சுஜாதா என்னும் கவிதா எங்கே போனாள்..?

19-04-2011

என் இனிய வலைத்தமிழ் மக்களே..!

கடந்த 6-ம் தேதி புதன்கிழமை, மதியவாக்கில் நடிகை சுஜாதா மரணம் என்ற செய்தி திரையுலகத்தில் பரவியபோது பெரும்பாலான திரையுலகப் புள்ளிகள் உச்சரித்த வார்த்தை ஒன்றுதான். ஆனால் அதனை நான் இங்கே குறிப்பிடவே முடியாது..!

நடிகை என்பவளுக்கு தனி இமேஜூம், தனி வாழ்க்கை முறையும், தனியான ஆசைகளும் இருந்து வந்து கொண்டிருக்கிறது என்பது பத்திரிகைகள் அவர்கள் மீது திணித்து வைத்திருக்கும் ஒரு பிம்பம்தான். ஆனால் குளத்தில் கல்லெறிந்து உருவாக்கும் அலைகளைப் போல அவர்களது வாழ்க்கையும் அலைக்கழிக்கிற வாழ்க்கைதான் என்பதை மட்டும் மீடியாக்கள் வெளிச்சம் போடுவதில்லை.

சுஜாதா என்ற இந்த நடிகையின் திரையுலக வாழ்க்கையின் ஒரு பக்கத்தை மட்டுமே பார்த்திருந்த திரையுலகம், மறு பக்கத்தை கடைசிவரையில் பார்க்கவே முடியவில்லை. அப்படியொரு இரும்புக் கோட்டைக்குள் சிக்கிக் கொண்டிருந்த புள்ளிமானாக இருந்தவர் சுஜாதா..!

சினிமா பத்திரிகையாளர்களுக்குள் போட்டி என்று ஒன்று வைத்தால் அதில் முதலிடத்தில் சுஜாதாவிடம் யார் பேட்டி கண்டு வருவது என்கிற ஆப்ஷன்தான் முதலிடத்தில் இருக்கும். அந்த அளவுக்கு தன்னை ஒரு குறுகிய வட்டத்திற்குள் தானே சிக்க வைத்துக் கொண்டு வாழ்ந்து காட்டியவர் சுஜாதா..!

கடந்த 5 ஆண்டு காலமாக மருத்துவமனைக்கும், வீட்டுக்குமாக அவர் அலைந்திருந்தபோதிலும் அது பற்றிய விஷயங்கள்கூட மீடியாக்களுக்கு பரவாமல் பார்த்துக் கொண்டனர் அவரது குடும்பத்தினர்..!

அவருடைய நீண்ட நாள் மேக்கப்மேனான சுந்தரமூர்த்தியின் நட்பு மட்டுமே, அந்த வீட்டுக்கும் திரையுலகத்துக்கும் இருந்த ஒரேயொரு தொடர்பு என்கிறது கோடம்பாக்கம்..!

சுஜாதா தமிழில் அறிமுகமான அவள் ஒரு தொடர்கதையில் சுஜாதாவுக்கு மேக்கப் போட்டவர் சுந்தரமூர்த்தியின் அப்பாதான். அதன் பின்பு சுந்தரமூர்த்தி அத்தொழிலைக் கையில் எடுத்தபோது பாபாவரையிலும் ரஜினிக்கும், சுஜாதாவுக்கும் ஆஸ்தான மேக்கப்மேன் இவரே..! சுஜாதாவின் அஞ்சலியில் அவரது பெண் திவ்யாவின் கண்ணீருக்குப் பின்பு இந்த சுந்தரமூர்த்தியின் கதறல்தான் அதிகமாக இருந்தது..!

சுஜாதா மலையாள தேசத்தில் இருந்து இறக்குமதி ஆனவர். ஆனால் இலங்கையில் பிறந்தவர். அவர் 1952-ம் ஆண்டு டிசம்பர் 10-ம் நாள் இலங்கை நெல்லித்தீவில் பிறந்துள்ளார். இந்த வலைத்தளத்தில்(http://www.geotamil.com/pathivukalnew/index.php?option=com_content&view=article&id=113:2011-04-14-23-22-57&catid=26:2011-03-06-20-34-42&Itemid=48)  உறுதியான ஆதாரத்துடன் இந்தத் தகவல் எழுதப்பட்டுள்ளது. இவருடைய தந்தை மேனன், கேரளாவில் இருந்து இலங்கைக்கு விலங்கியல் ஆசிரியராகப் பணியாற்றச் சென்றவர். நெல்லிப்பழை மகாஜனக் கல்லூரியில் மேனன் ஆசிரியராகப் பணியாற்றியிருக்கிறார். சுஜாதாவும் ஆரம்பக் கல்வியை அங்கேயே முடித்திருக்கிறார். 1966-ம் ஆண்டில்தான் கேரளாவுக்கே அவரது குடும்பம் திரும்பியிருக்கிறது..!

கேரளாவில் எஸ்.எஸ்.எல்.சி.வரை மட்டுமே படித்து முடித்த சுஜாதா தனது 16-வது வயதிலேயே மலையாள நாடகங்களில் நடிக்கத் துவங்கியிருக்கிறார். இது அவரது குடும்பத்தினரின் தூண்டுதலினால்தான் என்று அவர் ஒரு பேட்டியில் கூறியிருந்தார்.

தமிழ்நாட்டை போலவே கேரளாவில் அப்போது நாடகக் கலை வளர்ந்திருந்த நேரத்தில் சுஜாதாவின் கண்ணை ஈர்க்கும் முக அழகும், இயல்பாகவே அவருக்கிருந்த நடிப்பும் அவரை நடிப்புத் துறையிலேயே கொண்டு வந்துவிட்டிருக்கிறது..!

போலீஸ் ஸ்டேஷன் என்ற நாடகம்தான் அவர் முதன் முதலில் நடித்த நாடகம் என்கிறார்கள். இந்த நாடகம் அப்போது தமிழகத்தில்கூட பிரபலமாகப் பேசப்பட்டதாம்.

இதற்கிடையில் 1968-ல் டூ கல்யாண் என்ற இந்திப் படத்தில் ஒரு சில காட்சிகளில் வரக்கூடிய அளவுக்குத் தலையைக் காட்டியிருக்கிறார் சுஜாதா..!

அதே 1968-ல் மலையாளத்தில் தபஷ்வனி என்கிற திரைப்படத்தில் ஜோஸ் பிரகாஷ் என்னும் இயக்குநர்தான் சுஜாதாவை மலையாளத் திரையில் முதன் முதலாக அறிமுகப்படுத்தி வைத்திருக்கிறார். இதன் பின்பு பல மலையாளப் படங்களில் சிற்சில வேடங்களிலும், குரூப் டான்ஸிலும் வந்து முகத்தைக்  காட்டியிருக்கிறார் சுஜாதா. 

1971-ம் ஆண்டு எர்ணாகுளம் ஜங்ஷன் என்னும் திரைப்படத்தில்தான் சுஜாதா என்ற தனித்த நடிகை மலையாளத் திரையுலகத்தினருக்குத் தெரிந்திருக்கிறது.  காரணம், இத்திரைப்படத்தில்தான் மலையாளத்தில் அப்போதைய காலக்கட்டத்தில் வேறு எந்த புதுமுக நடிகையும் துணிந்து நடிக்க முன் வராத அளவுக்கு டூ பீஸ் உடையில் சுஜாதா நடித்திருந்தது மலையாள திரையுலகத்துக்கே அதிர்ச்சி..!

இந்தத் திரைப்படத்தின் பெயரும், புகழும் இதே காரணத்துக்காகவே சுஜாதாவின் பெயரை கேரளா தாண்டி இங்கேயும் கொண்டு வந்து சேர்த்தது. தமிழில் அப்போதெல்லாம் மாடர்ன் தியேட்டர்ஸார் அறிமுகப்படுத்திய டூ பீஸ் உடை அழகிகள் பட்டியலில் இன்னொருவராக இவரை அறிமுகப்படுத்திவிடலாம் என்று நினைத்து கோடம்பாக்கத்துக்கு சுஜாதாவை இறக்குமதி செய்திருக்கிறார்கள்.

ஆனால் இங்கே அவர் எதிர்பார்த்தது என்னவோ கேரக்டர் ரோல்ஸ்.. மலையாளத்தில் தன்னுடன் நடித்திருந்த பத்ரகாளி படத்தின் ஹீரோயின் ராணிசந்திராவின் உதவியோடுதான் தமிழ்த் திரையுலகத்துக்குள் காலெடுத்து வைத்திருக்கிறார் சுஜாதா..!

1973-ல் அவள் ஒரு தொடர்கதை படத்திற்காக புதுமுகம் தேடிக் கொண்டிருந்த கே.பாலசந்தரிடம் வழக்கமான புதுமுகமாகத்தான் சுஜாதா அறிமுகம் செய்து வைக்கப்பட்டிருக்கிறார். நெடு நெடு என்ற உயரமும், அக்கா போன்ற தோற்றமும் கேரக்டருக்கு ஏற்றாற்போல் கிடைத்துவிட அவர்தான் அந்தக் கவிதா என்று முடிவு செய்துவிட்டார் கே.பி.

இந்த ஒரு படத்தின் வெற்றி அவருக்கு தமிழ்த் திரையுலகத்தில் ஒரு வரவேற்பை பெற்றுக் கொடுத்தாலும், 1976-ல் வெளிவந்த அன்னக்கிளிதான் அவரை தமிழகத்தின் பட்டி, தொட்டியெங்கும் கொண்டு போய் சேர்த்தது..!

இளையராஜாவின் புதுமையான இசை.. கிராமந்தோறும் காதுகளில் கிசுகிசுக்கப்படும் செய்திகளின் தொகுப்பாக அன்னம் என்ற அந்த அபலையின் கதையை உரக்கச் சொன்ன அன்னக்கிளி, சுஜாதா என்றொரு பண்பட்ட நடிகையை தமிழ்ச் சினிமாவுலகத்துக்கு அடையாளம் காட்டியது..

இடையில் மீண்டும் தன் தாய்வீட்டுப் பக்கம் கவனத்தைத் திருப்பினாலும் தமிழ் திரைப்பட உலகம் அவருக்குக் காட்டிய வரவேற்பினால் இங்கேயே நிரந்தரமாகத் தங்க வேண்டிய கட்டாயத்திற்கு வந்தது சுஜாதாவின் குடும்பம்.

திரையுலகில் வெற்றி பெற்ற நடிகைகளின் பின்புலத்திலெல்லாம் யாரோ ஒருவரின் ஆசையும், வெறியும் கலந்திருக்கும் என்பது கோடம்பாக்கத்து விதி. இது சுஜாதாவுக்கும் பொருந்தும். தன்னை மேலும், மேலும் நடிக்கச் சொல்லி வற்புறுத்திக் கொண்டிருந்த தனது குடும்பத்தினரிடம் இருந்து தப்பிக்க வேண்டி வழக்கமாக எல்லா நடிகைகளும் செய்த அதே தவறைத்தான் சுஜாதாவும் செய்தார்.

மவுண்ட்ரோட்டில் பழைய ராஜகுமாரி தியேட்டர் அருகில் குடியிருந்த சுஜாதாவின் வீட்டு மாடியில் ஒண்டுக் குடித்தனத்தில் தங்கியிருந்தவர் ஜெயகர் என்பவர். சுஜாதாவின் வருத்தங்களுக்கும், சோகங்களுக்கும் ஆறுதல் சொல்ல படியிறங்கியவர் சுஜாதாவின் மனதுக்குள்ளும் புகுந்துவிட்டார். வழக்கம்போல தனது வீட்டாரின் எதிர்ப்பையும் மீறி ஜெயகரை திருமணம் செய்து கொண்டு தனது அடுத்தக் கட்ட வாழ்க்கையைத் துவக்கினார் சுஜாதா. இதுவரையில்தான் அவரது சினிமாவின் பொற்காலம் என்கிறார்கள் பத்திரிகையாளர்கள்.

இதுவெல்லாம் பிற்காலத்தில் நடக்கப் போகிறது என்பது தெரியாமலேயே இயக்குநர் சிகரத்தின் அவர்கள் படத்தில் 1976-ல் நடித்து முடித்தார் சுஜாதா. ஒரு பக்கம் தேளாகக் கொட்டிய கணவன்.. மறுபக்கம்  தன்னை விரும்பும் இரண்டு நல்ல நண்பர்கள் என்று கே.பி. காட்டிய அந்தத் திரைக்காவியத்தில் முதல் வரி  கதை, சுஜாதாவின் நிஜ வாழ்க்கையில் அப்படியே நிகழ்ந்துவிட்டது அவரது துரதிருஷ்டம்தான்..!

1977-ல் நடந்த அவரது திருமணத்திற்குப் பிறகும், இரண்டு பிள்ளைகள் பிறந்த பிறகும் அவரது திடீர் சினிமா பிரவேசங்களும், திடீர் தலைமறைவுகளும் தொடர்ந்து கொண்டுதான் இருந்தன. பத்திரிகைகள் விரட்டிப் பிடித்துதான் அவரைப் பேச வேண்டிய கட்டாயம்..! எதையும் வெளிப்படையாகப் பேசும் சுஜாதாவுக்கு தனது கணவர் கட்டியிருந்த இரும்புக் கோட்டைக்குள்ளேயே இருக்க வேண்டிய கட்டாயம்..!

இன்றுவரையிலும் அவருடன் நடித்த அத்தனை நடிகர்களுக்கும் அவரது நிலைமை நன்கு தெரியும். அத்தனை பேரிடமும் மனம் விட்டுப் பேசியிருக்கிறார். ஆனால் இதற்காக தான் இந்தத் திருமணப் பந்தத்தை மீறப் போவதி்ல்லை என்றும் சொல்லியிருக்கிறார். இதுதான் பலராலும் ஏற்க முடியாமல் போயிருந்தது.

சுஜாதாவின் இறப்புச் செய்தி கேட்டவுடன் அவருடன் அதிகப் படங்களில் கதாநாயகனாக நடித்த நடிகர் சொன்ன வார்த்தைகளை வெளிப்படையாகச் சொல்ல முடியவில்லை என்கிறார் அவருக்குத் தகவல் கொடுத்த சினிமா பத்திரிகையாளர்..!

இடையில் தனது நடிப்பு கேரியரில் எந்தப் பங்கமும் வைக்காமல் நடிப்பு வேட்டையைத் தொடர்ந்துதான் வந்திருக்கிறார் சுஜாதா.  அவர்கள் படத்தில் கே.பி.யின் இயக்குதல் பசிக்கு சுஜாதா நிறைய தீனி போட்டிருந்தாலும் சுஜாதாவுக்கே தன்னைப் பிடித்திருந்தது நூல்வேலியில்தான்..! இதையும்விட எனக்குப் பிடித்திருந்தது அவள் ஒரு தொடர்கதையின் நாயகி கவிதாதான்..!

இப்படியொரு சகோதரி வீட்டுக்கு வீடு இருக்கிறார்களே.. இவர்களைப் பற்றி யாருக்கு என்ன கவலை என்றெல்லாம் யோசிக்க வைத்தது இத்திரைப்படம். இதில் இவர் காட்டியிருந்த நடிப்பு நிச்சயம் ஒரு புதுமுகம் என்றே சொல்ல முடியவில்லை. வசன உச்சரிப்பில் சுஜாதா ஒரு ஸ்டைலிஸ்ட் என்றே சொல்ல வேண்டும்..!

“சம்பாத்தியத்துக்கு ஒரு தங்கச்சி.. சமைச்சுப் போட ஒரு அம்மா.. படுக்கைக்கு ஒரு பொண்டாட்டி.. த்தூ.. வெட்கங்கெட்ட ஜென்மம்..” என்று ஜெய்கணேஷை பார்த்து பொறுமித் தள்ளும் சுஜாதாவின் வசன உச்சரிப்பை கவனித்துக் கேட்டுப் பாருங்கள். நம்மையும் சேர்த்தே சொல்லியிருப்பார். அல்லது சொல்ல வைத்திருப்பார்..

இதே போன்றதுதான் அந்தமான் காதலி படத்தின் இறுதிக் காட்சி.. சிவாஜி எரிமலையை நோக்கி போய்க் கொண்டிருக்க தாங்க மாட்டாத அளவுக்கு பொறுமை காத்துவிட்டு பின்பு அதனையும் இழந்து.. “அவர்தாண்டா உங்கப்பா...” என்று வெடித்து சிதறுகின்ற காட்சியை எத்தனை முறை இலங்கை வானொலியில் கேட்டும் சலிக்கவில்லை.. படத்தை பார்க்காமலேயே குரலிலேயே தனது நடிப்பை செதுக்கியிருந்தார்..!

இதற்குப் பிறகு சுஜாதாவின் பெயரை ஊரெல்லாம் கொண்டு போய் சேர்த்தது விதி திரைப்படம்தான்.. தன்னை கெடுத்து, பிள்ளையையும் கொடுத்தது “இதோ இந்த டைகர் தயாநிதிதான்..” என்று கோர்ட்டில் வாதாடிக் கொண்டிருக்கும் ஜெய்சங்கரை பார்த்து கையை நீட்டிச் சொல்கின்ற அந்தக் காட்சி.. மறக்க முடியுமா..? அதிலும் அந்த நீதிமன்றக் காட்சிகளின்போது அவ்வப்போது, “டைகர் தயாநிதி..” என்று அவர் உச்சரிக்கும்போதெல்லாம் வரும் வெறித்தனம், அந்த கேரக்டராகவே அவர் மாறியிருந்ததைக் காட்டியது.

