சரக்கு மற்றும் சேவை வரி பற்றிய எளிய விளக்கம்..!

ஜி.எஸ்.டி. என்பதற்கு தமிழில் ‘சரக்கு மற்றும் சேவை வரி’ என்று பெயர். இந்த ச.சே. வரியானது முன்னர் மத்திய மற்றும் மாநில அரசால் வசூலிக்கப்பட்ட பல்வேறு வரிகளுக்கு மாற்றாக ஒரே வரியாக அறிமுகம் செய்யப்பட்டுள்ளது.

இதனை மத்திய அரசின் நிதி அமைச்சகத்தின் தலைவர் நிர்வகித்து வருகிறார். இந்த சரக்கு மற்றும் சேவை வரியானது ஒவ்வொரு மதிப்பு கூட்டல் நிலையிலும் தனியாக வரி செலுத்த வேண்டும் என்பதை உறுதிபடுத்துகிறது.

முன்னர் நம் நாட்டில் ஒரு பொருளை விற்பனைக்கு கொண்டு வர விற்பனை வரி, சேவை வரி, உற்பத்தி வரி, நுழைவு வரி, கலால் வரி போன்ற பல வகையான வரிகளை நாம் மத்திய மற்றும் மாநில அரசுகளுக்கு செலுத்த வேண்டும். இதனால் ஒவ்வொரு மாநிலத்திலும் ஒவ்வொரு மாதிரியான வரி விதிப்பு முறை இருந்து வந்தது.

இதனை மாற்றி நாடு முழுவதும் ஒரே வரி என்ற நோக்கத்தில் கொண்டு வரப்பட்டதுதான் இந்த ச. சே வரி முறை ஆகும்.

இந்த ச. சே வரி விதிப்பின் மூலம் உற்பத்தியாகும் பொருள்களின் விலை கணிசமாக குறைந்துள்ளது. அதே நேரம் நாம் சேவைகளாக பெறும் அழைப்பேசி, உணவகம், வலைத்தளம், காப்பீடு, போக்குவரத்து, கட்டுமானம், அழகு நிலையம் ஆகியவற்றின் சேவைகளை பெறுவதற்குரிய செலவுகளும் அதிகரித்துள்ளது.

இந்த ச. சே. வ ஆனது மூன்று பிரிவுகளாக பிரிக்கப்பட்டுள்ளது.

1. மத்திய ச. சே. வ (CGST)

2. மாநில ச. சே. வ (SGST)

3. ஒருங்கிணைந்த ச. சே. வ (IGST).

இதில் ஒரே மாநிலத்திற்குள் விற்கப்படும் பொருட்களுக்கு CGST மற்றும் SGST செலுத்தப்படுகிறது. ஒரு மாநிலத்தில் இருந்து மற்றொரு மாநிலத்திற்கு விற்கப்படும் பொருட்களுக்கு IGST மட்டும் செலுத்தப்படுகிறது.

தற்போது டீசல், கச்சா எண்ணெய், பெட்ரோல், எரிவாயு மற்றும் ஜெட் எரிபொருள் ஆகியவைகள் தற்காலிகமாக ஜி.எ.டி. வரி வரம்பிற்குள் கொண்டு வரப்படவில்லை.

இது தவிர மற்ற சரக்குகள் மற்றும் சேவைகளுக்கு முறையே 0%, 3%, 5%, 12%, 18%, 28% ஆகிய விகிதங்களில் வரி கணக்கீடு செய்யப்படுகிறது.

இதில் அத்தியாவசிய தேவைகளான உணவு பொருட்களுக்கு 0% முதல் 5% வரை வரி விதிக்கப்படுகிறது.

தங்கம் மற்றும் விலை மதிப்புள்ள உலோகங்களுக்கு 3% வரி விதிக்கப்படுகிறது.

இது தவிர அத்தியாவசிய சேவைகளுக்கு 5% முதல் 12% வரையும் இதர சேவைகளுக்கு 18% வரையும் வரி விதிக்கப்படுகிறது.

சரக்கு மற்றும் சேவை வரி என்பது பொருட்கள் மற்றும் சேவைகள் மீது விதிக்கப்படும் மறைமுக வரிகளுக்கு மாற்றாக உருவாக்கப்பட்ட ஒருங்கிணைந்த வரி என்பதால் இதனை செலுத்துவதன் மூலம் பொருள் அல்லது சேவையைத் தரும் நிறுவனத்தின் செலவுகள் கணிசமாகக் குறைந்துள்ளது.

