்ன்னு ஒரு சவம் மாதிரி போயிட்டிருக்கு.. எங்க தெரியப் போகுது..?" என்று சொல்லிக் கொண்டே பேப்பரில் சுருட்டியிருந்த கீரையைப் பிரித்து தனியே எடுத்துக் கொண்டு சமையலறைக்குள் நுழைகிறாள் துளசி.

சட்டென்று வெளியே எட்டிப் பார்க்கும் துளசி, "என்ன இன்னும் நின்னுக்கிட்டிருக்கீங்க.. மொதல்ல அவனை துரத்தி விடுங்க. ஏன் இப்படி என்னை அர்த்த ராத்திரில கத்த வைக்குறீங்க..?" என்கிறாள். மீண்டும் சமையலறையின் உட்பக்கம் திரும்பிக் கொண்ட துளசி "எவனையோ கூட்டிட்டு வந்து தங்க வைக்கணுமாம்.. அவன் யாரு, என்ன, எப்படின்னு தெரியலை.. விடிஞ்சு பார்த்தா வீட்ல என்னென்ன இருக்கோ இல்லையோ.. எதை எதை லவட்டிக்கிட்டு போகப் போறானோ.. யாருக்குத் தெரியும்..? ஆம்பளைன்னா இதையெல்லாம் கொஞ்சமாச்சும் யோசிக்க வேணாம்.. செய்புத்திதான் இல்லை.... சொல்புத்தியையாவது கேட்டுத் தொலையலாம்ல.. எனக்குன்னு வந்து வாச்சிருக்கு பாருங்க.." என்றபடியே கீரைக்கட்டுக்களைப் பிரித்து பாத்திரத்தில் போடத் துவங்க..

வெளியில் தனது முகத்தைப் ஏக்கத்துடன் பார்த்தபடியே நிற்கும் சிறுவனை பரிதாபமாக பார்க்கிறான் சந்திரன். இனியும் நின்றால் இவளிடம் பேச்சுவாங்கியே விடிந்துவிடும்.. வேறு வழியில்லை.. என்று நினைத்த சந்திரன் மெதுவாக பையனின் கையைப் பிடித்து வெளியே அழைத்து வருகிறான்.

பையன் சொல்ல முடியாத சோகத்தை முகத்தில் எப்படி காட்டுவது என்பதுகூடத் தெரியாமல் மெளனமாக சந்திரனுடன் வெளியேறுகிறான். தெருவில் நாலைந்து நாய்கள் மட்டுமே சுற்றிக் கொண்டிருக்க.. பையனை தனியே அனுப்ப முடியாது என்பதால் தானே அவனை பஸ்ஸ்டாண்டில் கொண்டு போய்விட முடிவு செய்து நடக்கிறார்.

பையன் திரும்பித் திரும்பிப் பார்த்தபடியே வர.. "மனுஷியா இவ.. ஏதோ ஒரு வேளை சோறு போட்டா எதுல குறைஞ்சு போயிருவாளாம்..? சின்னப் பையன்னு ஒரு இரக்கம் வேணாம்.." என்றெல்லாம் சந்திரனின் மனம் குமைந்தாலும் துளசியை எதிர்த்து பேசுவது அவனுடைய சுபாவம் இல்லாததால் அந்தக் கோபத்தை நடையில் காட்டுகிறான் சந்திரன்.

பஸ்ஸ்டாண்டில் பையனை நிறுத்திவிட்டு அவன் பாக்கெட்டில் நூறு ரூபாயை திணித்து வைத்து "எங்கயாவது போயி பொழைச்சுக்கப்பா.." என்று சொல்லி அவன் கன்னத்தை ஆசையாகத் தடவிக் கொடுக்க.. பையன் கண்களில் பொங்கி நின்ற கண்ணீருடன் பணம் இருந்த பாக்கெட்டைத் தொட்டபடியே நிற்க.. விருட்டென்று திரும்பிப் பார்க்காமல் வீடு நோக்கி நடக்கிறார் சந்திரன்.

ஒரு நொடியில் திரும்பிப் பார்த்தால்கூட தன் மனம் மாறிவிடுமோ என்கிற சந்தேகத்தில் மனதை கல்லாக்கிக் கொண்டு வெக்கு, வெக்கென்று வீடு நோக்கி நடக்கிறார். அந்தப் பையன் தன்னை பார்க்கிறானோ..? தன் பின்னால் வருகிறானோ என்றெல்லாம் திடீரென்று ஒரு நொடி யோசித்துப் பார்த்தவர் வந்தாலும் வரலாம் என்று நினைத்து ஓட்டமும், நடையுமாக செல்கிறார்.

வீடு இருந்த தெருவுக்குள் வந்ததும் படுத்திருந்த நாய்கள் தலையைத் தூக்கிப் பார்த்துவிட்டு நம்மாளுல ஒருத்தருதான் என்பதைப் புரிந்து கொண்டு மீண்டும் தலையைச் சாய்த்துக் கொள்ள சந்திரன் தனது வீட்டை பார்த்து நடக்க..