பட்டிதொட்டியெங்கும் விதி படத்தின் ஆடியோ கேஸட்டுகள் பட்டையைக் கிளப்பியபோது சுஜாதாவின் அனல் தெறித்த வசனக் காட்சிகளே படத்திற்கு மீண்டும், மீண்டும் கூட்டத்தை திரட்டிக் கொண்டு வந்தது..!

இதன் பின்பு ஹீரோயின்களாக இளையவர்களும், எதற்கும் துணிந்தவர்களுமாக அறிமுகமானவுடன் தன்னுடன் அறிமுகமான கமல், ரஜினிக்கே அம்மா வேடம் போடவும் சுஜாதா தயங்கவில்லை.

தமிழ்ச் சினிமா தவிர்த்து தெலுங்கு, கன்னட உலகத்திலும் சுஜாதாவின் நடிப்புலகம் விரிந்தது.. தெலுங்கில் நாகேஸ்வரராவ், கிருஷ்ணா, சோபன்பாபு என்ற மூத்த நடிகர்களுக்கு ஜோடியாக பல படங்களில் ஆடி முடித்தார் சுஜாதா.. தமிழைவிட தெலுங்கில்தான் மிக அதிகப் படங்களில் ஹீரோயினாக நடித்திருக்கிறார் சுஜாதா என்கிறார்கள் தெலுங்குக்காரர்கள்..! இதன் பின்பு இன்றுவரையிலும் தெலுங்கு ஹீரோக்கள் அத்தனை பேருக்கும் அம்மாவாக வேடம் போட்டு ஓய்ந்துவிட்டார்.

இதனால்தான் இவருடைய மரணத்திற்கு தமி்ழ்த் திரைப்படத் துறையின் வருத்தப்பட்டதைவிடவும், தெலுங்கு திரையுலகமும், ஆந்திராவும் அதிகமாகவே அஞ்சலி தெரிவித்தன.

நீலாங்கரை வீட்டில் முதல் நாளில் இருந்து மறுநாள் அவருடைய உடல் சவப்பெட்டியில் வைத்து கொண்டு செல்லப்படும்வரையிலும் இருந்தது தெலுங்கு சேனல்காரர்கள்தான். ஆந்திராவில் மிக அவசர செய்தியாகவே சுஜாதாவி்ன் மரணச் செய்தி அனைத்து சேனல்களிலும் ஒளிபரப்பப்பட்டது.

“சுஜாதா மிக மிக ஒழுக்கமான பெண்மணி..” என்று கூறியிருக்கிறார் ராமாநாயுடு..! “நடிப்பு ஒன்றைத் தவிர சுஜாதாவுக்கு வேற ஒண்ணுமே தெரியாது. எப்படிப்பட்ட கஷ்டம் என்றாலும் முகம் சுளிக்காமல் நடித்துக் கொடுப்பார்..” என்று சொல்லியிருக்கிறார் நாகேஸ்வரராவ்..! ஆந்திர முதலமைச்சர் கிரண்குமார் ரெட்டியே சுஜாதாவின் மறைவுக்கு இரங்கல் தெரிவித்து அறிக்கை வெளியிட்டார்.

தெலுங்கு சேனல்களில் இரண்டு மணி நேரங்களுக்கும் மேலாக பல நடிகர், நடிகைகள் தங்களது சோகத்தைப் பகிர்ந்து கொண்டிருக்கிறார்கள்..!  ஆனால், தமிழ்ச் சேனல்கள் தேர்தல் வேலைகளில் மும்முரமாக இருந்ததினாலும் நீலாங்கரைவரைக்கும் போய் படம் எடு்க்க வேண்டுமா என்கிற சோம்பேறித்தனத்தினாலும் ஒரேயொரு முறை கடமைக்கு வந்து எடுத்துக் கொண்டு போனதாகச் சொல்கிறார்கள். அதையும்கூட சரிவர காட்டவில்லை. ஆனால் தெலுங்கு சேனல்கள் அனைத்திலும் அத்தனை செய்தி நேரங்களிலும் குறைந்தபட்சம் 3 நிமிடங்களாவது சுஜாதாவுக்காக ஒதுக்கியிருந்தார்கள்..!

தெலுங்கில் அவருக்குக் கிடைத்த அமைதி.. பத்திரிகையாளர்களின் விரட்டுதல் இல்லாத தனிமை.. இது சுஜாதாவுக்கு மிகவும் பிடித்துப் போக கடைசி சில வருடங்களில் அவர் அதிகம் நடித்தது தெலுங்கு படங்கள்தான்.. இவர் கடைசியாக நடித்ததுகூட தெலுங்கில் நாகார்ஜூனாவின் படமான 2006-ல் வெளி வந்த ஸ்ரீராமதாசுதான். ஆனால் இதற்கு முன்பே 2004-ம் ஆண்டே வரலாறு என்ற தமிழ்த் திரைப்படத்தில் நடித்து முடித்து தனது தமிழ்த் திரையுலக வரலாற்றை முடித்துக் கொண்டிருக்கிறார் சுஜாதா..!

தனது சிறந்த நடிப்பிற்காக தமிழக அரசின் கலைமாமணி, மற்றும் ஆந்திர அரசின் நந்தி விருதையும் பெற்றிருக்கும் சுஜாதாவை திரைப்பட விழாக்களில் பார்த்ததாக யாராவது சொல்லியிருந்தாலே அது மிகப் பெரிய விஷயம்..!

சில வருடங்களுக்கு முன்பாக பின்னணிப் பாடகி எஸ்.ஜானகியின் பொன்விழாவையொட்டி சென்னையில் ராடன் மீடியாஸ் ஏற்பாடு செய்திருந்த பாராட்டு விழாவிற்கு ஜானகியை வாழ்த்த சுஜாதாவை அழைக்க பெரும்பாடுபட்டிருக்கிறார்கள்..!

அந்தக் கூட்டத்தில் மிக ரத்தினச் சுருக்கமாய் தனது பேச்சை முடித்துக் கொண்டு மிக விரைவாக வெளியேறிய சுஜாதாவை பார்த்தபோது ஆச்சரியமாகத்தான் இருந்தது..! கடைசியாக சுஜாதா கலந்து கொண்ட பொது நிகழ்ச்சி இதுவாகத்தான் இருக்கும் என்று நினைக்கிறேன்.

ஆனால் இதற்கு முன்பாகவும் ஒரு முறை அவர் பத்திரிகையாளர்களின் முன்னிலையில் தோன்றியிருந்தார். அது நடிகர் திலகம் சிவாஜியின் மரணத்தின்போது..

சிவாஜியின் உடல் தகனம் நடைபெற்ற நாளன்று காலையில் பாண்டிபஜார் அருகே இருந்து தமிழ்த் திரைப்பட நடிகர், நடிகைகள் அனைவரும் கருப்பு பேட்ஜ் அணிந்து ஊர்வலமாக சிவாஜியின் வீடு நோக்கி நடந்து வந்தார்கள். அந்த ஊர்வலத்தில் முன் வரிசையில் மனோரமாவுடன் கைகோர்த்து தலையைக் குனிந்த நிலையிலேயே சுஜாதா வந்து கொண்டிருந்தார்.

சிவாஜியின் வீட்டு முகப்பில் வைக்கப்பட்டிருந்த சிவாஜியின் உடலுக்கு மாலை அணிவித்த கையோடு பட்டென்று சிவாஜியின் வீட்டுக்குள் சென்று பதுங்கிவிட்டார் சுஜாதா. அவரிடத்தில் இரங்கல் செய்தி கேட்பதற்காக அனைத்து சேனல்காரர்களும் சிவாஜியின் வீட்டைச் சுற்றிச் சுற்றி தேடியலைந்ததை நேரில் கண்டேன்..!

சில நடிகர், நடிகைகள் லாரியில் சிவாஜியின் உடலுக்குப் பின்னால் சென்றபோதாவது வருவார் என்று எதிர்பார்த்து காத்திருந்தார்கள் பத்திரிகையாளர்கள். ஆனால் அவர் வெளியில் வரவே இல்லை..!

“கண்ணிலே என்னவென்று கண்கள்தான் அறியும்..!

கையிலே ஈரம் உண்டு கண்களா அறியும்..?

என் மனம் என்னவென்று என்னையன்றி யாருக்குத் தெரியும்..?”

- இப்படி அவள் ஒரு தொடர்கதையில் தனக்கான கேரக்டரில் பாடிய சுஜாதா, நிஜத்திலும் அவர் யார் என்று அவரைத் தவிர வேறு யாருக்கும் தெரியாத சூழலையே உருவாக்கி வைத்திருந்தார்..! ஆனால் இது அத்தனைக்கும் பத்திரிகையாளர்கள் குற்றம் சொல்வது அவரது கணவரைத்தான்.

சுஜாதா நடிக்கின்றவரையிலும் அவரது கால்ஷீட்டை அவரது கணவர் ஜெயகர்தான் கவனித்துக் கொண்டார். ஜெயகரையே போனில் பிடிப்பது மகா கஷ்டம். சுஜாதாதான் நடிக்க வேண்டும் என்றாலே தயாரிப்பு நிர்வாகிகள் அலுத்துக் கொள்வது அவரை நினைத்துத்தான்..!

பத்திரிகைகளுக்கு பேட்டி. அனாவசியமாக அரட்டைகள் என்று எதற்கும் இடம் கொடுக்காமல் சுஜாதாவை அழைத்து வருவது.. கூட்டிச் செல்வதாக இருந்தவர் ஜெயகர். அவரை மீறி பத்திரிகையாளர்கள் நெருங்க முடியாமல் தவித்து பின்பு அதையே குற்றம்சாட்டி பத்திரிகைகளில் பகிரங்கமாக எழுதிய பின்புகூட சுஜாதாவே இதற்கு மறுப்பளிக்கக்கூட மறுத்துவிட்டார்.

மீறி சுஜாதாவைத் தேடி வீட்டிற்குச் சென்றவர்களைக்கூட ஜெயகரே வரவேற்று பத்திரிகையாளர்களின் தோளில் கை போட்டு “மேடம்.. இப்போ தூங்குறாங்க.. போன்ல பேசிட்டு வாங்க..” என்றோ, இல்லையெனில் ஏதாவது ஒரு பொய் சொல்லியோ வாசலிலேயே திருப்பியனுப்பிய கதை தமிழ்த் திரையுலகில் கி்ட்டத்தட்ட அத்தனை சினிமா பத்திரிகையாளர்களுக்கும் நேர்ந்திருக்கிறது..!

அப்படியிருந்தும் சிற்சில சமயங்களில் தேர்ந்தெடுத்த சில மூத்தப் பத்திரிகையாளர்களுக்கு மட்டும் பேட்டியளித்திருந்த சுஜாதா தனது கணவர், குழந்தைகள் குடும்பம் பற்றி மட்டும் மூச்சுவிட்டதில்லை.

தற்போது அவருக்கு மாலை போடச் சென்ற சினிமா பிரபலங்கள் அவரது மகள் திவ்யாவை இத்தனை ஆண்டுகள் கழித்துதான் நேரில் பார்த்திருக்கிறார்கள். அத்தோடு கடந்தாண்டுதான் அவருக்குத் திருமணம் நடந்திருக்கிறதாம். சஜீத் என்ற சுஜாதாவின் மகனையும் அன்றைக்குத்தான் பார்க்க முடிந்திருக்கிறது. மாலை போட்ட கையோடு பிரபலங்கள் திகைப்போடு திரும்பி வந்திருக்கிறார்கள்..!

உடல் நலக் குறைவால் மிகவும் கஷ்டப்படுகிறார் என்று கேள்விப்பட்டு கடந்த மாதத்தில் சுஜாதாவை பார்க்க விரும்பி நேரில் சென்ற பத்திரிகையாளர்களுக்கும் அனுமதி மறுக்கப்பட்டிருக்கிறது. மரணத்தின் வாசலில் இருக்கிறார் என்று தெரிந்து இறப்புக்கு முதல் நாள் எப்படியாவது பார்த்துவிடலாம் என்று கடும் முயற்சி செய்த சினிமாவின் மூத்த நிருபர்களுக்குக்கூட அனுமதி கிடைக்கவில்லை..!

அவரது இறுதிக் காலத்திலாவது அவருடன் பணியாற்றியவர்களை பார்க்க அனுமதித்திருந்தால் அவர் கொஞ்சமாவது மனம் சந்தோஷப்பட்டிருப்பார் என்கிறார்கள் திரையுலகப் பிரமுகர்கள்.. கிட்டத்தட்ட ஹவுஸ் அரெஸ்ட் என்ற நிலையில் 5 ஆண்டு காலமாக இருந்தவரை கடைசியில் பிணமாகத்தான் பார்க்க முடிந்தது என்பது கொடூரமான விஷயம்..!

அவருடைய இறப்பைக் கேள்விப்பட்டு வேகமாக விரைந்தோடிய சினிமா பத்திரிகையாளர்களுக்கு முதலிலேயே அனுமதி மறுக்கப்பட்டு, “வீட்டில் கரண்ட் இல்லை. கொஞ்சம் வெயிட் பண்ணுங்க..” என்று பொய் சொல்லி வாசலிலேயே நிறுத்தியிருக்கிறார்கள்..! பின்பு ஒரு மணி நேரம் கழித்துதான் பத்திரிகையாளர்களையே அனுமதித்திருக்கிறார்கள் அவரது குடும்பத்தினர்..! சுஜாதாவின் நெஞ்சார்ந்த அன்புக்கும், பண்புக்கும் முதல் பாத்திரமான சினிமா பத்திரிகையாளர்களின் நெஞ்சத்தை கீறியிருக்கிறது இந்தச் சம்பவம்.. ஆனாலும் எதுவும் சொல்ல முடியவில்லை..!

ஒரு முறை டயலாக்கை வாசித்துக் காண்பித்துவிட்டாலே போதும்.. அதனை உள்வாங்கிக் கொண்டு ஏற்ற இறக்கத்துடன், மிகச் சரியான டைமிங்கில் கதாபாத்திரங்களை நோக்கி கை காட்டிப் பேசும்  வித்தைக்காரரான சுஜாதாவுக்கு தனது திரையுலக வாழ்க்கையை தமிழ்த் திரையுலகத்தில் மிகச் சரியான விதத்தில் பதிந்துவைக்க முடியாமல் போனது நமது துரதிருஷ்டம்தான்..!

1979-ல் நூல்வேலியில் நடித்த பின்பு தன்னை தமிழில் அறிமுகப்படுத்திய இயக்குநர் சிகரத்தை பல ஆண்டுகளாக சந்திக்கக்கூட விரும்பாமல் ஒதுங்கியே இருந்ததன் காரணம்தான் என்ன என்று தெரியவில்லை..! பாவம் கே.பி.க்கும் இது தெரியவில்லை..! இறுதியில் இந்தக் கோலத்தில்தான் இவரை நான் பார்க்க வேண்டுமா என்கிற தனது ஆதங்கத்தை அவரது சிஷ்யப்பிள்ளை கமலஹாசனுடன் அந்த வீட்டிலேயே பகிர்ந்து கொண்டிருக்கிறார் கே.பி..!

எனக்கு தமிழ்த் திரையுலகம் மீது ஒரு பிடிப்பையும், ஆர்வத்தையும், தூண்டுதலையும் ஏற்படுத்திய கேரக்டர் அவள் ஒரு தொடர்கதையின் நாயகியான கவிதாதான். இன்றைக்கும் தமிழ்நாட்டில் இருக்கும் சினிமா பார்த்திருந்த அம்மாக்கள், அக்காக்களுக்கு ஆதர்ச நாயகி கவிதாதான்.. யாரிடம் வேண்டுமானால் கேட்டுப் பாருங்கள்..!

கே.பி.யை பல்வேறு சந்திப்புகளிலும், பேட்டிகளிலும் அனைத்து பத்திரிகையாளர்களும் கேட்கின்ற கேள்விகளில், “அதுக்குப் பின்னாடி அந்தக் கவிதா என்ன ஸார் ஆனாங்க..? ஏன் அப்படியே அவங்களை நிறுத்திட்டீங்க..? அடுத்த பாகம் வருமா..?” என்ற கேள்வி கட்டாயம் இடம் பிடித்திருக்கும்..!

இன்றைக்கும் அதே கேள்விதான் எனக்குள்ளும் தோன்றுகிறது. அந்தக் கவிதா நிஜத்திலும் ஏன் இப்படியிருந்தார்..? ஏன் இப்படியே மறைந்தார்..? யார் சொல்வது..?

தகவல்கள மற்றும் புகைப்படங்கள் : பல்வேறு இணையத்தளங்கள்

Tweet

அழுதுவிடுவேன் என்று பயமுறுத்திய கமல்ஹாசன்..!

18-01-2010

என் இனிய வலைத்தமிழ் மக்களே..!

இயக்குநர் சிகரம் கே.பாலசந்தருக்கு அப்பாஸ் அகாடமியின் சார்பில் நேற்று மாலை 6 மணிக்கு பாராட்டு விழா நடப்பதாக நேற்று மாலை 3 மணிக்குத்தான் தெரிந்தது. இப்படியிருந்தா நாடு எப்படி முன்னேறும்..?

புத்தகக் கண்காட்சியின் இறுதி நாள் விழாவில் கலந்து கொண்டு அரங்கத்தின் பூட்டைப் பூட்டிச் சாவியை ஒப்படைக்கும் நிகழ்வுக்கு என்னை அழைத்திருந்தும் எனது ஆசானுக்கு நடக்கும் இந்த விழாவில் கலந்து கொள்ள வேண்டியிருந்ததால் எனது சக தோழர்களை அங்கே அனுப்பிவைத்துவிட்டு நான் மட்டும் இந்த நிகழ்ச்சிக்குப் பயணமானேன்.