தனித்தனியாக அனைத்து வரிகளையும் செலுத்தும்போது ஒவ்வொரு வரியும் ஒவ்வொரு விதத்தில் மாறுபட்டு இருந்ததால், சரக்கு மற்றும் சேவைகளின் விலை முன்னர் அதிகமாக இருந்தது.

ஆனால் ச. சே. வ அமல்படுத்திய பின்னர் ஒரே வரி என்பதால், ஒரே மாதிரியான வரியை அனைவரும் கட்ட வேண்டிய நிலை உருவாகி உள்ளது. இதனால் பொருட்களின் விலையும் குறைந்துள்ளது.

இதற்கு எடுத்துக்காட்டாக ஒருவர் 500 ரூபாய் மதிப்புள்ள ஒரு பொருளைத் தயாரித்து, அதில் ச. சே. வரியை சேர்த்து 520 ரூபாய்க்கு விற்கிறார் என்று வைத்துக் கொண்டால் இதனை வாங்கும் முகவர், ச. சே. வ தவிர்த்து வாங்கிய விலைக்கும், விற்ற விலைக்கும் இருக்கும் வித்தியாசத்துக்கும் மட்டும் வரி செலுத்தினால் போதும் என்பதே ச. சே. வரி விதிப்பின் சிறப்பம்சம் ஆகும்.

இந்த சரக்கு மற்றும் சேவைகள் வரி(GST) விதிப்புக்கு பின் மத்திய அரசுக்கு உற்பத்தியாளர் துவங்கி, முகவர், மொத்த விற்பனையாளர், அந்தப் பொருளை கடையில் விற்கும் சிறு வணிகர்கள் வரை அனைவரிடமிருந்தும் வரி கிடைக்கிறது. இதனால் மத்திய அரசின் வருவாய் அதிகரித்துள்ளது.

அதுபோல மாநில அரசுகளுக்கும் சரக்குகள் மற்றும் சேவைகள் ஆகிய இரண்டுக்குமே வரி கிடைப்பதால், வருவாய் அதிகரித்துள்ளது.

இந்த ச.சே.வரி விதிப்பிற்கு பின்னர் உற்பத்தி நிறுவனங்களின் செலவு குறைந்துள்ளதால், பொதுமக்களுக்கும் குறைந்த விலையில் அந்தப் பொருள் கிடைக்கிறது. அதே நேரம் சேவைகளுக்கும் வரி விதிக்கப்பட்டதால் உணவகத்தில் சாப்பிடுவது தொடங்கி ஒருவர் உபயோகிக்கும் தொலை தொடர்பு சேவைக்கும் வரி விதிக்கப்படுவதால் பொது மக்களுக்கு கூடுதல் வரி சுமையும் ஏற்பட்டுள்ளது.

‘ஒரே நாடு ஒரே வரி’ என்ற கொள்கையின் அடிப்படையில் அமல்படுத்தப்பட்ட இந்த சரக்கு மற்றும் சேவை வரி திட்டத்தால் வணிகங்களில் கருப்பு பணம் பரிவர்த்தனை பெரிதும் குறைந்துள்ளது.

Tweet

ஜல்லிக்கட்டுக்குத் தடை - வழக்கு கடந்து வந்த பாதை..!

20-01-2017

என் இனிய வலைத்தமிழ் மக்களே..!

கடந்த 2006-ல் இருந்து விலங்குகள் நல ஆர்வலர்கள் ஜல்லிக்கட்டுக்கு தடை விதிக்க வேண்டுமென வலியுறுத்துகின்றனர். 

இந்த வழக்கு கடந்த வந்த பாதையை பார்ப்போம்.

2004-ம் ஆண்டு விலங்குகள் நல வாரியம், ரேக்ளா ரேஸை தடை செய்யும்படி சென்னை உயர்நீதிமன்றத்தில் வழக்குத் தொடுத்தது. அந்த வழக்கை விசாரித்த நீதியரசர் இப்ராஹிம் கலிபுல்லா, "அது பாரம்பரியமான விழா. அதைத் தடை செய்ய முடியாது..." என்று கூறி வழக்கினை தள்ளுபடி செய்தார்.

2005-ல் ஜல்லிக்கட்டில் பலியான ஒருவரின் தந்தை மதுரை உயர்நீதிமன்றக் கிளையில் நஷ்ட ஈடு கோரி வழக்கு தொடுத்தார். 

