Showing posts with label பாரதிராஜா. Show all posts
Showing posts with label பாரதிராஜா. Show all posts

அன்னக்கொடி - சினிமா விமர்சனம்

01-07-2013

என் இனிய வலைத்தமிழ் மக்களே..!

ஐந்தாண்டுகளுக்குப் பிறகு வரும் இயக்குநர் இமயத்தின் படம் என்கிற ஆர்ப்பாட்டம்கூட இல்லாமல் வெளிவந்து, அவரது ரசிகர்களை மட்டுமல்ல, சினிமா விமர்சகர்களையும் சேர்த்தே அதிர்ச்சிக்குள்ளாக்கியிருக்கிறது இப்படம்..!

எந்த பெரிய இயக்குநராக இருந்தாலும் காலத்தின் போக்கை ஏற்றுக் கொண்டு, அதனூடேயே பயணம் செய்தால்தான் அவர் எப்போதும் வெற்றி பெற முடியும்.. தான் இப்படித்தான்.. தன் படம் இப்படித்தான் இருக்கும்.. இஷ்டம் இருந்தால் படம் பார் என்று சொன்னால் ரசிகர்களின் பதிலும் இப்படித்தான் இருக்கும்..!

தமிழ்ச் சினிமா ரசிகர்களுக்கு பார்த்தாலும் சலிக்காத விஷயம் காதல் மட்டுமே.. அதில் பாரதிராஜா எக்ஸ்பர்ட் என்பது இப்போது தாத்தாவாகிவிட்ட ரசிகர்கள் பேசும் பேச்சு.. காதலை எந்த அளவுக்கு ஸ்பீடு எக்ஸ்பிரஸ் போல் பாவிப்பது என்பதை இந்தக் கால காதலர்களிடத்தில்தான் நீங்கள் பார்க்க முடியும்..! அதற்கேற்றாற்போல்.. இப்போதைக்கு சினிமா தியேட்டர்களை நாடி வரும்.. ஓடி வரும் காதலர்களையும் கவரும்வகையிலாவது காதலை கொடுத்திருந்தால் இந்த விமர்சனத்தின் முதல் பாராவிலேயே அசத்தல் என்று சொல்லியிருப்பேன்.. இப்படி கந்தல் என்று சொல்ல வந்திருக்கவே மாட்டேன்..!


செருப்பு தைக்கும் தொழிலாளியின் மகனுக்கும், சாராயம் விற்கும் பெண்ணின் மகளுக்குமான காதல்தான் கதை. இதில் வட்டி தொழில் செய்யும் அலப்பறையான ஒரு தாதா.. அவரது மகனான வில்லன்.. இவர்கள் எப்படி இவர்களது காதல் வாழ்க்கையில் குறுக்கிடுகிறார்கள் என்பதை இயக்குநர் இமயம் தனது சாதி சார்ந்த பார்வையிலேயே பார்த்து பிலிமில் எடுத்துக் கொடுத்திருக்கிறார்..!

படத்தின் துவக்கத்தில் இருந்து கடைசிவரையிலும் எந்தவகையிலும் படத்தில் ஒட்ட முடியாமல் தவிக்கிறோம்.. அது என்ன என்றுதான் தெரியவே இல்லை..! ஒருவேளை இது எந்தக் காலத்திய படம் என்பதை துவக்கத்திலேயே ஸ்லைடு போட்டு விளக்கியிருந்தால் படம் பார்ப்பவர்களுக்கு சின்னக் குழப்பம் வந்திருக்காது என்று நினைக்கிறேன்..!

ஒரே ஊர்.. பலரும் ஜாக்கெட் அணிந்திருக்கிறார்கள். சிலர் மட்டுமே அணியாமல் இருக்கிறார்கள்.. போலீஸ் அணிந்திருக்கும் தொப்பி 1975-க்கு முந்தைய காலக்கட்டத்தைக் காட்டுகிறது..! 1 ரூபாய்.. 2 ரூபாய் நோட்டுக்களைக் காட்டுகிறார்கள். 5 ரூபாய்க்கு சந்தைக்குப் போகலாம் என்கிறார் மீனாள். ஆனால் கார்த்திகாவின் மேக்கப்பை பார்த்தால் வருட பிரச்சினை ஏகத்திற்கும் வருகிறது..! 

பாரதிராஜாவின் டச் வேண்டும். இல்லையென்றால் படம் பார்க்க வர மாட்டோம் என்று எந்த ரசிகன் கூப்பாடு போட்டானோ தெரியவில்லை.. படத்தில் அதிகம் தெரிவது பாரதிராஜா மட்டுமே..!  செருப்பு தைப்பவனின் மகன் என்பதாலோ என்னவோ ஒரு செருப்பும் இதில் கேரக்டர் ரோலில் நடித்திருக்கிறது.. அது கடைசிவரையிலும் வருகிறது என்பதே இந்தப் படத்தின் மிகச் சிறப்பான ஒரு அம்சம்..!  அந்தச் செருப்பு படும்பாட்டை நினைத்தால் சிரிப்புதான் வருகிறது.. இயக்குநர் இமயத்திற்கு கற்பனை வறட்சி இந்த அளவுக்கு இருந்திருக்க வேண்டாம்..!? 

காதலர்களின் காதல் விளையாட்டை காட்டுகிறேன் என்ற போர்வையில் இந்தக் காலத்திலும் இப்படியெடுத்தால் யார் பார்ப்பார்கள்  என்று உதவி இயக்குநர்கள் முன்கூட்டியே எச்சரிக்காதது  குறித்து பெரிதும் வருத்தப்படுகிறேன்..! பூச்சிக் கடிக்கு இதுதான் மருந்து என்று விரல்களை சூப்புவது..! ஆட்டுப் பாலை கறந்து ஹீரோவுக்கு வைத்தியம் செய்வது.. கை இருப்பதை மறந்துவிட்டு ஹீரோயின் தன் நாக்கால் நக்கியெடுப்பது..! செருப்புக்கு மாலை மரியாதை அணிவித்து மரியாதை செய்வது..! இப்படியெல்லாம் இம்சை செய்துதான் அந்தக் காதல் ஜெயிக்க வேண்டுமா..? கிராமத்துக் காதலில் ஒரு சதவிகிதம்கூட இப்போது இந்தப் படத்தில் காட்டப்பட்டதுபோல் இல்லை. அங்கேயும் காதலில் அடுத்த நூற்றாண்டுக்கே போய்விட்டார்கள்.. நம்ம டைரக்டர் மட்டுமே இன்னமும் 1977-லேயே இருக்கிறார்..!

வாங்கிய பணத்தைத் தரவில்லை என்பதற்காக மனைவியை அபகரித்துச் செல்வது பார்த்துப் பார்த்து சலித்த காட்சி. வில்லன் மனோஜ், ஹீரோயினை திருமணம் செய்வதுவரையிலும்கூட சரிதான்.. அதற்குப் பின்பு கிளி செத்த நிலையில் வில்லன் இருப்பது. இதனையொட்டியே மாமனார் மருமகளை மடக்கப் பார்ப்பது.. மருமகளின் முதுகை பார்ப்பது.. இடுப்பை பார்ப்பது.. கை விரல்களை சூப்புவது.. காலைச் சுரண்டுவது என்று பிட்டு பட ரேஞ்சுக்கு காட்சிகளைக் காட்டியிருப்பது யூ டூ இயக்குநர் இமயம் என்று கேட்கத்தான் தோன்றுகிறது.. 

இதனினும் உச்சக்கட்டமாக மனோஜ், ஹீரோவை பார்த்துவிட்டு வந்ததற்காக ஹீரோயினை நடுவீட்டில் அமர வைத்து தலையில் தண்ணீர் ஊற்றி கேவலப்படுத்துவது.. அரை நிர்வாணமாக்கி ஆட்டுக் கொட்டடியில் சிறை வைப்பது.. - இதெல்லாம் கிராமத்தில் நடக்கிறது.. நடந்தது என்றெல்லாம் சொன்னாலும் இதை இந்தக் கதையில் காட்ட வேண்டிய அவசியமென்ன என்றுதான் கேட்கத் தோன்றுகிறது..!

இதனினும் அசிங்கமான காட்சியமைப்பு.. மீனாள் சம்பந்தப்பட்டவை.. ஊருக்கு வெளியே பாலியல் தொழில் செய்யும் அவரிடமே சின்ன வயது பையன்கள் வந்து பைசாவை நீட்டி “வரட்டுமா..?” என்று பூடகமாகப் பேசுவதெல்லாம் எந்தக் கிராமத்து அத்தியாயத்திலும் சேர்க்கப்பட முடியாத விஷயங்கள்..! மீனாளின் பரந்து விரிந்த முதுகையும், லேசுபாசான ஜாக்கெட் அணியாத உடம்பையும் காட்டியிருக்கும் காட்சிகளெல்லாம் பிட்டு படங்களின் நோக்கத்தை மட்டுமே கொண்டிருக்கின்றன என்பதுதான் மிகப் பெரிய கொடுமை..!  அப்பனும், மகனும் ஒரே பெண்ணிடம் வருகிறார்கள் என்பதையும் இறுதியில் காட்டி அதிரடி புரட்சி செய்திருக்கிறார் இயக்குநர் இமயம்..!

படம் வெளியானவுடனேயே மதுரை மாவட்ட பார்வர்டு பிளாக் கட்சியினர் தங்களது தேவரினத்தினரை கேவலப்படுத்தியிருக்கிறார் பாரதிராஜா என்று போர்க்கொடி தூக்கி அவரது வீட்டு முன் மறியல் செய்திருக்கிறார்கள். அதற்குப் பதில் அறிக்கையை பாரதிராஜா இன்றைக்கு அளித்திருக்கிறார். அதில் தான் எந்த சாதியையும் குறிப்பிட்டுச் சொல்லவில்லை என்று சப்பைக் கட்டு கட்டியிருக்கிறார்..!

ஏற்கெனவே தென் மாவட்டங்களில் முணுக்கென்று கம்பையும், அரிவாளையும் தூக்கிவிடுவார்கள்.. அரசியல்வியாதிகளிடமே சாதியைக் கைவிடும்படி கேட்டுக் கொண்டிருக்கும் இந்தச் சூழலில் இப்படி முழுக்க முழுக்க சாதிப் பெருமை பேசும் படத்தை எடுத்துக் காண்பித்து இதுதான் அந்தப் பகுதியில் நடக்கிறது என்று காட்டினால் எப்படி..?

பெண் கேட்டு போன இடத்தில் ரமாபிரபா பேசும் வசனங்களும், அதன் காட்சியமைப்புகளும் அப்பட்டமாக சாதி வெறி பிடித்தவை..! பெண் கேட்டு போகுமிடத்தில் இந்த அளவுக்கா பேசுவார்கள்..? பெரியவரை தள்ளிவிட.. ஹீரோ கோபத்தில் உதைத்துவிட.. ஹீரோவை கட்டிவைத்து அடிப்பது.. பெரியவர் மீது சாணித் தண்ணியை வீசுவது.. என்று பக்காவான கிராமத்து அடிதடியை காட்டினாலும் அதில் ஜீவன் இல்லை..! 

சாதி வெறி அடையாளம் இது மட்டுமல்ல.. போலீஸ் ஸ்டேஷனில் இன்ஸ்பெக்டரும் அப்படியே தேவர் முக ஜாடை.. அவரும் பல பொய்க் கேஸ்கள் போட்டு ஹீரோவை உள்ளே தள்ளுகிறார்.. ஆனால் அந்த போலீஸ் ஸ்டேஷன் பெரியகுளம்..! பெரியகுளத்தை சுத்தி யார், யார் குடியிருக்கிறார்கள் என்று தோண்டிப் பார்த்தால் இதில் யாரை இவர் சொல்லியிருக்கிறார் என்பது தெரியும்..!

போலீஸ் ஸ்டேஷனில் நடிக்கும் அடிதடியில் ஹீரோ அடிக்கப் பாயும்போதுதான் அவரது பின்னணியில் அம்பேத்கரின் புகைப்படத்தைக் காட்டுகிறார்கள்.. இன்ஸ்பெக்டருக்கு பின்னால் காந்தியார் அநியாயத்திற்கு சிரிக்கிறார்.. அதுக்கும், இதுக்கும் சரியாப் போச்சாம்..!

படத்தின் மிக முக்கியமான இறுதிக் கட்டத்தில் ஒரு கனவுக் காட்சியை வைத்து கொலை செய்திருக்கிறார் திரைக்கதையை..! அரை நிர்வாணக் கோலத்தில்.. ஆட்டுக் கொட்டடியில்.. தான் கண்டெடுத்த அந்த பாழாய்ப் போன செருப்பை பார்த்தவுடன் ஹீரோயினுக்கு மீண்டும் ஹீரோவின் நினைப்பாம்.. உடனே டூயட்டாம்..! முடியல சாமி..!

ஹீரோ லட்சுமணன்.. கோடீஸ்வர பையன்.. பாவம் இப்படி வயக்காட்டிலும், ஊர்த் தெருவிலுமாக ஆடியோடி நடித்திருக்கிறார். ஹீரோவுக்கான களையே இல்லை என்றாலும்.. புதுமுக நடிகர் என்பதாலும் விட்டு வைப்பதுதான் நியாயமானது.. இன்னும் வாய்ப்பு கிடைத்து நடித்து பெயர் பெற்றால் சந்தோஷம்தான்.. பாண்டியனையே நடிக்க வைத்து அழகு பார்த்து தமிழ்த் திரையுலகம் என்பதை நாம் மறக்கக் கூடாது..!

படத்தின் மிகப் பெரிய பலம் பாரதிராஜாவுக்கு பின்பு ஹீரோயின் கார்த்திகாதான்.. நிச்சயம் கார்த்திகா பாரதிராஜாவுக்காகவே இப்படத்தில் இந்த அளவுக்குத் துணிந்து நடித்திருக்கிறார் என்று நினைக்கிறேன்.. வேறு இயக்குநர் என்றால் நிச்சயம் மறுத்திருப்பார்..! முதலில் ஹீரோ.. பின்பு கிராமத்துத் தெருக்களில் வெறும் காலோடு நடக்க வைத்திருக்கும் கொடுமை.. அரை நிர்வாணக் கோலத்தில் நடித்திருப்பது.. இதெல்லாம் பாரதிராஜாவுக்காக மட்டுமே என்பதால் அதற்கொரு பாராட்டை தெரிவிப்போம்..! படத்தில் அதிகபட்சம் நடித்திருப்பதும் இவர் மட்டுமே..! 

மனோஜ்தான் இந்தப் படத்தின் ஹீரோ போல் நடித்திருக்கிறார். ஆனால் வில்லன். முக்காலே மூணு வீசம் காட்சிகளிலும் மனோஜ்தான் தென்படுகிறார்..! இவருக்கான பஞ்ச் டயலாக்குகள்.. பாடல்கள் என்று பலதையும் வைத்து மகனை ஸ்கோர் செய்ய வைத்திருக்கிறார் இயக்குநர் இமயம்.. ஆனால் வெற்றி கிடைக்குமா என்பதை அடுத்து வரும் வாய்ப்புகளின் மூலம்தான் தெரிய வரும்..! ஆனாலும் கார்த்திகாவை டார்ச்சர் செய்யும் காட்சிகளிலெல்லாம் இவரிடம் தெரியும் வெறியை பார்த்தால் தொடர்ந்து வில்லனாகவே இவர் நடித்து புகழ் பெறலாம் என்றே நினைக்கிறேன்..!

ஒரு பாடல்கூட முணுமுணுக்க வைக்கவில்லை.. பெயருக்கு போட்டிருக்கிறார் ஜி.வி.பிரகாஷ்குமார்..  பின்னணி இசையமைக்க நேரமில்லை என்றாரோ என்னவோ சபேஷ் முரளியை வைத்து செய்திருக்கிறார்கள். அதுவும் ஜவ்வு மிட்டாய்..! போலீஸார் ஊருக்குள் வந்து அதகளம் செய்யும் காட்சியை பாருங்கள்.. பின்னணி இசை எவ்வளவு முக்கியம் என்று தெரியும்..! 

இளையராஜா இல்லாத பாரதிராஜா பாதி பலம் குறைந்தது போலத்தான் வலம் வந்து கொண்டிருக்கிறார்..! அன்னக்கிளி செல்வராஜ், கலைமணி போன்றோரிடமிருந்து கதைகளை வாங்கி, திரைக்கதை செப்பனிட்டு, வசனமெழுதி இயக்கிய இவரது படங்களெல்லாம் அப்போதைய பொக்கிஷங்கள்தான்.. இப்போது இவர்களும் இல்லாமல் போக.. தனது மகனுக்காக படத்தை எடுத்திருக்கிறார் என்ற குற்றச்சாட்டை முழுமையாக எதிர்கொள்ள முடியாமல் மிகத் தேவையான நேரத்தில் ஒரு முழுமையான தோல்விப் படத்தைக் கொடுத்திருக்கிறார் இயக்குநர் இமயம்..!

முன்பே சொன்னதுபோல மாமனார் போர்ஷனை முழுமையாக நீக்கியிருந்தால் இப்படம் பாரதிராஜாவுக்கே மிக முக்கியமான படமாக இருந்திருக்கும். ஆனால் இப்போது தமிழ்ச் சினிமாவிலேயே மிக முக்கியமான படமாக வேறொரு கோணத்தில் சொல்லப்பட்டுவிட்டது. இதனை ரப்பர் வைத்தெல்லாம் அழித்துவிட முடியாது.. 

இதேபோன்று ‘கிழக்குச் சீமையிலே’ படத்தில்கூடத்தான் காட்சிகள் இருந்தன..! பாண்டியன் மைனர் வேடத்தில் நடித்திருப்பார். அவருக்காக பாடல் காட்சிகூட இருந்தன.. ஆனாலும் படம் வெற்றி பெற்றது. அதே பார்முலாவையே இதில் பாலோ செய்திருக்கிறார் என்று நினைக்கிறேன். ஆனால் ‘கிழக்குச் சீமையிலே’ படத்தின் வெற்றிக்குக் காரணம் அதில் இருந்த அண்ணன்-தங்கை பாசம்.. ரத்னகுமாரின் கதைக்கு இயக்கம் மட்டுமே செய்தார் பாரதிராஜா.. இதில் எல்லாவற்றையும் அவரே செய்ததுதான் பெரும் கவனக்குறைவு..!

‘கிழக்குச் சீமையிலே’ படம் போலவே மாட்டு வண்டி பாடல் காட்சி.. சேலை பறந்து போவதற்குப் பதில் இங்கே சட்டை பறந்து வந்தது..! இறுதிக் காட்சிகூட புதிய வார்ப்புகள் படத்தின் காப்பிதான்..! அதில் வைக்கோல்போருக்குள் வைத்து சொக்கப்பானை கொளுத்துவார்கள்.. இதில் ஆழியில் வைத்து மலையில் இருந்து உருட்டிவிடுகிறார்கள். அவ்வளவுதான் வித்தியாசம்..!