காமராஜர் அரங்கத்தில் 90 சதவிகிதம் நிரம்பியிருந்தது. இத்தனைக்கும் நிகழ்ச்சிக்கு டிக்கெட் போட்டிருந்தார்கள். எப்படி இந்தக் கூட்டம் திரள்கிறது என்றால் அதற்கு முக்கியக் காரணம் திரையிசைப் பாடல்களை கேட்கத்தான்..!

மெல்லிசை மாமன்னர் எம்.எஸ்.விஸ்வநாதன், உலக நாயகன் கமல்ஹாசன், இயக்குநர்கள் கே.பாக்யராஜ், வசந்த் ஆகியோர் மட்டுமே கலந்து கொண்டனர். அழைப்பிதழில் பெயர் போடாததாலும், யாரையும் குறிப்பிட்டு பெயர் சொல்லி அழைக்காததாலும் பலரும் அழைப்பிதழ்கள் வாங்கிய கையோடு மறந்து போய்விட்டனர் போலும்.. இதனை ஒளிபரப்பும் உரிமையை வாங்கியிருந்தது மெகா டிவி என்பதும் பலர் வராததற்கு ஒரு காரணமாக இருக்கும் என்று நினைக்கிறேன்..!

கணேஷ் கிருபா இசைக் குழுவினர் இயக்குநர் சிகரத்தின் படங்களில் இருந்து மட்டும் பாடல்களை ஒலித்தனர். இவர்களைவிட வந்திருந்தவர்களை தனது வசீகரத் தமிழால் கட்டிப் போட்டிருந்தார் நிகழ்ச்சித் தொகுப்பாளர் பி.ஹெச்.அப்துல் ஹமீது..

1982-1983-களில் இவருடைய குரலுக்காகவே  ஞாயிற்றுக்கிழமைதோறும் இலங்கை வானொலியில் மதியம் 3.30  மணிக்கு ஒளிபரப்பாகும் லலிதா ஜூவல்லர்ஸ் வழங்கும் 'பாட்டுக்குப் பாட்டு' நிகழ்ச்சியை தவறவிடாமல் கேட்டவன் நான்.

ஒவ்வொரு பாடலுக்கு முன்பும், அந்தப் பாடல் பற்றிய சில சுவையான விஷயங்களை எடுத்துச் சொல்லி அதற்கொரு சுவையூட்டினார். 'வறுமையின் நிறம் சிகப்பு' படத்தின் 'சிப்பி இருக்குது முத்து இருக்குது' பாடல் எம்.எஸ்.வி.க்கும், கவியரசருக்கும் இடையே மிகச் சரியான போட்டியாக அமைந்திருந்த கதையைச் சொன்னார்.

இயக்குநர் சிகரத்தின் புகழ் பெற்ற பாடல்களுக்கு இசையமைத்திருக்கும் மெல்லிசை மாமன்னர் தன்னுடைய பாடல்களை தாளம் போட்டு ரசித்தபடியே லயித்துப் போய் உட்கார்ந்திருந்தார். வந்திருந்த கூட்டத்தின் ஒட்டு மொத்த பாராட்டும் 'நிழல் நிஜமாகிறது' படத்தின் 'கம்பன் ஏமாந்தான்'  பாட்டிற்கு கிடைத்தது.! வாழ்க கவியரசர்..!

வயதான சூழலினால் சீக்கிரமாகவே விட்டுவிட வேண்டும் என்ற ஒற்றைக் கோரிக்கையோடு விழாவுக்கு வந்திருந்த மெல்லிசை மாமன்னரை ஒரு மணி நேரத்திற்கு மேல் காக்க வைத்துவிட்டு அரங்கத்திற்கு வந்தார் கே.பி. வாசலிலேயே பூரண கும்ப மரியாதையோடு கே.பி.யையும், அவரது துணைவியாரையும் வரவேற்றார்கள் ரசிகர்கள்.

மீண்டும் கச்சேரி களை கட்ட.. மெல்லிசை மன்னரின் பாடல்கள் அரங்கத்தை ஆட்டுவித்தது..! புத்தம்புதுப் பாடல்கள் எத்தனைதான் வந்தாலும், பழைய பாடல்கள் ரசிகர்களுக்குக் கொடுக்கின்ற கிறக்கமே வேறாக இருக்கிறது..!

'அவள் ஒரு தொடர்கதை'யின் 'தெய்வம் தந்த வீடும்', 'நீர்க்குமிழி'யின் 'ஆடி அடங்கும் வாழ்க்கையடா' பாடலும் தொடர்ச்சியான அப்ளாஸ்களை குவித்தன. நிகில் முருகனின் திடீர் அரங்க விஜயம் எனக்கு முதலில் சந்தேகத்தைத் தெரிவித்தாலும் பின்பு கலைஞானியின் வருகையைத் தெளிவாக உணர்த்தியது.

'ஏக் துஜே கலியே'வின் 'தேரெ மெரெ பீச் மெய்' பாடல் ஒலித்துக் கொண்டிருந்தபோது அரங்கத்திற்குள் நுழைந்தார் கலைஞானி. மழு, மழுவென்று ஷேவ் செய்திருந்து, அவருடைய கண்கள் மட்டும் இப்போதெல்லாம் நிறைய பேசுவதுபோல் தெரிகிறது..!

கமலுக்காக மட்டும் 'புன்னகை மன்ன'னின் 'சிங்களத்து சின்னக் குயிலே' பாடலைப் பாடிய கையோடு மேடையேறினார்கள் பிரமுகர்கள்.

முதலில் வாழ்த்திப் பேசிய எம்.எஸ்.வி., “நான் பாலசந்தருடன் இணைந்து பணியாற்றியதையே பெரும் பாக்கியமாக கருதுகிறேன். அவர் பல்லாண்டு, பல்லாண்டு வாழ வாழ்த்துகிறேன்..” என்று ரத்தினச் சுருக்கமாகப் பேசிவிட்டுப் போனார்.

அடுத்துப் பேச வந்தார் கலைஞானி கமல். “எத்தனையோ மேடைகளில் என் குருநாதரைப் பற்றிப் பேசிட்டேன். இப்பவும் பேசிக்கிட்டுத்தான் இருக்கேன். நான் இந்த சினிமா துறைல ஒரு நல்ல டெக்னீஷியனாத்தான் வரணும்னு நினைச்சேன். அப்படி நினைச்ச சூழல்லதான் கே.பி. ஸார் என்னைக் கூப்பிட்டு படத்துல நடிக்க வைச்சார். அப்போகூட இந்த ஒரு படத்தோட ஓடிரலாம்னுதான் நினைச்சிருந்தேன். அப்படி ஓடியிருந்தன்னா இன்னிக்கு என்னை யாருக்குமே அடையாளம் தெரிஞ்சிருக்காது.. ரோட்டுல சாதாரணமா நடந்து போயிக்கிட்டிருந்திருப்பேன்..! ஆனா கே.பி. ஸாராலதான் என் வாழ்க்கையே மாறிப் போனது..!

ஒரு நாள் ஸ்டூடியோவுக்குப் போயிருந்தப்போ நம்ம டைரக்டரும், எம்.எஸ்.வி.யும் உக்காந்து பாட்டு போட்டுக்கிட்டிருந்தாங்க. நானும் அதை வேடிக்கை பார்த்தேன். அரை மணி நேரம்தான்.. அரை மணி நேரத்துல அத்தனை பாட்டையும் போட்டு முடிச்சிட்டாங்க. அன்னிக்கு ரிக்கார்டிங் செஞ்ச ஒரு பாட்டையும் நான் கேட்டேன். ஆனால் சத்தியமா அது நான் சினிமால பாடப் போற பாட்டுன்னு எனக்குத் தெரியலை.. அதுக்குப் பின்னாடிதான் தெரிஞ்சது..

படத்துல நடிச்சு முடிச்சதுக்கப்புறமும் கே.பி. ஸார் என்கிட்ட பேசும்போது, 'அடுத்து என்ன பண்ணப் போற?'ன்னு கேட்டார். 'டெக்னீஷியனா போகப் போறேன்'னு சொன்னேன். 'மடையா.. மடையா.. டைரக்டர்ன்னா எப்போ வேண்ணாலும் டைரக்ஷன் செய்யலாம். ஆனால் நடிப்புன்னு அதை ஆரம்பத்துலேயே செஞ்சுடணும்.. இப்பவே விட்ராத.. என்ன.. நான் சொல்றது புரியுதா..? இப்போ நடிக்கிற வேலையைப் பாரு..'ன்னு என் வாழ்க்கையைத் திசை திருப்பிவிட்டார். அன்னிக்கு அவர் செஞ்ச அந்த வேலைதான் இன்னிக்கு இந்த மேடைவரைக்கும் என்னைக் கொண்டு வந்து விட்டிருக்கு.  இதுக்கான நன்றியை நான் எத்தனை வருஷமானாலும் செலுத்தலாம்.. ஆனா.. அழுகக் கூடாதுன்னு பார்க்குறேன்.. முடியலை..” என்று சொன்னவர் நிஜமாகவே கண் கலங்கிப் போனார்.

மேலும் தொடர்ந்தவர், “அவரிடமிருந்து எத்தனையோ பேர் கிளம்பி வந்திருக்காங்க.. நிறைய பேரை அறிமுகம் செஞ்சு வைச்சிருக்காரு என்னை மாதிரி. அத்தனை பேரும் இன்னிக்கு பிஸியா இருக்காங்க.. பிஸியா இருக்குற அளவுக்கு அவங்களை வளர்த்தும் வைச்சிருக்காரு.. அவங்க எல்லார் சார்பாவும் நான் வந்திருக்கேன்னு நீங்க நினைச்சுக்குங்க. என்னுடைய நன்றியும் அவர்கள் அத்தனை பேரின் சார்பா சொல்றதுதான்..” என்று தழுதழுத்த குரலில் சொல்லிவிட்டுப் போனார்..!

அடுத்துப் பேச வந்தவர் கே.பாக்யராஜ். “கே.பி. ஸார் இயக்கி நான் பார்த்த முதல் திரைப்படம் நீர்க்குமிழிதான். அந்தப் படத்தை பார்த்துட்டு வீட்டுக்கு வந்து சாப்பிட்டுட்டு மறுபடியும் மனசு கேக்காம அடுத்த ஷோவுக்கும் ஓடிட்டேன்.. கே.பி. ஸார்கிட்ட எனக்குப் பிடிச்ச விஷயமே அவரோட டயலாக்ஸும், சிச்சுவேஷன் காமெடியும்தான்..

நீர்க்குமிழில நாகேஷ் சாகப் போறாருன்றதை அவர்கிட்ட சொல்லாம மறைமுகமா சொல்ற சீனை அவ்ளோ டச்சிங்கோட செஞ்சிருக்காரு டைரக்டர்.. எதிர் நீச்சல் படத்துல நாகேஷ் சாப்பிட்டிருக்க மாட்டார். யாராவது ஒருத்தராவது தன்னை சாப்பிட கூப்பிட மாட்டாங்களான்னு ஏக்கத்துல இருப்பார். அப்போ முத்துராமன்கிட்ட போய் 'சேட்டன் நீங்க சாப்பிட்டீங்களா?'ன்னு மூணு தடவை கேட்பாரு.. முத்துராமனும் மூணு தடவையும் பதில் சொல்லிட்டு எரிச்சலாகி நிக்கும்போது, 'நான் மூணு தடவை கேட்டனே சேட்டன்.. நீ பதிலுக்கு ஒரு தடவையாவது நீ சாப்பிட்டியா மாதுன்னு என்னைக் கேக்கலியே'ன்னு சொல்லுவாரு நாகேஷ்.. இந்த சென்டிமெண்ட் காட்சி எனக்கு ரொம்பப் பிடிச்சது.

அதே மாதிரி என்னையெல்லாம் தூக்கிச் சாப்பிடுற மாதிரி அவள் ஒரு தொடர்கதைல பர்ஸ்ட் நைட் சீன் ஒண்ணு வைச்சிருப்பாரு டைரக்டர்.. அதுல அந்தக் கட்டில் ஆடுற சத்தத்தை மட்டும்தான் காட்டிருப்பாரு.. முதல் தடவையா பார்க்கும்போது அந்தச் சத்தத்தோட அர்த்தம் வேற மாதிரி இருந்தது. ஆனால் இன்னொரு தடவை பார்க்கும்போதுதான் அதுல இருந்த ஒரு சென்டிமெண்ட்ஸ் புரிஞ்சது..

கே.பி. ஸார் இந்த வயசுலேயும் உழைக்கிறாருன்னா அது மிகப் பெரிய விஷயம்.. நான் 'உத்தமபுத்திரன்' ஷூட்டிங்ல இருந்தப்போ அவரோட புது நாடகத்தைப் பார்க்க வரும்படி அழைப்பு வந்திருந்துச்சு.. அதுக்காக ஷூட்டிங்கை அட்ஜஸ்ட் பண்ணி அவசரம், அவசரமா ஓடிப் போய் நாடகத்தைப் பார்த்தேன். பெர்பெக்ஷனா பண்ணியிருந்தாரு..

கே.பி. ஸார்கிட்ட இன்னொரு விஷயமும் இருக்கு.. அது அவர் படத்துல இருக்குற நகைச்சுவை. அவர் சீரியஸ் படமும் பண்ணியிருக்காரு.. நகைச்சுவை படமும் பண்ணியிருக்காரு.. ஆனால் எங்க டைரக்டருக்கு(பாரதிராஜாவுக்கு) நகைச்சுவைன்னா பிடிக்காது. தள்ளி வைச்சிருவாரு.. நான் ஒன்றரை பக்கத்துக்கு எழுதிக் கொடுத்தால்கூட அதை அப்படியே கிழிச்சிருவாரு.. நானும் இதுக்காக அவர்கிட்ட சண்டையெல்லாம் போட்டிருக்கேன். கமலுக்குக்கூட நல்லா தெரியும். ஆனா அவருக்கு அது செட்டாகலை. பட்... கே.பி. ஸாரின் இந்தத் திறமை ரொம்ப ஆச்சரியமானது. சீரியஸா படம் எடுக்கிறவரும், நகைச்சுவையா படம் எடுக்க முடியுதுன்னு அது இவராலதான்..” என்றார்..

தொடர்ந்து பேச வந்தார் கே.பி.யின் ஆஸ்தான சீடர் வசந்த். “எனக்கும் என் குருநாதருக்கும் இடைல இருக்குறது 31 வருட பழக்கம்.. இத்தனை வருடப் பழக்கத்துல சொல்றேன்.. இவரை மாதிரி ஒரு பெர்பெக்ஷனான இயக்குநரை நீங்க பார்க்கவே முடியாது.. ஸ்கிரிப்ட்ல ஒரு சின்ன தப்புகூட இருக்க முடியாது. அத்தனையையும் பார்த்து பார்த்து செய்வார்.. அவரோட பையன்கூட ஒரு பேட்டில சொல்லியிருந்தார்.. கே.பி. வீட்லகூட டைரக்டர் மாதிரியேதான் இருப்பாரு.. அதேதான்.. 24 மணி நேரமும் இயக்குநர் மாதிரியே இருக்கிறவரு என் குருநாதர்தான்.

இங்ககூட பாருங்க.. இவ்ளோ பேரு வந்திருக்கீங்க.. எத்தனை பேரு பார்த்தீங்கன்னு தெரியலை..  'இயக்குநர் சிகரத்திற்க்கு' அப்படீன்னு மேடைல எழுதியிருக்காங்க.. அதுல 'க்'-கனா வராது.. வரக்கூடாது. தப்பா எழுதிட்டாங்க. கே.பி. ஸார் வந்து உக்காந்தவுடனேயே என்னைக் கூப்பிட்டு அந்தத் தப்பைக் குறிப்பிட்டுக் காட்டினார். இப்படித்தான் தப்பெல்லாம் இவர் கண்ணுல மட்டும் பட்டிரும்.. எப்படித்தான் படுமோ தெரியலை. ஆனால் நல்லதெல்லாம் படாது. தப்பு மட்டும் கரெக்ட்டா இவர் கண்ணுல மாட்டிரும்..

ஒரு பங்ஷனுக்குக் கிளம்பினால்கூட முன்கூட்டியே தயார் செஞ்சுட்டுத்தான் கிளம்புவார். பேசணும்னால்கூட முன் கூட்டியே குறிப்பெடுத்து வைச்சுக்குவாரு. இப்போ டைப் பண்ணி பிரிண்ட் அவுட்டை எடுத்திட்டுத்தான் வர்றாரு..

நான் இப்போ இந்த மேடைல என் குருநாதருக்குச் சொல்ற விஷயம் ஒண்ணு இருக்கு. அது நான் அவரை முதன்முதலா எங்க சந்திச்சேன்றதை சொல்லணும்.. எனக்கு அஞ்சு அல்லது ஆறு வயசு இருக்கும்போது இங்க இருந்த எங்க சொந்தக்காரங்க வீட்டுக்கு வந்திருந்தேன். அப்போ அவங்க வீட்ல எல்லாரும் ஷூட்டிங் பார்க்க போனாங்க. போறப்போ என்னையும் கூட்டிட்டுப் போனாங்க.. வாஹினி ஸ்டூடியோன்னு நினைக்கிறேன்.

அங்க போனப்பத்தான் முதல்முதல்லா கே.பி. ஸாரை பார்த்தேன். சிகரெட்டா பிடிச்சு ஊதித் தள்ளிக்கிட்டிருந்தாரு.. என் கஸின்ஸ் அவர்கூட நின்னு போட்டோ எடுத்துக்கிட்டாங்க. அப்போ நான் ரொம்பச் சின்னப் பையன்றதால என்னைத் தள்ளிவிட்டுட்டாங்க.. ஆனா கே.பி. அப்ப 'அவனையும் கூப்பிடுங்க.. இங்க நில்லுப்பா..' என்று சொல்லி என்னையும் இழுத்துப் பிடிச்சு பக்கத்துல நிறுத்தி வைச்சு போட்டோ எடுக்க வைச்சாரு.. அன்னில இருந்து இன்னிக்கிவரைக்கும் அவர் கூடவே நிக்குறேன்.. இதுவே நான் பெற்ற பெரும் பாக்கியமா கருதுறேன்..” என்று நெகிழ்ந்தார்.