2006-மார்ச் 29-ல் மதுரை உயர்நீதி மன்ற கிளையில் ராமநாதபுரம் மாவட்டம் கரிசல்குளம் பஞ்சாயத்து துணைத் தலைவரான கே.முனுசாமி தேவர் என்பவர் ரேக்ளா ரேஸ் நடத்த வேண்டும் ஒரு மனுவை தாக்கல் செய்கிறார். 

இந்த இரண்டு ரிட் மனுக்களும் நீதிபதி பானுமதி முன்பு விசாரணைக்கு வந்தன. கோரிக்கையோ ‘ரேக்ளா ரேஸை நடத்த அனுமதிக்க வேண்டும்’ என்பது. ஆனால் நீதிபதி பானுமதியோ, சம்பந்தமே இல்லாமல் ‘ரேக்ளா ரேஸ் பந்தயங்களை எப்படி அனுமதிக்கலாம்...? இதில் விலங்குகள் கொடுமைப்படுத்தப்படுகின்றன. விலங்குகள் துன்புறுத்தப்படுவதை தடுக்கும் சட்டத்திற்கு எதிரானது இந்தப் போட்டிகள். எனவே ரேக்ளா ரேஸ், எருது ஓட்டப் பந்தயம் மற்றும் ஜல்லிக் கட்டு ஆகியவற்றை தடை செய்வதாக’ திடீரென்று அறிவித்தார்.

இது விலங்குகள் நல ஆர்வலர்களே எதிர்பார்க்காத இன்ப அதிர்ச்சி. ஏனென்றால் விலங்கு நல அமைப்புகள் ஏற்கனவே எடுத்த பல்வேறு முயற்சிகள் பலனளிக்காதபோது, இது எதிர்பாராமல் அவர்களுக்கு கிடைத்த பரிசு.

2007-ஜனவரியில் இது தொடர்பாக நடைபெற்ற அப்பீல் மனுவில் நீதிபதிகள் எலிபி தர்மாராவ், ஜனார்த்தன ராஜா அடங்கிய அமர்வு, நீதிபதி பானுமதியின் தீர்ப்புக்கு தடை விதித்து அந்த ஆண்டு மட்டும் ஜல்லிக்கட்டு நடத்துவதற்கு அனுமதித்தது. 

இந்த வழக்கின் மேல்முறையீட்டின்போதுதான் விலங்குகள் நல வாரியம்(AWBI ) இந்த வழக்கில் தலையிட்டு உள்ளே நுழைந்தது. 

2007-மார்ச் - இதே உயர் நீதிமன்ற டிவிஷன் பெஞ்ச் நீதிபதி பானுமதியின் தீர்ப்பை தள்ளுபடி செய்து உத்தரவிடுகிறது. கிராம விளையாட்டுக்களை முழுமையாகத் தடை செய்ய முடியாது. ஆனால் நெறிமுறைப்படுத்தலாம் என்று கூறி இதற்காக ஜல்லிக்கட்டு ஒழுங்குமுறை சட்டம் இயற்றுமாறு மாநில அரசுக்கு உத்தரவிடுகிறது.

2007 - ஜூலை - 9 - இந்தத் தீர்ப்பை எதிர்த்து விலங்குகள் நல வாரியம் ஜல்லிக்கட்டு பற்றி உச்சநீதிமன்றத்தில் வழக்கு தொடர்ந்தது.

2007 - ஜூலை 27-ல் உச்சநீதிமன்றம் ஜல்லிக்கட்டுக்கு தடை விதித்தது.

2007-ல் தமிழக அரசு மேல் முறையீடு செய்தது. 

2008 - ஜனவரி - காவல்துறை மற்றும் மாவட்ட ஆட்சியரின் கண்காணிப்பில் மேலும் பல நிபந்தனைகளோடு ஜல்லிக்கட்டு நடத்த உச்சநீதிமன்றம் அனுமதியளித்தது.

2008-ல் மேனகா காந்தி தொடுத்த இன்னொரு பொது நலன் வழக்கினால் ஜல்லிக்கட்டிற்கு உச்சநீதிமன்றம் மீண்டும் தடை விதித்தது. ‘வேண்டுமானால் ரேக்ளா ரேஸ் நடத்திக் கொள்ளுங்கள்’ என்று பெருந்தன்மையுடன் அனுமதிக்கிறார்கள்.

2009-ல் தி.மு.க. அரசு ஜல்லிக்கட்டு ஒழுங்குமுறை சட்டத்தை இயற்றுகிறது.

2009-ல் தமிழக அரசு அளித்த உறுதிமொழி மற்றும் தமிழக சட்டசபையில் இயற்றிய ஒழுங்கு முறை சட்டத்தை ஏற்று ஜல்லிக்கட்டு நடத்த உச்சநீதிமன்றம் தற்காலிகமாக அனுமதியளித்தது.