படத்தின் இறுதியில் “இதெல்லாம் கிராமத்துக் கதைகளில் இருந்து நான் சொன்ன ஒரு அத்தியாயம் மட்டுமே..” என்கிறார் இயக்குநர் இமயம்.. இவர் சொல்வது மட்டும் உண்மையானால், இவ்வளவு கேவலமான சமூகச் சூழலை வைத்துக் கொண்டு தமிழ்க் கலாச்சாரம் எப்படி உயர்வானதாக கருதப்படும்..? மூத்தக்குடி தமிழ்க்குடி என்று எப்படி நாம் பெருமையாகப் பேச முடியும்..? இதுவே படு கேவலமான சமூகமால்ல இருக்கு..? இந்தக் கொடுமையை நாம எங்க போய்ச் சொல்றது..? 

பாரதிராஜா அடுத்து படம் இயக்கத் தயாராகும் முன் ‘16 வயதினிலே’, ‘நிறம் மாறாத பூக்கள்’, ‘புதிய வார்ப்புகள்’, ‘காதல் ஓவியம்’, ‘கடலோரக் கவிதைகள்’ என்று காதலுக்காகவே அவர் நினைக்கப்படும் அவருடைய பழைய படங்களை இன்னொரு முறை பார்த்துவிட்டு களத்தில் இறங்குவது அவருக்கும் நல்லது.. அவருடைய பரம ரசிகர்களாகிய என்னைப் போன்ற லட்சணக்கணக்கான ரசிகர்களுக்கும் நல்லது..! 

சிறந்த கலைஞர்கள் தோல்வியடைவதை அவரது ரசிகர்கள் விரும்பவே மாட்டார்கள். அந்த வகையில் பாரதிராஜாவைவிடவும் எங்களுக்குத்தான் இது மிகப் பெரிய தோல்வி..! மிகவும் வருந்துகிறோம்..!

குருவை மிஞ்சிய சிஷ்யன் மணிவண்ணன்..!

20-06-2013

என் இனிய வலைத்தமிழ் மக்களே..!

வாடகை வீடுதான்.. அந்த வீட்டின் பெயரே சரஸ்வதிதான்.. வாசலில் ஒரு பிள்ளையார் கோவில். பழுத்த நாத்திகரான, பெரியாரின் அருட்பெருந்தொண்டரான நாத்திக மணிவண்ணனின் வீடு ஆத்திகமும் கலந்துதான் இருக்கிறது.. ஒரு பக்கச் சுவர் ஆல்பர்ட் ஐன்ஸ்டீன், டார்வின், காரல்மாக்ஸ், ஏங்கல்ஸ், தந்தை பெரியார், தம்பி பிரபாகரன் இவர்களைச் சுமந்து கொண்டு நிற்கிறது. இதனாலேயே அந்த வீட்டுக்குள் யாரும் செருப்பு சுமந்து நடக்கக் கூடாது என்பது விதியாம்..! அதே சுவரின் அடுத்தப் பக்கம் தமிழகத்தில் இருக்கும் அனைத்து சாமிகளின் புகைப்படங்களும் அணிவகுத்திருக்கின்றன..! தன் பாதியான திருமதியாருக்கு உரிய மரியாதையும் அங்கீகாரத்தையும் கொடுத்திருக்கிறார் மணிவண்ணன்..! பக்திப் பழம் சொட்டுகிறது வீட்டின் மற்ற பகுதிகளில்..!

பாவம் இயக்குநர்கள் சங்கத் தலைவர் விக்ரமன். தான் தலைவராக வெற்றி பெற்ற பின்பு முதலில் செய்யும் சங்கத்தின் நடவடிக்கையே தனது குருவானவர்களில் ஒருவருக்கு இறுதி மரியாதை செலுத்துவதுதான் என்பதையறிந்து ரொம்பவே சோகமாக வீட்டு வாசலில் நின்று பேட்டியளித்துக் கொண்டிருந்தார். (‘குவா குவா வாத்துக்கள்’ என்ற ஒரேயொரு படத்தில் மட்டும் மணிவண்ணனிடம் இணை இயக்குநராகப் பணியாற்றியவர் விக்ரமன்) பக்கத்தில் வீ.சேகர், ஈ.ராமதாஸ், டி.கே.சண்முகசுந்தரமும்..! நடிகர் இளவரசுதான் இரண்டு நாட்களும் இறுதிச் சடங்கு காரியங்களை நாம் தமிழர் தோழர்களுடன் இணைந்து நடத்திக் கொடுத்தார்..


நான் வீட்டிற்குள் நுழைந்தபோது தனது ஆரூயிர் நண்பனை இழந்த சோகத்தில் குமுறி, குமுறி அழுது கொண்டிருந்தார் சத்யராஜ். அருகில் நின்று கொண்டிருந்த இயக்குநர் சீமானின் கண்ணில் இருந்து கண்ணீர் சொட்டுச் சொட்டாக வடிந்து கொண்டிருந்தது..! மனோபாலாவின் கதறல் வீடு முழுக்கக் கேட்டது..! இயக்குநர் சுந்தர்.சி சுவரோரம் சாய்ந்து சோகத்தில் ஆழ்ந்திருந்தார். ரகு மணிவண்ணனை இயக்குநர் பி.வாசுவின் மகன் ஷக்தி ஆறுதல்படுத்திக் கொண்டிருந்தார்.. இவர்களுக்கிடையில் சேரில் அமர்ந்திருந்த திருமதி மணிவண்ணன், அருகில் நின்றபடியே கண்ணீர்விட்டுக் கொண்டிருந்த திருமதி சத்யராஜிடம் என்னென்னமோ சொல்லி புலம்பிக் கொண்டிருந்தார்.

செங்கோட்டை சசிகுமாரை நீண்ட வருடங்கள் கழித்துப் பார்த்தும் சட்டென அடையாளம் கண்டு.. “வாடா சசி.. உங்க ஸாரை பாரு. அக்கா நிலைமையை பாரு..” என்று சொல்லிச் சொல்லி அழுதார் திருமதி செங்கமலம். ஓடோடி வந்த மன்சூரலிகான், ரகுமணிவண்ணனை கட்டிப் பிடித்து அழுது தீர்த்தார்..!

இந்த நேரத்திலும் போலீஸின் உளவுப் பிரிவு கனகச்சிதமாக தனது வேலையைச் செய்து கொண்டிருந்த்து. அன்றைய தினம் இரண்டு வடநாட்டு செய்தி நிறுவனங்களின் இணையத்தளங்களில் மணிவண்ணனின் மரணம் குறித்து வேறு மாதிரியான செய்திகளை போட்டுவிட.. வழக்கமான, அறிமுகமான உளவுப் பிரிவு போலீஸ்காரர், “எத்தனை மணிக்கு இறந்தார்..? எப்படி இறந்தார்...? கூட யார், யாரெல்லாம் இருந்தாங்க..? இப்போ இருக்கிறவங்கள்லாம் யாரு..? எப்போ தூக்குவீங்க..?” என்றெல்லாம் வீட்டு வேலைக்காரம்மா முதற்கொண்டு நாம் தமிழர் தம்பிகளிடமும் விசாரித்துவிட்டுத்தான் வெளியேறினார்..!


59 வயதெல்லாம் சாகுற வயசா..? கண்ணதாசனும் இதே வயதில்தான் இறந்தாராம்..! ஒரே மகள் ஜோதி.. கல்யாணமாகி மலேசியாவில் வசிக்கிறார்.. மகனுக்கு நிச்சயத்தார்த்தம் முடித்தாகிவிட்டது..! மகனை வைத்து ‘தாலாட்டு மச்சி தாலாட்டு’ என்ற பெயரில் அடுத்தப் படம் செய்யவும் தயாராகவே இருந்தார். ஸ்கிரிப்ட் ரெடி.. படப்பிடிப்புக்கு புறப்பட வேண்டியதுதான் பாக்கி. ஆனால் அதற்குள்ளாக போய்ச் சேர்ந்த இடம்தான் வேறாகிவிட்டது..!

கடந்த சில வருடங்களாகவே.. குறிப்பாக அவருக்கு பைபாஸ் சர்ஜரி செய்த பின்பு கிடைத்த மேடைகளிலெல்லாம் தன்னுடைய மரணத்தை தான் எதிர்நோக்கி காத்திருப்பது போலவேதான் பேசி வந்தார் மணிவண்ணன். தான் இறந்தால் தனது உடலை தனது மகன்-தலைவன் சீமானிடம்தான் ஒப்படைக்க வேண்டும். அவர்தான் இறுதி சடங்குகளை செய்ய வேண்டும் என்று கோரிக்கையாகவே சொல்லி வந்தார். தனது உடலுக்கு புலிக்கொடி போர்த்தி கொண்டு செல்ல வேண்டும் என்று கோரிக்கையும் வைத்திருந்தார். இதனை செவ்வனே செய்தார் சீமான்.

அவசரத்தில் புலிக்கொடி தாங்கிய துணி கிடைக்காததால் சிறிது நேர கால தாமத்த்திற்குப் பின் அது வந்தவுடன் தனது அப்பாவின் உடலில் உடல் குலுங்கிய அழுகையுடன் போர்த்தி தனது கடமையைச் செய்தார் சீமான்..!  மணிவண்ணனின் உடலை படமெடுக்க அப்போதுவரையிலும் மீடியாக்களுக்கு அனுமதியில்லை என்றார்கள்..! பெட்டிக்குள் வைத்த பின்பே மீடியாக்கள் வீட்டினுள் அனுமதிக்கப்பட்டன..!

அதற்குள்ளாக அந்த வீடே நாம் தமிழர் கட்சித் தொண்டர்களின் கட்டுப்பாட்டுக்குள் கொண்டு வரப்பட்டது..! வாசலின் ஒரு பக்கக் கதவை மூடிவிட்டு பார்வையாளர்களுக்காக ஒரு பக்கம் மட்டுமே திறக்கப்பட்டு அனுமதிக்கப்பட்டார்கள். உள்ளே வந்தவர்களை வெளியே இழுக்கின்ற வேலையையும் தொண்டர்களே செய்தார்கள்..! 

இப்போதுதான் அந்தப் பகுதி மக்களுக்கே மணிவண்ணன் இங்கேதான் குடியிருக்கிறார் என்பது தெரிந்திருக்கிறது.. முதலில் அந்தத் தெருவில் வசித்தவர்கள் வந்தார்கள். அக்கம்பக்கத்தினர் வந்தார்கள். பின்பு வந்த கூட்டம் இருக்கிறதே..!? எங்கேயிருந்துதான் இத்தனை கூட்டமோ தெரியவில்லை.. அன்றைய இரவு நான் அங்கேயிருந்த 10.30 மணிவரையிலும் மக்கள் வந்து கொண்டேதான் இருந்தார்கள்..!

எம்ஜிஆர் நகர், சத்யா கார்டன், அசோக் நகர் பகுதியில் இருந்துகூட மக்கள் பொடி நடையாக நடந்தே வந்திருந்தார்கள். மணிவண்ணன் என்னும் நடிகரை பார்க்க வேண்டும் என்ற ஆசையுடன் வந்திருந்த அவர்களின் முகத்தில் தெரிந்த ஆர்வமும், பார்த்து முடித்து வெளியில் வரும்போது பலரின் முகத்தில் தெரிந்த சிரிப்பும், பூரிப்பும் இது வேறுவகையான அஞ்சலி என்பதையும்தான் சொல்லியது..!

நான் அந்த வீட்டிற்கு இதற்கு முன் 2 முறை சென்றிருக்கிறேன்.. முதல் முறை ‘அமைதிப்படை’ இரண்டாம் பாகத்தின் பிரஸ் மீட் நிகழ்ச்சிக்காக.. வீட்டு ஹாலில் சோபாவில் அமர்ந்த நிலையில் அனைத்து சேனல்களுக்கும் தனித்தனியாக பேட்டி கொடுத்துக் கொண்டிருந்தார். அவருக்கே கொஞ்சம் போரடித்து, “மொத்தமா கொடுத்திரவா..?” என்றார். “ஸார்.. ஆபீஸ்ல திட்டுவாங்க ஸார்..” என்று இழுத்தவுடன், “ஓகே.. ஓகே.. அப்ப யாராச்சும் கேள்வி கேளுங்களேன்.. நானே பேசிக்கிட்டிருக்கேன். சொன்னதையே எப்படி திருப்பித் திருப்பிச் சொல்றது..?” என்றார்..! 

“இடைல கொஞ்சம் கேப் விட்டுட்டீங்க.. இப்போ மறுபடியும் இதுல வர்றீங்க..! இந்த ஒரு படம்தானா.. இல்லை அவ்ளோதானா..?” என்றேன்.. “அதெப்படிப்பா விட முடியும்.. இந்த மணிவண்ணன் சாகுறவரைக்கும் சினிமாதான்.. நடிகன்தான்.. எனக்கு நடிப்புதான் தெரியும்.. அதைத்தான் செய்யப் போறேன்.. நான் எங்கேயும் போக மாட்டேன்.. அடுத்தடுத்து படங்களையும் இயக்கத்தான் போறேன்..” என்றார் உறுதியாக..!

மீண்டும் ஒரு முறை தனிப்பட்ட பேட்டிக்காக அதே வீட்டிற்குச் சென்றிருந்தேன். பார்த்தவுடன் “வாங்க..” என்றார் புன்சிரிப்புடன். அந்தப் பேட்டி 5 நிமிடத்தில் முடிய.. “அவ்ளோதானா..? இதுக்காகவா இவ்வளவு தூரம் வந்தீங்க..?” என்றார். “ஆமா ஸார்.. நியூஸ்ல போடப் போறோம். அதுக்காகத்தான்..” என்றேன்..! “வந்தது வந்துட்டீங்க.. அமைதிப்படை பத்தியும் ஏதாச்சும் கேளுங்க.. அதை தனி எக்ஸ்கிளூஸிவ்வா போடுங்க..” என்று ஐடியா கொடுத்தார். அதையும் செய்துவிட்டுத்தான் கிளம்பினேன்..! 

“வாங்க.. போங்க..” எந்த வயதினராக இருந்தாலும் இந்த மரியாதையைக் கொடுக்க மணிவண்ணன் ஸார் தவறியதே இல்லை..! சின்ன வயது கேமிராமேனாக இருந்தால்கூட அவர்களை தம்பிகளா இப்படி வாங்க.. உக்காருங்க என்று “ங்க” போட்டுத்தான் அழைப்பார். பேசுவார்..! 

எந்த விழாக்களுக்கு வந்தாலும் கை குடுக்க மறக்க மாட்டார். நெருங்கிய நட்பாளர்கள் எனில் பெயரைச் சொல்லி அழைத்து, இரண்டு கரங்களையும் சேர்த்துப் பிடித்துப் பாசத்துடன் பேசுவார்..! அந்த ஸ்டைலே தனி அழகு.. சினிமாவில்கூட அவர் காட்டாதது..! 

பொது மேடைகளில் “உட்கார்ந்து பேசுங்கள்” என்றால் “கூடாது..” என்பார். “தமிழ்நாட்டுல உக்காந்து பேசுறதுக்கு தகுதியுள்ள ஒரே ஆள் தந்தை பெரியார் மட்டும்தான்” என்பார்.. இந்த பெரியாரின் வெறியும், மார்க்சிய சிந்தனையும் சேர்ந்துதான் அவரை பண்பட்ட மனிதராக சேமித்த்து..! கடைசிவரையிலும் மதுரை பக்கம் சென்றால் தான் முன்பு வேலை பார்த்த தீக்கதிர் அலுவலகத்திற்குப் போகாமல் திரும்ப மாட்டாராம்..! கொஞ்ச நேரமாவது அலுவலகம் சென்று அமர்ந்துவிட்டுத்தான் வருவாராம்.. அந்த அளவுக்கு பழசை மறக்காதவர்..!


அன்றைய பொழுதில் பல பிரபலங்களும் வந்து அஞ்சலியை செலுத்திக் கொண்டிருக்க ஒரேயொரு பிரபலத்தின் வருகைக்காக இரவு 10 மணிவரையிலும் மீடியாக்கள் காத்திருந்தன. ஆனால் அந்த இயக்குநர் இமயம் பாரதிராஜா வரவேயில்லை. இத்தனைக்கும் தனது சிஷ்யன் மணிவண்ணனின் இறப்புச் செய்தி அவரின் காதுக்கு எட்டியபோது, அவர் அண்ணா சாலை அருகேயுள்ள பார்சன் காம்ப்ளக்ஸில் இருந்த தனது அலுவலகத்தில்தான் இருந்தாராம். மறுநாள் மணிவண்ணனின் உடல் தகனம் செய்யப்பட்ட நாளில் தேனிக்கு பயணமாகிவிட்டாராம் தனது சீரியலின் படப்பிடிப்புக்காக..! ஒரு குரு இந்த அளவுக்கு பிடிவாதம் பிடிக்க.. அந்த சிஷ்யன் அப்படியென்ன தப்பு செஞ்சுட்டார்..?

நெய்வேலியில் நடந்த காவிரி பிரச்சினைக்கான ஆர்ப்பாட்டத்தின்போது தன்னைத் தவிர வேறு யாரும் அறிக்கைவிடக் கூடாது.. மீடியாக்களிடம் பேசக் கூடாது.. தானேதான் தலைமை தாங்குவேன் என்றெல்லாம் சொல்லி ஒட்டு மொத்தத் தமிழ்த் திரையுலகத்தினரை பாரதிராஜா டென்ஷனாக்கிக் கொண்டிருந்த நேரத்தில், ம.தி.மு.க.வில் இருந்த காரணத்தினாலும், தமிழ்ப் பற்றாளர் என்ற முறையிலும் மணிவண்ணன் அந்தப் போராட்டத்தின் முக்கியத்துவம் பற்றி பத்திரிகைகளுக்கு பேட்டியளித்தது குருவுக்கு சுத்தமாகப் பிடிக்கவில்லை.. 

சிஷ்யன் தன்னை மிஞ்சிவிட்டானே என்ற கோபம் ஒரு குருவுக்கு வரவேகூடாது.. ஆனால் இந்தக் குரு கொஞ்சம் வித்தியாசமானவர் என்பதால் அனைத்திற்கும் கோபப்பட்டார். இந்தக் கோபத்தில்தான் மணிவண்ணன் அவரிடமிருந்து தூர தேசத்திற்கு தள்ளி வைக்கப்பட்டார்..!

அடுத்த வினை.. மணிவண்ணனின் மகள் ஜோதி திருமணத்தின்போது நடந்தது..! அன்றைய திருமணத்தில் தாலி எடுத்துக் கொடுத்து திருமணத்தை நடத்திவைக்கும் பொறுப்பு சூப்பர் ஸ்டார் ரஜினிக்கு சென்றது.. இதைத் தெரிந்து கொண்ட பாரதிராஜா கடும் கோபத்துடன் கல்யாணத்துக்கு போகவே கூடாது என்றுதான் இருந்தாராம்.. கடைசியில் வரவேற்புக்கு மட்டும் வந்து தலையைக் காட்டிவிட்டு அவசரமாக வெளியேறிவிட்டார்..! தான் பார்த்து, தன் செலவில் கல்யாணம் செய்து வைத்தவனின் மகள் கல்யாணத்தில் தனக்கு இரண்டாமிடமா என்ற கோபம் கொப்பளித்த்து குருவுக்கு..! ஆனால் சிஷ்யனோ "இது ஒருவகை நன்றிக் கடன்.." என்றார். 