இறுதியாக ஏற்புரை ஆற்ற வந்த கே.பாலசந்தர் சற்று டென்ஷனாகவே இருந்தார்.. வயதின் காரணமாக உடல் தளர்ந்து, நடை சற்று மெதுவாக இருந்தாலும் பேச்சின் வேகம் மட்டும் குறையவில்லை..

“நம்ம அப்துல் ஹமீது எங்க மேடைல மைக் பிடிச்சு நின்னாலும் அந்த பங்ஷன் சக்ஸஸ்தான்.. அந்த அளவுக்கு அவரது தமிழ் அனைவரையும் கட்டிப் போடுகிறது. சிறந்த பேச்சாளர்.. அவருடைய மேடை ஒருங்கிணைப்பில் இந்த விழா நல்லபடியா நடக்கிறது பெரிய சந்தோஷம்..

என் வாழ்க்கையில் நான் செய்த மிகப் பெரிய பாக்கியம் எம்.எஸ்.வி. போன்றவர்களுடன் இணைந்து பணியாற்றியதுதான். அதுதான் என்னுடைய பொற்காலம்.. அதற்குப் பிறகு இளையராஜா, ரகுமான்வரையிலும் பலரிடமும் நான் பணியாற்றிவிட்டேன். என் வயதில் பாதியுள்ளவர்களிடம்கூட நான் இணைந்து வேலை பார்த்திருக்கேன். எல்லாம் எனக்குக் கிடைத்த பாக்கியம்தான்..

நான் அறிமுகப்படுத்தியவர்களால் நான்தான் அதிகமாக சந்தோஷமும், பெருமையும் அடைந்திருக்கிறேன். நான் எங்க போனாலும் 'ரஜினியை அறிமுகப்படுத்தினவரு இவருதான்'. 'கமலஹாசனை அறிமுகப்படுத்தினவரு இவருதான்'னு என்னையச் சொல்றாங்க.. என் முகத்துல அவங்களோட ஆஸ்தான ஹீரோக்களைத் தேடுறாங்க. இதுவே எனக்குப் பெருமைதான்..

இங்கே பாக்யராஜ் எனக்காக வந்திருக்காரு. நானும் அவரும் பல மேடைகளில் பேசியிருக்கிறோம். ஆனால் இதுதான்.. இப்பத்தான் முதல் முறையா என்னை வாழ்த்தி என் முன்னாடியே பேசியிருக்காரு. அவருக்கு எனது நன்றி..!

நான் எப்பவும் தப்பைக் கண்டுபிடிச்சிருவேன்னு வசந்த் சொன்னான். அது என்னவோ தெரியலை.. என்ன படிச்சாலும், எங்க படிச்சாலும் சரி.. தமிழ்ல தப்புன்னா உடனே என் கண்ணுக்குத் தெரிஞ்சிருது கலைஞர் மாதிரி. அதுக்காக கலைஞரோட ஒப்பிடுறேன்னு நினைக்கக் கூடாது.. இந்த விஷயத்துல மட்டும்தான்னு சொல்ல வந்தேன்.. இந்த மாதிரி பெர்பெக்ஷன்தான் ஒரு இயக்குநருக்கு வேணும்..!

நான் இன்னிக்கு ரொம்ப மகிழ்ச்சியா இருக்கேன். நான் மகிழ்ச்சியா இருப்பதைப் பார்த்து என் மனைவி மகிழ்ச்சியா இருக்கிறாள். இதுவே எனக்கு மகிழ்ச்சியைத் தருகிறது..!..” என்று நெகிழ்வாகச் சொல்லி முடித்தார்..!

விழாவை ஏற்பாடு செய்த கணேஷ் கிருபா இசைக் குழுவின் தலைவர் கிருபா, பழம்பெரும் நடிகர் யதார்த்தம் பொன்னுச்சாமியின் பேரனாம்.. இந்தத் தகவலை அப்துல் ஹமீதுதான் தெரிவித்தார்.

விடைபெற்ற கே.பி. நிகழ்ச்சியில் பங்கு கொண்ட அத்தனை பேரையும் அருகில் அழைத்து தனது வழக்கப்படி கை குலுக்கி நன்றி சொல்லிவிட்டுத்தான் வெளியேறினார்.

இந்த நிகழ்ச்சியின் மெகா ஸ்பான்ஸர் என்ற முறையில் மெகா டிவியின் ஓனரான தமிழக காங்கிரஸ் கட்சியின் தலைவர் தங்கபாலுவின் மகன் கார்த்திக்கும் விழாவில் கலந்து கொண்டார். நானும் யாரோ என்றுதான் நினைத்துக் கொண்டிருந்தேன். மேடையேற்றும்போதுதான் தெரிந்தது தங்கபாலுவின் மகன் என்று..

இந்தத் தம்பி, எம்.எஸ்.வி.யின் அருகில் 2 மணி நேரமாக உட்கார்ந்திருந்தும் ஒரு வார்த்தைகூட தன்னுடன் பேசாமல் இருந்ததைக் கண்டு பாவம் எம்.எஸ்.வி.யே நொந்து போயிருப்பார் என்று நினைக்கிறேன்..

தம்பி இப்படியிருந்தா எப்படி அடுத்த இளைஞர் காங்கிரஸ் தலைவராக உருவெடுப்பது..? இன்னும் நிறைய டிரெயினிங் வேணும் போலிருக்கே..?

டிஸ்கி-1 : இது போன்ற தேட்ஸ்தமிழ்.காம்-ல் வரக் கூடிய செய்திகள் காலத்தின் கட்டாயத்தின் காரணமாக இனிமேல் இங்கேயும் இடம் பெறும் என்பதைத் தெரிவித்துக் கொள்கிறேன். பொறுத்தருள்க..!

டிஸ்கி-2 : புகைப்படங்கள் இதுவரையில் கிடைக்கவில்லை. கிடைத்தால் வலையேற்றுகிறேன்..!

Tweet

இட்லி-தோசை-பொங்கல்-வடை-சட்னி-சாம்பார்-27-08-2010

27-08-2010

என் இனிய வலைத்தமிழ் மக்களே..!
 

அந்தோணி முத்துவின் மரணம்

இந்த மனிதருக்குள் இருந்த உற்சாகமும், உத்வேகமும் இவ்வளவு சீக்கிரம் உடைந்து போகும் என்று நான் நினைக்கவில்லை. மாற்றுத் திறனாளியாகத் தான் இருந்தாலும், அந்தக் கஷ்டத்தை மட்டும் வெளியில் சொல்ல விருப்பமில்லாமல் சக பதிவர்களைப் போலவே பதிவிட்டு உற்சாகத்துடன் வலம் வந்து கொண்டிருந்த நம்முடைய அந்தோணி முத்துவின் வாழ்க்கை நிச்சயம் பல பேருக்கு முன் உதாரணமாகத் திகழ வேண்டியது.

கடைசியாக அவர் எழுதியிருந்த பதிவில்கூட கடைசி வரியில் மட்டுமே தன்னைக் கொன்று கொண்டிருந்த அந்த உடல் வலியை குறிப்பிட்டிருக்கிறார். அவருடைய தளத்தில் தனது உடல் குறையை தான் எப்படி சமாளித்தேன் என்பதையும், அது பற்றிய நினைப்பைத் தான் எப்படி தூக்கியெறிந்தேன் என்பதையும் நிறைய பதிவுகளில் எழுதியிருந்தார்.

என்ன இருந்தாலும்.. இவருக்கு இப்படியொரு துன்பத்தைக் கொடுத்து, வாழ நினைத்த வயதில் அதற்கு அனுமதியும் கொடுக்காத முருகனை வையத்தான் வேண்டும்.. அந்தோணி முத்துவின் ஆத்மா சாந்தியாகட்டும்..

கேரளா.. குடிகாரர்களின் சொர்க்கம்

கேரளா மாநிலம் எழுதப் படிக்கத் தெரிந்தவர்கள் அதிகம் குடியிருக்கும் தேசம் என்றாலும் குடியின் மீது விருப்பம் கொண்ட குடிகார இந்தியர்களும் இங்குதான் அதிகம். 

ஓணம் பண்டிகையையொட்டி கடந்த நாட்களில் மட்டும் 155 கோடி ரூபாயை குடித்தே தீர்த்திருக்கிறார்கள் இந்த மகா குடிமகன்கள். அதிலும் ஒணம் நாளான 23ம் தேதியன்று மட்டும் 30 கோடிக்கு ஊத்தியிருக்கிறார்கள். சென்ற வருடத்தோடு ஒப்பிட்டால் இந்த வருடம் 18 சதவிகிதம் வசூல் அதிகமாம்..

கடந்த ஆண்டைப் போலவே இந்த ஆண்டும் திருச்சூரை அடுத்த சாலக்குடி கேரளாவிலேயே அதிக மது விற்பனை நடந்த இடம் என்ற பெயரைத் தக்க வைத்துள்ளது. அங்கு 6 நாட்களில் ரூ. 30 லட்சத்திற்கு விற்பனை நடந்துள்ளது. திருவனந்தபுரத்தை அடுத்த பாலராமபுரம், கருணாகரப்பள்ளி முறையே ரூ.22 லட்சம், ரூ.21 லட்சத்துடன் 2-வது, 3-வது இடங்களைப் பிடித்துள்ளன.

விற்பனையில் ரம் முதல் இடத்தைப் பிடித்துள்ளது. மொத்த விற்பனையில் 50 சதவிகிதம் ரம் விற்பனையாகியுள்ளது. இரண்டாம் இடத்தில் பிராந்தி உள்ளது. இந்த கணக்குகள் அனைத்தும் இந்திய தயாரிப்பு, வெளிநாட்டு மதுபான வகைகளை விற்கும் கேரள மதுபான விற்பனை கழகத்தின் 370 கடைகளில் நடந்தது.  தனியார் பார்கள், கள்ளுக் கடைகள், ராணுவ கேன்டீன்களில் நடந்த வி்ற்பனையையும் சேர்த்தால் விற்பனை பல மடங்கு அதிகமாகும்.


படிப்பிற்கும், செயலுக்கும் சம்பந்தமில்லை என்பதை நிரூபிக்கிறது கடவுளின் செல்லக் குழந்தையான இந்த கேரள பூமி..

காட்சிப்பிழை - புத்தக வெளியீட்டு நிகழ்ச்சி

சமீபத்தில் 'காட்சிப்பிழை' என்கின்ற திரைப்படத் திறனாய்வு நூல் வெளியிட்டு விழா நடைபெற்றது. இதில் நடிகர்-இயக்குநர் சேரன், விடுதலைச் சிறுத்தைகள் கட்சியின் எம்.எல்.ஏ. ரவிக்குமார், வெங்கடேஷ் சக்கரவர்த்தி, சுபசற்குணராஜன், களவாணி படத்தின் இயக்குநர் சற்குணம், எழுத்தாளர் பிரபஞ்சன், ராஜன்குறை போன்றோர் கலந்து கொண்டனர்.

ரவிக்குமார் பேசுகின்றபோது அரசியல் மேடையாக நினைக்காமல், இலக்கிய மேடையாகவும் கருதாமல் வெகு சாதாரணமாகவே பேசினார். பேசினார்.. பேசிக் கொண்டேயிருந்தார். பொறுமையிழந்து போன ஒரு தோழர் கை தட்டினார்.. தட்டினார்.. தட்டினார்.. தட்டிக் கொண்டேயிருந்தார்.. ரவிக்குமாரே பேச்சை நிறுத்திவிட்டு “என்னப்பா..?” என்று கேட்டார். கை தட்டியவர் பதிலே சொல்லவில்லை.

புரிந்து கொண்ட ரவிக்குமார் “நான் இதுக்கு மேலேயும் பேசுறது நல்லாயில்ல. தோழருக்குப் பிடிக்கலை போலிருக்கு. சரி போதும் நிறுத்திக்கிறேன்..” என்று சொல்லிவிட்டு அமர்ந்தார்.

சிறிது நேரத்தில் தனது சீட்டில் இருந்து எழுந்து வந்த ரவிக்குமார் கை தட்டிய தோழரின் அருகில் அமர்ந்து அவரிடம் நலம் விசாரித்தார். அந்தத் தோழரும் பதிலுக்கு ஏதோ சொல்ல.. இருவருக்குள்ளும் கசமுசாவானது.. மேடையில் இருந்த சேரன் தலையிட்டு.. “இப்ப எதுவும் வேண்டாமே.. நிகழ்ச்சி முடியட்டும்..” என்று சொல்ல ரவிக்குமார் தாங்க முடியாத கோபத்தை அடக்கிக் கொண்டு அமர்ந்தார். ஆனாலும் கை தட்டிய தோழர் வேறிடத்தில் போய் அமர்ந்து கொண்டதால் எதுவும் செய்ய முடியவில்லை.. ரவிக்குமாரும் பாதியிலேயே கிளம்பி போய்விட்டார்.

ரவிக்குமார் தனது கட்சிக் கூட்டத்தினரோடு வந்திருந்தால், இந்தத் தோழரின் கதி என்னவாயிருக்கும்..? நல்லவேளை.. அன்றைக்கு தப்பித்தார் அந்தத் தோழர்..

நடிகை ஜெயந்தியின் உண்மையான மனம் திறந்த பேட்டி

மனம் திறந்த பேட்டி என்று பலருடைய பேட்டிகளை பத்திரிகைகளில் படித்திருக்கலாம். ஆனால் அது உண்மையாகவே அவர்கள் மனம் திறந்ததுதானா என்பது சந்தேகம்.

ஆனால் சமீபத்தில் நான் படித்த ஒரு பழைய சினிமா புத்தகத்தில் இருந்த இந்த பேட்டி நிச்சயமாக மனம் திறந்த பேட்டி என்றே நம்புகிறேன்.. ஏனெனில் சொல்லியிருக்கும் விஷயம் அப்படி. பேட்டியளித்தவர் கன்னட பழம் பெரும் நடிகை ஜெயந்தி.

".....ஒரு நாள் ஷூட்டிங் முடிந்து மிகவும் டயர்டாக ஹோட்டல் அறைக்கு வந்து சேர்ந்தேன். பின்னாலேயே அந்தப் படத்தின் இயக்குநர் பெக்கட்டி சிவராமும் வந்தார். அறையில் அமர்ந்து சிறிது நேரம் பேசிக் கொண்டிருந்தோம். திடீரென்று அவர் என்ன நினைத்தாரோ தெரியவில்லை.. என் மீது புலி போல் பாய்ந்தார். மிகக் களைப்பான நிலையிலும், எதிர்பாராத இந்த அதிர்ச்சியினாலும் தாக்குண்ட நான் ஒரு கட்டத்தில் அதனை எதிர்க்க முடியாமல் போய் அவருக்குள் அடங்கிவிட்டேன்.

சாதாரணமாக ஸாரி என்று சொல்லிவிட்டுப் போனவர் மறுநாள் என்னை விரும்புவதாகவும், அதனால்தான் எல்லை மீறியதாகவும் கூறினார். எனக்கு என்ன சொல்வதென்று தெரியவில்லை. அந்த நேரத்தில் அவருக்குத் திருமணமாகி கல்யாண வயதில் பிள்ளைகள் இருந்தார்கள்.

இதனை வெளியில் சொல்ல முடியாத சூழல் எனக்கிருந்தாலும், அவருடைய பேச்சு என்னைக் கரைய வைத்தது. திருமணம் செய்ய முடியாத நிலையிலும் அவர் தொடர்ந்து எனது வீட்டிற்கு வந்து சென்று கொண்டிருந்தார். அதற்குப் பின்புகூட நாங்கள் 6 அல்லது 7 முறை உறவு கொண்டிருப்போம் என்று நினைக்கிறேன். என் பையன் அந்த உறவால்தான் பிறந்தான். ஆனாலும் அதன் பின்பு அவருடனான தொடர்பு முற்றிலும் அறுந்து போகும் வரையிலும் அவருடைய முதல் குடும்பத்தினருடன் எனக்கு நல்ல உறவு இருந்தது.

இதன் பின் எனது வாழ்க்கையில் காதல் என்பதையே திரைப்படங்களில் மட்டுமே செய்து வந்தேன்.. என் மகனுக்காக நான் வாழ்ந்த காலக்கட்டத்தின் பின்பகுதியில் மேலும் ஒரு சோதனை வந்தது. என் மகனுடன் கல்லூரியில் ஒன்றாகப் படித்த ஒரு மாணவன் அடிக்கடி எங்கள் வீட்டிற்கு வருவான். ப்ரீயாகப் பேசுவான்.. பழகுவான். நானும் அப்படியே பழகினேன்.

திடீரென்று தனது துணிமணிகளுடன் எனது வீட்டிற்கு வந்தவன் என்னை காதலிப்பதாகவும், என்னைத் திருமணம் செய்து கொள்ள விரும்புவதாகவும் எனது காலைப் பிடித்துக் கொண்டு அழுதான். எனக்கு என்ன செய்வது என்றே தெரியவில்லை. நல்ல புத்திமதி சொல்லி அனுப்பப் பார்த்தேன். ஆனால் நான் முடியாது என்று சொன்னால் இப்பவே தற்கொலை செய்து கொள்வேன் என்று அழுது, அரற்றி பிடிவாதம் பிடித்தான்.