வீட்டு வாசலில் கையில் பேப்பருடன் துளசி நின்று கொண்டிருக்கிறாள். "பொண்டாட்டியா இவ.. சண்டாளி.. அகங்காரி.. ஆணவக்காரி.. பேய், பிசாசு.. கொண்டுபோய் விட்டுட்டு வந்துட்டனான்றதைகூட வாசல்ல வந்து பாக்குறா பாரு.." என்று அவளைப் பார்த்த மாத்திரத்தில் மனதுக்குள் குமைந்தபடியே அவளை நோக்கி வருகிறான் சந்திரன்.

துளசியே அவரை நோக்கி ஓடி வருகிறாள். "ஏங்க.. எங்க அந்த பையன்.. எங்க பையன்..?" என்று கேட்க அவளுடைய வாயில் இருந்து அப்படியொரு வார்த்தை வரும் என்று எதிர்பார்த்திராத சந்திரன் திகைக்கிறான்.

அவரை உலுக்கிய துளசி, "எங்கங்க அந்த பையன்..?" என்று மீண்டும் கேட்க, "அதான்.. நீதான எங்கயாவது கொண்டு போய்விடச் சொன்ன..? பஸ்ஸ்டாண்ட்ல கொண்டு போய் விட்டுட்டேன்.." என்று முறைத்தபடியே சொல்லி முடிப்பதற்குள், பதறுகிறாள் துளசி.

"போங்க.. போங்க.. போய் அந்தப் பையனை கூட்டிட்டு வாங்க.." என்கிறாள் பதட்டத்துடன்.. "எதுக்கு..? எதுக்கு..? நீதான அனுப்பச் சொன்ன..?" என்று சந்திரன் திடீர் அதிர்ச்சியோடு கேட்க.. "ஐயோ.. இத பாருங்க.. அந்தப் பையன் வீட்டை விட்டு ஓடி வந்துட்டானாம்.. அவனைக் கண்டுபிடிச்சுக் கொடுத்தா பத்தாயிரம் ரூபாய் பரிசுன்னு அவங்க அப்பா விளம்பரம் கொடுத்திருக்காரு.. போங்க.. போய் அவனை பிடிச்சுக் கூட்டிட்டு வாங்க.. நமக்குக் காசாவது வரும். போங்க..." என்று அவனைப் பிடித்து தள்ளிவிட..

பிரமை பிடித்தாற்போல் நிற்கிறான் சந்திரன்.

Tweet

மாயாவதியின் மாயாஜாலம்

மதுரையில் நடந்த ஒரு நாள் வன்முறையைத் தாங்கிக் கொள்ள முடியாமல், 'ரவுடிகளை அரசியலிலிருந்து அப்புறப்படுத்துங்கள்' என்ற கோஷத்தை பிச்சைக்காரர்களைத் தவிர மற்றவர்கள் தமிழகத்தில் மனப்பாடம் செய்து ஒப்புவித்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள்.(இந்தப் பாரா 'எதற்கு?' என்று எண்ணுபவர்கள் உடனடியாக கடைசி பாராவிற்குத் தாவவும்)

இந்த நிலையில் இந்தியாவிலேயே மிகப் பெரிய மாநிலமான உத்திரப்பிரதேசத்தின் புதிய பெண் முதல் மந்திரியாக பதவியேற்றிருக்கிறார் மாயாவதி. ஏற்கெனவே இதற்கு முன் மூன்று முறை முதல்வர் பொறுப்பை ஏற்றபோதும், ஒரு தடவைகூட முழுமையாக பதவிக் காலத்தை அனுபவிக்காத துர்பாக்கியம் மாயாவதிக்கு நேர்ந்திருக்கிறது.

1984-ம் ஆண்டு ஏப்ரல் 14-ம் தேதி கன்ஷிராம், பகுஜன் சமாஜ் கட்சியைத் துவக்கியபோது, அவருடன் சேர்ந்து அரசியல் வாழ்க்கையைத் துவக்கியவர் மாயாவதி. காலப்போக்கில் "தலித் மக்களுக்கு தன்னையும் பகுஜன் சமாஜ் கட்சியையும் விட்டால் காப்பாற்ற வேறு நாதியே இல்லை.. எல்லோரும் என்னை வணங்குங்கள்.." என்று சொல்கின்ற அளவுக்கு தன்னை உ.பி. மக்களைக் காக்க வந்த துர்கையாகவே நினைத்துக் கொண்டார் மாயாவதி.

1993-ம் ஆண்டு முதன் முறையாக பகுஜன் சமாஜ் மற்றும் சமாஜ்வாதி கட்சி ஆகியவை இணைந்து உ.பி.யில் ஆட்சி பீடத்தில் அமர்ந்தன. ஆனால், 1995-ம் ஆண்டு ஜூன் 2-ம் தேதி மாயாவதி மீது நடந்த ஒரு தாக்குதல் காரணமாக இரு தரப்பினருக்கும் இடையே உரசல் அதிகமாகிக் கூட்டணி ஆட்சி முடிவுக்கு வந்தது.