‘கொடி பறக்குது’ படத்தின் ஷூட்டிங் நடந்து கொண்டிருந்தபோது வில்லன் அரசியல்வாதி கேரக்டர் யார் என்றே முடிவு செய்யாமல் ரஜினி சம்பந்தப்பட்ட காட்சிகளையே படமாக்கிக் கொண்டிருந்தார்கள். அந்தப் படத்தில் வசனம் எழுதிய கையோடு, இணை இயக்குநராகவும் பணியாற்றிக் கொண்டிருந்த மணிவண்ணனின் மாடுலேஷனை கவனித்த ரஜினி, “அந்த அரசியல்வாதி கேரக்டருக்கு நம்ம மணியையே நடிக்க வைச்சா என்ன..? வசன உச்சரிப்புல பின்னுறாரே..?” என்று அழுத்தமாக சிபாரிசு செய்ய.. பாரதிராஜாவால் தட்ட முடியாத நிலையில் நடிகரானார் மணிவண்ணன். அதன் பின்பு அவர் சம்பாதித்த சொத்துக்கள் எல்லாம் அடுத்தடுத்த வருடங்களில் இருந்து கடைசிவரையிலும் அவர் நடித்த 400 படங்களின் மூலமாக வந்ததுதான்..! இந்த நன்றிக் கடனுக்காகத்தான் தாலி எடுத்துக் கொடுக்கும் பாக்கியத்தை ரஜினிக்கு தந்தார்..! இதுவும் வினையானது..!

இந்தக் கதையை மீடியாக்களிடம் சொல்லி, “இதுல என்ன ஈகோ வேண்டிக் கிடக்கு..? நான் என் நன்றியைத்தானே செலுத்தினேன்..?” என்று மணிவண்ணன் சொன்ன பின்பு, இது பெரிதாகி பேச்சுவார்த்தை அற்ற நிலைமைக்குக் கொண்டு போய்ச் சேர்த்தது..! நெய்வேலி கூட்டத்தை புறக்கணித்து ரஜினி சென்னையில் தனியே ஒரு உண்ணாவிரதப் போராட்டம் நடத்தியதும் பாரதிராஜாவுக்கு கடும் கோபத்தை எழுப்பியது. இதற்காகவே பல முறை ரஜினியைத் தாக்கி பாரதிராஜா அறிக்கை கொடுத்துக் கொண்டிருந்தார். அப்போது ஒரு முறை "கொடி பறக்குது படத்துல எல்லாம் ரஜினியை நடிக்க வைச்சப்போ அவர் கன்னடர்ன்னு தெரியலையா..? அப்போ அவரை வைச்சு நாம சம்பாதிச்சிட்டு... இப்போ நாம வசதியா வந்த பின்னாடி அவர் கன்னடன்னு, தெலுங்கர்ன்னு பேசுறது பச்சை சந்தர்ப்பவாதம்.." என்று பாரதிராஜாவுக்கு பதிலடியே கொடுத்தார் மணிவண்ணன்.


வைகோவிடமிருந்து மணிவண்ணன் விலகி வந்த பின்பு அப்போதுதான் கொஞ்சம், கொஞ்சமாக தலையெடுத்துக் கொண்டிருந்த தனது சீடன் சீமான் மீது மிகுந்த அபிமானம் கொண்டிருந்தார். சீமான் தொடர்புடன் ஈழம், காவிரி, தமிழகம் சம்பந்தப்பட்ட விஷயங்களிலெல்லாம் பேட்டிகள் கொடுத்துக் கொண்டிருந்ததும் சிஷ்யனை யார் என்று கேட்கும் நிலைமைக்கு குருவையும் கொண்டு போனது..!

ராமேஸ்வரத்தில் தமிழ்த் திரைப்படத் துறையினர் நடத்திய ஆர்ப்பாட்டத்தில் தமிழகம் முழுவதிலும் இருந்து வந்திருந்த சீமானின் தம்பிமார்கள் காட்டிய ஆவேசத்தையும், எழுச்சியையும் பார்த்து பயந்துதான் போனார் பாரதிராஜா. இது அவர் கூட்டிய கூட்டமல்ல.. சீமான் கூட்டிய கூட்டம் என்பதுபோலாகிவிட.. குருவுக்கு சீமானைவிட அவரைத் தூக்கி நிறுத்திக் கொண்டிருக்கும் சிஷ்யன் மீதுதான் கோபம் அதிகமானது..!

ஆனாலும் 4 வருடங்களுக்கு முன்னால் பாரதிராஜா தலைமையேற்று நடத்திய ஈழப் போரின் இறுதிக் கட்ட ஆதரவு ஆர்ப்பாட்டத்தில் மணிவண்ணனும் கலந்து கொண்டு “புலி நம்ம தேசிய விலங்கு.. அதை ஆதரிக்க வேண்டியது நமது கடமை.. தம்பி பிரபாகரன் நம்ம அண்ணன் மாதிரி.. அவரும் ஒரு புலிதான்.. அப்போ அவரையும் ஆதரிக்க வேண்டியது நம்ம கடமை..” என்றெல்லாம் முழங்கிவிட்டுத்தான் சென்றார்..! அடுத்தடுத்த கூட்டங்களில் இவருக்கு அழைப்பு இல்லாவிட்டாலும்கூட இன்னொரு பக்கம் சீமானின் மேடைகளில் ஈழத்திற்காக தொண்டை கிழிய பேசி தனது நேரத்தை செலவிட்டவர் இந்த இயக்குநர்..!

“எந்த பிரபாகரன்?” என்று ஈ.வி.கே.எஸ். இளங்கோவன் எகத்தாளமாகக் கேட்டபோது ஈரோட்டில், கோவையில் மேடை போட்டு இளங்கோவனை அர்ச்சித்தார்கள் சீமானின் தம்பிகள்.. இயக்குநர் மணிவண்ணனும் “யார் இந்த இளங்கோவன்?” என்ற தலைப்பில் பேட்டியெல்லாம் கொடுத்தார். அதே இளங்கோவன், பார்.. பார்.. நீ போயிட்ட.. நான் இருக்கேன்..” என்பதுபோல மணிவண்ணனின் உடலுக்கு அஞ்சலி செலுத்த வந்து போனார்.

விகடனில் பாரதிராஜாவின் அந்த கேள்வி பதில் வந்த பின்பு அதைப் படித்து நிறையவே வருத்தப்பட்டிருக்கிறார் மணிவண்ணன். தனது குரு இன்னமும் தன்னை புரிந்து கொள்ளவில்லையே என்று வருத்தப்பட்டிருக்கிறார். இதற்கு பதில் கேட்டு பல பத்திரிகைகள் முயன்றபோது அவருடைய போன் அணைத்து வைக்கப்பட்டிருந்தது. பாரதிராஜாவும் இந்த அளவுக்கு கீழிறங்கி எழுதியிருக்கக் கூடாது.. ஒரு குரு பிச்சைக்காரனை கோடீஸ்வரனாக்கினேன் என்று சிஷ்யனை பார்த்துச் சொன்னதாக நான் எங்கேயும் இதுவரையில் படித்ததில்லை. முதல்முறையாக இப்போதுதான் பாரதிராஜா என்று குரு வாயிலாக அறிகிறேன்.. இதனால் இந்தக் குருவுக்கு நிச்சயம் பெருமையில்லை. தீராத பழியைச் சுமந்து கொண்டுவிட்டார் பாரதிராஜா..! 

ரேடியோ சிட்டிக்கு மணிவண்ணன் கொடுத்திருக்கும் பேட்டியை கேட்ட அனைவரும் திகைத்துதான் போனார்கள்.. துடித்துதான் போனார்கள்.. ஆனால் அறிய வேண்டியவரோ இதெல்லாம் நடிப்பு என்பதாகவே எடுத்துக் கொண்டதாகத் தெரிகிறது..!  பாரதிராஜாவின் கேரக்டரே இப்படித்தான் என்பதால் மீடியாக்களிடம் மட்டும் எந்த மாறுதலுமில்லை.. 

இயக்குநர் விக்ரமனின் ‘நினைத்தது யாரோ’ இசை வெளியீட்டு விழாவில் பேசிய பாக்யராஜ், தான் பாரதிராஜாவை விட்டு விலகி ஓடிய 2 தருணங்களிலும், தன்னைத் தேடிப் பிடித்து அழைத்து வந்து பணியில் சேர்த்தார் பாரதிராஜா என்பதை சுவையான திரைக்கதையோடு சொன்னார். இதைக் கேட்டபோது சுவாரஸ்யமே இல்லாமல், முகத்தில் எந்த பீலிங்கையும் காட்டாமல் இருந்தார் பாரதிராஜா. தன்னுடைய பேச்சில் பாக்யராஜ் பேசியதைக் குறிப்பிட்ட பாரதிராஜா, “பாக்யராஜ் சொன்னதெல்லாம் கரெக்ட்டுதான்.. ஆனா கொஞ்சம் ஆங்காங்கே தூவி தூவி பெரிசாக்கியிருக்கான்.. என்ன.. மணிவண்ணன் நிறைய பொய் பேசுவான். அதுலேயும் என்னை பக்கத்துல வைச்சுக்கிட்டே நிறைய பொய் பேசுவான் அவன்.. இவன்(கே.பாக்யராஜ்) கொஞ்சமா கலந்து பேசுவான். அவ்ளோதான்...” என்று பட்டவர்த்தனமாக பதில் சொல்ல பாக்யராஜ் வெறுத்தே போனார்..  பாக்யராஜை கண்டு கொள்ளாமலேயே விழாவில் இருந்து வெளியேறியவரை பார்த்து நமக்கும்தான் வெறுப்பாக இருந்தது..! இதுதான் பாரதிராஜா..!

அன்றைய தினம் 12 மணி முதல் மறுநாள் 12 மணிவரையிலும் கிட்டத்தட்ட 24 மணி நேரமும் மணிவண்ணனின் உடலைவிட்டு அகலாத நிலையில் அருகிலேயே அமர்ந்திருந்தார்கள் சத்யராஜ், சீமான், மனோபாலா மூவரும்..!  நாம் தமிழர் தம்பிமார்கள் எத்தனையோ முயற்சிகள் எடுத்தாலும், வருகின்ற கூட்டம் நிற்காமல் போக.. போலீஸை வரவழைத்தும் கூட்டத்தை நிறுத்தத்தான் முடியவில்லை..!

வந்திருந்த பிரபலங்களை வாசலிலேயே மடக்கிப் பிடித்து மீடியாக்கள் தங்களது கடமையைக் கச்சிதமாகச் செய்து கொண்டிருந்தன.. இளமை காலங்களை தயாரித்த தயாரிப்பாளர் கோவைத்தம்பி மணிவண்ணனின் நேர்மை பற்றிச் சொல்லிச் சிலாகித்தார்..!   

மலேசியாவில் இருந்து அவசரம் அவசரமாக ஓடி வந்த மகள் ஜோதியின் கதறல் தெருவிலேயே ஆரம்பித்தது.. வீட்டு ஹாலில் தரையில் விழுந்து அழுது புரண்டபோது உள்ளே ஹாலில் இருந்த அத்தனை பேருமே கதறினார்கள்..! 


இசைஞானி இளையராஜா கனத்த சோகத்தோடு வந்து அஞ்சலி செலுத்தினார். குரு வரவில்லை. ஆனால் மகேந்திரன் வந்திருந்தார். உடலுக்கு அருகில் சேர் போட்டு ஒரு மணி நேரம் அமைதியாக அமர்ந்திருந்துவிட்டுத்தான் எழுந்து போனார். பேட்டி கேட்டபோது, “என்ன சொல்றதுன்னே தெரியலப்பா.. சாகுற வயசா இவருக்கு..? இன்னமும் சாதிக்க வேண்டியது நிறைய இருக்கு.. எனக்கு ரொம்பவும் புடிச்ச இயக்குநர் இவர்.. இயக்கம் என்ற வார்த்தையே இவரது படங்களில் இருக்காது. அது வெளியில் தெரியாமலேயே இயக்கியிருப்பார்..  என்னை நிரம்பவும் பாதித்தவர் மணி..” என்று உருக்கத்துடன் அஞ்சலிகளை தெரிவித்தார். முதல் நாள் இரவில் விஜய் வந்தபோதே ஒரு சில ரசிகர்கள் கை தட்டியும், விசிலடித்தும் அவரை பயமுறுத்திவிட திரும்பிச் செல்லும்போது பேட்டியளிக்க மறுத்துவிட்டு ஓட்டமாய் ஓடி காரில் ஏறி அமர்ந்து தப்பிச் சென்றார்..!

மறுநாளும் வெயிலும் கூடி, வெப்பம் கொளுத்தியெடுக்க.. அந்தப் பகுதியே மக்கள் கூட்டத்தில் நிரம்பி வழிந்தது..!  காலையில் மு.க.ஸ்டாலினும், விஜயகாந்த்தும், கவுண்டமணியும் வந்து சென்றனர்..! பாரதிராஜாவின் சார்பில் அவரது மகன் மனோஜ் வந்து சென்றதாகச் சொன்னார்கள். நான் பார்க்கவில்லை..! நேரம் கருதி சீக்கிரமாகவே கொண்டு சென்றுவிடலாம் என்றெண்ணி, 12 மணியோடு பார்வையாளர்களை தடுத்து நிறுத்திவிட்டு தூக்குவதற்கான பணிகளைச் செய்தார்கள் தம்பிமார்கள்..!

இந்த நேரத்தில்தான் கோவையில் இருந்து அவசரம் அவசரமாக விமானம் பிடித்து வந்து சேர்ந்தார் நடிகர் சிவக்குமார். உடன் கார்த்தியும்.. உள்ளே நுழைவதற்கே 10 நிமிடங்களானது..! இதற்கு மேல் யாரும் உள்ளே போக முடியவில்லை. ‘அமைதிப்படை’யை வாங்கி வெளியிட்ட தயாரிப்பாளர் டாக்டர் ராமே நீண்ட நேரம் காத்திருக்கும் சூழல் ஏற்பட்டது..!

மகளின் கதறல்.. தங்கை, அக்காளின் அழுகை.. மனைவியின் சன்னமான கூப்பாடு.. இது அத்தனையையும் கேட்டுக் கொண்டு சுடுகாடு நோக்கிப் பயணமானார் மணிவண்ணன். நாம் தமிழர் தம்பிமார்கள் அணிவகுத்து நடக்கத் துவங்க.. ஊர்வலமும் மெதுவாகத்தான் ஊர்ந்தது..! போரூர் சுடுகாட்டிற்கு திருமதி சத்யராஜூம், சிபிராஜும் வந்து காத்திருக்க.. பல பிரபலங்கள் நேராக சுடுகாட்டிற்கே வந்திருந்தனர்..! ஆர்.கே.செல்வமணி, சுந்தர் சி., நடிகர்கள் விச்சு, வையாபுரி, சின்னத்திரை எழுத்தாளர் ராஜ்பிரபு, இயக்குநர் விடுதலை, என்று வந்திருந்த பிரபலங்களை விரல் விட்டு எண்ணிவிடலாம். இதுதான் சினிமாவுலகம்..!  

ராஜ்யசபா தேர்தல் குறித்து பத்திரிகையாளர் சந்திப்பை முடித்துக் கொண்ட கையோடு வலது கம்யூனிஸ்ட் தலைவர்கள் நல்லகண்ணு, தா.பாண்டியன், சி.மகேந்திரன் மூவரணி உள்ளே வந்தது. இவர்கள் வந்த சில நிமிடங்களில் வைகோவும் வந்து சேர்ந்தார்.. மணிவண்ணனின் உடலை ஏற்றி வந்த ஆம்புலன்ஸ் வேனில் இருந்து உடலை இறக்கவே பெரும் இழுபறியானது..! அத்தனை கூட்டம்..! ஆற்காடு சாலையில் போக்குவரத்து நிறுத்தப்பட்டது. சாலையிலும் தொண்டர்கள் கூட்டம் தொடர்ந்து நிற்க.. மரக்கிளைகள்.. காம்பவுண்ட் சுவர்கள்.. பக்கத்து வீட்டு மாடிகள் என்று அனைத்திலும் மனிதத் தலைகள்..

மணிவண்ணன் நாத்திகரே ஆனாலும், குடும்பத்தாரின் வேண்டுகோளுக்காக சிறிய அளவுக்கு சடங்குகள் செய்யப்பட்டன.. எப்போதும் பாடப்படும் சிவபுராணத்தின் பாடல்கள் நிறுத்தப்பட்டன. சடங்கு நடக்குமிடத்தில் நடந்த கூட்ட நெரிசலை பார்த்து வைகோவை வெறுத்துவிட்டார்.. உள்ளே நுழையவே பிரயத்தனம் செய்ய வேண்டியதாகியிருந்தது..! சீமான் பெரும்பாடுபட்டு வைகோவை உள்ளே அழைத்துச் சென்றார்..! இந்தக் களேபரத்தில் வெறுத்துப் போன சத்யராஜ் வெளியேறி வந்து ஓரமாய் நின்றுகொண்டார்.. தனது குடும்பத்தினரை வீட்டுக்கு அனுப்பிவிட்டு காத்திருந்தவர், ஒரு கட்டத்தில் பொறுமை இழந்துபோய் அவரே களத்தில் குதிக்க.. பின்பு நாம் தமிழர் கட்சிக்கார பிரமுகர் ஒருவர் மைக்கை பிடித்து தம்பிமார்களை விலகிக் கொள்ளும்படி பல முறை அழுத்தமாகக் கேட்டுக் கேட்டு வழிகளை உண்டாக்கினார்..!

உற்ற நண்பன் சத்யராஜ் முன்னே செல்ல.. தனது குடும்பத்தினரும், நெருங்கிய நட்புகள் மட்டுமே பின் தொடர.. மணிவண்ணனின் உடல் மேலே எரியூட்ட கொண்டு செல்லப்பட்டது.. பல கூச்சல் குழப்பங்களுக்கு மத்தியில்தான் இரும்புக் கதவு சாத்தப்பட்டு தடுக்கப்பட்டார்கள் தொண்டர்கள்..! மிகச் சரியாக 3.10 மணிக்கு ‘கோவிந்தா கோவிந்தா’ என்ற கூச்சலும், இடையே பெண்களின் ‘ஐயோ.. ஐயோ’ என்ற சத்தமும் வர.. மணிவண்ணன் என்ற நமக்குப் பிடித்தமான ஒரு தோழர் அக்னியில் கரைந்து போனார்..!