இரண்டு நாட்கள் வீட்டில் அவனைத் தங்க வைத்து எவ்வளவோ எடுத்துச் சொல்லியும் முடியாததால் அந்தப் பையனுக்காக நான் எனது முடிவை மாற்றிக் கொண்டு அவனைத் திருமணம் செய்ய முடிவெடுத்தேன். எனது வீட்டிலேயே பூஜையறையில் மாலை மாற்றிக் கொண்டு தம்பதிகளாக ஆனோம்.. இது மிகச் சரியாக பதினைந்து நாட்கள்தான்..

விஷயம் தெரிந்து அந்தப் பையனின் பெற்றோர் என் வீடு தேடி வந்து கதறி அழுதார்கள். நானும் என் நிலைமையை எடுத்துச் சொன்னேன். அவர்கள் பையனைக் காப்பாற்ற வேண்டியே இப்படியொரு முடிவை எடுக்க வேண்டிய கட்டாயமானதாகச் சொன்னேன்.

நல்லவேளை அந்தப் பையன் இந்தப் பதினைந்து நாட்களில் கொஞ்சம் தெளிவாகிவிட்டான்.. அவனது பெற்றோர்களைப் பார்த்ததும் கொஞ்சம் மனம் திருந்தி அவர்களுடனேயே போய்விட்டான்.. இதனால் எனக்கு எந்தக் குற்றவுணர்ச்சியும் இல்லை. ஒரு இளைஞனின் வாழ்க்கையையும், உயிரையும் காப்பாற்றினேன் என்கிற ஒரு திருப்தியே என் மனதில் இருந்தது..."

- இதுதான் நம்ம ஜெயந்தியம்மா கொடுத்திருந்த உண்மையான மனம் திறந்த பேட்டி.

பாகிஸ்தானில் இஸ்லாமிய சட்டமா..?

ஏதோ பாகிஸ்தானே மதவாத நாடு என்றும், இஸ்லாமிய சட்டம் என்கிற பெயரில் பெண்களை அடக்கி ஒடுக்கி ஆள்கிறார்கள் என்றெல்லாம் பில்டப் கொடுத்த சாமிகளே.. இந்த வீடியோவைப் பாருங்கள். 

தனது அலுவலக அறையிலேயே ஸ்டைலாக புகை விட்டுக் கொண்டு ஹாலிவுட் ஹீரோயின் மாதிரி ஷோ காட்டும் இந்த அம்மணியின் பெயர் ஷெர்ரி ரஹ்மான். பாகிஸ்தான் நாட்டின் தகவல் தொடர்புத் துறை அமைச்சராக இருந்தவர்.



ரொம்பவே முற்போக்கானவர். வீடியோவை பார்த்தாலே தெரியுதும்பீங்க. இப்போது அவர் பதவியில் இல்லை. தானாகவே ராஜினாமா செய்துவிட்டார். காரணம் இதுவல்ல..

சென்ற வருடம் பிப்ரவரி மாதம் பாகிஸ்தான் அரசு சில மீடியாக்கள் மீது கொண்டு வந்த கட்டுப்பாடுகளை எதிர்த்து போர்க்கொடி தூக்கியிருக்கிறார் இந்த ஷெர்ரி. ஜனாதிபதி ஆசிப் அலி சர்தாரியும், பிரதமர் யூசுப் கிலானியும் அவற்றில் உறுதியாக இருக்க.. "போங்கடா நீங்களும் உங்க ஜனநாயகமும்" அப்படீன்னு சொல்லிட்டு அப்பீட்டு ஆயிட்டாங்களாம் அம்மணி. பரவாயில்லை. அங்ககூட முற்போக்கு கொள்கையெல்லாம் வாழுதே.. சந்தோஷம்..

ONG Bak-2 சண்டைக் காட்சி

நானும் எத்தனையோ சண்டைக் காட்சிகளை திரைப்படங்களில் பார்த்திருக்கிறேன். ரசித்திருக்கிறேன். ஆனால் இந்தப் படத்தின் சண்டைக் காட்சிகளை ஸ்டார் மூவிஸ் சேனலில் பார்த்தபோது பிரமித்துப் போய்விட்டேன். அதிலும் அந்த கிளைமாக்ஸ் சண்டைக் காட்சி.. சான்ஸே இல்லை.. நிச்சயம் ஒரு வெறியர்களால்தான் இப்படியொரு காட்சியை படமாக்கியிருக்க முடியும்.. அற்புதம் என்றே சொல்லலாம்..

எப்படி இந்தப் படத்தை மிஸ் பண்ணினேன் என்று தெரியவில்லை. அவசரமாக டிவிடியை வாங்கிப் படத்தையும் பார்த்துவிட்டேன். அது பற்றிய விமர்சனத்தை தனிப் பதிவாகப் போடுகிறேன்.. ஆனாலும் சண்டைப் பிரியர்களுக்குப் பிடித்தமான இந்தச் சண்டைப் படத்தைக் காணத் தவறாதீர்கள்.

உங்களுக்காக அதில் முக்கியமான ஒரு சண்டைக் காட்சி இங்கே..

பிரகாஷ்ராஜின் திருமணம்

மிக நீண்ட நாட்களாக எதிர்பார்க்கப்பட்ட ஒரு திருமணம் இன்று மும்பையில் நடந்தேறியுள்ளது. லலிதகுமாரியுடனான காதல் முடிந்து போய்விட்டது அல்லது தீர்ந்து போய்விட்டது என்று சொல்லிவிட்டு பிரகாஷ்ராஜ் அடுத்தக் காதலைத் தேடிப் போய்விட்டார். பாவம்.. லலிதாகுமாரி.. இந்த வயதில், இனிமேல் அவர் வேறொரு காதலைத் தேடிப் போக முடியுமா..? அல்லது வந்தால்தான் ஏற்க முடியுமா..? குழந்தைகளுக்காக தன் வாழ்க்கையை இனி சன்னியாசினிபோல் வைத்துக் கொண்டு வாழ வேண்டியதுதான்.. இதுதான் முக்கால்வாசி இந்தியப் பெண்களின் நிலை.

ஆணுக்கொரு நீதி.. பெண்ணுக்கொரு நீதி.. பாதியிலேயே நீர்த்துப் போவதற்குப் பெயர் காதலா..? அல்லது எத்தனை காதல் வந்தாலும் அதனை அனுபவித்துப் பார்ப்பதுதான் வாழ்க்கையா..? தனி மனித உரிமைதான் முக்கியமெனில் எதற்காகக் காதலிக்க வேண்டும்..? கல்யாணம் செய்ய வேண்டும்? பிள்ளைகளைப் பெற்றெடுக்க வேண்டும்..? பிள்ளைகளைப் பெற்றெடுத்தால் அவர்களுக்காக தங்களது சுதந்திரத்தை, உரிமையை விட்டுக் கொடுத்தானே ஆக வேண்டும். அப்போது ஏன் தனி மனித சுதந்திரம் முக்கியம் என்கிறான் ஒரு ஆண்..? ம்ஹூம்.. இதில் இருப்பது ஆணாதிக்கத் திமிர் மட்டுமே என்பதுதான் எனது கருத்து..

களை கட்டும் கல்யாண டான்ஸ்

ஒரு டான்ஸ் நிகழ்ச்சியைத்தான் பார்த்துக்கிட்டிருந்தேன். திடீர்ன்னு இந்த வீடியோ வந்து ரொம்பவே சிரிக்கவும் வைச்சிருச்சு. ஆச்சரியப்படவும் வைச்சிருச்சு.

பிலிப்பைன்ஸ் நாடுன்னு நினைக்கிறேன். ஒரு கல்யாண விருந்து போல.. மாமி வயதில் இருக்கும் ஒரு பெண் எவ்வளவு அழகாக நிகழ்ச்சியை கொண்டாடுகிறார் பாருங்கள்.

வட கொரியா கால்பந்து வீரர்கள் இனி சுரங்கத் தொழிலாளிகள்..

ஏதோ கம்யூனிஸ ஆட்சி நடப்பதால் ஜனநாயகம் தழைத்தோங்குவதாகவும், மக்களெல்லாம் சந்தோஷச் சிரிப்போடு துள்ளல் நடையோடு தெருக்களில் நடனமாடி வருவதாகவும் தோழர்கள் சொல்லி வரும் வடகொரியாவில் நடந்திருக்கும் கொடுமையை நினைத்தால் கம்யூனிஸத்தின் பெயரால் இவர்கள் நடத்துவது சர்வாதிகாரம்தான் என்று அடித்துச் சொல்லிவிடலாம்போலத் தோன்றுகிறது.

சமீபத்தில் நடந்து முடிந்த உலகக் கோப்பை கால்பந்து போட்டியில் படு தோல்வியடைந்து நாடு திரும்பிய தனது நாட்டு அணியினரை தலைநகரின் முச்சந்தியில் மூன்று மணி நேரம் நிற்க வைத்து அவமானப்படுத்தியிருக்கிறது அந்நாட்டு அரசு.

போர்ச்சுக்கல் அணியுடன் 7-0 என்ற கோல் கணக்கிலும், பிரேசிலுடன் 2-1 என்ற கோல் கணக்கிலும், ஐவரிகோஸ்ட்டிடம் 3-0 என்ற கோல் கணக்கிலும் படு தோல்வியடைந்திருந்தது வடகொரிய அணி.

இதனை நாட்டிற்கு கிடைத்த அவமானமாக கருதியிருக்கும் அந்நாட்டு சர்வாதிகார கம்யூனிஸ அரசு, அணியின் கோச் ஜாங் ஹன்னை கட்சியில் இருந்தும், விளையாட்டு அமைப்பில் இருந்தும் வெளியேற்றியதோடு இல்லாமல், நாட்டின் வடகோடியில் இருக்கும் ஒரு ஊரில் வீடு கட்டும் பணிகளைச் செய்யும் கொத்தனாராக போஸ்ட்டிங் போட்டு டிரான்ஸ்பர் செய்திருக்கிறதாம். இவரை மட்டுமா..? அணி வீரர்கள் அனைவரையும் நிலக்கரி சுரங்கத் தொழிலாளர்களாக இடம் மாற்றி திருப்பியடித்துவிட்டதாம்..

தோல்விக்கு அவர்கள் என்ன செய்வார்கள்..? பாவம்.. அந்த நாடு இருந்த இருப்பிற்கு உலகக் கோப்பை போட்டியில் விளையாடத் தகுதி பெற்றதே பெரிய விஷயம். எந்த நாட்டுடனும் சுமூகமான உறவில்லாமல் வெளிநாடுகளுக்குச் சென்று போட்டிகளில் விளையாட விடாமல் செய்துவிட்டு, திடீரென்று உலகக் கோப்பைக்கு மட்டும் வெளிநாட்டுக்கு அனுப்பி விளையாட விட்டால் அவர்களால் எப்படி ஜெயிக்க முடியும்..? பிரேசிலுக்கு எதிராக ஒரு கோல் போட்டதே அவர்களைப் பொறுத்தவரையில் உலக சாதனை.

இவர்கள் மட்டுமா இப்படி..? சதாம் உசேன் ஆட்சிக் காலத்தில் அரபு சாம்பியன் கால்பந்து போட்டியில் ஈராக் அணி தோல்வியடைந்து நாடு திரும்பிய பின்பு, அந்த அணி வீரர்களுக்கும் இந்தத் தண்டனைதான் கிடைத்திருக்கிறது.

நாடு திரும்பிய மறுநாளே அனைத்து வீரர்களும் கைது செய்யப்பட்டு சிறையில் அடைக்கப்பட்டார்கள். கால்பந்து சைஸுக்கு பெரிய இரும்பாலான குண்டு தயார் செய்யப்பட்டு, ஒவ்வொரு வீரரும் ஒரு நாளைக்கு 50 முறை அந்தப் பந்தை உருட்டியபடியே மைதானத்தைச் சுற்றி வர வேண்டும் என்ற தண்டனைக்குள்ளாக்கப்பட்டார்கள்.

இதனையும் செவ்வனே செய்து முடித்த பின்பு அத்தனை வீரர்களின் கால்களும், இரும்புக் கம்பியால் தாக்கப்பட்டு முறிக்கப்பட்டது. அணியின் கேப்டன் மீது மட்டும் கரிசனம் காட்டிய சதாம் உசேனின் மகன்களில் ஒருவர், கேப்டனிடம் கொஞ்சம் பணத்தைக் கொடுத்து ஜோர்டானுக்குச் சென்று பிழைத்துக் கொள்ளும்படி சொல்லி அனுப்பி வைத்திருக்கிறார்.

அந்த வீரர் ஜோர்டானில் இருந்து சிகிச்சைக்காக லண்டனுக்கு பறந்து வந்து உலக மனித உரிமை அமைப்பிடம் இது பற்றி புகார் செய்த பின்புதான் இந்த விஷயமே வெளியே வந்தது..

சர்வாதிகாரிகள் எந்த நாட்டில் இருந்தாலும் அட்டூழியத்தை ஒன்று போலத்தான் செய்கிறார்கள். இவனுக தலைல இடி விழ..!!!

ஹியரிங் எய்டு கிளப்

எங்கேயாவது வெளியிடங்களில் என்னை மாதிரியே காது கேட்கும் கருவியை மாட்டியிருக்கும் இளையவர்களைக் கண்டால் ஏதோ நமது தூரத்து உறவினர் மாதிரி தன்னிச்சையாக எனது முகம் புன்முறுவலைக் காட்டிவிடுகிறது.. தவிர்க்க முடியவில்லை. ச்சே.. நம்மளை மாதிரியே இன்னும் எத்தனை பேரை இந்த முருகன் இப்படியாக்கி வைச்சிருக்கான்னு நினைச்சு அந்த நேரத்துல வருத்தமும் வரும்.

முதியோர்கள் காதில் மிஷின் வைத்திருப்பதைப் பார்த்தால் சரி.. “வயதாகிவிட்டது.. காது பழுதாகியிருக்கும். வச்சுட்டாங்க.. வேறென்ன செய்யறது.. முருகன் கொடுத்தது அவ்ளோதான்..” என்ற சமாதான எண்ணமும் மனதில் உண்டாகிறது..

இப்போது எனக்கு மிகவும் பிடித்தமான இரண்டு பேர் இந்த ஹியரிங் எய்டு மாட்டியவர்கள் கிளப்பில் சேர்ந்திருப்பது எனக்கு பெரிய வருத்தத்தைத் தந்தாலும், நான் அவர்களுடனான ஒரு ஒற்றுமையில் இருக்கிறேனே என்ற ஒரு சிறு சந்தோஷமும் லேசாக வந்திருக்கிறது.

ஒருவர், இந்திய அரசியலையும், அரசியல்வியாதிகளையும், அவர்தம் சாதனைகளையும், சோதனைகளையும் எனது நினைவு தெரிந்த நாளிலேயே எனக்குக் கற்றுக் கொடுத்த அரசியல் ஆசான் திரு.சோ.ராமசாமி.

இன்னொருவர், சினிமாவுலகத்திற்குள் கால் வைக்க வேண்டும் என்கிற ஆவலையும், வெறியையும் எனக்குள் ஏற்படுத்திய எனதருமை திரையுலகத்துறை ஆசான் இயக்குநர் சிகரம் கே.பாலசந்தர்.

பாவம்.. இவருக்குமே வயது 75 ஆகிவிட்டது என்பதால் வருத்தத்துடன் இருவரையும் வரவேற்கிறேன்.. வெல்கம் மை டியர் சீனியர்ஸ்.

இன்னும் ஒரு முக்கியப் பிரமுகருக்கும் இந்தக் கேளாமை நோய் உண்டு. ஆனால் அதனை வெளியில் சொல்லாமல் இருந்து வருகிறார்.  80 வயதான இந்திய வெளியுறவுத் துறை அமைச்சர் எஸ்.எம்.கிருஷ்ணாதான் அவர்.

சமீபத்தில் பாகிஸ்தான் வெளியுறவுத் துறை அமைச்சருடனான செயலாளர்கள் தொடர்பான முரண்பாட்டில் எஸ்.எம்.கிருஷ்ணா உடனுக்குடன் பதில் சொல்ல முடியாமல் போனதே இதனால்தானாம்.. ஆனால் இதனை வெளியில் சொல்லாமல் சமாளித்து வருகிறார். இவருக்கு எப்படி புத்தி சொல்வது என்று தெரியாமல் முழிக்கிறார்கள் வெளியுறவுத் துறைச் செயலாளர்கள்.. பூனைக்கு யார் மணி கட்டுவது..?

மீண்டும் அடுத்த வாரம் சந்திப்போம் தோழர்களே..!

Tweet

இமயமும், சிகரமும் ரெட்டச்சுழியும்.. - திரைப்பட விமர்சனம்

25-04-2010

என் இனிய வலைத்தமிழ் மக்களே..!

 ஒரு சாதாரணத் தமிழ்த் திரைப்படம் என்பதற்கான அடையாள ஒழுங்குமுறையையும், இலக்கணங்களையும் இந்தப் படம் சுமக்கவில்லை.  ஆனால் இரண்டரை மணி நேர பொழுதுபோக்கிற்கு முழு உத்தரவாதம் அளிக்கிறது.

இமயமும், சிகரமும் இணைகிறார்கள் என்பதால் ஆர்வத்துடன் காத்திருக்க வைத்திருந்த திரைப்படம். ஆனால் அந்த ஆர்வத்திற்கு பாதி அளவே பூஸ்ட் கொடுத்திருக்கிறது.

சேரன்மகாதேவிக்கு அருகில் உள்ள கிராமம். கிராமத்தில் இரண்டு பெரிசுகள். ஒருவர் லெனினைத் தோளில் துண்டாகவும், காரல்மார்க்ஸை நடத்தையிலுமாகக் காட்டிக் கொண்டிருக்கும் தமிழகத்தின் முதல் கம்யூனிஸ்ட்டான சிங்காரவேலரின் பெயரைக் கொண்டிருக்கும் இயக்குநர் இமயம்.