அடுத்த நாளே, இரவோடு இரவாக பாரதிய ஜனதாவின் ஆதரவைப் பெற்று அதாவது ஜூன் 3-ம் தேதி முதல் முறையாக உ.பி. முதல்வராக மாயாவதி பொறுப்பேற்றார். ஆனால், இதுவும் அக்டோபர் மாதமே அல்பாயுசில் முடிவுக்கு வந்தது.

இதன் பின்னர் மீண்டும் பாரதிய ஜனதாவுடன் இணைந்து 'ஆறு மாதங்களுக்கு ஒரு முதல்வர்' என்ற உடன்பாட்டில் 1997-ம் ஆண்டு மார்ச் 21-ம் தேதி மாயாவதி இரண்டாவது முறையாக முதல்வராகப் பொறுப்பேற்றார். ஆனால் ஆறு மாத காலத்துக்குப் பிறகு, இந்தக் கூட்டணியும் மாயாவதியின் பிடிவாதப் போக்கால் முடிவுக்கு வந்துவிட்டது. மாயாவதியும் ஆட்சிப் பொறுப்பை இழந்தார்.

பின்னர் 2002-ம் ஆண்டு மே 3-ம் தேதி முதல் 2003-ம் ஆண்டு ஜூலை 25-ம் தேதிவரை மூன்றாவது முறையாக மாயாவதி முதல்வராக இருந்தார். அமைச்சர் பதவி கிடைக்காமல் ஏங்கித் தவித்துப் போயிருந்த பகுஜன் சமாஜ் கட்சி எம்.எல்.ஏ.க்களை முலாயம்சிங் தன் சமாஜ்வாதிக் கட்சிக்கு குச்சி மிட்டாயைக் காட்டி அழைக்க அவர்களும் வந்தார்கள்.

அமைச்சர் பதவிக்காக முலாயம் சிங்கின் கட்சியில் அவர்கள் கோஷ்டி, கோஷ்டியாகச் சேர.. 'உள்ளே-வெளியே' ஆட்டம் உ.பி.யில் ஜோராக நடந்தது. தான் நினைத்ததை சாதித்தே விட்டார் முலாயம் சிங். உ.பி.யில் அவர் தலைமையிலான சமாஜ்வாதி கட்சி ஆட்சி அமைத்தது.

ஆனால், இந்த முறை தனிப்பெரும் மெஜாரிட்டியுடன் ஆட்சியைப் பிடித்தே தீர வேண்டும் என்கிற வெறியில் இருந்தார் மாயாவதி. கூடவே இன்னொரு தொல்லையும் மாயாவதிக்கு உண்டு.

சுப்ரீம் கோர்ட்டின் நேரடி கண்காணிப்பில் இருக்கும் தாஜ்மஹால் வணிக வளாக ஊழல் வழக்கு, மாயாவதியை இன்றுவரையிலும் தூங்க விடாமல் செய்து வருகிறது. கூடவே அரசியல்வாதிகளுக்கே உரித்தான சொத்துக் குவிப்பு வழக்கும் வகை, தொகையில்லாமல் அவர் மேல் குவிந்திருக்கிறது.. இத்தனையையும் அவர் சமாளிக்க வேண்டுமென்றால் அவர் கையில் பதவி இருந்தே ஆக வேண்டும் என்கிற கட்டாயமும் இருந்தது.

எதைச் செய்தாவது ஆட்சியில் அமர்ந்துவிட வேண்டும். தான் லக்னோவிலிருந்து அலகாபாத் சென்றால்கூட விதியை மீறியதாக வழக்குப்போடும் முலாயம்சிங்கையும், அவரது தோழர் அமர்சிங்கையும் விரட்டியே ஆக வேண்டும் என்ற வெறியை பதவியில்லாமல் இருந்த இந்த இரண்டு வருடங்களில் அதிகரித்துக் கொண்டேயிருந்துள்ளார் மாயாவதி.

பழைய பாட்டையே திரும்பவும் பாடிக் கொண்டிருந்தால் வழக்கமாகப் பிச்சை போடுபவர்கள்கூட போட மாட்டார்கள் என்பது மாயாவதிக்கும் தெரிந்தது. புரிந்து கொண்டார்.

உ.பி.யைப் பொறுத்தமட்டில், மண்டல் வழக்கு தீர்ப்பு மற்றும் அயோத்தி ராமர் கோவில் ஆகிய கோஷங்களின் மூலம் முற்பட்ட வகுப்பினர் ஓட்டுக்களை பாரதிய ஜனதா பெற்றிருந்தது.

உ.பி.யில் நீண்ட காலமாக ஆட்சியில் இருந்த காங்கிரஸ¤க்கு தலித், முஸ்லீம் மற்றும் பிராமணர்கள் ஆகிய சமூகத்தினரின் ஆதரவு அதிகம் இருந்து வந்தது. இந்த மூன்று சமூகங்களின் மக்கள் தொகை அம்மாநில மக்கள் தொகையில் 60 சதவிகிதம். இந்தச் சமூகங்களை கவர்ந்திழுக்கும் சக்தியை கொஞ்சம் கொஞ்சமாக காங்கிரஸ் இழந்து வந்தபோதுதான் அதை பகுஜன் சமாஜ் கட்சி சரியாகப் பயன்படுத்திக் கொண்டது.