2010 - நவம்பர் 25-ல் உச்சநீதிமன்றம் மீண்டும் ஒரு இடைக்கால ஆணையைப் பிறப்பித்தது. இதன்படி, “காளைகள் இந்திய விலங்குகள் வாரியத்தில் பதிவு செய்யப்பட்டிருக்க வேண்டும். விலங்குகள் நல வாரியத்தின் இரண்டு பிரதிநிதிகள் ஜல்லிக்கட்டை கண்காணிக்க வேண்டும். கால்நடை மருத்துவர்கள் குழு காளைகளை பரிசோதித்து சான்றிதழ் வழங்க வேண்டும். ஜல்லிக்கட்டு நடத்துபவர்கள் 2 லட்சம் முதல் 5 லட்சம்வரையிலும் வைப்புத் தொகை செலுத்த வேண்டும்...” என்று உத்தரவிட்டது உச்சநீதிமன்றம்.

2011 ஜனவரியில் கூடுதல் நிபந்தனைகள் மற்றும் புதிய வரைமுறைகளுடன் ஜல்லிக்கட்டு நடத்த தமிழக அரசுக்கு உச்சநீதிமன்றம் உத்தரவிட்டது.

2011 ஏப்ரல் மாதம் விலங்குகளை மையமாக வைத்து நடத்தும் விளையாட்டு போட்டிகளுக்கு தடை விதிக்கக் கோரி உச்சநீதிமன்றத்தில் பீட்டா அமைப்பு மனு தாக்கல் செய்தது.

2011 - ஜூலை - நடிகை ஹேமமாலினி ‘காளைகளை காட்சிப்படுத்தக் கூடாத விலங்குகள் பட்டியலில் சேர்க்க வேண்டும்’ என்று அப்போதைய சுற்றுச் சூழல் துறை அமைச்சரான ஜெய்ராம் ரமேஷுக்கு ஒரு கடிதம் எழுதினார். இதனை பல விலங்குரிமை பிரபலங்களும் ஆதரித்தார்கள்.

2011 - ஜூலை 11 - நடிகை ஹேமமாலினியின் கடிதத்தைத் தொடர்ந்து மிருக வதைச் சட்டம் 1960-ன் கீழ் சிங்கம், புலி, கரடி, சிறுத்தை, குரங்கு போன்ற விலங்குகளோடு ஆறாவதாக காளையையும் காட்சிப் பொருளாக வைத்து, வித்தை காட்டுவதை மத்திய அரசு தடை செய்து அரசாணை பிறப்பித்தது.

(இதே ஆண்டுதான் நடிகை ஹேமமாலினிக்கு PETA PERSON OF THE YEAR விருதும் அளிக்கப்பட்டது. சென்ற ஆண்டு நடிகை சன்னி லியோனிக்கு இந்த விருது அளிக்கப்பட்டது என்பது உப தகவல்.)

2012 - ஜனவரி - ஜல்லிக்கட்டை தடை செய்யக் கோரி விலங்குகள் நல வாரியம் சென்னை உயர்நீதிமன்றத்தில் வழக்கு தொடுத்தது.

2012 - ஜனவரி - மதுரை, சிவகங்கை, திருச்சி ஆகிய மாவட்டங்களில் மட்டும் ஜல்லிக்கட்டு நடத்த உயர்நீதிமன்றத்தின் மதுரை கிளை அனுமதி வழங்கியது. 

2013 - ஜனவரி - ஜல்லிக்கட்டு போட்டிகளை நடத்த தடையில்லை என்றும், போட்டிகளை அந்தந்த மாவட்ட ஆட்சித் தலைவர்கள் கண்காணிக்க வேண்டும் என்றும் மதுரை உயர்நீதிமன்றத்தின் கிளை உத்தரவிட்டது.

2013 -ஜனவரி - இந்த உத்தரவை எதிர்த்து விலங்குகள் நல வாரியம் சென்னை உயர்நீதிமன்றத்தில் மனு செய்தது. 

2014 பிப்ரவரி - ஜல்லிக்கட்டுக்கு நிரந்தரத் தடை கோரி விலங்குகள் நல வாரியம் சார்பில் உச்சநீதிமன்றத்தில் வழக்கு தொடரப்பட்டது. இதனால் சென்னை உயர்நீதிமன்றத்தில் இருந்த இந்த ஜல்லிக்கட்டு வழக்கை உச்சநீதிமன்றத்திற்கு மாற்றும்படி உச்சநீதிமன்றமே உத்தரவிட்டது.