மற்றொருவர் எதற்கெடுத்தாலும் நடுங்குகின்ற கைகளில் குண்டே இல்லாத துப்பாக்கியை வைத்துக் கொண்டு பிலிம் காட்டும் ராமசாமி என்னும் வறட்டுப் பிடிவாதக்காரரான இயக்குநர் சிகரம்.

ரொம்ப வருடப் பகை. ராமசாமியின் தங்கையை சிங்காரம் லவ்விக் கொண்டிருக்கும் சூழலில் நடைபெறும் பஞ்சாயத்துத் தேர்தலில் சிங்காரம் மச்சான் ராமசாமியைத் தோற்கடிக்க அன்றைக்கு மோதல் ஏற்படுகிறதாம். தங்கையைக் கட்டித் தர மாட்டேன் என்று ராமசாமி சொல்லிவிட.. சிங்காரத்தின் காதலியும், ராமசாமியின் தங்கையுமான பெண் தூக்கலிட்டுத் தற்கொலை செய்து கொள்ள.. சிங்காரவேலர் அன்றிலிருந்து திருமணமே செய்து கொள்ளாமல் இருக்கிறார்.

ஆனாலும் அவரது வீட்டில் வளர்ப்புப் பிள்ளைகள் நிறைய.. அந்தப் பிள்ளைகள் பெற்றெடுத்த பிள்ளைகளும் நிறைய.. இங்கே ராமசாமியின் வீட்டிலும் மகன்களும், மகள்களும் பெற்றெடுத்த பிள்ளைகளும், அவர்களுடைய பிள்ளைத் தோழர்களுமாக.. ஆளுக்கொரு பக்கம் கொடி பிடிக்கும் அளவுக்கு கூட்டம் சேர்த்திருக்கிறார்கள்.

சிங்காரவேலர் வளர்த்த ஹீரோ, சமய சந்தர்ப்பத்தில் வீட்டைவிட்டு வெளியே ஓடி வர.. அவனை ராமசாமி தனது வீட்டில் வைத்து வளர்த்து ஆளாக்குகிறார். அந்த ஹீரோ மிலிட்டரிக்காரனாக திரும்பி வந்து தான் சின்ன வயதில் லவ்விய சிங்காரவேலரின் வளர்ப்பு பேத்தியான அஞ்சலியை விட்ட இடத்தில் இருந்து காதலிக்கத் துவங்க..

இந்தக் காதல் ஜெயித்ததா.. இல்லையா.. என்பதுதான் படத்தின் கதை..

இயக்குநர் சிகரத்தைவிட இயக்குநர் இமயமே நன்கு ஸ்கோர் செய்திருக்கிறார். பால்காரனிடம் லெனில், மார்க்ஸ், ஏங்கெல்ஸ் என்று பாடம் எடுப்பதிலேயே கை தேர்ந்த நடிகராக வெளிப்பட்டுவிட்டார்.

ஒரு காட்சியில் மனதைத் தொட்டுவிட்டாலே போதும்.. கேரக்டர் ஜெயித்த மாதிரிதான் என்பதைப் போல அந்தச் சிறுவன் “வணக்கம் தோழரே” என்றழைத்தவுடன் காட்டுகின்ற முறைப்பும், பின்பு பேத்திக்காக அதே சிறுவனை விரட்டிப் பிடித்து குனிந்து கும்பிடு போடும் காட்சியிலும் அவரது நடிப்பு நேர்த்தியானது.

கே.பி.க்கு இதில் பெரிதாக ஒன்றுமில்லை. நடித்திருக்கிறார் அவ்வளவுதான். “செத்துப் போ தாத்தா. நீ செத்துப் போ தாத்தா..” என்கின்றபோதுதான் கொஞ்சம் அவரையும் ஒரு நடிகராகப் பார்க்க முடிந்தது. பொய்யில் நாம் பார்த்திருந்த சதுரங்க நடிகர் இதற்கும் மேல். ஆனாலும் இவருக்கும் நமீதாவை பார்த்து ஜொள்ளுவிடும் கேரக்டர் சூட்டாகியிருக்கிறது என்பதை நினைத்தால்தான் கொஞ்சம் சிரிப்பாக இருக்கிறது. எவ்வளவுதான் நடித்திருந்தாலும் அந்த மீசைவேறு அநியாயத்துக்கு தடைக்கல்லாக இருக்கிறது.. வேறு மேக்கப் போட்டிருக்கலாம்..

திருஷ்டி சுத்திப் போட வேண்டியது வாண்டுகள் படையினரைத்தான்.. அவர்களை வைத்தே கதையைத் துவக்கி.. அவர்களுடனேயே கதையை நகர்த்தியிருக்கும் பாங்கு பாராட்டக்கூடியதுதான்.. சிங்காரவேலருடன் மல்லுக் கட்டும் அந்தச் சிறுவனின் “வணக்கம் தோழர்” என்கிற நடிப்பும், குஷ்பூ கேரக்டரை கச்சிதமாக இடையில் புகுத்தியிருந்து பயன்படுத்தியிருப்பதும் நகைச்சுவையானது.

அங்காடித் தெருவுக்கு முன்பு இந்தப் படம் வந்திருந்தால் அஞ்சலி அவ்ளோதான் என்று சொல்லியிருப்பார்கள். பின்பு  வந்திருப்பதால் அதிகம் பயன்படுத்தாமல் விட்டுவிட்டாரே என்று இயக்குநர் மீது வருத்தம்தான் வருகிறது.. ஆனாலும் பொண்ணிடம் ஏதோ ஒன்று இருக்கிறது.. நடிப்பில் குற்றம், குறை சொல்ல முடியவில்லைதான்.

ஹீரோ புதுமுகம். பெரிதாக ஸ்கோப் இல்லை.. வசனங்கள் பேச வேண்டிய வேலையே நிறைய இருப்பதால் நடிப்புதான் தொலைந்து போய்விட்டது என்று நினைக்கிறேன். அடுத்தப் படத்திலாவது நடிப்பதற்கான வாய்ப்புக் கிடைக்கட்டும்..

பொதுவாக காதலுக்குத் தூது போகவும், காட்சியை நகர்த்தவும் பயன்படுத்தப்பட்டிருக்கும் சிறுசுகள் இந்தப் படத்தில் படம் முழுவதும் உலாவிக் கொண்டேயிருப்பதால் படம் என்னவோ அவர்களுக்கானது என்பது போலாகிவிட்டது.

படத்தில் குறிப்பிட்டுச் சொல்ல வேண்டியது வசனங்களையும், ஒளிப்பதிவையும்.. இயக்குநர் தாமிராவே நல்ல கதை, வசனகர்த்தாதான். நல்லதொரு இலக்கியவாதி. பொய் படத்திற்கு இவர்தான் வசனம். ஆனாலும் இந்தப் படத்தில் வேறொருவருக்கு வசனம் எழுத வாய்ப்பளித்து அதனை நன்கு பயன்படுத்தியிருக்கிறார்.

பால்காரன் லெனின் பற்றிக் கேட்கும் “யாருங்க அவரு..?” என்ற பரிதாபக் கேள்வி. கம்யூனிஸம் இன்னமும் யார், யாரிடமெல்லாம் பரவ வேண்டிய கட்டாயத்தில் இருக்கிறது என்பதை சொல்லாமல் சொல்லித் தாக்கியிருக்கிறார் வசனகர்த்தா.

“நான்தான் சொல்றனே.. நான் சொல்ற ஐடியாவைத்தான் யாருமே கேக்க மாட்டேங்குறீங்க..”

“குஷ்பூ.. நீ வாயைத் தொறந்தாலே ஏதாவது பிரச்சினையாயிரும்.. பேசாம இரு..”

“குஷ்பூ.. வாசல்லேயே செருப்பைக் கழட்டி வைச்சிட்டு வா.. அப்புறம் இதுக்கும் ஏதாவது பிரச்சினை வந்திரும்..”

“இங்கிலீஷ் டீச்சர் மனசுல என்ன இருக்கும்..? லாங் லாங் எகோ தேர் வாஸ் எ கிங்தான் இருக்கும்.. வேறென்ன..?”

இது போன்று அவ்வப்போது அவர்கள் பேசுகின்ற வசனங்கள் லூட்டியடித்தாலும், அவர்களுடைய வயதுக்கு மீறிய மெச்சூரிட்டியான வசனங்களும் இடையில் கலந்திருந்தது கொஞ்சம் இடிக்கத்தான் செய்கிறது.

ஒளிப்பதிவில் செழியனுக்கு குறிப்பிட்டுச் சொல்லும்படியான படமாக இது இருக்குமென்று நினைக்கிறேன்.. வாய்க்கால், வரப்புகளில் இயற்கை எழிலை படமாக்குவதில்தான் ஒளிப்பதிவாளருக்கு தில்லே இருக்கிறது.. பாடல் காட்சிகளில் மட்டுமே அதை பக்குவமாகப் பயன்படுத்தியிருந்தாலும், அஞ்சலியை வழிமறித்து ஹீரோ பேசுகின்றபோது காண்கின்ற காட்சி ஸ்கீரினை கமகமக்க வைத்தது.

பொதுவாகத் தமிழ்ச் சினிமாவில் எடுத்த எடுப்பிலேயே உறவுகளை யார், யாருக்கு எந்த வகையில் சொந்தம் என்பதை வசனத்தாலாயோ, காட்சிகளாலோயே சொல்லிவிடுவார்கள். இதில் அது சுத்தம்.. யாருக்கு, யார் சொந்தம்.. மகனா..? மகளா..? யாருக்கு எத்தனை குழந்தைகள்..? என்பதெல்லாம் தெரியாமல் அப்படியே போய்க் கொண்டிருக்கிறது கதை.. படம் முடிந்த பின்புதான் இது பற்றி யோசிக்கவும் வைத்திருக்கிறது என்றால் இயக்குநருக்கு ஒரு சபாஷ் போடத்தான் வேண்டும்.

இளவரசு கேரக்டர் வீணடிக்கப்பட்டிருப்பது வருத்தமானது.. மாயாண்டி குடும்பத்தார் மாதிரி இதிலும் எதையாவது செய்வார் என்று எதிர்பார்த்துக் காத்திருந்து வீணானதுதான் மிச்சம்.

எந்த ஒரு புதுமுக இயக்குநரும் தனது முதல் படத்தில் தேடிப் பிடித்து நடிக்க வைக்கும் சினிமா பார்முலாவின்படி இந்தப் படத்திலும் இடம் பிடித்திருக்கும் மனோபாலா இருக்கப் போய் கே.பி. தப்பித்தார் என்றே சொல்லலாம்.

கே.பி.யை காக்கா பிடிக்க ஒரு சிறுமி ராட்டையைக் கையில் ஏந்தியபடியே பின்னால் வர.. “இவர் கட்சி ஆபீஸுக்கு போயே பத்து வருஷமாச்சு.. இப்ப போய் இதைக் கண்ணுல காட்டுறியே.. கிளம்பு..” என்று மனோபாலா பத்திவிடும் காட்சியில் ரசிக்க முடிகிறது.

இன்னொரு அநியாய வேஸ்ட் கருணாஸ்.. ஏற்கெனவே கதாநாயகனாகவே கச்சைக் கட்டியிருந்தாலும் இது போன்ற வேஸ்ட்டான கேரக்டர்களிலும் நடிப்பதற்கு துணிச்சல் வேண்டும்.. கருணாஸ் வாழ்க..

ஏதோ மிலிட்டிரி லாரிகள் வருகின்றன. கூடாரங்கள் போடுகிறார்கள். அமர்கிறார்கள். டிரெயினிங் எடுக்கிறார்கள்.. பின் திடீரென்று காலி செய்துவிட்டுப் போகிறார்கள்.. ஏன்..? எதற்கு..? ம்ஹூம்.. எந்தக் கேள்விக்கும் விடை தேடி மண்டையைப் போட்டுப் பிய்ச்சுக்க வேண்டாம் என்று இயக்குநர் சொல்லாமல் சொல்லிவிட்டதால் ஹீரோவை வரவழைக்க இயக்குநரால் முடிந்த செட்டப் என்று நினைத்துக் கொள்வோம்.

பாடல்களை தனியே கேட்டபோது ஒரு முறையாவது கேட்க நன்றாகத்தான் இருந்தது. ஆனால் படத்தில் பார்த்தபோது ஏனோ ஒன்றவே இல்லை. என்ன காரணமோ..? பாடல் காட்சிகள் படத்தின் வேகத்தைக் குறைத்தது என்னவோ உண்மை.

கிளைமாக்ஸ் நாடகத்தனமானது என்றாலும் படமே சீரியஸ் இல்லை என்பதால் இதையும் ஏற்றுக் கொள்ளத்தான் வேண்டும்..

அந்த பள்ளிக்கூட காட்சியில் “பிள்ளை பெக்க வக்கில்லாதவனெல்லாம் புள்ளைக படிக்குற ஸ்கூலுக்கு தலைவனா?” என்கிற கே.பி.யின் எகத்தாளத்தின்போது படம் எங்கே சீரியஸாக போய்விடுமோ என்று நினைத்தேன். நல்லவேளை சிறுசுகள் மீண்டும் தப்பிக்க வைத்துவிட்டார்கள்.

தாமிரா இதுவரையில் யாரிடமும் உதவி இயக்குநராகப் பணியாற்றியவரில்லை. இலக்கியவாதி.. நல்ல எழுத்தாளர். சிறந்த வசனகர்த்தா. இது அவருடைய முதல் திரைப்படம் என்பதாலும், பல குறைபாடுகள் தென்பட்டிருந்தாலும் என்னை மாதிரியான சின்னஞ்சிறுசுகளுக்கும் “எப்படியும் நாமளும் ஒரு படம் பண்ணிரலாம்..” என்று தைரியத்தை மூட்டியிருக்கிறார் இத்திரைப்படத்தின் மூலம்..

இதுதான் கோடம்பாகத்தின் தற்போதைய ஹாட் டாபிக். ஒரு நல்ல தயாரிப்பு கம்பெனியும், சிறந்த நட்பான ஒளிப்பதிவாளரும், நல்ல கதையும், விஷயமுள்ள வசனகர்த்தாவும் கிடைத்தாலே போதும்.

எந்தவகையிலும் முகம் சுளிக்காதவகையில் குத்துப் பாட்டு, குத்து டான்ஸ்களும், காதைக் கிழிய வைக்கும் சண்டைக் காட்சிகளும் இல்லாமல் பத்து நிமிடங்களுக்கொரு முறையாவது சிரிக்க வைத்து அனுப்பி வைத்த அண்ணன் தாமிராவுக்கு எனது நன்றி..

நேரத்தைக் கொண்டாட விரும்பினால் தாராளமாகச் செல்லலாம்.. ஆனால் குடும்பத்துடன் மட்டுமே..

Tweet

அண்ணன் ஞாநியின் கோலம் - வாழ்த்துகிறேன்..!

15-08-2009

என் இனிய வலைத்தமிழ் மக்களே..!

மக்களுக்கான திரைப்படங்கள் எது என்கிற சர்ச்சை தமிழகத்தின் தலையாய தொழிலான சினிமாத் துறையின் துவக்கத்தில் இருந்தே இருந்து வருகிறது.

திரைப்படம் தயாரிப்பது வியாபாரமாகப் போய், அதில் ஒளிந்திருந்த கலை என்கிற விஷயமே காணாமல் போய்விட்டது.. வருகின்ற அத்தனை திரைப்படங்களுமே வியாபாரத்தை முன் வைத்தே எடுக்கப்பட்டு வருவதால் ஒரே மாதிரியான கதை, ஆடல், பாடல், கேளிக்கைகள் என்று மக்களுக்கு அலுப்பைத் தட்டி வருகின்றன.

சினிமா வேண்டாம் சின்னத்திரை பக்கம் போவோம் என்றால் அது சினிமாவைவிட அதிகம் பயமுறுத்துகிறது. வீட்டுக்குள்ளேயே ஒரு சிறைச்சாலை என்பதைப் போல பல்வேறு வகையான குற்றங்களையும் குடும்பத்தினர் அனைவரின் கண் முன்னாலேயே நடத்திக் காண்பிக்கிறது சின்னத்திரை.

இதுவுமில்லாமல், அதுவுமில்லாமல் கொடுக்கின்ற உழைப்பையும், செய்கின்ற வேலையையும் நான்கு பேருக்கு நல்லதாக செய்து கலையை கலையாக நடத்த வேண்டி பலரும் மெனக்கெட்டுக் கொண்டிருக்கிறார்கள். அதில் ஒருவர் அண்ணன் ஞாநி.

பத்திரிகைகள் என்றில்லாமல் தொலைக்காட்சிகளிலும் தனது பங்களிப்பை பல்லாண்டு காலமாக நடத்தி வருகிறார் அண்ணன் ஞாநி. அதிலும் அவருடைய டிரேட் மார்க்கான சமரசம் செய்து கொள்ளாமல். இதனால் அவருக்கு ஏற்பட்டிருக்கும் இழப்புகளும், சந்தித்த சோதனைகளும் அதிகம்தான். ஆனாலும் அவருக்குள் இருக்கும் மன உறுதியும், அவருடன் எப்போதுமே இருந்து வரும் இளையோர் பட்டாளமும் இந்த விஷயத்தில் அவருக்கு பெரும் உதவிகரமாக இருக்கின்றன.

நல்ல சினிமாவைக் கொடுப்போம். நல்லதொரு விஷயத்தைச் சொல்லுவோம் என்கிற நோக்கில் கோலம் என்றொரு அமைப்பைத் துவக்கியிருக்கிறார் ஞாநி.