பகுஜன் சமாஜ் கட்சியின் நிறுவனர் கன்சிராம் இதற்கான அடித்தளத்தை அமைத்தபோதும் அதை கடந்த 10 ஆண்டுகளாக மாயாவதி மிகச் சரியாகப் பயன்படுத்திக் கொண்டார் என்றே சொல்ல வேண்டும்.

இந்தத் தேர்தலில் அனைத்துச் சமூகத்தினரையும் அரவணைத்துச் சென்று மிகப் பெரிய வெற்றியை ஈட்டியுள்ளார் மாயாவதி.

"பிராமணர்கள் உட்பட மேல் சாதியினரை எப்போது, எங்கு பார்த்தாலும் அடித்து உதை.. எது வந்தாலும் நான் பார்த்துக் கொள்கிறேன். இந்த மாயாவதியின் பெயரை எவன் வந்து கேட்டாலும் சொல்.." என்று அவர் கட்சித் தலைவர் கன்ஷிராமின் முன்னணியில் லக்னோவில் தன்னுடைய முதல் அறிமுகக் கூட்டத்திலேயே பேசி பரபரப்பை உண்டாக்கிய இந்த உன்னதத் தலைவி, இந்தத் தேர்தலில் அப்படியே பிளேட்டை தலைகீழாக மாற்றிப் போட்டார்.

அனைவரையும் அரவணைத்துச் சென்றால்தான் தான் லக்னோவில் கோலோச்ச முடியும் என்பதைக் கவனித்தில் வைத்தவர் முதலில் பிராமணர்களுடன் நெருங்கினார். "நான் முன்ன மாதிரியில்லே.." என்றெல்லாம் சொல்லி கோவில்களுக்கு அவர்களுடனேயே நடந்தார். வீடுகளுக்குள் நுழைந்து "பிராமணர்களின் தெய்வ வழிபாடு இளைய சமுதாயத்தினரை மிகவும் மேம்படுத்தும்.." என்றெல்லாம் புகழ்ந்து தள்ளினார்.

தனது கட்சி சார்பில் முஸ்லீம்கள் 65 பேருக்கும், 88 பிராமணர்களுக்கும் போட்டியிட சீட் கொடுத்தார். இதற்கு முன் எந்தக் கட்சியும் இந்தச் சமூகத்தினருக்கு இவ்வளவு சீட்டுக்கள் தந்ததில்லை என்பதால், மாயாவதி மீது அவர்களின் நம்பிக்கை மென்மேலும் உயர்ந்தது.

தேர்தல் பிரச்சாரத்திலும் தனது கட்சி சின்னமான யானையை மிக உயர்வாகக் குறிப்பிட்டு, "இது யானை மட்டுமல்ல.. கணேசர் கடவுள். அனைத்து கடவுள்களையும் உள்ளடக்கியது.." என்று புதிய கோஷத்தை முன்னிறுத்தினார். ஆஹா.. கடவுள்கள் யாருக்கெல்லாம், எங்கெல்லாம், எப்படியெல்லாம் உதவுகிறார்கள் பாருங்கள்..?

ஏற்கெனவே ராமர் கோவில் விவகாரத்தில் கோவிலை கட்டலாமா? வேண்டாமா என்பதிலேயே பாரதிய ஜனதா குழப்பிக் கொண்டிருக்க.. கல்யாண்சிங்கிற்கு பிறகு வலுவான தலைவரும் பாரதிய ஜனதாவிற்கு இல்லாமல் போக.. பிராமணர்கள் தங்களை வீடு தேடி வந்த தலைவருக்கு இப்போது ஆதரவு கொடுப்போம். ஜெயித்த பிறகு எது வந்தாலும் பார்த்துக் கொள்வோம் என்ற ரீதியில் ஆதரவு கொடுக்க முன் வந்தார்கள்.

முலாயம் என்னென்னமோ முனங்கிப் பார்த்தார். "ஜாதியைக் கை விட்டுவிட்டார் மாயாவதி. என் தம்பிகளே.. என்னிடம் ஓடி வாருங்கள்.." என்றார். ஏற்கெனவே அவருடன் ஓடிய மாயாவதியின் தம்பிகளை அவர் என்ன செய்தார் என்பதை நேரிலேயே பார்த்தவர்கள், தேர்தலில் சீட் கேட்டு கட்சி அலுவலகம் பக்கம்கூட வரவில்லை.

இந்தியாவின் சூப்பர் ஸ்டார் அமிதாப்பச்சன், தன் மனைவி ஜெயாபாதுரியுடன் மேடை தோன்றி முலாயம் சிங்தான் 'எனக்கும் நம்பிக்கை நட்சத்திரம்' என்றார். ஆனால் உ.பி. இளைஞர்கள் தங்களுடைய கனவுக்கன்னிக்குத்தான் ஓட்டு. கனவுக் கன்னியோட மாமனாருக்கெல்லாம் ஓட்டுப் போட முடியாது என்று முடிவு கட்டிவிட்டார்கள்.