உள்ளொன்று வைத்து பிறிதொன்றை பேசத் தெரியாத அவருடைய குணம் மட்டும்தான், கடைசியில் அவருக்கு பெரிய மன பாரத்தை ஏற்படுத்தியது என்றே சொல்லலாம்..! ‘அமைதிப்படை’ இரண்டாம் பாகத்தின் டிரெயிலர் வெளியீட்டு விழாவில் “எங்க டைரக்டருக்கு தான் மட்டுமே டைரக்டருன்னு நினைப்பு.. வேற யாரையும் அவர் மதிக்க மாட்டாரு. அதுலேயும் பாக்யராஜை அவருக்குப் பிடிக்கவே பிடிக்காது.. பாக்யராஜ்கிட்ட நான் ஏதாவது பேசிட்டிருந்தா உடனே கூப்பிட்டு திட்டுவார்.. அவன்கூட உனக்கென்ன பேச்சுன்னு கண்டிப்பார்..” என்றெல்லாம் வெளிப்படையாகப் பேசியிருந்தார்..!

அதே கூட்டத்தில்தான் தன்னை இயக்குநராக்கியது இசைஞானி இளையராஜாதான் என்று அழுத்தமாக பதிவு செய்திருந்தார் மணிவண்ணன். ‘ஜோதி’ என்றொரு படத்தை மோகன், அம்பிகா நடிப்பில் உருவாக்கி அது பாதியிலேயே நின்று போன நிலைமையில் தவித்துக் கொண்டிருந்த மணிவண்ணனை கலைமணியிடம் அறிமுகப்படுத்தி வைத்து, “இவரை வைச்சு படமெடு. நான் உடனே மியூஸிக் போட்டுத் தரேன்..” என்று இளையராஜா வாக்குறுதி அளிக்க, கலைமணியின் தயாரிப்பில் ‘கோபுரங்கள் சாய்வதில்லை’ படத்தை இயக்கி பெரும் வெற்றி பெற்றார் மணிவண்ணன். இந்த நன்றியையும் இசைஞானிக்கு இவர் தெரிவிக்க.. போதாதா குருவுக்கு..?! இதற்குப் பிறகு ‘ஜோதி’யையும் முடித்து வெளியிட்டார். இந்த பாதிப்பில்தான் தன்னுடைய முதல் குழந்தைக்கு ‘ஜோதி’ என்றே பெயரிட்டாராம்..!

அதே கூட்டத்தில் தனது முதல் படத்தில் இருந்து ‘கனம் கோர்ட்டார் அவர்களே’ வரையிலுமான 40 படங்களில் கேமிராமேனாக இருந்த சபாபதியை பற்றியும் ஓரிரு வார்த்தைகள் சொல்லி முடித்துக் கொண்டார் மணிவண்ணன். நகமும், சதையுமாக.. புருஷனும் பொண்டாட்டி போலவே இருந்து வந்த இந்தக் கூட்டணி, மதுவின் போதையால் எழுந்த சச்சரவால் ஒரு நாள் இரவில் முறித்துக் கொண்டபோது திரையுலகமே பெரிதும் ஆச்சரியப்பட்டுப் போனதாம்.. சபாபதி இல்லாமல் மணிவண்ணனா என்று..!? 

அதன் பின்பு சபாபதி ஆஸ்திரேலியா சென்று ஏதேதோ வேலை பார்த்து எதுவும் செட்டாகாமல் மீண்டும் சென்னை திரும்பி கோடம்பாக்கத்திலேயே கால் வைத்தார். அப்போதும் மணிவண்ணனுடன் இணையாமல் சில சீரியல்களுக்கும், படங்களுக்கும் பணியாற்றினார்.. சபாபதியின் பிரதான சீடர் சங்கர்தான் அதற்குப் பின்பு மணிவண்ணனின் அனைத்துப் படங்களுக்கும் கேமிராமேன்..! இந்தக் கூட்டணி அமைதிப்படை 2-ம் பாகத்தின் ஷூட்டிங்கை கோவையில் துவக்கிய அதே நாளில் சென்னையில் ஒளிப்பதிவாளர் சபாபதி தற்கொலை செய்து கொண்டது அசந்தர்ப்பமானது..! நடந்திருக்கவே கூடாதுதான். ஆனால் நடந்தேறியது.. 

400 திரைப்படங்களில் நடித்திருக்கிறார்.. எத்தனை படங்களை நாம் பார்த்திருக்கிறோம் என்று தெரியவில்லை. ஆனாலும் மணிவண்ணனின் நடிப்பு ஸ்டைலும், பேச்சு ஸ்டைலும் வேறு யாராலும் பின்பற்ற முடியாதது என்பது மட்டுமே நமக்குத் தெரிகிறது..!

ஒரு நாள் மதியப் பொழுதில் திண்டுக்கள் கணேஷ் தியேட்டரில் ‘நூறாவது நாள்’ படம் பார்த்தேன். பொழுது போக்குக்காக படம் பார்க்கத் துவங்கியிருந்த காலக்கட்டம். ஒரு திரில்லராக எடுத்துக் காண்பித்து விஜயகாந்த் அந்த சுவரைத் தட்டிப் பார்க்கும்போது நெஞ்சுக்குள் ஒரு கல்லெறிந்தது போன்ற ஒரு உணர்வைத் தூண்டிவிட்டது அவரது இயக்கம்..! ‘மணிவண்ணன்’ என்ற பெயர் நமக்குள்ளும் ஆழமாகப் பதிந்தது..! இதற்குப் பின்புதான் இவரது முந்தைய படங்களையே பார்க்கத் துவங்கினேன்..!

அடுத்த படமான ‘24 மணி நேரம்’. திண்டுக்கல் அபிராமி தியேட்டரில். எனக்குப் பிடிக்கவேயில்லை. எனக்கு முன் வரிசையில் ஒரு ஐயராத்து மாமி தனது மகள்கள் 4 பேரையும் அழைத்து வந்திருந்தார். சத்யராஜ் பெட்ரூமில் வரிசையா 7 பெண்களுடன் படுத்திருக்கும் காட்சியின்போது அவர்கள் பட்ட அவஸ்தை படத்தைவிட சுவாரஸ்யமாகவே இருந்தது..!

‘பாலைவன ரோஜாக்கள்’தான் மணிவண்ணனை மிக மிக பிடித்த இயக்கநராகக் கொண்டு வந்தது..! மலையாளப் படத்தின் தமிழாக்கம் என்றாலும், திரைக்கதையில் அதே விறுவிறுப்புடன் அப்போது நடந்து கொண்டிருந்த எம்.ஜி.ஆர். ஆட்சியைக் கிண்டல் செய்யும்வண்ணம் “இங்க யாரும் பாலம் கட்ட வரலை போலிருக்கு...” என்ற வசனத்திலும், “கமிஷன் கொடுக்கலை போலிருக்கு. அதான் கட்டாம விட்டிருக்காங்க..” என்ற வசனத்தை பயன்படுத்திய இடத்திலும் அந்தப் படத்தின் பாதிப்பு அன்றைய அரசியலையே நினைவுபடுத்தியிருந்தது..!

இதன் பிறகு இவரது படங்களை விரட்டிப் பிடித்தபோதுதான் ‘முதல் வசந்தம்’ கிடைத்தது..! சத்யராஜ் அண்ட் மலேசியா வாசுதேவனின் எகத்தாளமான அந்த மாடுலேஷனும்... அதுக்கேற்றது போன்ற அந்த திரைக்கதையும் இப்போதும் அந்தப் படத்தை மறக்க முடியாத்தாக மாற்றியது.. இவரும் சத்யராஜும் சேர்ந்தால் லொள்ளோடு ஜொள்ளும் சேர்ந்த்து என்பதை இந்தப் படத்திலும் சொல்லிக் காட்டினார்கள்..! ஒரு இடத்தில் வசனம் இப்படி : விபச்சாரத் தொழில் செய்யும் பெண்ணை வீட்டுக்கு அழைத்து வருவார்கள். அந்தப் பெண் ஜலதோஷம் பிடிச்சிருக்கு என்று சிணுங்குவார்.. “பல ஊர் தண்ணி பாயுதுல்ல..!” என்று அலட்சியமாக வசனத்தை தெளித்திருந்தார் மணிவண்ணன். தியேட்டர் குலுங்கியது இந்த இரட்டை அர்த்த வசனத்தில்.. “ஆறு அது ஆழமில்லை” பாடலை எடுத்திருக்கும்விதம் மறக்க முடியாதது..!

‘உள்ளத்தை அள்ளித் தா’ படத்தில் தனது குருநாதரின் நடிப்புத் திறமையை வெளிக்காட்ட வேண்டியே இரட்டை வேடத்தில் நடிக்க வைத்திருந்தார் சுந்தர் சி. ‘டேய்’ என்று அவர் பேசும் வசனமே ஒரு கவன ஈர்ப்புதான்..! ஒரு வசனத்தை எத்தனை விதமாக பேசலாம் என்பதைப் பேசிக் காட்ட மணிவண்ணனால்தான் முடியும்..!  டி.பி. கஜேந்திரனின் ஒரு படத்தில் வினுசக்கரவர்த்தியின் பக்கத்து வீட்டில் இருந்து கொண்டு இவர் செய்யும் காமெடிகளும், அலம்பல்களும் இன்றைக்கும் கண்ணிலேயே இருக்கிறது..!

எனக்கு அவருடைய படங்களில் அதிகம் பிடித்தது ‘அமைதிப்படை’யும், ‘தெற்குத் தெரு மச்சானும்’தான்..! ‘அமைதிப்படை’ டிரெண்ட் செட்டர் படம். அதனை முறியடிக்க இன்னொரு அரசியல் படம் இனிமேல் வருமென்று எனக்குத் தோன்றவில்லை..! ‘தெற்குத் தெரு மச்சானில்’ சத்யராஜ்-பானுபிரியா காதல் காட்சிகளில் இருக்கும் லவ்வை, இப்போதைய இயக்குநர்கள்கூட காட்ட முடியாது..!  அவ்வளவு அழகு.. அந்த போர்ஷனுக்காகாவே நான் அந்தப் படத்தை பல முறை பார்த்திருக்கிறேன்..! அன்பாலயா பிரபாகரன் தயாரித்த அந்தப் படம் காதல், சமூகம் என்பதையும் தாண்டி இயக்குநராக அவருக்குப் பெருமை சேர்த்த படம்..!

‘இனி ஒரு சுதந்திரம்’. அவரது பெயர் சொல்லும் இன்னொரு படம். நடிகர் திலகத்தை படம் பார்க்க அழைத்து.. அவரும் இந்தப் படத்தைப் பார்த்துவிட்டு.. “நானும் கப்பலோட்டிய தமிழன்ல நடிச்சேன். மூஞ்சில கரியைப் பூசிட்டானுக.. உனக்கு குழைச்சிட்டிருக்கானுகடி..” என்று சிவக்குமாரிடம் பட்டவர்த்தனமாக சொல்லிவிட்டுப் போனாராம். கடைசியில் சிவாஜி சொன்னதுதான் நடந்தது..! சிவக்குமாருக்கு மட்டுமே பெயரை சம்பாதித்துக் கொடுத்த இந்தப் படம், மணிவண்ணனுக்கு பெரும் நஷ்டத்தைத்தான் கொடுத்தது..!

சத்யராஜுக்கு இவரைப் போன்றதொரு இயக்குநர் இனிமேலும் கிடைக்க மாட்டார். “மணிவண்ணனை போல அரசியல் டயலாக்.. ஒரு டயலாக்.. வேற யாரையாச்சும் எழுதச் சொல்லுங்க பார்ப்போம்.. யாராலேயும் முடியாது.. மணிவண்ணனால் மட்டும்தான் முடியும். அதுனால அவர் படத்துல மட்டும்தான் நான் வில்லனா நடிக்க முடியும்..” என்றார் சத்யராஜ். இனிமேல் அவருடைய சினிமா கேரியரில் வில்லன் நடிப்பு இருக்காது என்றே நானும் நம்புகிறேன்..!

லொள்ளு, ஜொள்ளு என்று இந்தக் கூட்டணி காட்டியவைகள் பற்றி பலருக்கும் பலவித கருத்துகள் இருக்கலாம். ஒரு பகுத்தறிவு சிந்தனையாளர் இப்படியெல்லாம் படம் எடுக்கலாமா என்று கேட்கும் லெவலுக்கெல்லாம் அமைதிப்படையின் முதல், இரண்டாம் பாகங்களில் பல காட்சிகள் இருந்தன.  “சினிமாவை சினிமாவாக மட்டுமே நான் பார்க்கிறேன்..! அதில் அல்வாவோடு சேர்த்துதான் மருந்தை கொடுக்க வேண்டும். ஒரேயடியாக மருந்தை மட்டுமே கொடுத்தால் அப்புறம் நானே மருந்து சாப்பிட வேண்டி வரும்..” என்று பதில் சொன்னார் மணிவண்ணன்.

அவர் கடைசியாக கலந்து கொண்ட விழா ஆபாவாணனின் சீடர் இயக்கிய ‘மறுமுகம்’ என்ற படத்தின் இசை வெளியீட்டு விழா. இதிலும் வழக்கம்போல தனது குருநாதரை கொஞ்சம் வாரிவிட்டார் மணிவண்ணன். முந்தைய இரவில் தண்ணியடித்திருக்கும்போது தான் எழுதிய வசனங்களை படித்துவிட்டு “உன்னை மாதிரி எவண்டா எழுதுறான்..? பிச்சுட்டடா மணி..” என்று கட்டிப் பிடித்து கொஞ்சும் பாரதிராஜா, மறுநாள் காலை ஷூட்டிங் ஸ்பாட்டில் அதே வசன பேப்பரை மூஞ்சியில் விசிறியடித்து, “இதெல்லாம் ஒரு டயலாக்கா..? குப்பை..? என்ன மயிறு மாதிரி எழுதியிருக்க?” என்று திட்டுவாராம்..! “டயலாக்கை திருத்தித் திருத்தி எழுதி, எழுதி பழகினதால நமக்கு இப்பவும் எழுத்து நல்லாவே வருது.. இதெல்லாம் ஒரு டிரெயினிங்குதான்..” என்றார்.

அதே கூட்டத்தில் பேசிய ஆபாவாணன், தான் தயாரித்து அளித்த ‘கங்கா யமுனா சரஸ்வதி’ தொலைக்காட்சித் தொடரில் பணம் ஏதும் வாங்கிக் கொள்ளாமல் இலவசமாக நடித்துக் கொடுத்த மணிவண்ணனின் நல்ல மனதை பாராட்டித் தீர்த்தார். “இது ஆபாவாணன் என்ற திறமைசாலிக்கு நான் கொடுத்த மரியாதை” என்றார் மணிவண்ணன். அன்றைய தினம் ஒரு நெகிழ்ச்சியான விழாவாகத்தான் இது தெரிந்தது.. நன்றிக் கடனை தெரிவித்த கையோடு, “எனக்குத் தெரிஞ்சது சினிமாதான்.. நான் இனிமேலும் சினிமாக்குள்ளதான் இருக்கப் போறேன்.. என்னைத் தூக்கி வெளில போட்டாலும், திரும்பவும் சினிமாக்குள்ளதான் வருவேன்..” என்று தன்னம்பிக்கையுடன் சொல்லிவிட்டுப் போனார்.. இனி அவரது திரைப்படங்கள் மட்டுமே இங்கே பேசப்படும்..!

தனது குருநாதரை போலவே தானும் நல்ல சிஷ்யர்களை உருவாக்கிவிட்டுத்தான் போயிருக்கிறார் மணிவண்ணன். இதில் சுந்தர் சி.யும், ஆர்.கே.செல்வமணியும், சீமானும் முக்கியமானவர்கள். செல்வபாரதி, சி.வி.சசிகுமார், ஈ.ராமதாஸ், விக்ரமன், ஜீவபாலன் என்று இந்த லிஸ்ட் நீண்டுதான் செல்கிறது..! அனைவருமே இப்போதும் பலவித வேலைகளில் சினிமாக்குள்ளேயேதான் சுற்றிக் கொண்டிருக்கிறார்கள்.

படித்தவர்.. பல வரலாற்று நூல்களையும், அரசியல் நூல்களையும் கரைத்துக் குடித்தவர்.. இதன் போக்கிலேயே தனது காலத்தில் தான் நம்பிய அரசியல் கருத்துக்களை ஒளிவு மறைவில்லாமல்.. வெளிப்படையாக பேசியவர்.. ஈழம், காவிரி பிரச்சினை, தமிழ் தேசம் என்றெல்லாம் பல விஷயங்களை பேசினாலும் விஷயத்தோடு பேசியிருக்கிறார்..! அவருடைய பேச்சுக்கள் அடங்கிய சிடிக்கள் இப்போதும் நாம் தமிழர் கூட்டங்கள் நடக்கும் இடங்களில் பரபரப்பாக விற்பனையாகிக் கொண்டிருக்கும்..! இனிமேலும் இந்த சிடிக்கள் மூலமாகவும் அவர் தான் நம்பிய கொள்கைகளை பரப்பிக் கொண்டேயிருப்பார்.. 

மனுஷனுக்கு கஷ்டம் வந்தால் தொடர்ந்து வரும் என்பார்கள்.. மணிவண்ணனுக்கும் இதுதான் நடந்திருக்கிறது.. அவருடைய மனைவி செங்கமலமும் இப்போது புற்று நோயால் பாதிக்கப்பட்டு உயிருடன் போராடி வருகிறார்.. இந்த்த் துயரத்தைக்கூட தாங்கிக் கொண்டு இவரால் எப்படி சிரித்தபடியே விழாக்களுக்கு வர முடிந்தது என்று இப்போது நினைத்துப் பார்த்து பிரமிக்க வேண்டியிருக்கிறது..! அந்தக் குடும்பத்திற்கு ஒரு நல்ல ஆறுதலையும், அரவணைப்பையும் முருகப் பெருமான் வழங்க வேண்டுமாய் பிரார்த்தித்துக் கொள்கிறேன்..!

தமிழ்த் திரையுலகம் - தயாரிப்பாளர்கள்-பெப்சி தொழிலாளர்கள் மோதல்..!

27-01-2012

என் இனிய வலைத்தமிழ் மக்களே..!

கடந்த ஒன்றரை ஆண்டுகளாக தமிழ்த் திரையுலகில் முணுமுணுப்புடன் இருந்த கருத்து வேறுபாடுகள் இன்றைக்கு வெளிப்படையாக வெடித்து முதலாளிகளையும், தொழிலாளர்களையும் ஆளுக்கொரு பக்கமாக பிரித்திருக்கிறது..!

பெப்சி எனப்படும் தென்னிந்தியத் திரைப்பட தொழிலாளர் சம்மேளனத்தில் 23 திரைப்படத் தொழிலாளர் சங்கங்கள் இணைந்துள்ளன.