இது நம்முடைய சினிமா, நாமே தயாரிக்கும் சினிமா.. நமக்காக எடுக்கப்படும் சினிமா என்று நம்மை நாமே முன்னிலைப்படுத்தி பலரும் ஒன்றுகூட நல்ல, தரமான திரைப்படங்களை தயாரிக்கலாம் என்கிற நோக்கில் அவர் ஆரம்பித்துள்ள இந்த கோலம் இயக்கத்திற்கு எனது வாழ்த்துக்களைத் தெரிவித்துக் கொள்கிறேன்.


இதற்கான துவக்க விழா நேற்று முன்தினம் மாலை சென்னை பிலிம் சேம்பர் திரையரங்கில் நடந்தது.

நிகழ்ச்சி பற்றிய செய்திகள் பரவலாக வெளியிடப்பட்டிருந்ததால் கூட்டம் நிரம்பி வழிந்தது. நம் வலையுலகில் இருந்து நான், துளசி டீச்சர், அவருடைய அருமைக் கணவர், லக்கிலுக், ஆதிஷா, தண்டோரா, வண்ணத்துப்பூச்சியார், பைத்தியக்காரன் போன்றோர் கூடியிருந்தோம்.

திரையுலக ஜாம்பவான்களான இயக்குநர் சிகரம் திரு.கே.பாலசந்தர், இயக்குநர் திரு.மகேந்திரன், கேமிரா கவிஞர் திரு.பாலுமகேந்திரா மூவரும்தான் இந்த விழாவினைத் துவக்கி வைத்து வாழ்த்திப் பேசினார்கள்.

தொடக்கத்தில் அண்ணன் ஞாநியின் பல்வேறு அனுபவப்பட்ட குறும்படம், தொலைக்காட்சித் தொடர்கள் திரையிடப்பட்டன. இதைப் பார்த்த பின்புதான் வந்திருந்த பலருக்கும் அண்ணனின் திரைப்படத் தொடர்புகள் தெரிந்தது போலும்.. நிகழ்ச்சி முடிந்ததும் "இவ்ளோ செஞ்சிருக்காரா..?" என்றும் சிலர் கேட்டார்கள்.

இரண்டு ஷாட்டுகளில் எடுக்கப்பட்ட “திருமதி ஜேம்ஸ் இப்போது என்ன செய்ய வேண்டும்” என்கிற குறும்படம் மிக, மிக வித்தியாசமான முயற்சி.. இது போன்ற சின்னச் சின்ன படங்கள், சினிமாவின் மீது ஒரு ஈர்ப்பை பார்வையாளர்களுக்கு அளிக்கும் என்பதில் எனக்கு சந்தேகமில்லை.

வரவேற்றுப் பேசிய அண்ணன் ஞாநி, தற்போது தமிழ் சினிமாவில் புதுமை வர வேண்டிய சூழல் இருப்பதையும், 'கோலம்' ஆரம்பிக்கப்பட்டதன் நோக்கத்தையும் தனது கணீர் குரலில் கர்ஜித்தார். பாலுமகேந்திரா தனது ஒரு பேட்டியில் அவர் இயக்கி, அவருக்கே பிடிக்காத திரைப்படமாக நீங்கள் கேட்டவையை சொன்னதாகச் சொன்னார் ஞாநி. "நீங்கள் கேட்டவையில் இரண்டு அர்த்தங்கள் உண்டு. அது ரசிகர்களாக நீங்கள் கேட்டது. அவர் விரும்பியது அல்ல. அதனால்தான் அதனை அவர் இருபொருள்பட சொல்லியிருக்கிறார்" என்றார் அண்ணன் ஞாநி.

ஆனால் எனக்கு இந்தத் திரைப்படம் மிகவும் பிடிக்கும். திரைக்கதையும், பாடலும், ஆடலுமாக கமர்ஷியல் திரைப்படங்களுக்குக் கூட ஒரு முன் உதாரணமாகத் திகழ்ந்தது இத்திரைப்படம். மேலும் பாலுமகேந்திராவின் அனைத்துப் படங்களுமே ஒரு கவிதைப் புத்தகம்தான். அந்த வரிசையில் இதுவும் ஒரு கவிதைதான். இதைப் பற்றி தனிப் பதிவே போடலாம் என்று நினைக்கிறேன்..

முதலில் பேச வந்த பாலுமகேந்திரா “சினிமா பற்றிய பாடங்களை பள்ளியில் வைக்க வேண்டும். பள்ளிப் பருவத்திலேயே சினிமா அறிவைப் புகுத்தினால் அடுத்து வரக்கூடிய தலைமுறையினருக்கு சினிமா பற்றிய ஆர்வமும், எதிர்பார்ப்பும் அதிகமாகி தரமான திரைப்படங்கள் நன்கு ஓடக்கூடிய சூழல் ஏற்படும்” என்றார்..

"புதிய திரைக்கலைஞர்கள் புதிய சிந்தனையோடு வருவார்கள். அதுதான் தமிழ் சினிமாவுக்கு ஆரோக்கியமான விஷயம். அதோடு பள்ளிப் பருவத்திலேயே சினிமா என்பதால் மாணவர்களும் ஆர்வத்தோடு பள்ளியை கட் அடிக்காமல் படிக்க அமர்வார்கள். ஒரு டிவியும், டிவிடியும் மட்டும் இருந்தாலே போதும்.. பாடத்தை நடத்திவிடலாம்.." என்றார் உறுதியாக.

ஞாநியின் இந்த 'கோலம்' அமைப்புக்கு தான் எந்த விதத்திலும் உதவிகள் செய்யத் தயாராக இருப்பதாகத் தெரிவித்தார் பாலுமகேந்திரா.

கடைசியாக கலைஞானி கமலஹாசன் திரையுலகத்திற்கு வந்து 50 ஆண்டுகள் ஆனதை நினைவுகூர்ந்தார். “50 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு ஆகஸ்ட் 12 அன்றுதான் களத்தூர் கண்ணம்மா ரிலீஸ் ஆனது.. எனது இனிய நண்பனுக்கு இது 50 ஆண்டுகள் நிறைவு என்றாலும், கமலஹாசன் பிறவி நடிகர். அவர் பிறந்ததில் இருந்தே நடித்து வருவதால் அவருடைய வயதுதான் அவருடைய திரையுலக அனுபவம். அவருக்கு எனது வாழ்த்துக்கள்” என்று சொல்லிவிட்டு அமர்ந்தார் பாலுமகேந்திரா.

அடுத்து பேச வந்த இயக்குநர் மகேந்திரன் தமிழ் சினிமாக்காரர்களை ஒரு பிடிபிடித்தார். “எந்த நாட்டு சினிமாலேயும் இல்லாத ஒண்ணு நம்ம இந்திய சினிமாலதான் இருக்கு.. அது டூயட் பாடுறது.. அதை விட்டொழிக்க எவ்வளவோ முயன்றும், புதிது புதிதாக வருபவர்கள் கெடுத்து விடுகிறார்கள்..” என்றார்.

“உலகத்திலேயே தலைசிறந்த நகைச்சுவை நடிகர்கள் தமிழில்தான் இருக்கிறார்கள். இதை எங்க வேண்ணாலும் வந்து சொல்வேன். சார்லி சாப்ளினைத் தவிர உலகளாவிய நகைச்சுவை நமது நடிகர்களிடம் மட்டுமே உண்டு. இந்தச் சக்தியை அவர்கள் புரிந்து கொண்டார்களா என்றுதான் எனக்குத் தெரியவில்லை..” என்றார் மகேந்திரன்.

முத்தாய்ப்பாக ஞாநியின் இந்தக் 'கோலம்' அமைப்புக்கு தானும் உதவிகள் செய்யக் காத்திருப்பதாகச் சொன்ன மகேந்திரன் ஸார், "இந்தக் கோலம் அமைப்பு 'அபூர்வ ராகங்களாக', 'அழியாத கோலங்களாகத்' திகழ வாழ்த்துகிறேன்.." என்று 'சினிமா அட்டாக்' செய்து விட்டு அமர்ந்தார்.

இறுதியாகப் பேச வந்த இயக்குநர் சிகரம் கே.பாலசந்தர் என்னமோ குஷி மூடில் இருந்தார் போல. மிகவும் பிரெண்ட்லியாகப் பேசினார்.

சினிமாக்காரர்களின் விவாகரத்துக்களை பத்திரிகைகள் பெரிதுபடுத்துவதைக் கண்டித்தார். கூடவே சினிமாக்காரர்களும் பத்திரிகைகள் விமர்சிப்பதைப் போலவே நடந்து கொள்வதை ஒப்புக் கொள்ளவும் அவர் தயங்கவில்லை. சென்ற மாதம் வெளி வந்த 21 தமிழ்த் திரைப்படங்களில் 5 திரைப்படங்களே முதலுக்கு மோசமில்லாமல் ஓடியதை தெரிவித்தார் கே.பி. இந்த மாதிரியான சூழலால்தான் தான் சினிமா பக்கமே வராமல் மீண்டும் நாடக உலகமான தனது தாய்க்கழகத்திற்குத் திரும்பிவிட்டேன் என்றும் சொன்னார். முதல் நாடகம் அரங்கேற்றமாகி, அடுத்த நாடகமும் தயாராகிவிட்டது என்றார்.

வெகு இயல்பாக பேசிக் கொண்டிருந்தவர் சினிமாக்காரர்களுக்கு பெண் கொடுக்க மறுத்த கதையையும் கொஞ்சுண்டூ தொட்டார்.(அவர் சோகம் அவருக்கு) அப்படிப்பட்டவர்களுக்கு ஐடியாவும் கொடுத்தார். “சினிமாவைவிட்டு விலகி நின்னுட்டு அதைச் சொல்லி கல்யாணத்தை பண்ணிக்குங்க.. அப்புறமா சினிமாவுக்குள்ள வாங்க..” என்று காலத்திற்கேற்றாற்போல் ஐடியா கொடுத்தார். (ஏற்கெனவே அவர் கூட இருக்குற ரெண்டு பேச்சுலர்ஸ்கிட்ட இதைத்தான் சொன்னாராம்..) வாழ்க கே.பி. ஐடியா எல்லாம் ஓகேதான்.. ("ஆனா பொண்ணு பார்த்து கொடுங்க ஸார்"ன்னு சொன்னா மட்டும் முறைக்குறாராம்..!)

அண்ணன் ஞாநியின் புதிய முயற்சிக்குத் தானும் எல்லாவிதத்திலும் உதவிகள் செய்யக் காத்திருப்பதாகவும் சொன்னவர், ஞாநியின் 'ஓ பக்கங்கள்' பற்றி புகழ்ந்து தள்ளினார். விகடனில் அது வெளிவந்தபோது விகடனை வாங்கியவுடனேயே முதலில் அதைத்தான் படிப்பேன் என்றும், இப்போது குமுதத்தில் வரும்போதும் அதைத்தான் தான் முதலில் படிப்பதாகவும் தெரிவித்தார்.

எழுத்தாளர் ஞாநியின் வெற்றி இங்கேதான் இருக்கிறது.. எத்தனையோ பேர் இதைத்தான் சொல்லியிருக்கிறார்கள். நானும் அப்படித்தான்.. ஹி.. ஹி..

கடைசியாக கே.பி. தன் சார்பாக நன்கொடையையும் கோலம் அமைப்புக்கு அளித்தார். எவ்வளவு என்று சொல்ல மாட்டேன் என்று ஓப்பன் மைக்கிலும் சொல்லிவிட்டுத்தான் கொடுத்தார். அதுதான் எனக்கும் ஏமாற்றம்.(எவ்வளவுன்னு தெரிஞ்சா நாமளும் ஒரு 'பிட்டு' ஓட்டலாம்னுதான்..)

கே.பி.யின் ஒரு அட்வைஸ்தான் அவர் யார் என்பதை மீண்டும் நிரூபித்தது. “ஞாநி எந்தக் காலத்திலும், எதற்காகவும் திரைப்படத்தில் சமரசம் செய்து கொள்ளவே கூடாது..” என்று தன்னுடைய பேவரிட் கொள்கையை ஞாநிக்கு உத்தரவாவகவே சொல்லிவிட்டு அமர்ந்தார் இயக்குநர் சிகரம்.

தொடர்ந்து கோலம் அமைப்பில் சேர விரும்பும் முதல் மூன்று பேர்களுக்கு திரையுலக ஜாம்பவான்கள் கையொப்பமிட்டு ரசீது எழுதிக் கொடுத்தார்கள். அண்ணன் ஞாநி ஏன் இப்படியொரு சென்டிமெண்ட்டில் இறங்கினார் என்று தெரியவில்லை.. இதெல்லாம் அவருக்குப் பிடிக்குமா..? ஓகே.. காலத்திற்கேற்றாற் போல் நாமளும் இறங்கிற வேண்டியதுதான்.

"மூன்று மாதங்களுக்கு ஒரு முறை இது போன்ற ரசிகர்கள் தரும் பணத்தில் எடுக்கப்படும் தரமான திரைப்படம் உங்களது வீடு தேடி வரும்." என்று சொல்லியிருக்கிறார் அண்ணன் ஞாநி.

எல்லாம் கரீக்ட்டு.. நீ சேர்ந்தியான்னு கேக்குறீங்களா..?

ஹி.. ஹி.. நாங்க எல்லாம் எப்பவும் அண்ணன் ஞாநியின் இதயத்துல இருக்குறவங்க.. காசு கொடுத்தாலும், கொடுக்காட்டியும் அண்ணன் நமக்கு கடைசியா படத்தைக் காட்டிருவாரு.(கைல டப்பு கம்மி.. முருகன் படுத்துறான்றதுதான் உண்மை. சீக்கிரமா கொடுத்திருவேன்.)

கடைசியாக நன்றி தெரிவிக்க வந்த அண்ணன் ஞாநி கே.பி.யின் அறிவுரைக்கு மதிப்பளித்து திரைப்படத்தில் யாருக்காகவும், “எதற்காகவும் தான் சமரசம் செய்து கொள்ள மாட்டேன்” என்றும், “நான் தெரிவிக்கும் தேதியில் மிகச் சரியாக டிவிடி உங்கள் வீட்டுக் கதவைத் தட்டும். இதற்கு நான் கியாரண்டி. இந்த இரண்டு வாக்குறுதிகளையும் நான் உங்களுக்கு அளிக்கிறேன்..” என்று தெளிவாகத் தெரிவித்தார்.

நானும் எதிர்பார்க்கிறேன்.. அண்ணன் ஞாநி தனது இந்த முயற்சியில் வெற்றி பெற என் அப்பன் முருகன் அருள் புரிய வேண்டும் என்று வேண்டிக் கொள்கிறேன்.

டிஸ்கி-1 : கே.பி. பேசிவிட்டு அமர்ந்ததும் நிகழ்ச்சியைத் தொகுத்து வழங்கிய ஒரு பெண், கே.பி. தன் பேச்சில் 'திருமதி ஜேம்ஸ்' குறும்படம் பற்றிப் பேசும்போது மாற்றிச் சொல்லிவிட்ட 'டேக்' என்கிற வார்த்தையைக் குறிப்பிட்டு' "மாத்திச் சொல்லிட்டீங்க ஸார்.." என்று ஓப்பன் மைக்கில் சொன்னது ரொம்பவே டூ மச்சு..!

டிஸ்கி-2 : ஏன் 'அண்ணன் ஞாநி', 'அண்ணன் ஞாநி' என்று நான் குறிப்பிட்டேன் என்றால், அவர் எப்போதும் தன்னை இளமையாக இருப்பதாகவே காட்டிக் கொள்வார். அப்படித்தான் பேசுவார். அதனால்தான் அவரைச் சுற்றி இருப்பவர்கள் அத்தனை பேருமே இளசுகளாகவே இருப்பார்கள். அவரே எனக்கு அண்ணன் என்றால் நான் எவ்ளோ இளைஞனாக இருக்க வேண்டும். அதான் நான் சொன்னனே நான் 'யூத்'துன்னு.. ஹி.. ஹி.. ஹி...

டிஸ்கி-3

அண்ணன் ஞாநியிடம் ஒரு பகிரங்க மன்னிப்பு..!

இரண்டு மாதங்களுக்கு முன்பாக நான் எழுதிய ஒரு பதிவில் கோவையின் வலையுலக ரவுடி ஓசை செல்லாவும், நானும் அண்ணன் ஞாநியிடம் சாதாரணமா பேசிக் கொண்டிருந்ததை பதிவு செய்திருந்தேன்.

அதில் அவர் நம்ம 'நக்கல் நாயகம்' அண்ணன் பாமரன் பற்றி கேஷுவலாக தெரிவித்த ஒரு கேஷுவலான ஒரு வார்த்தையை நானும் கேஷுவலாகக் கேட்டுவிட்டு, கேஷுவலாகவே பதிவு செய்து தொலைத்துவிட்டேன்.

ஆனால் இதைப் படித்து அண்ணன் ஞாநி பெரிதும் வருத்தப்பட்டதாக கேள்விப்பட்டேன். விஷயம் கேள்விப்பட்டு மீண்டும் அதை எடுத்துப் படித்தபோது லேசாக ஏதோ ஒரு இடறல் எனக்கே தெரிந்தது.

எனக்குக் கொழுப்புதான் .. நல்லவேளை அண்ணன் பாமரன் அதைப் படிக்கவில்லை என்று நினைக்கிறேன். தப்பித்தேன். இல்லாவிட்டால் வம்பிழுத்துவிட்ட பாவம் என்னையவே சேர்ந்திருக்கும்.