கருத்துக் கணிப்புகள் முலாயமை தூங்கவிடாமல் செய்ய.. ஜெயபிரதாவுடன் களத்தில் குதித்து சில டப்பா டான்ஸ் ஆடிப் போன நடிகர், நடிகைகளை வைத்து தேர்தல் பிரச்சாரத்தை நடத்தினார் கட்சியின் துணைத் தலைவர் அமர்சிங்.

கூடவே நம்ம அம்மா ஜெயலலிதாவும் பெரிய மனசு பண்ணி ஒரு நாள் கால்ஷீட் கொடுக்க.. லக்னோவின் 40 டிகிரி வெயிலில் 40000 மக்கள் மத்தியில் அம்மாவின் ஹிந்தி பேச்சு கலகலத்தது. இப்படி அம்மாவுக்கு ஹிந்து அட்சரப் பிசகாமல் வரும் என்பதை வெளிக்காட்ட ஒரு சந்தர்ப்பம் கொடுத்தமைக்காக முலாயம்சிங்கிற்கு தமிழர்கள் நன்றி தெரிவிக்க வேண்டுமாக்கும். ஆனாலும் இதன் பின்னும் கருத்துக் கணிப்புகள் முலாயம் கஷ்டம் என்று மூக்கு உடைப்பதைப் போல் சொல்லிவிட்டன.

புதிய மாற்றம் மாயாவதிக்கு பலனளித்துவிட்டது. முலாயம்சிங்கின் பழைய, ஓட்டை சைக்கிளை மாயாவதியின் யானை தூக்கியெறிந்துவிட்டது. மாயாவதியே எதிர்பார்க்காததுபோல் தனி மெஜாரிட்டியுடன் ஆட்சியைப் பிடித்துள்ளார்.

2002-ம் ஆண்டு தேர்தலில் 98 சீட்டுக்களை வென்றிருந்த மாயாவதிக்கு இப்போது தனிப்பெரும் மெஜாரிட்டியாக 206 தொகுதிகள் கிடைத்தன.

மாயாவதியின் உடன்பிறப்புகளாகப் போட்டியிட்ட 65 முஸ்லீம்களில் 29 பேரும், 88 பிராமணர்களில் 36 பேரும் வெற்றி பெற்று உ.பி.யின் வரலாற்றிலேயே ஒரு புதுவிதத் திருப்பத்தை ஏற்படுத்தியிருக்கிறார்கள்.

முதன்முறையாக மாயாவதி உ.பி.யின் முதல்வராகப் பொறுப்பேற்ற போதே இந்த தலித் பெண்மணி கோட்டையில் கோலோச்சும் காட்சியை மனதில் வைத்து, அன்றைய பிரதமர் நரசிம்மராவ் 'அதிசயத்தில் அதிசயம்' என்று வர்ணித்தார். அந்த 'அதிசயத்தை' மறுபடியும் நடத்திக் காட்டியிருக்கிறார் உ.பி.யின் தற்போதைய துர்க்கை..

143 தொகுதிகளை கைப்பற்றி 2002-ம் ஆண்டு தனிப்பெரும் கட்சியாக இருந்த முலாயம்சிங்கின் சமாஜ்வாதிக் கட்சி இப்போது 97 தொகுதிகளை வென்று பிரதான எதிர்க்கட்சியாக சட்டமன்றத்தில் அமர்கிறது.

அதே சமயம் 2002 தேர்தலில் 88 தொகுதிகளை வென்றிருந்த பாரதிய ஜனதா இந்த முறை 50 தொகுதிகளை மட்டுமே வென்றிருக்கிறது. காங்கிரஸோ, 2002-க்கு இப்ப பரவாயில்லை என்பதைப் போல் கூடுதலாக மூன்று தொகுதிகளுடன் 25-க்கு முன்னேறியிருக்கிறது.

காங்கிரஸ் தரப்பில் ராகுலை முன் வைத்து பிரச்சாரம் செய்யப்பட்டது. ராகுலோ பிரச்சாரத்தின்போது "நினைத்ததை முடிக்கும் குடும்பம் எங்களது.." என்று சொல்லி கன்யாகுமரிவரை அனைவரையும் சிரிக்க வைத்தார்.

இது கட்டுப்படியாகாது என்று நினைத்துத்தான் கடைசி கட்டப் பிரச்சாரத்தில் காங்கிரஸின் வருங்கால நம்பிக்கை நட்சத்திரம் பிரியங்கா வதேராவை('பிரியங்கா காந்தி' அப்படின்னு யாரும் என்னைக் கூப்பிடக்கூடாதுன்னு அம்மணியே உத்தரவு போட்டுட்டாங்க) அழைத்துக் கொண்டு கிராமம், கிராமமாகச் சென்று பிரச்சாரம் செய்ய வைத்தார்கள்.

ஒரு ஆறுதலாக, ராகுல்காந்தி எம்.பியாக தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட அமேதி தொகுதியின் ஐந்து சட்டசபைத் தொகுதிகளில் மூன்றை காங்கிரஸ் கைப்பற்றியுள்ளது.