1. தென்னிந்தியத் திரைப்பட நடிகர்கள் சங்கம்

2. தமிழ்த் திரைப்பட இயக்குநர்கள் சங்கம்

3. தென்னிந்தியத் திரைப்பட எழுத்தாளர்கள் சங்கம்

4. தென்னிந்திய ஒளிப்பதிவாளர்கள் சங்கம்

5. தென்னிந்தியத் திரைப்பட படத் தொகுப்பாளர்கள் சங்கம்

6. தென்னிந்தியத் திரைப்பட இசைக் கலைஞர்கள் சங்கம்

7. திரைப்பட நடன கலைஞர்கள் மற்றும் நடன இயக்குநர்கள் சங்கம்

8. தென்னிந்திய திரைப்பட ஸ்டண்ட் இயக்குநர்கள் மற்றும் ஸ்டண்ட் நடிகர்கள் சங்கம்

9. தென்னிந்தியத் திரைப்படம் மற்றும் தொலைக்காட்சி கலை இயக்குநர்கள் சங்கம்

10. தென்னிந்தியத் திரைப்பட நடிகர்கள் மற்றும் டப்பிங் கலைஞர்கள் சங்கம்

11. தென்னிந்தியத் திரைப்பட ஒப்பனைக் கலைஞர்கள் சங்கம்

12. தென்னிந்திய திரைப்பட உடை, அலங்காரக் கலைஞர்கள் சங்கம்

13. தென்னிந்திய சலனப்பட தயாரிப்பு நிர்வாகிகள் சங்கம்

14. திரைப்படத் தயாரிப்பு உதவியாளர்கள் சங்கம்

15. திரைப்பட வெளிப்புற ஒளி ஊழியர்கள் சங்கம்

16. தென்னிந்தியத் திரைப்படம் மற்றும் தொலைக்காட்சி வெளிப்புறப் 
படப்பிடிப்பு யூனிட் டெக்னீஷியன்கள் சங்கம்

17. தென்னிந்தியத் திரைப்படம் மற்றும் தொலைக்காட்சி அரங்க அமைப்பு ஊழியர்கள் சங்கம்

18. தென்னிந்திய வெண்திரை சக நடிகர்கள் சங்கம்

19. திரைப்பட (சக நடிகர்கள்) முகவர்கள் சங்கம்

20. தென்னிந்திய திரைப்பட ஸ்டில் புகைப்படக்காரர்கள் சங்கம்

21. தென்னிந்தியத் திரைப்படம் மற்றும் தொலைக்காட்சி வாகன ஓட்டுநர்களின் சங்கம்

22. தென்னிந்தியத் திரைப்பட நளபாக ஊழியர்கள் சங்கம்

23. தென்னிந்திய திரைப்பட மகளிர் ஊழியர்கள் சங்கம்

இந்த 23 சங்கங்களில் உறுப்பினராக இருக்கும் சினிமா தொழிலாளர்களுக்கு 3 ஆண்டுகளுக்கு ஒரு முறை ஊதிய உயர்வு அளிக்கப்படுவது வழக்கம். அதன்படி கடந்த 2010-ம் ஆண்டு டிசம்பர் மாதம் 2007-2010-ம் ஆண்டுகளுக்கான ஊதிய ஒப்பந்தம் முடிவடைந்து, புதிய ஒப்பந்தம் கையெழுத்தாகியிருக்க வேண்டும். ஆனால் இப்போதுவரையிலும் அது நடக்கவில்லை. காரணம் தயாரிப்பாளர் சங்கத்தில் ஏற்பட்ட குழப்பம்.

அப்போதைய காலக்கட்டத்தில் தமிழ்த் திரைப்படத் தயாரிப்பாளர்கள் சங்கத் தலைவராக இருந்த இராம.நாராயணன் மீதும், அப்போதைய நிர்வாகிகள் மீதும் பல தயாரிப்பாளர்கள் புகார் தெரிவித்து ஆட்சேபணை தெரிவித்து வந்த காரணத்தினால், இராம.நாராயணனால் சம்பளப் பிரச்சினை பற்றி பெப்ஸிடம் பேசுவதற்கு ஒரு கமிட்டியை கூட போட முடியவில்லை என்கிறார்கள் தயாரிப்பாளர்கள்.

அப்போது பெப்சியின் தலைவர் வி.சி.குகநாதன். எம்.ஜி.ஆரின் பக்தராக பல வருடங்களாக திரையுலகில் வலம் வந்த இவர், கடந்த ஆட்சிக் காலத்தில் கலைஞரின் அதி தீவிர பக்தராகிவிட்டார். பேசுவோம்.. ஒண்ணும் அவசரமில்லை.. என்று பேச்சுவார்த்தையை தொங்கலில் போட்டுவிட்டாராம்..! எதிரணியில் பேச்சுவார்த்தைக்கு வர வேண்டிய இராம.நாராயணனும், அதி தீவிரமான தி.மு.க. விசுவாசி என்பதால் இருவரும் கை கோர்த்து வலம் வந்தார்கள். தொழிலாளர்கள் அமைதி காத்தார்கள்..!

மாநில சட்டசபைக்கான தேர்தல் நெருங்குகிறது.. இந்த நேரத்தில் தயாரிப்பாளர் கவுன்சிலிலும் தேர்தல் நடத்தப்பட வேண்டியிருந்தது. இந்த ஊதிய விவகாரத்தில் ஏதாவது ஏடாகூடமாகிப் போனால் மீண்டும் தி.மு.க. சார்பானவர்கள் ஜெயிக்க முடியுமா என்று தயாரிப்பாளர்கள் சங்கத்தில் இராம.நாராயணன் அணியினர் ரொம்பவே யோசித்திருக்கிறார்கள். பிரச்சினையை ஆறப் போட்டுவிட்டு சட்டசபைத் தேர்தல் முடிந்த பின்பு பெப்சியுடனான பேச்சுவார்த்தை மற்றும் தயாரிப்பாளர் சங்கத்தின் தேர்தல் இரண்டையும் வைத்துக் கொள்ளலாம் என்று ஒத்திப் போட்டுக் கொண்டே சென்றுள்ளார்கள்..!

சட்டசபைத் தேர்தலும் நடந்து முடிந்தது. வாக்கு எண்ணிக்கை நடைபெற்று ஆத்தாவின் வெற்றி உறுதியான அந்த இரவில் தயாரிப்பாளர் சங்கத் தலைவர் இராம.நாராயணனும், செயலாளர் சிவசக்தி பாண்டியனும் தங்களது பதவியை ராஜினாமா செய்வதாக அறிவித்துவிட்டுப் போனவர்கள், தயாரிப்பாளர் சங்கத் தேர்தலில் ஓட்டு போட மட்டுமே பிலிம் சேம்பருக்கு திரும்பி வந்தார்கள். தலைவர் இல்லாத நிலையில் தயாரிப்பாளர் சங்கத்தின் துணைத் தலைவராக இருந்த எஸ்.ஏ.சந்திரசேகர், எதிர்ப்பே இல்லாமல் தான் தலைவராக இருக்க விரும்புவதாக கூற, அவர் பொறுப்பு தலைவராக நியமிக்கப்பட்டிருக்கிறார்.

இதற்குப் பின்பு கடந்த 2011-ம் ஆண்டு மே 31-ம் தேதியன்று பெப்சியின் தலைவர் வி.சி.குகநாதன் தலைமையில் தயாரிப்பாளர் சங்க அலுவலகத்தில் இரு தரப்பினரும் கூடி ஊதிய உயர்வு பேச்சுவார்த்தையை எப்படி மேற்கொள்வது என்று பேசியிருக்கிறார்கள். 2011 ஜூன் 3-ம் தேதி முதல், ஜூன் 30-ம் தேதி வரை தினமும் இரு தரப்பினரும் அமர்ந்து பேச்சுவார்த்தை நடத்தி ஒப்பந்தத்தை தயார் செய்யலாம் என்று முடிவெடுத்திருக்கிறார்கள்.

ஆனால் இடையில் என்ன நடந்ததோ தெரியவில்லை.. மறுநாள் 2011, ஜூன் 1-ம் தேதியன்று பெப்சி அலுவலகத்தில் அனைத்துச் சங்கத்தின் நிர்வாகிகளையும் அழைத்து ஒரு கூட்டத்தைக் கூட்டி தாங்களே ஒரு ஊதிய உயர்வை நிர்ணயித்து இதைத்தான் நாங்கள் எதிர்பார்க்கிறோம் என்று சொல்லி ஒரு கடிதத்தையும் தயாரிப்பாளர் சங்கத்தினருக்கு அனுப்பியிருக்கிறார்கள் பெப்ஸி அமைப்பினர்.

இதனைச் சற்றும் எதிர்பார்க்காத தயாரிப்பாளர்கள் சங்கத்தினர் மறுபடியும் பெப்ஸிக்கு கடிதம் எழுதி, நாம் முன்பே பேசியது போல ஜூன் 3-ம் தேதி முதல் பேச்சுவார்த்தைக்கு வரும்படி அழைப்பு விடுத்துள்ளார்கள். இந்த அழைப்பை ஏற்று, பெப்ஸி அமைப்பு தயாரிப்பாளர்களுடன் பேச்சுவார்த்தையை நடத்தியுள்ளது.

இதற்கிடையில் பெப்சியிலும் ஒரு குழப்பம். வி.சி.குகநாதன் தலைவர் பதவியில் இருந்து விலகுவதாக அறிவித்துவிட்டு வெளியேறிவிட்டார். இதனால் அதுவரையிலும் பொருளாளராக இருந்த ராமதுரையை பொறுப்பு தலைவராக நியமித்தது பெப்சி.

அந்தப் பக்கம் தயாரிப்பாளர்களுக்கிடையே ஏற்பட்ட கருத்து மோதலில் சங்கம் இரண்டாக பிளவுபட்டு நிற்க.. உடனடியாக தேர்தல் நடத்த வேண்டிய கட்டாயம் ஏற்பட்டு, பேச்சுவார்த்தையும் அப்படியே தொங்கலில் விடப்பட்டது.

தயாரிப்பாளர் சங்கத் தேர்தல் நடந்து முடிந்து எஸ்.ஏ.சந்திரசேகர் தலைமையில் புதிய அணி பொறுப்பேற்ற பின்பும் பேச்சுவார்த்தை நடந்துள்ளது. இதில் குறிப்பிடத்தக்க அளவுக்கு முன்னேற்றம் கிடைத்து தினச் சம்பளம் பெறும் 9 சங்கங்களில் 5 சங்க தொழிலாளர்கள் கேட்ட ஊதிய உயர்வினை தயாரிப்பாளர் சங்கம் ஏற்றுக் கொண்டு கையெழுத்திட்டுள்ளது. மிச்சமிருந்த 4 சங்கங்களின் பேச்சுவார்த்தைக்காக தயாரிப்பாளர்கள் சங்கத்தை பெப்சி அணுகியபோதுதான் பிரச்சினை துவங்கி இப்போதைய நிலைமை வரைக்கும் வந்துள்ளது.

இதற்கிடையில் உயர்த்தப்பட்ட புதிய ஊதியத்தின் கீழ் சில சங்க தொழிலாளர்கள் பல படப்பிடிப்புகளில் பணியாற்றி வந்திருக்கிறார்கள். ஒஸ்தி படத்தில் பணியாற்றிய தொழிலாளர்களுக்கு புதிய ஊதிய ஒப்பந்தத்தின் அடிப்படையில்தான் சம்பளம் தரப்பட்டுள்ளது. ஆனால் அதே சமயம் சில படப்பிடிப்புகளில் பழைய சம்பளத்திற்கும் தொழிலாளர்கள் வேலை செய்திருக்கிறார்கள். புதிய ஊதியத்தை கேட்டபோது ஒப்பந்தம் கையெழுத்தாகட்டும். அதன் பின்பு தருகிறோம். அதுவரையில் பழைய ஒப்பந்த்த்திலேயே வேலை பாருங்கள் என்று சில தயாரிப்பாளர்கள் தொழிலாளர்களை வற்புறுத்தியிருக்கிறார்கள். வேலை வேண்டும்.. இன்றைக்கு சம்பளம் வேண்டுமே என்ற அன்றாட பிரச்சினை காரணமாக சில தொழிலாளர்கள் பழைய சம்பளத்திற்கே பணியாற்றி வந்திருக்கிறார்கள்..!

இதில் செட் அஸிஸ்டெண்ட் மற்றும் லைட்மேன், புரொடெக்ஷன் அஸிஸ்டெண்ட்ஸ் போன்ற சங்கங்கள் எந்தெந்த படப்பிடிப்புகளுக்கு யார், யாரை அனுப்பி வைப்பது என்கிற அதிகாரம் படைத்தவை. சங்கத்தின் மூலமாகவே இவர்கள் வேலைக்கு வருவதால், புதிய சம்பளம் கிடைக்கும் படப்பிடிப்பு, பழைய சம்பளம் கொடுக்கப்படும் படப்பிடிப்பு என்ற குழப்பத்தில் தொழிலாளர்களை பிரித்து அனுப்ப முடியாமல் அவர்களுக்குள்ளேயே சிக்கல்களை உருவாகியுள்ளது.

கடைசியாக இந்த மாதம் 12-ம் தேதியன்றும் ஊதிய உயர்வுக்காக இரு தரப்பினரும் பேசியிருக்கிறார்கள். அப்போதும் கையெழுத்தாகாமல், ஜனவரி 19-ம் தேதியன்று பெப்ஸியின் பொதுக்குழுவைக் கூட்டி அதில் பேசிய பின்பு மீண்டும் அடுத்தக் கட்ட பேச்சுவார்த்தைக்கு வருவதாக பெப்ஸி நிர்வாகிகள் கூறியுள்ளனர்.

சொன்னது போலவே நடந்த பெப்ஸியின் பொதுக்குழுக் கூட்டத்தில் பேசிய பல உறுப்பினர்கள் பழைய சம்பளத்தில் பல தொழிலாளர்கள் வேலை செய்கிறார்கள். அதே வேலை பார்க்கும் சில தொழிலாளர்கள் புது சம்பளத்தில் வேலை செய்கிறார்கள். இருவருக்குமிடையில் குழப்பம் ஏற்படும் சூழல் ஏற்பட்டுள்ளது.. இதனை உடனேயே சரி செய்ய வேண்டும். ஒன்றரை ஆண்டுகளாகியும் ஒப்பந்தம் கையெழுத்தாகாமல் இழுத்தடிப்பது தொழிலாளர்களை ஏமாற்றுவதற்குச் சமம் என்று பலரும் பெப்ஸி நிர்வாகிகளை காய்ச்சி எடுத்திருக்கிறார்கள். 

நிர்வாகிகளில் அதிகமானோரின் கருத்துப்படி உடனடியாக புதிய ஊதிய ஒப்பந்தத்தின் அடிப்படையில் மட்டுமே இனிமேல் நமது தொழிலாளர்கள் வேலை செய்வார்கள் என்று பெப்சி அமைப்பு அறிக்கையொன்றை வெளியிட்டது இதன் சூழலில்தான்..!

அறிக்கையை பத்திரிகைகளில் பார்த்த உடனேயே சூடாகிவிட்ட தயாரிப்பாளர்கள் சங்கத்தினர் எப்படி எங்களிடம் சொல்லாமல் நீங்களே அறிவிக்கலாம் என்று கோபப்பட்டிருக்கிறார்கள். பெப்ஸி அமைப்பினரோ, நீங்கள்தான் கையெழுத்துக்கு முன் வர மறுக்கிறீர்களே.. பேச்சுவார்த்தை பேச்சுவார்த்தை என்று இழுத்தடிப்பது ஏன் என்று திருப்பிக் கேட்டுள்ளார்கள். இந்தப் பேச்சுவார்த்தையே ஈகோ பிரச்சினையாகிவிட, தயாரிப்பாளர் சங்கத்தின் அவசரப் பொதுக்குழு கூட்டம் கடந்த 23-ம் தேதி பிலிம் சேம்பர் திரையரங்கில் நடைபெற்றது.


கூட்டம் துவங்கியது முதலே எங்களைக் கேட்காமல் ஊதிய உயர்வினை தன்னிச்சையாக அவர்களாக எப்படி அறிவிக்கலாம் என்று ஆரம்பித்து, இறுதியில் பெப்ஸி தொழிலாளர்களின் மீதான தனிப்பட்ட தாக்குதலில் கொண்டுபோய் முடித்துவிட்டதுதான் சோகம்..! 

வந்திருந்த தயாரிப்பாளர்களில் முக்கால்வாசி பேர் குறைந்த பட்ஜெட் தயாரிப்பாளர்கள் என்பதால் அவர்கள் தங்கள் பங்குக்கு சில சங்கங்களின் அராஜக செயல்பாடுகளினால் தாங்கள் கடுமையாகப் பாதிக்கப்படுவதாக குற்றம் சாட்டியிருக்கிறார்கள்..!

கேமிரா அஸிஸ்டெண்ட்டுகள், செட் அஸிஸ்டெண்ட்டுகள், தயாரிப்பு உதவியாளர்கள், நளபாக ஊழியர்களை வலுக்கட்டாயமாக தங்களது தலையில் சுமத்துவதாக பல தயாரிப்பாளர்கள் குறைபட்டுக் கொண்டார்கள். இதில் உண்மை என்னவெனில் கேமிராவை வாடகைக்கு எடுத்தால் அந்த நிறுவனத்தில் இருந்து 2 அஸிஸ்டெண்ட்டுகளை கட்டாயமாக அனுப்பி வைப்பார்கள். கூடுதல் உபகரணங்களை நீங்கள் வாங்கினால் அதற்கேற்றாற்போல் கூடுதல் தொழிலாளர்களை நீங்கள் பெற்றுத்தான் ஆக வேண்டும்.. இது போக ஒளிப்பதிவாளரும் தனது பங்குக்கு 2 அல்லது 3 உதவியாளர்களை வைத்திருப்பார்கள்..! ஒளிப்பதிவாளரின் தரத்திற்கேற்ப இந்த எண்ணிக்கை அதிகரிக்கும்..! 5 பேருக்கு பேட்டா காசு, சம்பளக் காசு அதிகமாச்சே.. 3 பேரை வைத்து வேலை செய்ய முடியாதா..? ஒருத்தரை அனுப்பி வைக்கக் கூடாதா..? எதுக்கு 2 பேரை தலைல கட்டுறீங்க..? செட் அஸிஸ்டெண்ட் ஒருத்தரை அனுப்புங்க போதும்னு சொன்னா கேக்குறதுல்ல.. 2 பேரை அனுப்பி வைச்சுக் கொல்றாங்க.. அவனுக்கு எவன் சம்பளம் கொடுப்பான்..? பேட்டா கொடுப்பான்..? என்றெல்லாம் சில தயாரிப்பாளர்கள் கொதித்தார்களாம். இத்தனைக்கும் ஒரு செட் அஸிஸ்டெண்ட்டுக்கு தினச் சம்பளம் வெறும் 350 ரூபாய்தான். இதுவே அதிகம் என்கிறார்கள் தயாரிப்பாளர்கள்..!

எப்போதும் கீரியும், பாம்புமாய் இருக்கும் ராதாரவியும், பாரதிராஜவும் இந்த மேடையில் புதுமணத் தம்பதிகள்போல் கொஞ்சிக் குலாவிக் கொண்டிருந்தது ஆச்சிரியமானதுதான்.. அதைவிட ஆச்சரியம்.. 2 பேரும் ஒருத்தருக்கொருத்தர் பேசி வைத்துக் கொண்டு மேடையில் அவ்வப்போது மைக்கை பிடித்து தயாரிப்பாளர்களுக்கு பூஸ்ட் கொடுத்ததுதான்..!