2014 மே 7-ல் - சிவில் வழக்கு எண் 5387 2014, SLP எண் 11686 2007 ரிட் மனு 145, மற்றும் 2011 மனுதாரர்கள் விலங்கு நல வாரியம், மற்றும் நாகராஜா மற்றும் சிலர் மீதான வழக்கில் நீதிபதி கே.எஸ்.ராதாகிருஷ்ணன் மற்றும் பினாகி சந்திரகோஸ் அடங்கிய உச்சநீதிமன்ற டிவிஷன் பெஞ்ச், தி.மு.க. அரசு கொண்டு வந்த ஜல்லிக்கட்டு முறைப்படுத்தும் சட்டத்தை ரத்து செய்து, ஜல்லிக்கட்டுக்கு நிரந்தரமாக தடையும் விதித்து 102 பக்க தீர்ப்பினை வழங்கியது.

(அந்தாண்டு இறுதியில் நீதிபதி ராதாகிருஷ்ணனுக்கு பீட்டா அமைப்பு 2014-ம் ஆண்டின் சிறந்த மனிதர் என்ற விருதினை  வழங்கியது என்பது வேறு விஷயம்.) 

அதில், 2011-ம் ஆண்டு ஜூலை 7-ம் தேதி  மத்திய சுற்று சூழல் துறை அமைச்சரான ஜெயராம் ரமேஷ் பீட்டா மற்றும் விலங்கு நல வாரிய அமைப்புகளுடன் கலந்து ஆலோசித்து காளையை வன விலங்கு காட்சி பட்டியலில் சேர்த்து வெளியிட்ட அரசிதழ் அறிவிப்பு, மேலும் 2013-ல் விலங்கு நல வாரிய அமைப்பை சேர்ந்த மணிலால், மற்றும் அபிஷேக், மாவட்ட ஆட்சியாளர் முன்னிலையில் நடைபெற்ற ஜல்லிக்கட்டில் நீதிமன்ற ஆணை மீறப்பட்டு காளைகளை துன்புறுத்திய புகைப்படம், வீடியோ ஆதாரங்களின் அடிப்படையில் ஜல்லிக்கட்டில் காளைகள் துன்புறுத்தப்படுகின்றன என்பது உறுதியாகிறது. 

இதனை நீதிமன்றம் அனுமதிக்காது என்று கூறி ஜல்லிக்கட்டு, ரேக்ளா ஓட்டப் பந்தயம் போன்ற விளையாட்டுகள் இந்தியா முழுவதும் தடை செய்யப்படுவதாகத அறிவித்தது. அது குற்றமாகவும் கருதப்பட்டு தீர்ப்பு வழங்கியது.

மேலும் இந்தக் காட்சிப்படுத்தும் பட்டியலில் மாற்றமோ, திருத்தமோ செய்ய விரும்பினால் மத்திய அரசும், விலங்குகள் நல வாரியமும் பீட்டா அமைப்பை கலந்தாலோசிக்க வேண்டும் என்றும் உச்சநீதிமன்றம் உத்தரவிட்டது.

2014 - மே 19 - ஜல்லிக்கட்டு மீதான இந்தத் தடையை நீக்கக் கோரி தமிழக அரசு மறு சீராய்வு மனுவை உச்சநீதிமன்றத்தில் தாக்கல் செய்தது.

2016 - ஜனவரி 7 - தமிழக அரசியல் கட்சிகளின் வற்புறுத்தலால் தற்போதைய மத்திய பா.ஜ.க. அரசு, காளையை காட்சிப்படுத்தப்பட்ட வன விலங்கு பட்டியலில் இருந்து நீக்கியதாக அறிவித்ததோடு, ஜல்லிக்கட்டை நடத்தலாம் என்றும் அறிவித்தது. மேலும், ஜல்லிக்கட்டு, மற்றும் காளை தொடர்புடைய விளையாட்டுகள் அனைத்தும் மாநில அரசின் விதிமுறைகளை பின்பற்றி நடத்தப்பட வேண்டும் என்றும் உத்தரவிட்டது.

2016 - ஜனவரி 12 - மத்திய அரசின் இந்த ஆணைக்கு, உடனடியாக பீட்டா மற்றும் விலங்குகள் நல வாரியத்தின் தலைவரான என்.ஜி.ஜெயசிம்மா ஆகியோர் இணைந்து உச்சநீதிமன்றத்தில் வழக்கு தொடுத்து இடைக்கால தடை வாங்கினார்கள். 