அதேபோல் இந்தியாவின் நம்பிக்கை நட்சத்திரம் அன்னை சோனியாகாந்தியின் சொந்தத் தொகுதியான ரேபரேலியின் ஐந்து சட்டமன்றத் தொகுதிகளில் நான்கை காங்கிரஸ் தட்டிச் சென்றுள்ளது.

இதுவேறு சும்மா கிடந்த சங்கை ஊதிக் கெடுத்த ஆண்டியாக, "அக்காவுக்கு மவுசா? இல்லாட்டி தம்பிக்கு மவுசா?" அப்படீன்னு உ.பி. முழுக்க ஒரு சர்வே எடுக்குற அளவுக்கு பிரச்சினையைக் கிளப்பியிருக்கு.. ஓ.சி.நெல்சன் கம்பெனிக்காரங்களை அவுகளுக்குத் தெரியாது போலிருக்கு. யாராவது அட்ரஸ் சொல்லி அனுப்பி வைங்கப்பா..

பாரதிய ஜனதா தரப்பில் இந்துத்துவாவை விட்டுவிட்டு வளர்ச்சித் திட்டங்கள் பற்றிப் பேசியது. பிற்படுத்தப்பட்டச் சமூகத்தைச் சேர்ந்த கல்யாண் சிங்கை முன்னிலைப்படுத்தியது போன்றவற்றால் அவர்களுக்கு பிராமணர்களின் ஆதரவு கிடைக்காமல் போய்விட்டது.

ஆளும் கட்சியாக இருந்த சமாஜ்வாடி தோல்வியடைய சட்டம், ஒழுங்கு, மின் பற்றாக்குறை, ஆள் கடத்தல் ஆகியவையே முக்கியக் காரணங்களாக அமைந்துவிட்டது.

இவையெல்லாம் ஒரு புறமிருக்க தேசியக் கட்சிகளின் முக்கியத்துவம் மேலும் குறையத் துவங்கியுள்ளது என்பதும் இந்தத் தேர்தல் மூலம் தெளிவாகத் தெரிய வந்துள்ளது.

அதே போல் சென்ற 2002-ம் ஆண்டு மாயாவதியையும், முலாயம் சிங்கையும் தூங்க விடாமல் செய்த 49 சுயேச்சைகள் லிஸ்ட், இந்தத் தேர்தலில் 27-ஆக குறைந்துள்ளது ஒருவகையில் உ.பி.யின் அரசியலுக்கு ஆரோக்கியமான செயல் என்றே சொல்லலாம்.

பதவியேற்றிருக்கும் மாயாவதியின் தற்போதைய அமைச்சரவையில் இடம் பெற்றிருக்கும் அமைச்சர்களில் 17 பேர் பெரிய ரவுடிகள், தாதாக்கள் என அறியப்பட்டவர்களாம். இவர்களில் பலருடைய புகைப்படங்கள் வருடக்கணக்காக போலீஸ் ஸ்டேஷனின் ரவுடிகள் பட்டியிலில் தொங்கிக் கொண்டிருக்கின்றனவாம். ஆனால் இனி இவர்கள் மாண்புமிகு மந்திரிகள்.

இதில் ஒரு மந்திரி இப்போது ஜெயிலில் உள்ளாராம்.

பைசாபாத் மாவட்டத்தில் உள்ள மில்கிபூர் தொகுதியில் வெற்றி பெற்றுள்ள ஆனந்த்சென் என்பவர்தான் இந்த ஜெயில் மந்திரி.. இவர் ஜாமீனில் வெளியே வந்துதான் இனி மந்திரி பதவியை ஏற்று அதன் பின்புதான் மக்கள் சேவையில் இறங்க வேண்டுமாம்..

சத்தியவமே ஜெயதே..!

ஜெய்ஹிந்த்

குறிப்பு : இந்தப் பதிவு சற்றுமுன் 1000 பரிசு போட்டிக்காக 'அரசியல்' என்ற பிரிவில் போட்டியிடுகிறது.

Tweet

சிந்தாநதியாரின் போட்டியில் எனது வாதம்

எனது இனிய வலைத் தமிழறிஞர்களே..

சிந்தாநதியார் தனது http://tamiltalk.blogspot.com/2007/04/blog-post.html-ல் கிரிக்கெட் போட்டி ஒன்று வைத்திருந்தார். நானும் அவசர அவசரமாக எழுதி அனுப்பிட்டு, பரிசு இன்னைக்கு கப்பல்ல வருது.. நாளைக்கு பிளேன்ல வரப் போகுதுன்னு ஊர் முழுக்கச் சொல்லி அலம்பல் பண்ணிட்டுத் திரியறேன்.. திடீர்ன்னு பாருங்க.. ஒரு ரெண்டு வரில ஒண்ணைச் சொல்லி அதுல மண்ண அள்ளிப் போட்டுட்டாரு சிந்தாநதியாரு..