இதில் எனக்கு என்ன ஆச்சரியம் எனில் அண்ணன் ஞாநி இதற்கெல்லாம் வருத்தப்படுவாரா என்பதுதான். ஏனெனில் எனக்கு அவரை கடந்த 7 வருடங்களாக நன்கு தெரியும். எதைப் பற்றியும் கவலைப்படாதவர். யாருக்காகவும் பயப்படாதவர். மனதில் பட்டதை பட்டென்று சொல்லிவிடுவார். இதையெல்லாம் பெரிசா எடுத்துக்க மாட்டார் என்று நினைத்துதான் அதை எழுதித் தொலைத்தேன். மனிதர்கள் எப்பவும், ஒரே மாதிரி இருக்க மாட்டார்கள் அல்லவா.. எனக்கும் இது ஒரு பாடமாக இருக்கட்டும்..

அந்த கேஷுவலான பேச்சை வெளியிட்டமைக்காக அண்ணன் ஞாநியிடம் பகிரங்கமாக மன்னிப்பு கேட்டுக் கொள்கிறேன். அண்ணன் மன்னிப்பாராக..

பொறுமையாகப் படித்தமைக்கு எனது நன்றிகள்..

புகைப்படம் உதவிக்கு நன்றிகள் பெறுபவர் நம்ம துளசி டீச்சர்..!

Tweet

ரஹ்மானின் ஆஸ்கார்! முதல் காரணம் இளையராஜாதான்..!

26-02-2009

என் இனிய வலைத்தமிழ் மக்களே..!

1989 தீபாவளி சமயம். 'கவிதாலயா' நிறுவனத்திற்கு மிகவும் இக்கட்டான சூழலை உருவாக்கியிருந்தது. காரணம் இசைஞானி இளையராஜா. தன்னுடைய திரையிசைக்காகத்தான் சினிமா ரசிகர்கள் திரையரங்குகளில் வந்து குவிகிறார்கள் என்பதில் அசைக்க முடியாத, ஆணித்தரமாக நம்பிக்கை கொண்டிருந்தார் இசைஞானி.

'புதுப்புது அர்த்தங்கள்' திரைப்படத்தினை தீபாவளி ரிலீஸாக கொண்டு வர வேண்டிய சூழலில் இருந்ததால் 'இயக்குநர் சிகரம்' கே.பாலசந்தர் மிகுந்த பரபரப்பில் இருந்தார். பி்ன்னணி இசைக் கோர்ப்பு மட்டும் முடிந்தால், அடுத்து வெளியீட்டு வேலையில் இறங்கிவிடலாம் என்ற நினைப்பில் இசைஞானிக்காக ‘கவிதாலயா’ காத்திருந்தது.

அதே நேரம் இசைஞானிக்காக பல திரைப்படங்களின் இசைக் கோர்ப்புகளும் காத்திருந்தன. அவரும் சும்மா இல்லை.. கைவசம் 15 திரைப்படங்களை வைத்திருந்தார். ஒரு நாளைக்கு ஒரு திரைப்படத்திற்கென்று கால்ஷீட்டை ஒதுக்கி நோட்ஸ் மட்டும் கொடுத்துவிட்டு, மறுநாள் வேறொரு திரைப்படத்திற்குச் சென்று சளைக்காமல் பணி செய்து கொண்டிருந்தார்.

'புதுப்புது அர்த்தங்களில்' இசைஞானியின் திரைப்பாடல்கள் அமர்க்களமாக வந்திருக்க.. அதேபோல் பின்னணி இசையிலும் அமர்க்களப்பட வைக்க வேண்டும் என்பதற்காக இசைஞானியை நேரடியாக இசைக்கோர்ப்புப் பணியில் ஈடுபட வைக்க 'கவிதாலயா' முயற்சி செய்தது. இசைஞானி சிக்கவில்லை. கடும் போராட்டத்திற்குப் பின் அவரிடம் பேசியபோது மிகுந்த கோபப்பட்டுவிட்டாராம்.

ஒரு ஆடியோ கேஸட்டை கொடுத்து, 'நீங்க கூப்புடுற நேரத்துக்கெல்லாம் என்னால வர முடியாது. நான் வேணும்னா நீங்க வெயிட் பண்ணித்தான் ஆகணும். இல்லைன்னா, நான் ஏற்கெனவே போட்ட டிராக்ஸ் இதுல நிறைய இருக்கு.. நீங்களே இருக்குறத பார்த்து போட்டுக்குங்க...' என்று சொல்லிவிட்டுப் போய்விட்டார் இசைஞானி.

இதனை மிகப் பெரிய விஷயமாக எடுத்துக் கொண்ட 'கவிதாலயா', இனி எந்தத் திரைப்படத்திற்கும் இசைஞானியை அணுகுவதில்லை என்ற முடிவை அப்போதுதான் எடுத்தது.

கோபம்தான்.. சட்டென்று எழுந்த கோபம்.. படைப்பாளிகளுக்கு எப்போதுமே ஈகோவும், அதன் பக்கவாத நோயான முன்கோபமும்தான் முதலிடத்தில் இருக்கும். முதலில் வந்தது இசைஞானிக்கு. இது எங்கே போய் முடியும் என்று அப்போது அவருக்கும் தெரியாது.. இரண்டாவதாக கோபப்பட்ட இயக்குநர் சிகரத்திற்கும் தெரியாது.

மறு ஆண்டு. மும்பை.. 'தளபதி' திரைப்படத்திற்கான பின்னணி இசைக் கோர்ப்புப் பணியில் ராப்பகலாக ஈடுபட்டுக் கொண்டிருந்தார் இசைஞானி. படத்தில் இடம்பெற்றுள்ள பாடல்களின் இசை, தியேட்டரிலேயே ரசிகர்களை எழுந்து ஆட வைக்கப் போகிறது என்பதை இயக்குநர் மணிரத்னமும், இசைஞானியும் அறிந்ததுதான்.. அதேபோல் மணிரத்னமும் தான் நினைத்தபடியே பி்ன்னணி இசையும் அதே வேகத்தில், அதே பாணியில் இருக்க வேண்டும் என்று சொல்லி இசைஞானியிடம் வற்புறுத்திக் கொண்டிருந்த நேரம்.

ஏதோ ஒரு மதிய நேரம் என்கிறார்கள். இருவருக்குள்ளும் ஒரு சிறிய வார்த்தை பிரயோகம் எழுந்து, அது மணிரத்னத்தை ஸ்டூடியோவைவிட்டு வெளியேறச் செய்திருக்கிறது.. மறுநாள் விடியற்காலையிலேயே தயாரிப்பாளர் ஜி.வெங்கடேஷ்வரன் சென்னையிலிருந்து மும்பைக்கு ஓடோடிப் போய் இருவருக்குமிடையில் சமாதானம் செய்து பார்த்தும், அது முடியாமல் போனது.. நிற்க.. இங்கேயும் முதலில் கோபம் எழுந்தது இசைஞானியிடமிருந்துதான்.. நிமிட நேரம் கோபம்தான்.. தொடர்ந்து எழுந்தது மணிரத்னத்தின் கோபம்..

இந்த முக்கோண முறைப்பு, தமிழ்ச் சினிமாவில் ஒரு புதிய இசைப் புயலை உருவாக்கப் போகிறது என்று மூவருமே அந்த நேரத்தில் நினைத்திருக்க மாட்டார்கள்..! ஆனால் உருவாக்கப்பட்டது. அது காலத்தின் கட்டாயம்..! இறைவனின் விருப்பமும் இதுவே..!

இப்போது மணிரத்தினத்திற்கும் இதே எண்ண அலைகள்தான்.. தன்னால் மறுபடியும் இசைஞானியை வைத்து வேலை வாங்க முடியாது. அல்லது அவரிடம் பணியாற்ற முடியாது என்பதுதான்..


இந்த நேரத்தில்தான் கே.பி. தனது 'கவிதாலயா' நிறுவனத்திற்காக ஒரு படத்தினை இயக்க வேண்டும் என்று கேட்டு மணிரத்னத்தை சந்தித்தார். சந்தித்த நிமிடத்தில் அதனை ஒத்துக் கொண்ட மணிரத்னம் கதையைவிட, இசைக்கு யாரை அணுகுவது என்கிற தேடலில் மூழ்கிப் போனார்.

அவரை எப்போதும்போல் அன்றைக்கும் சந்திக்க வந்த அப்போதைய விளம்பரப்பட இயக்குநரான ராஜீவ்மேனன், 'இந்த மியூஸிக்கை கேட்டுப் பாருங்க' என்று சொல்லி ஒரு ஆடியோ கேஸட்டை மணிரத்தினத்தின் கையில் திணித்தார். அது ராஜீவ்மேனனின் ஒரு மூன்று நிமிட விளம்பரத்திற்கு ரஹ்மான் போட்டிருந்த இசை. அந்த இசையைக் கேட்டுவிட்டு அதில் ஈர்ப்படைந்த மணிரத்னம், தொடர்ந்து ரஹ்மான் போ்ட்டிருந்த அனைத்து விளம்பர ஜிங்கிள்ஸ்களையும் வாங்கிக் கேட்டுப் பார்த்துவிட்டு, அப்போதே முடிவு செய்து கொண்டார் இவர்தான் தனது அடுத்த இசையமைப்பாளர் என்று.

ஒரு ஆட்டோவில் சாதுவாக வந்திறங்கிய அந்தப் பையனைப் பார்த்து, 'கவிதாலாயா' நிறுவனத்தில் வேலை பார்த்தவர்கள்கூட நம்பவில்லையாம். இவர்தான் நமது அடுத்தப் படத்தின் இசையமைப்பாளர் என்று..!

ஆனால் அலுவலகத்தில் இருந்த ஒருவர் மட்டும் டேப்-ரிக்கார்டரில் அந்த இளைஞர் போட்டிருந்த விளம்பர இசையைக் கேட்ட மாத்திரத்தில், சந்தோஷமாக துள்ளிக் குதித்து சம்மதித்தார். அவர் 'கவிதாலயாவின்' தூணாக விளங்கிய திரு.அனந்து. உலக சினிமாவின் சரித்திரத்தையும், கதைகளையும் விரல் நுனியில் வைத்திருந்த அந்த உன்னதப் படைப்பாளி, இந்த இசையமைப்பு வேறு ஒரு ரீதியில் தமிழ்த் திரையுலகைக் கொண்டு போகப் போகிறது என்பதை மிக எளிதாகப் புரிந்து கொண்டு புத்தம் புது இசையமைப்பாளருக்கு முழு ஆதரவு கொடுக்க.. சங்கடமில்லாமல், கேள்வி கேட்காமல் கே.பி.யால் இது அங்கீகரிக்கப்பட்டது. அந்த அலுவலகத்தில் உள்ளவர்கள் இப்போதும் சொல்கிறார்கள் படத்தின் பாடல்களை கேட்கின்றவரையில் யாருக்குமே நம்பிக்கையில்லை என்று..!

'தளபதி'வரையிலும் வாலியுடன் இருந்த நெருக்கத்தை, அப்போதைக்கு முறித்துக் கொண்டு புதிதாக வைரமுத்துவுடன் கூட்டணி வைத்தார் மணிரத்னம்.. இசை ஒலிப்பதிவு செய்யப்பட்டவுடன் படத்தின் அனைத்துப் பாடல்களுமே இந்தியாவையே திரும்பி பார்க்க வைக்கப் போகிறது என்பதை கே.பி.யும், வைரமுத்துவும், மணிரத்தினமும் உணர்ந்தார்கள்.


'ரோஜா' திரைப்படத்தின் ஆடியோ ரிலீஸ் நிகழ்ச்சி சென்னை 'சோழா ஹோட்டலில்' நடந்தபோது பேசிய கே.பாலசந்தர், "இந்தப் படத்தோட இசையமைப்பாளர் ரஹ்மானை எனக்கு அறிமுகப்படுத்த மணிரத்னம் அழைத்து வந்தபோது, நான்கூட ஏதோ எனக்குத் தெரியாத வேற்று மொழிக்காரரையோ, அல்லது வயதான, திரையுலகம் மறந்து போயிருந்த ஒருத்தரையோ அழைத்து வரப்போகிறார் என்றுதான் நினைத்திருந்தேன். ஆனால் வந்தது இந்தச் சின்னப் பையன்தான். ஆனால் படத்தின் இசையைக் கேட்டபோது இது ஒரு புயலாக உருவெடுக்கப் போகிறது என்பதை இப்போது உணர்கிறேன். நிச்சயம் அதுதான் நடக்கப் போகிறது..." என்றார். அவருடைய வாக்கு அடுத்த சில வருடங்களில் நிஜமாகவே நடந்துவிட்டது.

வீட்டிலேயே சிறிய அளவில் ஸ்டூடியோ வைத்து அதில் விளம்பரப் படங்களுக்கு இசையமைப்புப் பணிகளைச் செய்து கொண்டிருந்த ரஹ்மான், தனக்குக் கிடைத்த ஒரு நல்ல வாய்ப்பை மிகக் கச்சிதமாகப் பயன்படுத்திக் கொண்டார்.

அதற்கான முழுத் திறமையும் அவருக்குள் இருந்து, அதனை கொஞ்சமும் தயக்கமோ, சோம்பேறித்தனமோ இல்லாமல் சரியான சமயத்தில், கிடைத்த வாய்ப்பை வீணடிக்காமல் அவர் வெளிப்படுத்தியிருக்கிறார்.

இயக்குநர் சிகரத்தின் நிறுவனம் என்கிற பேனர்.. மணிரத்னம் என்ற மாபெரும் இயக்குநர்.. இவர்கள் இருவரின் நேரடி பார்வையில் தன்னை பட்டென்று பற்றிக் கொள்ளும் சூடமாக ஆக்கிக் கொண்டு ஜெயித்தது ரஹ்மானின் திறமைதான்..

ராஜீவ்மேனன் மட்டும் அன்றைக்கு அந்தச் சூழலில் ரஹ்மானைப் பற்றிச் சொல்லாமல் இருந்திருந்தால்..

இதன் காரணமாக ரஹ்மான், மணிரத்னம் கண்ணில் படாமல்போய் அவர் தான் ஏற்கெனவே யோசித்து வைத்திருந்த ஹிந்தி இசையமைப்பாளர்களையே அழைத்து வந்திருந்தால்..

இந்த 'ரோஜா' வாய்ப்பே ரஹ்மானிடம் சிக்காமல் போயிருந்திருக்கும்..

இதன் பின்னால் அவருக்கு யார் இப்படி ஒரு கோல்டன் சான்ஸை கொடுத்திருப்பார்கள் என்று யோசிக்க முடியவில்லை.. ஆனால் ரஹ்மான் சொல்வது போல் இது தெய்வீகச் செயல்.. கிடைக்க வேண்டும் என்று இருந்திருக்கிறது, கிடைத்துவிட்டது..

வேறொரு இயக்குநரால் ரஹ்மான் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டிருந்தால் முதல் திரைப்படத்திலேயே தேசிய விருதை அவரால் பெற்றிருக்க முடியுமா..? 'சின்னச் சின்ன ஆசை' உருவாகியிருக்குமா..? அது இயக்குநரின் கற்பனையாச்சே..! யோசித்தால் நடந்தும் இருக்கலாம்., அல்லது நடவாமலும் இருக்கலாம் என்றுதான் என் மனதுக்குத் தோன்றுகிறது.

இந்த நன்றிக் கடனுக்காகத்தான் ஏவி.எம். நிறுவனம், தனது 150-வது படத்திற்கு ரஹ்மானை இசையமைப்பாளராக புக் செய்துவிட்டு, "யாரை இயக்குநராகப் போடலாம்?" என்று கேட்டபோது ரஹ்மான் தயங்காமல் கை காட்டியது ராஜீவ்மேனனை. தயக்கமே இல்லாமல் ஏற்றுக் கொண்டது ஏவி.எம். நன்றிக் கடன் தீர்க்கப்பட்டது. அத்திரைப்படமும் மாபெரும் வெற்றி பெற்று, ரஹ்மானுக்கே விருதுகளை வாரிக் கொடுத்தது.


ரஹ்மானின் திரையுலக வாழ்க்கை நமக்குச் சொல்கின்ற பாடங்கள் நிறைய..!!!

'சிந்துபைரவி' படத்தின் பாடல்களைப் போல் ஒரு இயக்குநருக்கு கதைக்கேற்ற சிறந்த பாடல்கள் வேறெங்கே கிடைத்திருக்கும்..?

'தளபதி' படத்தின் இசையைப் போல் ஒரு சூப்பர்ஹிட் கமர்ஷியல் படத்தின் தாக்கத்தை யாராவது உருவாக்க முடியும்..?

ஆனால் இந்த இரண்டுமே ஒரு நொடியில் உடைந்து போனதே..? அதன் பின் இன்றுவரையிலும் அது போன்ற இசை தமிழ்ச் சினிமாவுக்குக் கிடைக்கவில்லையே..? நாம் நிச்சயம் இழந்திருக்கிறோம்..!

ஆனால், 'எல்லா சோகத்திலும் ஒரு வழி பிறக்கும்' என்பார்கள். 'எப்பேர்ப்பட்ட துக்கத்திலும் ஒரு செய்தி கிடைக்கும்' என்பார்கள். இது இங்கே தமிழ்ச் சினிமா ரசிகர்களுக்கு இசைஞானியால் கிடைத்தது.

இளையராஜா என்ற மனிதரின் ஒரு நிமிட கோபத்தின் விளைவு, இப்போது ஆசியக் கண்டத்துக்கே பெருமை..

இந்தியாவுக்கே சிறப்பு..

தமிழ்த் திரைப்பட உலகத்திற்கே ஒரு மகுடம்..

எல்லாவற்றிலும் ஒரு காரண, காரியம் உண்டு.. நம்புங்கள்..!

எல்லாம் இறைவன் செயலே..!

Tweet