பாரதிராஜாவின் பேச்சும் படு சூடாகவே இருந்தது என்கிறார்கள். எல்லாத்துக்கும் ஒரு காரணம் இருக்கு.. சென்ற வாரம் தேனியில் நடைபெற்ற அவருடைய  அன்னக்கொடியும், கொடி வீரனும் படத்தில் வேலை செய்ய சென்ற தொழிலாளர்கள் கூடுதல் ஊதியத்தைக் கேட்க, பாரதிராஜா தர மறுத்திருக்கிறார். அப்படியானால் நாங்கள் நடிக்க மாட்டோம் என்று அவர்கள் சொல்லியிருக்க.. அப்படியே அத்தனை பேரையும் சென்னைக்கு பேக்கப் செய்து அனுப்பி வைத்திருக்கிறார் பாரதிராஜா. அந்தக் கோபத்துடனேயே சென்னைக்கு பறந்தோடி வந்திருக்கிறார் இயக்குநர் இமயம். ரவிபிரசாத் நிறுவனத்தில் கேமிராவை பெற்றுவிட்டு தொழிலாளர்கள் புது ஊதியத்திற்காக வேலை செய்ய மறுத்த கதையையும் பாரதிராஜா மேடையிலேயே கூறினார். 

பெப்சி அமைப்பின் மீது பாரதிராஜாவுக்கு நீண்ட பல வருடங்களாக தனிப்பட்ட கோபமும் உண்டு. 'கிழக்குச் சீமையிலே' படத்தின்போது அப்படத்தில் ஜூனியர் ஆர்ட்டிஸ்ட்டாக தங்களது சங்கத்தை சேர்ந்தவர்களை நடிக்க வைக்காமல் லோக்கல் ஆட்களை நடிக்க வைத்ததாக கடைசி நிமிடத்தில் பெப்ஸியில் புகார் கொடுத்து 50000 ரூபாய் நஷ்ட ஈடாக பெற்றுக் கொண்டது ஜூனியர் ஆர்ட்டிஸ்ட்கள் யூனியன். அப்போதே இதனை கடுமையாக எதிர்த்துப் பேசிய பாரதிராஜா இதன் பின்பு மீண்டும், மீண்டும் வேண்டுமென்றே லோக்கல் ஆட்களையே தனது படங்களில் நடிக்க வைத்து வருகிறார்..! இதற்கு பின்பு ஒவ்வொரு முறையும் யூனியன் புகார் கொடுப்பதும், பெப்சி விசாரிக்க முடியாமல் தவிப்பதும் நடந்து கொண்டுதான் இருக்கிறது..!

“கக்கத்தில் கருப்புப் பணம் வைத்திருக்கும் ஒரு நடிகர் இங்கேயிருந்து டில்லிக்கு சென்று அன்னா ஹசாரேவுக்கு ஆதரவு தெரிவிக்கிறார். பக்கத்தில் இருக்குற முல்லைப் பெரியாறுக்காக அவர் ஏன் வாய் திறக்கவில்லை..” என்று நடிகர் விஜய் பற்றி பாரதிராஜா கூறியிருந்த கருத்துக்கு எஸ்.ஏ.சி.யிடம் பதில் கருத்து கேட்டபோது “விரைவில் சொல்கிறேன்..” என்று மட்டுமே சொல்லியிருந்தார். இங்கே மேடையில் அதையெல்லாம் தூரமாக வைத்துவிட்டு தயாரிப்பாளர் சங்கத் தலைவராக மட்டுமே பாவனை காட்டினார் எஸ்.ஏ.சி. 

கடைசியாக பேச வந்த நடிகை ஜெயசித்ராவிடம் இருந்து மைக்கை பிடுங்குவதற்கு படாதபாடுபட்டார்கள்..! ஆனாலும் அம்மணி தான் பேச வேண்டியது அத்தனையையும் பேசிக் கொட்டிவிட்டுத்தான் அமர்ந்தார். அவருடைய மகனை ஹீரோவாக வைத்து அவர் இயக்கிய படப்பிடிப்பில் மேக்கப் கலைஞர்கள் நேரத்தை வீணாக்கி டபுள் பேட்டா கொடுக்க வைத்ததாகக் குற்றம் சாட்டினார். இவரை போலவேதான் முக்கால்வாசி தயாரிப்பாளர்கள் புகார் புராணம் பாடினார்கள்.

கடைசியாக பேச வந்த எஸ்.ஏ.சந்திரசேகர், "தன்னிச்சையாக பெப்சி ஊதிய உயர்வினை அறிவித்ததால் நமக்கும் அவர்களுக்கும் இடையில் எந்தவித ஒப்பந்தமும் இப்போது இல்லை.." என்று தடாலடியாக அறிவித்தார். "15 பேர் கொண்ட குழுவை அமைத்து அவர்கள் நிர்ணயிக்கும் சம்பளத்தை தயாரிப்பாளர்களுக்கு 2 நாட்களில் அனுப்பி வைப்போம். அதனை மட்டுமே தயாரிப்பாளர்கள் வழங்க வேண்டும். கூடுதலாக வழங்கினால் அந்தத் தயாரிப்பாளருக்கு யூனியன் எந்தவிதத்திலும் ஒத்துழைக்காது.." என்றார் சந்திரசேகர்.

இந்த நேரத்தில்தான் இயக்குநர் சேரன் குடுகுடுவென்று மேடைக்கு ஓடிச் சென்று எஸ்.ஏ.சி.யிடம் ஏதோ வாதாட.. மேடையில் இருந்த கே.ராஜனும், டி.ராஜேந்தரும் சேரனுடன் மல்லுக் கட்டினார்கள். சேரனுக்கு ஆர்.கே.செல்வமணியும், பல தயாரிப்பாளர்களும் சேர்ந்து கொண்டு ஆதரவு கொடுக்க.. டி.ராஜேந்தர் மீண்டும் மைக்கை பிடித்து, “இப்ப இருந்த பொண்டாட்டியை டைவர்ஸ் பண்ணியாச்சு. அடுத்து புதுசா வரப் போற பொண்டாட்டி, கருப்பா சிவப்பா, குட்டையா நெட்டையான்னு நாமதான் முடிவு பண்ணணும்.. அவளை எப்படி கல்யாணம் பண்ணிக்கிறது.. எங்க வைச்சு பண்ணிக்கிறது..? எவ்வளவு செலவுல கல்யாணத்தை வைச்சுக்குறதுன்னு முடிவெடுக்க வேண்டியது நாமதான்.. பொண்டாட்டி இல்லை.. புரிஞ்சதா..?” என்றார்..!

பல தயாரிப்பாளர்களும் மேடையேறி எஸ்.ஏ.சி.க்கு அட்வைஸ் கொடுக்க பாரதிராஜாவே எழுந்து வந்து சேரனையும், செல்வமணியையும் சமாதானப்படுத்தினார். தொடர்ந்து பேசிய எஸ்.ஏ.சி., “நாம் யாரை வேண்டுமானாலும் வைத்து வேலை செய்வோம்.. அவர்களுக்கு சம்பளம் எவ்வளவு என்பதையும் நாம்தான் தீர்மானிப்போம்..” என்றோம். அரங்கம் கைதட்டலில் அதிர்ந்தது. (இதைத்தான் சேரன் தரப்பினர் வற்புறுத்தியிருப்பார்கள் என்று யூகிக்கிறேன்)

தயாரிப்பாளர்களின் கை தட்டலையே ஒப்புதலாக எடுத்துக் கொண்டு தீர்மானங்கள் நிறைவேற.. பாரதிராஜா மீண்டும் மைக்கை பிடித்து தயாரிப்பாளர் கவுன்சில் எடுத்திருக்கும் இந்த்த் தீர்மானத்திற்கு இயக்குநர்கள் சங்கம் முழு ஆதரவளிக்கும் என்று ஒரு போடு போட்டார். உடனேயே கலைப்புலி தாணு எழுந்து சென்று பாரதிராஜாவின் கன்னத்தில் முத்தம் கொடுத்து பாராட்டினார். மேடையே ராசாவுக்கு கை கொடுத்து பாராட்ட.. எஸ்.ஏ.சி., நடிகர் சங்கத்தின் செயலாளர் ராதாரவியின் ஆதரவை கோரினார். ராதாரவி உட்கார்ந்த நிலையிலேயே தனது கைகளை உயர்த்தி தனது ஆதரவை நல்கிவிட.. பெப்சியில் இருக்கும் 2 பெரிய சங்கங்கள் தயாரிப்பாளர்கள் யூனியனுடன் இணைந்து தொழிலாளர்களுக்கு எதிர்ப்பாகிய கதை உருவாகியது.

எதிர்பார்த்ததுபோலவே பெப்சி அமைப்பினர் மறுநாளே தங்களது அவசரப் பொதுக்குழுக் கூட்டத்தைக் கூட்டி பேசினார்கள். தென்னிந்திய திரைப்பட தொழிலாளர் சம்மேளனமான பெப்சியில் தலைமைப் பதவிக்கு வருவதற்கு இணைக்கப்பட்ட 23 சங்கங்களில் ஏதேனும் ஒரு சங்கத்தில் தலைவராகவோ அல்லது செயலாளராகவோ, பொருளாராகவோ இருத்தல் அவசியம். 23 சங்கங்களின் நிர்வாகிகள் சேர்ந்துதான் பெப்சி அமைப்பின் தலைவர், செயலாளர், பொருளாளரை தேர்வு செய்வார்கள். அந்த வகையில்தான் எழுத்தாளர்கள் சங்கத்தின் செயலாளராக இருந்த வி.சி.குகநாதன் பெப்சியின் தலைவரானார். ஒளிப்பதிவாளர்கள் சங்கத்தின் செயலாளரான ஜி.சிவா பெப்சியின் செயலாளரானார். கலை இயக்குநர்கள் சங்கத்தின் தலைவரான ராமதுரை, பெப்சியின் பொருளாளரானார். அன்றைய கூட்டத்தில் தமிழ்த் திரைப்பட இயக்குநர்கள் சங்கத்தின் செயலாளர் அமீரும், பொருளாளர் ஜனநாதனும் கலந்து கொண்டார்கள். இவர்கள் இருவரும் பெப்சியின் பொதுக்குழு உறுப்பினர்கள்தான்..!

கூட்டத்தின் முடிவில் பெப்சியை உடைப்பதற்கு யார் எந்தவிதத்தில்  முயற்சியை செய்தாலும் அதனை நாங்கள் வன்மையாக எதிர்ப்போம் என்றும், புதிய ஊதிய ஒப்பந்தத்தை வழங்கிவரும் நேரத்தில் ஏன் அதனை பகிரங்கமாக ஒப்புக் கொள்ள தயாரிப்பாளர்கள் யூனியன் மறுக்கிறது என்றும் கேள்வி எழுப்பினார்கள். 350 ரூபாய் சம்பளம் வாங்கும் தொழிலாளிக்கு 30 சதவிகிதம் தொகையைத்தான் உயர்த்தியுள்ளோம் என்றனர் பெப்சி அமைப்பினர். தங்களுடன் தயாரிப்பாளர் சங்கம் உடனடியாக ஒப்பந்தத்தை ஏற்படுத்திக் கொள்ள வேண்டும் என்றும், படப்பிடிப்புகள் தொடர்ந்து நடக்க பெப்சி முழு ஒத்துழைப்பை வழங்கும் என்றும் கூறினார்கள். தமிழக அரசு தலையிட்டுத்தான் தங்களுக்கு ஒரு தீர்வை பெற்றுத் தர வேண்டும் என்று மறைமுக சரண்டரை பெப்சி கூறியது.


பாரதிராஜாவின் பெப்ஸி ஆதரவு பற்றி அமீரிடம் கேட்டபோது, “பாரதிராஜா பப்ளிக்கா சொன்னாரா..? இல்லீல்ல.. பொதுக்குழுலதான பேசினாரு.. எங்க சங்கக் கூட்டத்துக்கு வந்து, ஆபீஸுக்கு வந்து, சங்கம் சார்பா பேசினாருன்னா கேளுங்க.. பதில் சொல்கிறேன்..” என்றார்.. அன்னக்கொடியும், கொடி வீரனும் பட ஷூட்டிங்கில் நடந்த ஊதிய உயர்வு ரகளையைப் பற்றி பத்திரிகையாளர்கள் கேட்டதற்கு “அப்படி எதுவும் நடக்கவே இல்லை..” என்று சாதித்தார் அமீர். ஆனால் தேனிக்கு சென்று வெறும் கையுடன் திரும்பி வந்திருந்த பெப்சி தொழிலாளர்கள் அலுவலகத்தில் மாடியருகே நின்று கொண்டு அனைத்து பத்திரிகையாளர்களிடத்திலும் நடந்த கதையை முழுதாகச் சொல்லிக் கொண்டிருந்தார்கள்.

இவருடைய இந்தக் கருத்திற்கு மறுநாள் தயாரிப்பாளர்கள் சங்கத்தில் நடந்த பிரஸ் மீட்டில் இயக்குநர் சேரன் கடும் கண்டனம் தெரிவித்தார். “பெரிய பட்ஜெட் படத்தினை மட்டுமே நினைவில் வைத்து அமீர் இப்படி பேசியிருக்கிறார்.. அவர் மீது சங்கத்தில் பேசி நடவடிக்கை எடுக்கப்படும்..” என்று சேரன் துணிவுடன் சொன்னது ஆச்சரியமானது. அமீர் பொதுச் செயலாளர். ஜனநாதன், பொருளாளர். இந்த இருவரும் பெப்சியின் பக்கம். தலைவர் பாரதிராஜா, துணைத் தலைவர் சேரன்.. இவர்கள் தயாரிப்பாளர்கள் பக்கம். மேலும் சேரன் ஏற்கெனவே தனது துணைத் தலைவர் பதவியை ராஜினாமா செய்வதாக சங்கத்தில் கடிதம் சமர்ப்பித்திருக்கிறார். ஆனால் அதனை பாரதிராஜா ஏற்க மறுத்து நிறுத்தி வைத்திருப்பதாகவும் தெரிகிறது..! இப்படி இயக்குநர்கள் சங்கத்திலும் இந்த பிரச்சினையால் கலகம் விளைந்துள்ளது.   

பெப்சி அமைப்பினர் கூறியது போல தொழிலாளர்கள் கேட்பது வெறும் 30, 40 ரூபாய்கள் அல்ல.. என்று கூறிய தயாரிப்பாளர்கள், சில பெப்சி தொழிலாளர் சங்கத்தினர் கேட்டிருந்த ஊதிய உயர்வுத் தொகையினை புள்ளிவிவரத்துடன் வெளியிட்டனர்.

லைட்மேன் - 350, 530

ஜூனியர் ஆர்ட்டிஸ்ட் - 250, 320

மகளிர் யூனியன் - 290, 400

செட் அஸிஸ்டெண்ட் - 350, 625

டிரைவர்ஸ் யூனியன் - 270, 415

காஸ்ட்யூம் அஸிஸ்டெண்ட்ஸ் - 700, 850

புரொடெக்ஷன் அஸிஸ்டெண்ட்ஸ் - 350, 550

லைட்மேன் யூனியன் 180 ரூபாய், ஜூனியர் ஆர்ட்டிஸ்ட் 70 ரூபாய், மகளிர் யூனியன் 110 ரூபாய், செட் அஸிஸ்டெண்ட்ஸ் 275, டிரைவர்ஸ் யூனியன் 145, காஸ்ட்யூம் அஸிஸ்டெண்ட்ஸ் 150, புரொடெக்ஷன் அஸிஸ்டெண்ட்ஸ் 200 ரூபாய் என்று தங்களது ஊதிய உயர்வை உயர்த்திக் கேட்டிருக்கிறார்கள். 

இந்தத் தொழிலாளர்கள் வாங்குகின்ற சம்பளம் 5 ஆண்டுகளுக்கு முற்பட்டது என்பதை மட்டும் நினைவில் வைத்துக் கொள்ளுங்கள்..! 5 ஆண்டுகளுக்கு ஒரு முறை இப்படி 70 ரூபாய், 110 ரூபாய், 150 ரூபாய் என்று உயர்த்துவது கூடவா தயாரிப்பாளர்களுக்கு சுமையைத் தருகிறது? என்ன கொடுமை சரவணா இது..? வருடத்திற்கு என்று பார்த்தால்கூட அதிகப்பட்சம் 45 ரூபாய்தான் உயர்த்தியிருக்கிறார்கள். இதிலென்ன தவறு இருக்க முடியும்..? 

இப்போதைய சூழலில் தமிழ்த் திரைப்பட உலகத்தில் திரைப்படங்கள் எடுப்பது குறைந்துபோய் தொழிலாளர்கள் தேவைக்கும் அதிகமானோர் இருக்கிறார்கள். இதில் ஒரு சங்கத்தில் இருப்பவர்கள் அனைவருக்குமே வேலை கிடைப்பதில்லை.. இதனால்தான் சில சங்கத்தினர் தங்களது தொழிலாளர்களை ஷிப்டிங் முறைப்படி தாங்களே அனுப்பி வைக்கிறார்கள். இப்படி அனுப்பினால் அனைத்து தொழிலாளர்களுக்கும் சம அளவுக்கு வேலை கிடைக்குமே என்கிற காரணத்தினால்தான்..! படத் தயாரிப்புகள் குறைவினால் ஒரு தொழிலாளிக்கு மாதத்தில் 10 நாட்கள் வேலை கிடைத்தாலே பெரிய விஷயம்..! 

இதில் ஒரு லைட்மேனுக்கு 530 ரூபாய் சம்பளம் கிடைக்கிறது. 10 அல்லது 15 நாட்கள் என்று வைத்துக் கொண்டால்கூட குறைந்தபட்சம் 5000 ரூபாய் முதல் அதிகப்பட்சம் 8000 ரூபாய்தான் அந்த்த் தொழிலாளியால் சம்பாதிக்க முடியும்..! இதனை வைத்துக் கொண்டு சென்னையில் எப்படி குடும்பம் நடத்த முடியும் என்கிறார்கள் தொழிலாளர்கள்..! 

கடந்த வாரம் ஒரு புதிய படத்தின் படப்பிடிப்பில் லைட்மேன் ஒருவர் உயரத்தில் கட்டியிருந்த சாரத்தில் இருந்து கீழே விழுந்துவிட்டாராம்.. சங்கத்தில் இருந்து மருத்துவச் செலவுக்காக 10000 ரூபாய் கொடுத்தார்களாம். அவ்வளவுதானாம்..! அந்தத் தொழிலாளியின் மனைவி தன்னுடைய நகைகளை விற்று தற்போது கணவருக்கு சிகிச்சையளித்து வருகிறாராம். அவரால் திரும்பவும் நடக்க முடியுமா என்றே சந்தேகம் என்கிறார்கள். இப்படி வாழ்க்கையே நிரந்தரமில்லாத சூழலில் நியாயமான சம்பளம் கொடுத்தால்தானே தொழிலாளியும் மன நிறைவோடு இருக்க முடியும் என்கிறார்கள் தொழிலாளர்கள். இதுவும் நியாயமாகத்தான் இருக்கிறது..!