நீங்களே நியாயம் சொல்லுங்க.. என் சார்பா நீங்க எல்லாம் சிந்தாநதியாருக்கு கண்டன அறிக்கை கொடுக்கணும்.. 'சக்தி' உள்ளவங்க ஆட்டோ அனுப்பலாம்.. இந்த அ.மு.க.ல உள்ளவங்கல்லாம் இப்ப எங்க போய்த் தொலைஞ்சாங்கன்னு தெரியல.. கொஞ்சம் ஹெல்ப்புக்கு வரலாம்ல..

ஆனாலும் இந்த உண்மைத்தமிழன் அசரலங்க..

சிந்தாநதியாரின் அடுத்தப் போட்டிலேயும் குதிச்சிட்டான்ல..

"படிக்கிற வயசில் மாணவர்களுக்கு அரசியல் தேவை-தேவையில்லை" இதுதான் அந்தப் போட்டி..

இதோ என் தரப்பு வாதம் :

கல்லூரி மாணவர்களுக்கு அரசியல் தேவையில்லை என்பது எனது கருத்து. காரணம் கல்லூரி என்பது கல்வி கற்பிக்கும் இடம். அங்கே உள்ளே நுழையும் மாணவர்களுக்கு அந்தக் கல்விதான் அவர்களுடைய வாழ்க்கையின் குறிக்கோளை அடைய உதவும். மாணவர்கள் தங்களது கவனங்களை வேறுவேறு தளங்களில் செலவிட்டால் அவர்களது கல்வி கற்கும் திறன் பாதிக்கப்படும். இத்திறன் பாதிக்கப்படும்போதுதான் அம்மாணவர்களுக்கு தங்கள் மீதே கோபம் வந்து அதை இந்தச் சமுதாயத்தின் மீது திசை திருப்புகிறார்கள்.

உதாரணமாக பஸ் டே என்ற பெயரில் நூறு மாணவர்கள் பஸ்ஸின் மீது ஏறி நின்று ஆட்டம், பாட்டம் கொண்டாட்டமாக வலம் வருகிறார்கள். சில இடங்களில் இந்த ஆட்டம் அளவுக்கதிகமாகிவிட பஸ் சேதத்திற்குள்ளான சம்பவங்களும் நடந்தன. இப்போது அந்த சேதத்தை யார் ஈடுகட்டுவது. பேருந்து என்பது பொதுச் சொத்து. அதை வாங்குவதற்குரிய பணத்திலும், கமிஷன் கொடுத்த பணத்திலும், பராமரிப்பு செய்யும் பணத்திலும் அம்மாணவரின் குடும்பமும் தனது பங்கைச் செலுத்தியிருக்கிறது என்பது அம்மாணவருக்குத் தெரியுமா? தெரியாது.. புரியாது.. காரணம் அதற்கேற்ற அடிப்படை கல்வி அவனிடம் இல்லை.

இப்போதைய பொருளாதார நுகர்வின் காரணமாக விலைவாசிகள் உயர்ந்துதான் உள்ளன. கல்லூரிக் கட்டணங்களும் ஜெட் வேகத்தில் உயர்ந்துவிட்டன. ஒவ்வொரு தாய், தகப்பனும் பைசா, பைசாவாக காசு சேமித்து தங்களது பிள்ளைகளை கல்லூரியில் படிக்க வைக்கிறார்கள். இந்த பிள்ளைகள் கல்லூரியில் படித்து முடித்து நல்ல மதிப்பெண்களோடு வெளியில் வந்து வேலைக்குச் சேர்ந்து தாங்கள் கடன்பட்ட ந்த படிப்புக் கடனையாவது அடைத்து தங்களைக் காப்பாற்றுவார்கள் என்ற நம்பிக்கை பெற்றோர்களுக்கு உண்டு. இந்த நம்பிக்கையை பிள்ளைகள் காப்பாற்றியே ஆக வேண்டும்.

அரசியல், சினிமா என்று தங்களது கவனத்தைப் படிக்கும் காலத்திலேயே செலவிட்டால் படிப்பில் ஆர்வம் குறையும். அதனால் மதிப்பெண்கள் குறையும் வாய்ப்பு உள்ளது. மதிப்பெண்கள் குறைந்தால் வேலை வாய்ப்பும் குறைவுதான். இப்போதெல்லாம் பட்ட மேற்படிப்புகள் அனைத்திற்குமே நுழைவுத் தேர்வு வைத்திருக்கிறார்கள். அவற்றில் பாஸ் செய்தால்தான் மேற்படிப்பு படிக்க இயலும். போதாக்குறைக்கு இட ஒதுக்கீடு என்ற பெயரில் அரை மதிப்பெண் வித்தியாசத்தில் மருத்துவம், பொறியியல், கால்நடை மருத்துவம் போன்ற படிப்புகளில் மாணவர்கள் நுழைய முடியாத தடைகளும் உள்ளன. இந்த நேரத்தில் அந்த அரை மதிப்பெண் அவர்களது வாழ்க்கையையே மாற்றிவிடக் கூடியதாக உள்ளது பாருங்கள்..