மத்திய அரசு இந்த விஷயத்தில் விலங்குகள் நல வாரியத்தை கலந்து ஆலோசிக்காமல் தன்னிச்சையாக எடுத்த முடிவு என்பதால் இதை உச்சநீதிமன்றம் ஏற்றுக் கொள்ளாமல், “மத்திய அரசு காளையை நீக்க விரும்பினால் விலங்குகள் நல வாரியத்தோடு கலந்து பேசி அனுமதி பெற்ற பின்னர் அதனை நீக்கம் செய்யலாம்...” என்று தனது இடைக்காலத் தீர்ப்பில் கூறியது.

இந்த வழக்கு விசாரணைக்காக மத்திய அரசிடம் அனுமதி கோராமல், தன்னிச்சையாக உச்ச நீதிமன்றத்தை அணுகியதற்காக விலங்கு நல வாரியத்தின் தலைவர் ராம் மெஹர் கார்ப்பிற்கு 2016 மார்ச் 28-ம் தேதியன்று மத்திய அமைச்சரவையில் இருந்து விளக்கம் கேட்டு கடிதம் அனுப்பப்பட்டது. இதன் அடிப்படையில் அவர் சென்ற 2016 டிசம்பர் மாதம் பதவி விலகிவிட்டார்.  ஆனாலும் மத்திய அரசு விளக்கம் கேட்ட கடிதத்தையும் உச்சநீதிமன்றத்தில் சமர்ப்பித்துவிட்டுத்தான் ஓடியிருக்கிறார்.

இந்த நீதிமன்றத் தடைக்கு சில நாட்களுக்கு முன்பாக 2015 டிசம்பர் 15-ம் தேதி  ஜல்லிக்கட்டை தடை செய்த விலங்குகள் வாரியத்தின் தலைவரான என்.ஜி.ஜெயசிம்மாவுக்கு தனது ஆதரவுக் கடிதத்தை முன்னாள் பிரதமர் மன்மோகன் சிங் எழுதியனுப்பியிருக்கிறார் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது. 

2016 - நவம்பர் 16 - தமிழக அரசு தாக்கல் செய்த சீராய்வு மனுவையும் தள்ளுபடி செய்தது உச்சநீதிமன்றம்.

2017 - ஜனவரி 12 - விரைவில் தீர்ப்பு வழங்குமாறு தமிழக அரசு விடுத்த கோரிக்கையை உச்சநீதிமன்றம் நிராகரித்தது.

2017 - ஜனவரி 18 - இளைஞர்களின் போராட்டத்தைச் சுட்டிக் காட்டி சென்னை உயர்நீதிமன்றத்தில் வழக்கறிஞர் பாலு குறிப்பிட்டபோது, இந்த விஷயம் உச்சநீதிமன்றத்தில் இருப்பதால் நாங்கள் தலையிட முடியாது என்று கை விரித்தது சென்னை உயர்நீதிமன்றம்.

2017 - ஜனவரி - 19 -தமிழகத்தில் ஜல்லிக்கட்டிற்கு ஆதரவாக நடைபெறும் போராட்டங்கள் குறித்து வழக்கறிஞர் கிருஷ்ணமூர்த்தி ராஜா உச்சநீதிமன்றத்தில் தெரிவித்தபோது, “சென்னை உயர்நீதிமன்றத்தை அணுகுங்கள்...” என்று கை காட்டியது உச்சநீதிமன்றம்.

உச்ச நீதிமன்றம் திட்டவட்டமாக ஜல்லிக்கட்டு என்பது இயல்பிலேயே “மிருக வதையுடன் கூடிய ஒரு விளையாட்டுதான்...” என்று தீர்ப்பளித்து விட்டது. ‘மிருக வதை’ என்கிற பெயரில்தான் முன்பு நீதிபதி பானுமதியும் இதைத் தடை செய்தார். 

எனவே இப்போது இதை எதிர்கொள்ள வேண்டுமென்றால் அவசர சட்டத்தின் வழியாகத்தான் செய்ய வேண்டும். 

சரி.., அதை யார் பிறப்பிக்க வேண்டும்..? 

மிருகவதை தடுப்பு சட்டம் மத்திய சட்டம் என்பதால் மத்திய அரசுதான் பிறப்பிக்க வேண்டும். அதுதான் உடனடியானதும் எளிதானதும்கூட. ஆனால், அது தனியாக ஒரு சட்டமாக அல்லாமல் (தமிழக அரசு இயற்றிய தமிழ்நாடு ஜல்லிக்கட்டு ஒழுங்குமுறை சட்டம் போல அல்லாமல் ) மிருக வதை தடுப்பு சட்டத்தையே திருத்த வேண்டும். 
எப்படி செய்வது..? 