ஒரு படம் வெற்றி பெற்றாலே அடுத்தப் படத்தில் லட்சத்தில் சம்பளம் வாங்குகிறார் ஹீரோ. அவருக்கும், ஹீரோயினுக்கும் லட்சத்திலும், கோடியிலும் கொட்டிக் கொடுக்கும் தயாரிப்பாளர்கள் பிச்சை காசு.. சில ஆயிரம் மட்டுமே செலவாகும் தொழிலாளர்களுக்கான சம்பளத்தில் மட்டும் இவ்வளவு சிக்கனம் காட்டுவது ஏன் என்றுதான் புரியவில்லை. இதில் சில தயாரிப்புகள் Pre Production-லேயே பல லட்சங்களை செலவிடுகிறார்கள்.. 

வெளிநாட்டுக்குச் சென்று பாடல் கம்போஸிங் செய்கிறார்கள். வெளிநாட்டிலேயே பாடல் கேஸட்டை ரிலீஸ் செய்கிறார்கள். கதை டிஸ்கஷனுக்காக வெளிநாட்டுக்கே பறக்கிறார்கள்..! படம் ரிலீஸாகும் வரையிலும் மாதந்தோறும் பத்திரிகையாளர்களை சந்தித்து அவர்களுக்கு கவர் கொடுத்தும், கட்டிங்கை ஊத்தியும் தங்களது படங்களை பிரபலப்படுத்த முயல்கிறார்கள். இவற்றுக்கெல்லாம் எத்தனை லட்சங்கள் செலவாகின்றன என்பதை யோசித்துப் பாருங்கள்..!

ஒரு லைட்மேனும், டெக்னீசியனும் காலை 6 மணி கால்ஷீட்டுக்கு ஈஸிஆர் ரோட்டுக்கு வர வேண்டுமென்றால் தனது வீட்டில் இருந்து 3 மணிக்குக் கிளம்பி தன்னை அழைத்துச் செல்ல வரும் வேனிற்காக 4 மணிக்கே காத்திருக்க வேண்டும். 5 மணிக்கெல்லாம் ஷூட்டிங் நடைபெறும் இடத்திற்கு சென்று தனது பணிகளைத் துவக்க வேண்டும். மீண்டும் இரவு 6 மணிக்கு முடிந்தாலோ அல்லது தொடர்ந்து நடந்து 10 மணிக்கு முடிந்தாலோ வீடு திரும்ப 1 மணி ஆகிவிடும். மீண்டும் காலையில் 3 மணிக்கு எழுந்திருக்க வேண்டும்.. இப்படியே சுழற்சியாக ஓடிக் கொண்டிருப்பவன் தனது குடும்பத்தை எந்தவிதத்தில் கவனிப்பான் என்று நினைக்கிறீர்கள்..?

தங்களது பிள்ளைகள் என்ன படிக்கிறார்கள்..? எப்படி படிக்கிறார்கள்..? அவர்களது கல்வி நிலை என்ன என்பதைக்கூட கேட்க முடியாத அளவுக்குத்தான் இந்தத் தொழிலாளர்களின் நிலைமையும் உள்ளது. வேலை இல்லாத காலத்தில் வேலை தேடுவதுதான் இவர்களிடத்தில் இருக்கும் ஒரே வேலை. இவர்களுக்குத் தெரிந்த்து சினிமா தொழில் மட்டுமே.. தயாரிப்பாளர்களுக்கு இருக்கும் பல்வேறு பணம் சம்பாதிக்கும் வழிகள் இந்தத் தொழிலாளர்களுக்குத் தெரியாது என்பது மறுக்க முடியாத உண்மை.

தயாரிப்பாளர்கள் நஷ்டப்பட்டால் சில ஹீரோக்கள் தங்களது சம்பளத்தில் இருந்து கோடிகளை விட்டுக் கொடுக்கிறார்கள். அதுபோல தொழிலாளர்கள் விட்டுத் தருவார்களா என்று தயாரிப்பாளர்கள் தரப்பில் கேட்பது வேடிக்கையாக இருக்கிறது..! 

பணக்காரர்களிடத்தில் பத்திரமாக வங்கியிலோ அல்லது வீட்டிலோ ச்சும்மா வைத்திருக்கும் கோடிகள் எங்கே..? அன்றாடங்காய்ச்சிகள் அடுத்த வேளை உணவுக்காக வாங்கிச் சேமிக்க நினைக்கும் சில ரூபாய்கள் எங்கே..? எப்படி இவர்கள் இப்படி மனசாட்சியில்லாமல் பேசுகிறார்கள் என்று தெரியவில்லை..!? 

ஒரு படம் எடுத்து தயாரிப்பாளர் நஷ்டமடைந்தால் அதற்கு தொழிலாளி எப்படி பொறுப்பாக முடியும்..? முழு பொறுப்பும் இயக்குநரைத்தான் சேரும்.. சிறந்த முறையில் படத்தை எடுக்க தெரியாமல் எடுத்துவிட்டு அதில் வேலை பார்த்த தொழிலாளர்களிடத்தில் நஷ்டஈடு கேட்பது முட்டாள்தனம் இல்லையா..?

மருத்துவமனையில் சிகிச்சைக்காக சேர்த்துவிட்டு நோயாளி இறந்துவிட்டால் மருத்துவமனையின் கட்டணத்தை கட்ட மறுத்தால் அவர்கள் விட்டுவிடுவார்களா..? அல்லது இதே தயாரிப்பாளர்களிடத்தில் அவர்கள் எடுத்த படம் நல்லாயில்லை. பிடிக்கலை.. போர் அடிக்குது.. காசை திருப்பிக் கொடு என்று கேட்டால் இவர்கள் திருப்பித் தருவார்களா..? என்னவொரு அராஜகமான சிந்தனை இது..? அக்மார்க் கொள்ளைக்கார முதலாளித்துவத்தின் கோரப் பல் என்று இந்த ஒரு கேள்வியையே நாம் சொல்லலாம்..!

இப்போது பால்விலையில் இருந்து பேருந்து கட்டணம் வரையிலும் உயர்ந்துவிட்டது. 5 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு இருந்த விலைவாசியா இப்போதும் இருக்கிறது..? காய்கறிகளின் விலை வாரந்தோறும் உயர்ந்து கொண்டே செல்வது இந்த முதலாளிகளின் காதுகளுக்கும், கண்களுக்கும் தெரியவில்லையா..? சென்னையில் குடும்பம் நடத்துவதே சர்க்கஸ் கம்பெனியில் சிங்கத்துடன் விளையாடுவதுபோல.. இந்த லட்சணத்தில் குடும்ப்ப் பொறுப்புகளையும் சுமந்து கொண்டு கடின உழைப்பை செய்து வரும் இந்த்த் தொழிலாளிகளின் மேல் பரிவு கொண்டு பாசத்துடன் தங்களது சம்பாத்தியத்தை பகிர்ந்து கொண்டு அவர்களின் வாழ்க்கைத் தரத்தை உயர்த்துவதுதான் ஒரு சிறந்த முதலாளியின் கடமையாக இருக்க வேண்டும்..!

இப்படி தான் செய்யும் பல வீண் செலவுகளையெல்லாம் கணக்கில் வைத்துக் கொள்ளாமல், நினைத்துக்கூட பார்க்காமல், தொழிலாளர்களின் நியாயமான கோரிக்கைகளை ஏற்காமல் அவர்களை முடக்கப் பார்ப்பது.. தொழிலையே அழிக்கப் பார்ப்பது சர்வாதிகாரம்..! எந்த வகையிலும் இதனை ஏற்றுக் கொள்ள முடியாதது..

நேற்றைய தயாரிப்பாளர் சங்கக் கூட்டத்தில் 16 படங்களின் ஷூட்டிங் ஊதிய உயர்வு சர்ச்சையால் நிறுத்தப்பட்டுள்ளது என்று தெரிவிக்கப்பட்டது. உண்மையில் இந்தப் படப்பிடிப்புகளை நிறுத்தியிருப்பது தயாரிப்பாளர் சங்கம்தானே ஒழிய பெப்சி தொழிலாளர்கள் அல்ல..! புதிய ஊதிய உயர்வு பற்றிய தகவல் வந்த பின்பு படப்பிடிப்புகளை வைத்துக் கொள்ளலாம் என்று தயாரிப்பாளர்கள் தங்களது உறுப்பினர்களுக்கு அறிவுறுத்தியிருப்பதால் இந்த ரத்துச் சம்பவம் நடந்துள்ளது..! இதற்கு தொழிலாளர்களை பொறுப்பாக்கக் கூடாது..!

இதற்கிடையில் அரசின் கவனத்தை ஈர்ப்பதற்காக எம்.ஜி.ஆர். சமாதி முன்பாக உண்ணாவிரதப் போராட்டம் இருப்பதற்காக அனுமதி வேண்டி விண்ணப்பித்துள்ளனர் பெப்சி அமைப்பினர். அத்தோடு கூடவே பெப்சி கார்டு இருப்பவர்களுடன் மட்டுமே எமது தொழிலாளர்கள் வேலை பார்ப்பார்கள் என்று வெளி மாநில அமைப்புகளுக்குக் கடிதம் எழுதி, அவர்களின் உதவியையும் நாடியுள்ளனர்..!

காரணம், யாரை வேண்டுமானாலும் வைத்து வேலை செய்வோம். நாங்கள் கொடுக்கிற சம்பளத்தை வாங்கிக் கொண்டு வேலை பார்த்தால் ஓகே என்று தயாரிப்பாளர்கள் கூறியிருப்பதை இயக்குநர் இமயம் பாரதிராஜா நியாயப்படுத்தி தனது ஷூட்டிங்கை நேற்றைக்கு தேனியில் மீண்டும் துவக்கியிருக்கிறாராம்..! அவருடைய சொந்த யூனிட்.. லோக்கல் ஆட்களை வைத்து வேலை வாங்கி வருகிறாராம்..! இது கண்டிப்பாக பெப்சியை உடைக்கும் வேலை என்றே நம்புகிறார்கள் பெப்சி தொழிலாளர்கள்..! 

இரு தரப்பினருமே கடைசியாக ஆத்தாவிடமே சரணடைந்துள்ளனர். படைப்பாளி பிரச்சினையின்போது ஆத்தா செய்த உதவிகளை பெப்சி பட்டியலிட்டு இப்போதும் உதவியை நாடியுள்ளது. நீ போனா நானும் வருவேன் என்று தயாரிப்பாளர்கள் சங்கத்தினரும் அம்மா, தாயே என்று சரண்டர் ஆகியிருக்கிறார்கள்..! 

தனது சக அமைச்சர்கள், கட்சி எம்.எல்.ஏ.க்கள், கட்சித் தலைவர்கள்,  உடனிருந்த உற்றார் உறவினர்கள் என்று பலரையும் உளவு பார்த்து அந்தத் தகவல்களை படிக்கவே நேரமில்லாமல் இருக்கும் தமிழகத்தின் அன்னைக்கு இதையெல்லாம் கவனிக்க நேரம் இருக்குமோ தெரியவில்லை. 

உங்களுடைய அடுத்தக் கட்ட நடவடிக்கை என்ன என்று பத்திரிகையாளர்கள் திருப்பித் திருப்பி கேட்ட பின்புதான் எஸ்.ஏ.சி. உண்மையான சமரசத் தீர்வை சொன்னார். பெரிய பட்ஜெட் படங்களுக்கு தனி ஊதியம், சின்ன பட்ஜெட் படங்களுக்கு தனி ஊதியம் என்று இரண்டாக பிரித்து வழங்கலாமா என்று யோசித்து வருவதாக் கூறியிருக்கிறார்.

உண்மையிலேயே இந்தப் பிரச்சினைக்கு ஒரே தீர்வு இதுதான். தயாரிப்பாளர்கள் கூட்டத்தில் கடும் எதிர்ப்பலையைக் காட்டியது சின்ன பட்ஜெட் தயாரிப்பாளர்கள்தான். 60 அல்லது 70 லட்சம் முதலீட்டில் படம் தயாரிக்க வருபவர்களுக்கு தேவையான பெப்சியின் தொழிலாளர்களை படத்திற்குத் தேவைப்பட்டாற்போல் குறைத்து அனுப்பலாம். அத்துடன் பட்ஜெட்டிற்கேற்றாற்போல் சம்பளத்தையும் குறைத்துக் கொள்ளலாம். எந்த்த் தொழிலாளர் இதற்கு சம்மதித்து வேலைக்கு போகிறாரோ அவரையே அனுப்பி வைக்கலாம். இதில் தவறொன்றுமில்லை.. தொழிலாளர்கள் தரப்பினர் இந்தத் திட்டத்தை ஏற்றுக் கொண்டால் நல்லதுதான்..! 

விஜய் படத்தின் பாடல் காட்சிக்கு 4 கேமிரா தேவையென்றால் வைத்துக் கொள்ளலாம். தப்பில்லை. கூடுதல் தொழிலாளர்களையும் வைத்துக் கொள்ளலாம். சம்பளத்தை 1000 ரூபாயாக உயர்த்திக் கொடுத்தால்கூட தயாரிப்பாளர் இதனால் நஷ்டப்பட வாய்ப்பில்லை. அதே சமயம் லோ பட்ஜெட் படத் தயாரிப்பில் 500 ரூபாய் சம்பளத்தில் தொழிலாளி ஒத்துக் கொண்டு பணியாற்றினால் ஒரு சிறு முதலீட்டு படத்தினை வெளிக்கொணர்ந்த பெருமையில் அவருக்கும் பங்கு கிடைக்குமே..?

சிறு முதலீட்டுப் படங்களும் தமிழ்த் திரையுலகத்தை வாழ வைத்து வருகின்றன. எப்படியெனில், பெரிய பட்ஜெட் படங்களில் பணியாற்றும் தொழிலாளர்களில் பலரும் தொடர்ச்சியாக பல பெரிய பட்ஜெட் படங்களில் பணியாற்றியவர்களாத்தான் இருப்பார்கள். கேமிராமேன், இயக்குநர்கள், சொந்த யூனிட் என்றால் அதன் தொழிலாளர்கள் என்று பலரும் தெரிந்தவர்களாகவே இருப்பதினாலும், தன்னையொத்த ரசினையுடையவர்களையே தற்போதைய இளைஞர்களும் விரும்புவதால் அவர்களுக்குத் தொடர்ந்து வாய்ப்புகள் கிடைத்து வருகின்றன. 

வாய்ப்பு கிடைக்காத மூத்தோர்கள் மற்றும் தங்களை முன்னிறுத்தத் தெரியாத தொழிலாளர்களை சிறு முதலீட்டு படங்கள்தான் காப்பாற்றி வருகின்றன. தொழிலாளர்களும் தற்போதைய யதார்த்த நிலைமையை மனதில் கொண்டு இந்த அடிப்படையில் தயாரிப்பாளர்களுடன் அவர்களது சமரச முயற்சியை ஏற்று பேச்சுவார்த்தையை நடத்தி வெற்றி கண்டால் அவர்களுக்கும் நல்லது.. தமிழ்த் திரையுலகத்திற்கும் நல்லது..!

தமிழ்த் திரைப்பட இயக்குநர் சங்கத் தேர்தல்-2011 முடிவுகள்

22-06-2011

என் இனிய வலைத்தமிழ் மக்களே..!

தமிழ்த் திரைப்பட இயக்குநர்கள் சங்கத் தேர்தல் மிகப் பரபரப்பாக நடந்து முடிந்துள்ளது. இதில் பாரதிராஜா தலைமையில் 'ஒருங்கிணைந்த இயக்குநர்கள் குழு' ஒரு அணியாகவும், 'புதிய அலைகள்' என்ற பெயரில் துணை இயக்குநர்கள் தனி அணியாகவும் போட்டியிட்டார்கள்.

'புதிய அலைகள்' அணி தலைவர், செயலாளர், துணைத் தலைவர்கள், பொருளாளர் பதவிக்குப் போட்டியிடவில்லை. 4 இணைச் செயலாளர்கள் மற்றும் 12 செயற்குழு உறுப்பினர்கள் பதவிக்கு மட்டுமே போட்டியிட்டார்கள்.

ஆனாலும் பாரதிராஜாவை எதிர்த்து எஸ்.முரளி என்னும் துணை இயக்குநர், தலைவர் பதவிக்கு சுயேச்சையாகப் போட்டியிட்டார்.

செயலாளர் பதவியில் அமீரை எதிர்த்து 'தமிழன்' படத்தின் இயக்குநர் அப்துல் மஜீத் சுயேச்சையாகப் போட்டியிட்டார்.

மேலும் 'யார் கண்ணன்', டி.பி.கஜேந்திரன் போன்ற இயக்குநர்களும் சுயேச்சையாகவே செயற்குழு உறுப்பினர்கள் பதவிக்குப் போட்டியிட்டார்கள்.

4 இணைச் செயலாளர்கள் பதவிக்கு 10 பேரும், 12 செயற்குழு உறுப்பினர்கள் பதவிக்கு 34 பேரும் போட்டியிட்டனர்.

கடந்த 19-06-2011 ஞாயிற்றுக்கிழமையன்று சென்னை வடபழனி இசையமைப்பாளர்கள் சங்க கட்டிடத்தில் தேர்தல் நடந்தது. அதன் ஓட்டு எண்ணிக்கை நேற்று(21-06-2011) இரவு 10.30 மணிக்கு முடிவடைந்து, அதிகாரப்பூர்வமான அறிவிப்புகள் இரவு 11 மணிக்குத்தான் வெளியானது.

தற்போதைய தலைவரான பாரதிராஜாவே மீண்டும்   தலைவராகத் தேர்வு  செய்யப்பட்டுள்ளார்.  பாரதிராஜா பெற்ற வாக்குகள் 1033. அவரை எதிர்த்து நின்ற துணை இயக்குநர் எஸ்.முரளி பெற்ற வாக்குகள் 267. செல்லாத வாக்குகள் 11.

சங்கத்தின் செயலாளராக இயக்குநர் அமீர் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டுள்ளார். அவர் பெற்ற வாக்குகள் 901. இவரை எதிர்த்து நின்ற தமிழன் படத்தின் இயக்குநர் அப்துல் மஜீத் பெற்ற வாக்குகள்  375.

சங்கத்தின் பொருளாளராக இயக்குநர் ஜனநாதன் போட்டியிடின்றி தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார்.

இதேபோல் சங்கத்தின் துணைத் தலைவர்களாக இயக்குநர்கள் சேரனும், சமுத்திரக்கனியும் போட்டியிடின்றி தேர்வு செய்யப்பட்டார்கள்.





ஒருங்கிணைந்த இயக்குநர் குழுவின் சார்பில் 4 இணைச் செயலாளர்கள் பதவிக்கு, இயக்குநர்கள் பிரபு சாலமன், எஸ்.எஸ்.ஸ்டான்லி, தம்பித்துரை, சி.வி.வித்யாசாகர் ஆகியோர் போட்டியிட்டார்கள். 