கல்லூரிகளில் படிக்கும்போது அரசியல்வாதிகளுடன் தொடர்பு ஏற்பட்டு அரசியல் கட்சிகளின் கூட்டங்களுக்குச் சென்று வருவது. அரசியல்வாதிகளுடன் கலந்து பேசுவது என்பது மாணவர்களுக்கு போதை தரக்கூடிய விஷயங்கள் அவர்தம் மனதில் வித்தாவதற்கு காரணமாகிவிடும். அரசியல்வாதிகளின் நாளொன்றுக்கு, பொழுதொன்றுக்கு பேசும் பேச்சும், யாரையும் மதிக்காமல் ஏளனமாகப் பேசுகின்ற பேச்சு, அதிகாரிகளை மதிக்காத மமதை, எதையும் அதிகாரத்தால் சாதிக்கும் தற்பெருமை, கடைசியாக யாருக்குமே அடங்காத பண்பு இவையனைத்தும் அரசியல்வாதிகளிடமிருந்து மாணவர்கள் கற்றுக் கொள்ளும் விஷமாக அமைந்துவிடும் வாய்ப்புள்ளது.

இதன் தொடர்ச்சியாக இதையே மாணவர்களும் ஹீரோத்தனம் என்ற பார்முலாவின் அடிப்படையில் தொடர்ந்தால் அவர்களுடைய வீட்டிலும், வெளியிலும் அவர்களுடைய நடவடிக்கைகள் மாறும். பெற்றோரை எடுத்தெறிஞ்சு பேசுவது.. பொய் சொல்வது. திருடுவது, அசிங்கமான வார்த்தைகளை சர்வசாதாரணமாக பயன்படுத்தவது முக்கியமாக யாருக்கும் பயப்படாமல் இருப்பது.. இவையெல்லாம் ஒரு மனிதனின் உயர்வுக்கு தடைக்கல்லாக இருக்கக் கூடிய விஷயங்கள்..

இந்த மாணவனின் பெற்றோர் எவ்வளவு சையோடு தங்கள் பிள்ளைகளை வளர்த்து கல்லூரிக்கு கொண்டு வந்து விட்டிருப்பார்கள். தங்கள் பிள்ளை நன்கு படித்து நல்ல பெயரெடுக்க வேண்டும் என்றுதான் அனைத்து பெற்றோர்களும் நினைப்பார்கள். கல்லூரிப் படிப்பில் மனதை அலைபாய விடாமல் தடுத்து கல்வி ஒன்றையே குறிக்கோளாக வைத்து மாணவர்கள் படித்து முன்னேறினால்தான் அவர்களால் வெகு சீக்கிரம் நல்ல வேலையில் சேர முடியும்.

மாணவர்களுக்கு அரசியல் பற்றிய அறிவு இருந்தாலே போதும்.. அரசியல் தேவையில்லை. முதலில் தங்களது குடும்பத்தை நல்லவிதமாக வைத்துக்கொண்டு அதன் பிறகு இப்போது தனக்கு நிறைய நேரம் இருக்கிறது.. தன்னால் பொதுநல வாழ்க்கையில் உண்மையாக, நேர்மையாக நடந்து கொள்ள முடியும் என்று ஒருவன் நினைத்தால் அவன் பொது வாழ்க்கைக்கு வரலாம்.. தவறில்லை.

னால் படிக்கும் பொழுதே வந்தால், அவர்களை இந்தக் கேடு கெட்ட, கேவலம் கெட்ட அரசியல்வாதிகள் போஸ்டர்கள் ஒட்டுவதற்கும், தங்களை வாழ்த்தி கோஷம் போடவும், தங்களுக்குப் பதிலாக காவல் துறையிடம் அடி வாங்குவதற்கும், உண்ணாவிரதத்தில் கூட்டம் சேர்ப்பதற்காக ஜர்படுத்துவதற்கும்தான் பயன்படுத்தவார்கள்.

காரியம் முடிந்ததும் கருவேப்பிலையாக இந்த மாணவர்களைத் தூக்கியெறியவும் தயங்க மாட்டார்கள். ஒரு வேளை அப்போது இந்த மாணவர்கள் மனம் திருந்தி கல்விதான் முக்கியம் என்று திரும்பி வந்தால்.. ஸாரி.. காலம் திரும்பி வர முடியாதே.. அவர்களுடைய பொன்னான வாழ்க்கையே வீணாகப் போயிருக்குமே..

நம் நாட்டின் இன்றைய அரசியல், சமூக சூழ்நிலைக்கு மாணவர்கள் அரசியல் வருவது, அவர்கள் தங்கள் கழுத்தில் தாங்களே தூக்குக் கயிற்றை மாட்டிக் கொள்வது போலாகும்.

எனவே மாணவர்கள் தாங்கள் கல்வி பயிலும் காலக்கட்டத்தில் கல்வியைத் தவிர வேறெந்த விஷயத்திலும் கவனம் செலுத்தாமல் இருந்து கல்வியின் முதலிடம் பெற்று உயர்வடைய வேண்டும் என்பதுதான் எனது கருத்தாகும்.

நன்றி.. வணக்கம்..

Tweet