எது எல்லாம் வதை (Cruelty) என்று சொல்லும் மிருகவதை தடுப்புச் சட்டம், அதற்கு விதிவிலக்குகளும் கொடுத்துள்ளது.

11. (3) Nothing in this section shall apply to -
(a) the dehorning of cattle, or the castration or branding or nose roping of any animal in the prescribed manner, or
(b) the destruction of stray dogs in lethal chambers 20 [by such other methods as may be prescribed] or
(c) the extermination or destruction of any animal under the authority of any law for the time being in force; or
(d) any matter dealt with in Chapter I V ; or
(e) the commission or omission of any act in the course of the destruction or the preparation for destruction of any animal as food for mankind unless such destruction or preparation was accompanied by the infliction of unnecessary pain or suffering.
-----

28. Saving as respects manner of killing prescribed by religion : Nothing contained in this Act shall render it an offence to kill any animal in a manner required by the
religion of any community.

அதாவது காளைகளின் கொம்பை நீக்குவது, நாய்களைப் பிடித்து அவற்றுக்கு குடும்பக் கட்டுப்பாடு செய்வது, தெரு நாய்களை கொல்வது, உணவிற்காக கொல்வது, மருத்துவ பரிசோதனைகளுக்கு பயன்படுத்துவது அல்லது மத நம்பிக்கைகளுக்காக பலியிடுவது இவையெல்லாம் மிருக வதையில் வராது. எனவே இந்த விதிவிலக்கு பட்டியலில் ஜல்லிக்கட்டையும் சேர்க்க வேண்டும். இதைத்தான் மத்திய அரசு போன வருடம் செய்திருக்க வேண்டும். 

ஆனால், அதை விட்டுவிட்டு தூக்கி எறியக் கூடிய ஒரு சொதப்பலான அறிவிக்கையை பா.ஜ.க. வெளியிட்டுவிட்டு, நாங்கள் நடவடிக்கை எடுத்துவிட்டோம் என்று சொல்லி தப்பித்தது. 

2014-ம் ஆண்டு வெளியான உச்ச நீதிமன்ற தீர்ப்பின் operative portion இப்படித்தான் ஆரம்பிக்கிறது.

....77 (1) We declare that the rights guaranteed to the Bulls under Sections 3 and 11 of PCA Act read with Articles 51A(g) & (h) are cannot be taken away or curtailed, except
under Sections 11(3) and 28 of PCA Act...

அதாவது மிருகங்களுக்கான உரிமைகள், சட்டப் பிரிவுகள் 11(3) மற்றும் 28-ஐ தவிர வேறு எந்த விதத்திலும் பறிக்கப்பட முடியாது என்று தெளிவாக சொல்லிவிட்டது. எனவே ஜல்லிக்கட்டை இந்த பிரிவுகளில் சேர்ப்பதுதான் உடனடியாக நாம் செய்ய வேண்டிய செயல். 

சரி, அப்படியே சேர்த்தாலும் அது இந்த மிருகவதை சட்டத்தின் நோக்கத்திற்கும் அரசியலமைப்புச் சட்டத்திற்கும் விரோதமானது என்று விலங்கு நல ஆர்வலர்கள் நிதிமன்றதை அணுகலாம். ஆனால், இவ்வளவு பெரிய மக்கள் போராட்டத்திற்கு பிறகு நீதிமன்றம் அவ்வாறு சொல்லாது என்பதே நிதர்சனம்.

மத்திய அரசுக்கு இதைவிட எளிதான வாய்ப்பு இனிமேல் கிடைக்குமா என்று தெரியவில்லை. 

கடைசியாக நடந்த விசாரணையில் தமிழக அரசு காளைகளை விலங்குகள் நலப் பட்டியலில் சேர்த்தது தவறு என்றும், அதை நீக்க வேண்டும் என்றும், ஜல்லிக்கட்டு நடத்த அனுமதிக்க வேண்டும் என்று கோரியிருக்கிறது.

ஆனால் விலங்குகள் நல வாரியமும், பீட்டா அமைப்பும் இதைக் கடுமையாக எதிர்த்துள்ளன. “ஜல்லிக்கட்டு என்கிற பெயரில் காளைகளை இவர்கள் கொடுமைப்படுத்துகிறார்கள். அதனால் ஜல்லிக்கட்டை நடத்த அனுமதிக்கக் கூடாது...” என்று இந்த இரண்டு அமைப்பினரும் சொல்லியிருக்கிறார்கள்.