இவர்களில் பிரபு சாலமன்(905), எஸ்.எஸ்.ஸ்டான்லி(716), தம்பித்துரை(696) ஆகியோர் வெற்றி பெற்று வித்யாசாகர் தோல்வியடைந்தார். அவர் இடத்திற்கு 'நேசம் புதுசு' படத்தின் இயக்குநர் வேல்முருகன் 655 வாக்குகள் பெற்று வெற்றி பெற்றார்.

சங்கத்தின் 12 செயற்குழு உறுப்பினர்கள் பதவியில் 7 இடங்களுக்கு மட்டுமே ஒருங்கிணைந்த இயக்குநர்கள் குழு போட்டியிட்டது. மீதமிருந்த 5 இடங்களை துணை இயக்குநர்களுக்காக விட்டுக் கொடுத்தது.  இயக்குநர்கள் குழு சார்பில் இயக்குநர்கள் சிம்புத்தேவன், வசந்தபாலன், வெங்கட்பிரபு, ஏ.வெங்கடேஷ், கதிர், விஜய் ஆனந்த், பாலசேகரன் ஆகியோர் போட்டியிட்டனர்.

ஆனால் 'புதிய அலைகள்' என்ற துணை இயக்குநர்கள் குழு துணைத் தலைவர் மற்றும் இணைச் செயலாளர் பதவிகளிலும் இட ஒதுக்கீடு கேட்டனர். அந்த ஒதுக்கீட்டிற்கு இயக்குநர்கள் குழு ஒத்துக் கொள்ளாததால் செயற்குழு உறுப்பினர்களின் 12 இடங்களுக்கும் புதிய அலைகள் அணி போட்டியிட்டது.

தேர்தல் முடிவில் ஒருங்கிணைந்த இயக்குநர்கள் குழு சார்பாக போட்டியிட்டவர்களில் பாலசேகரன், சிம்புதேவன், வசந்தபாலன், வெங்கட்பிரபு ஆகிய நால்வர் மட்டுமே வெற்றி பெற்றனர்.

மீதமிருந்த 8 இடங்களில் 7 இடங்களில் புதிய அலைகள் அணியும், சுயேச்சையாக களமிறங்கிய  ராஜா கார்த்திக் என்னும் இணை இயக்குநரும் வெற்றி பெற்றனர்.



சங்கத்தின் செயற்குழு உறுப்பினர்களாக கீழ்க்கண்டவர்கள் தேர்வு செய்யப்பட்டுள்ளார்கள்.

1.ஐந்து கோவிலான் - 864
2. விஜயசங்கர் - 700
3. வெங்கட்பிரபு - 673
4.வசந்தபாலன் - 670
5. பாலமுரளிவர்மன் - 666
6. சிம்புதேவன் - 636
7. முகமது அஸ்லாம் - 630
8. ஜெகதீசன் - 621
9. பாலசேகரன் - 618
10. நாகேந்திரன் - 618
11. கமலக்கண்ணன் - 596
12. ராஜா கார்த்திக் - 557

மேலும், விரிவான செய்திகள் விரைவில் வெளிவரும்..!

இமயமும், சிகரமும் ரெட்டச்சுழியும்.. - திரைப்பட விமர்சனம்

25-04-2010


 ஒரு சாதாரணத் தமிழ்த் திரைப்படம் என்பதற்கான அடையாள ஒழுங்குமுறையையும், இலக்கணங்களையும் இந்தப் படம் சுமக்கவில்லை.  ஆனால் இரண்டரை மணி நேர பொழுதுபோக்கிற்கு முழு உத்தரவாதம் அளிக்கிறது.

இமயமும், சிகரமும் இணைகிறார்கள் என்பதால் ஆர்வத்துடன் காத்திருக்க வைத்திருந்த திரைப்படம். ஆனால் அந்த ஆர்வத்திற்கு பாதி அளவே பூஸ்ட் கொடுத்திருக்கிறது.

சேரன்மகாதேவிக்கு அருகில் உள்ள கிராமம். கிராமத்தில் இரண்டு பெரிசுகள். ஒருவர் லெனினைத் தோளில் துண்டாகவும், காரல்மார்க்ஸை நடத்தையிலுமாகக் காட்டிக் கொண்டிருக்கும் தமிழகத்தின் முதல் கம்யூனிஸ்ட்டான சிங்காரவேலரின் பெயரைக் கொண்டிருக்கும் இயக்குநர் இமயம்.

மற்றொருவர் எதற்கெடுத்தாலும் நடுங்குகின்ற கைகளில் குண்டே இல்லாத துப்பாக்கியை வைத்துக் கொண்டு பிலிம் காட்டும் ராமசாமி என்னும் வறட்டுப் பிடிவாதக்காரரான இயக்குநர் சிகரம்.

ரொம்ப வருடப் பகை. ராமசாமியின் தங்கையை சிங்காரம் லவ்விக் கொண்டிருக்கும் சூழலில் நடைபெறும் பஞ்சாயத்துத் தேர்தலில் சிங்காரம் மச்சான் ராமசாமியைத் தோற்கடிக்க அன்றைக்கு மோதல் ஏற்படுகிறதாம். தங்கையைக் கட்டித் தர மாட்டேன் என்று ராமசாமி சொல்லிவிட.. சிங்காரத்தின் காதலியும், ராமசாமியின் தங்கையுமான பெண் தூக்கலிட்டுத் தற்கொலை செய்து கொள்ள.. சிங்காரவேலர் அன்றிலிருந்து திருமணமே செய்து கொள்ளாமல் இருக்கிறார்.

ஆனாலும் அவரது வீட்டில் வளர்ப்புப் பிள்ளைகள் நிறைய.. அந்தப் பிள்ளைகள் பெற்றெடுத்த பிள்ளைகளும் நிறைய.. இங்கே ராமசாமியின் வீட்டிலும் மகன்களும், மகள்களும் பெற்றெடுத்த பிள்ளைகளும், அவர்களுடைய பிள்ளைத் தோழர்களுமாக.. ஆளுக்கொரு பக்கம் கொடி பிடிக்கும் அளவுக்கு கூட்டம் சேர்த்திருக்கிறார்கள்.

சிங்காரவேலர் வளர்த்த ஹீரோ, சமய சந்தர்ப்பத்தில் வீட்டைவிட்டு வெளியே ஓடி வர.. அவனை ராமசாமி தனது வீட்டில் வைத்து வளர்த்து ஆளாக்குகிறார். அந்த ஹீரோ மிலிட்டரிக்காரனாக திரும்பி வந்து தான் சின்ன வயதில் லவ்விய சிங்காரவேலரின் வளர்ப்பு பேத்தியான அஞ்சலியை விட்ட இடத்தில் இருந்து காதலிக்கத் துவங்க..

இந்தக் காதல் ஜெயித்ததா.. இல்லையா.. என்பதுதான் படத்தின் கதை..

இயக்குநர் சிகரத்தைவிட இயக்குநர் இமயமே நன்கு ஸ்கோர் செய்திருக்கிறார். பால்காரனிடம் லெனில், மார்க்ஸ், ஏங்கெல்ஸ் என்று பாடம் எடுப்பதிலேயே கை தேர்ந்த நடிகராக வெளிப்பட்டுவிட்டார்.

ஒரு காட்சியில் மனதைத் தொட்டுவிட்டாலே போதும்.. கேரக்டர் ஜெயித்த மாதிரிதான் என்பதைப் போல அந்தச் சிறுவன் “வணக்கம் தோழரே” என்றழைத்தவுடன் காட்டுகின்ற முறைப்பும், பின்பு பேத்திக்காக அதே சிறுவனை விரட்டிப் பிடித்து குனிந்து கும்பிடு போடும் காட்சியிலும் அவரது நடிப்பு நேர்த்தியானது.


கே.பி.க்கு இதில் பெரிதாக ஒன்றுமில்லை. நடித்திருக்கிறார் அவ்வளவுதான். “செத்துப் போ தாத்தா. நீ செத்துப் போ தாத்தா..” என்கின்றபோதுதான் கொஞ்சம் அவரையும் ஒரு நடிகராகப் பார்க்க முடிந்தது. பொய்யில் நாம் பார்த்திருந்த சதுரங்க நடிகர் இதற்கும் மேல். ஆனாலும் இவருக்கும் நமீதாவை பார்த்து ஜொள்ளுவிடும் கேரக்டர் சூட்டாகியிருக்கிறது என்பதை நினைத்தால்தான் கொஞ்சம் சிரிப்பாக இருக்கிறது. எவ்வளவுதான் நடித்திருந்தாலும் அந்த மீசைவேறு அநியாயத்துக்கு தடைக்கல்லாக இருக்கிறது.. வேறு மேக்கப் போட்டிருக்கலாம்..


திருஷ்டி சுத்திப் போட வேண்டியது வாண்டுகள் படையினரைத்தான்.. அவர்களை வைத்தே கதையைத் துவக்கி.. அவர்களுடனேயே கதையை நகர்த்தியிருக்கும் பாங்கு பாராட்டக்கூடியதுதான்.. சிங்காரவேலருடன் மல்லுக் கட்டும் அந்தச் சிறுவனின் “வணக்கம் தோழர்” என்கிற நடிப்பும், குஷ்பூ கேரக்டரை கச்சிதமாக இடையில் புகுத்தியிருந்து பயன்படுத்தியிருப்பதும் நகைச்சுவையானது.

அங்காடித் தெருவுக்கு முன்பு இந்தப் படம் வந்திருந்தால் அஞ்சலி அவ்ளோதான் என்று சொல்லியிருப்பார்கள். பின்பு  வந்திருப்பதால் அதிகம் பயன்படுத்தாமல் விட்டுவிட்டாரே என்று இயக்குநர் மீது வருத்தம்தான் வருகிறது.. ஆனாலும் பொண்ணிடம் ஏதோ ஒன்று இருக்கிறது.. நடிப்பில் குற்றம், குறை சொல்ல முடியவில்லைதான்.


ஹீரோ புதுமுகம். பெரிதாக ஸ்கோப் இல்லை.. வசனங்கள் பேச வேண்டிய வேலையே நிறைய இருப்பதால் நடிப்புதான் தொலைந்து போய்விட்டது என்று நினைக்கிறேன். அடுத்தப் படத்திலாவது நடிப்பதற்கான வாய்ப்புக் கிடைக்கட்டும்..

பொதுவாக காதலுக்குத் தூது போகவும், காட்சியை நகர்த்தவும் பயன்படுத்தப்பட்டிருக்கும் சிறுசுகள் இந்தப் படத்தில் படம் முழுவதும் உலாவிக் கொண்டேயிருப்பதால் படம் என்னவோ அவர்களுக்கானது என்பது போலாகிவிட்டது.

படத்தில் குறிப்பிட்டுச் சொல்ல வேண்டியது வசனங்களையும், ஒளிப்பதிவையும்.. இயக்குநர் தாமிராவே நல்ல கதை, வசனகர்த்தாதான். நல்லதொரு இலக்கியவாதி. பொய் படத்திற்கு இவர்தான் வசனம். ஆனாலும் இந்தப் படத்தில் வேறொருவருக்கு வசனம் எழுத வாய்ப்பளித்து அதனை நன்கு பயன்படுத்தியிருக்கிறார்.

பால்காரன் லெனின் பற்றிக் கேட்கும் “யாருங்க அவரு..?” என்ற பரிதாபக் கேள்வி. கம்யூனிஸம் இன்னமும் யார், யாரிடமெல்லாம் பரவ வேண்டிய கட்டாயத்தில் இருக்கிறது என்பதை சொல்லாமல் சொல்லித் தாக்கியிருக்கிறார் வசனகர்த்தா.

“நான்தான் சொல்றனே.. நான் சொல்ற ஐடியாவைத்தான் யாருமே கேக்க மாட்டேங்குறீங்க..”

“குஷ்பூ.. நீ வாயைத் தொறந்தாலே ஏதாவது பிரச்சினையாயிரும்.. பேசாம இரு..”

“குஷ்பூ.. வாசல்லேயே செருப்பைக் கழட்டி வைச்சிட்டு வா.. அப்புறம் இதுக்கும் ஏதாவது பிரச்சினை வந்திரும்..”

“இங்கிலீஷ் டீச்சர் மனசுல என்ன இருக்கும்..? லாங் லாங் எகோ தேர் வாஸ் எ கிங்தான் இருக்கும்.. வேறென்ன..?”

இது போன்று அவ்வப்போது அவர்கள் பேசுகின்ற வசனங்கள் லூட்டியடித்தாலும், அவர்களுடைய வயதுக்கு மீறிய மெச்சூரிட்டியான வசனங்களும் இடையில் கலந்திருந்தது கொஞ்சம் இடிக்கத்தான் செய்கிறது.


ஒளிப்பதிவில் செழியனுக்கு குறிப்பிட்டுச் சொல்லும்படியான படமாக இது இருக்குமென்று நினைக்கிறேன்.. வாய்க்கால், வரப்புகளில் இயற்கை எழிலை படமாக்குவதில்தான் ஒளிப்பதிவாளருக்கு தில்லே இருக்கிறது.. பாடல் காட்சிகளில் மட்டுமே அதை பக்குவமாகப் பயன்படுத்தியிருந்தாலும், அஞ்சலியை வழிமறித்து ஹீரோ பேசுகின்றபோது காண்கின்ற காட்சி ஸ்கீரினை கமகமக்க வைத்தது.

பொதுவாகத் தமிழ்ச் சினிமாவில் எடுத்த எடுப்பிலேயே உறவுகளை யார், யாருக்கு எந்த வகையில் சொந்தம் என்பதை வசனத்தாலாயோ, காட்சிகளாலோயே சொல்லிவிடுவார்கள். இதில் அது சுத்தம்.. யாருக்கு, யார் சொந்தம்.. மகனா..? மகளா..? யாருக்கு எத்தனை குழந்தைகள்..? என்பதெல்லாம் தெரியாமல் அப்படியே போய்க் கொண்டிருக்கிறது கதை.. படம் முடிந்த பின்புதான் இது பற்றி யோசிக்கவும் வைத்திருக்கிறது என்றால் இயக்குநருக்கு ஒரு சபாஷ் போடத்தான் வேண்டும்.

இளவரசு கேரக்டர் வீணடிக்கப்பட்டிருப்பது வருத்தமானது.. மாயாண்டி குடும்பத்தார் மாதிரி இதிலும் எதையாவது செய்வார் என்று எதிர்பார்த்துக் காத்திருந்து வீணானதுதான் மிச்சம்.

எந்த ஒரு புதுமுக இயக்குநரும் தனது முதல் படத்தில் தேடிப் பிடித்து நடிக்க வைக்கும் சினிமா பார்முலாவின்படி இந்தப் படத்திலும் இடம் பிடித்திருக்கும் மனோபாலா இருக்கப் போய் கே.பி. தப்பித்தார் என்றே சொல்லலாம்.

கே.பி.யை காக்கா பிடிக்க ஒரு சிறுமி ராட்டையைக் கையில் ஏந்தியபடியே பின்னால் வர.. “இவர் கட்சி ஆபீஸுக்கு போயே பத்து வருஷமாச்சு.. இப்ப போய் இதைக் கண்ணுல காட்டுறியே.. கிளம்பு..” என்று மனோபாலா பத்திவிடும் காட்சியில் ரசிக்க முடிகிறது.

இன்னொரு அநியாய வேஸ்ட் கருணாஸ்.. ஏற்கெனவே கதாநாயகனாகவே கச்சைக் கட்டியிருந்தாலும் இது போன்ற வேஸ்ட்டான கேரக்டர்களிலும் நடிப்பதற்கு துணிச்சல் வேண்டும்.. கருணாஸ் வாழ்க..

ஏதோ மிலிட்டிரி லாரிகள் வருகின்றன. கூடாரங்கள் போடுகிறார்கள். அமர்கிறார்கள். டிரெயினிங் எடுக்கிறார்கள்.. பின் திடீரென்று காலி செய்துவிட்டுப் போகிறார்கள்.. ஏன்..? எதற்கு..? ம்ஹூம்.. எந்தக் கேள்விக்கும் விடை தேடி மண்டையைப் போட்டுப் பிய்ச்சுக்க வேண்டாம் என்று இயக்குநர் சொல்லாமல் சொல்லிவிட்டதால் ஹீரோவை வரவழைக்க இயக்குநரால் முடிந்த செட்டப் என்று நினைத்துக் கொள்வோம்.

பாடல்களை தனியே கேட்டபோது ஒரு முறையாவது கேட்க நன்றாகத்தான் இருந்தது. ஆனால் படத்தில் பார்த்தபோது ஏனோ ஒன்றவே இல்லை. என்ன காரணமோ..? பாடல் காட்சிகள் படத்தின் வேகத்தைக் குறைத்தது என்னவோ உண்மை.


கிளைமாக்ஸ் நாடகத்தனமானது என்றாலும் படமே சீரியஸ் இல்லை என்பதால் இதையும் ஏற்றுக் கொள்ளத்தான் வேண்டும்..

அந்த பள்ளிக்கூட காட்சியில் “பிள்ளை பெக்க வக்கில்லாதவனெல்லாம் புள்ளைக படிக்குற ஸ்கூலுக்கு தலைவனா?” என்கிற கே.பி.யின் எகத்தாளத்தின்போது படம் எங்கே சீரியஸாக போய்விடுமோ என்று நினைத்தேன். நல்லவேளை சிறுசுகள் மீண்டும் தப்பிக்க வைத்துவிட்டார்கள்.

தாமிரா இதுவரையில் யாரிடமும் உதவி இயக்குநராகப் பணியாற்றியவரில்லை. இலக்கியவாதி.. நல்ல எழுத்தாளர். சிறந்த வசனகர்த்தா. இது அவருடைய முதல் திரைப்படம் என்பதாலும், பல குறைபாடுகள் தென்பட்டிருந்தாலும் என்னை மாதிரியான சின்னஞ்சிறுசுகளுக்கும் “எப்படியும் நாமளும் ஒரு படம் பண்ணிரலாம்..” என்று தைரியத்தை மூட்டியிருக்கிறார் இத்திரைப்படத்தின் மூலம்..

இதுதான் கோடம்பாகத்தின் தற்போதைய ஹாட் டாபிக். ஒரு நல்ல தயாரிப்பு கம்பெனியும், சிறந்த நட்பான ஒளிப்பதிவாளரும், நல்ல கதையும், விஷயமுள்ள வசனகர்த்தாவும் கிடைத்தாலே போதும்.

எந்தவகையிலும் முகம் சுளிக்காதவகையில் குத்துப் பாட்டு, குத்து டான்ஸ்களும், காதைக் கிழிய வைக்கும் சண்டைக் காட்சிகளும் இல்லாமல் பத்து நிமிடங்களுக்கொரு முறையாவது சிரிக்க வைத்து அனுப்பி வைத்த அண்ணன் தாமிராவுக்கு எனது நன்றி..

நேரத்தைக் கொண்டாட விரும்பினால் தாராளமாகச் செல்லலாம்.. ஆனால் குடும்பத்துடன் மட்டுமே..