மத்திய அரசோ “காட்சிப்படுத்தப்பட வேண்டிய பட்டியலில் இருந்து காளைகளுக்கு விலக்களித்தது சரிதான். ஜல்லிக்கட்டு தமிழகத்தின் பாரம்பரியமான, கலாச்சாரத் தொடர்புடைய விளையாட்டு. அது தொடர வேண்டும் என்பதே எங்களது விருப்பம்...” என்றே சொல்லியிருக்கிறது..!

ஜல்லிக்கட்டை தடை செய்த பெருமை காங்கிரஸ் அரசையே சாரும். அதில் அங்கம் வகித்த கட்சிகள் தி.மு.க மற்றும் பா.ம.க , ஆதரவளித்தது விடுதலை சிறுத்தைகள்.

ஜல்லிக்கட்டு தடை செய்யப்பட முதல் காரணம், முன்னாள் காங்கிரஸ் அமைச்சர் ஜெயராம் ரமேஷ்தான். அவர் அந்தப் பட்டியலில் காளையை சேர்க்காமல் இருந்திருந்தால் நிச்சயம் இந்த நிலைமை வந்திருக்காது.

அதே சமயம் 2014-ம் ஆண்டு ஜல்லிக்கட்டை தடை செய்த உச்சநீதிமன்ற நீதிபதிகளில் கே.எஸ்.ராதாகிருஷ்ணன் என்கிற தமிழரும் ஒருவர் என்பதையும் மனதில் வைத்துக் கொள்ளுங்கள்.

அதிசயத்திலும் அதிசயமாக பா.ஜ.க தலைவர்களில் ஒருவரான சுப்பிரமணியம் சாமி ஜல்லிக்கட்டு நடத்த வேண்டும் என்று கோரி இந்த வழக்கில் தானும் ஒரு மனுதாரராகச் சேர்ந்துள்ளார்.  

அவரது 72 பக்க மனுவில் ஜல்லிக்கட்டு தமிழ்நாட்டில் காலம், காலமாக நடந்ததற்கான தகுந்த ஆதாரங்கள், இலக்கிய ஆதாரங்கள், புராண ஆதாரங்கள், சரித்திர ஆதாரங்கள், மற்றும் கால்நடைகளுக்கும் தமிழக மக்களுக்கும் உள்ள கலாச்சார தொடர்பு, நாட்டு விலங்கின தொடர்பு போன்றவைகளை மிக கவனமாக தொகுத்து கொடுத்துள்ளார் என்று பீட்டா அமைப்பை சேந்த ஒருவர் தொலைக்காட்சி விவாதத்தில் குறிப்பிட்டார்.

இந்த ஜல்லிக்கட்டு விழா, சமயம் சார்ந்த விழா என்ற அடிப்படைவாதத்தை உச்சநீதிமன்றத்தில் இதுவரையிலும் யாரும் முன் வைக்கவில்லை என்கிறார் உச்சநீதிமன்ற வழக்கறிஞர்கள். இந்த வாதம் சட்டத்தின் முன் பலமான வாதம் என்று தெரிந்தும், இதை மத்திய, மாநில அரசுகளின் வழக்கறிஞர்கள் செய்யாததுதான் தீர்ப்பை தமிழகத்திற்கு எதிராக கொண்டு வந்திருக்கிறது என்கிறார்கள் சிலர்.

ஜல்லிக்கட்டுக்கு எதிராக விலங்குகள் நல வாரியம், பீட்டா மற்றும் சில விலங்குகள் நல ஆர்வலர்கள் உச்ச நீதிமன்றத்தில் வழக்குகளை தொடுத்திருந்தனர். இதில் சிலரது சார்பாக அன்றைய காலகட்டத்தில் ஆஜரான மூத்த வழக்கறிஞர்களில் ஒருவர்தான் தற்போதைய மத்திய அரசின் தலைமை வழக்கறிஞர், அட்டர்னி ஜெனரலான முகுல் ரோத்தகி. 

அதாவது தற்போதய மோடி அரசின் தலைமை வழக்கறிஞர். இவர் இரண்டரை ஆண்டுகளுக்கு முன்பு ‘ஜல்லிக்கட்டு கூடாது.. அதற்கு தடை வேண்டும்’ என்று கேட்டு உச்சநீதிமன்றத்தில் வாதாடியவர். அதில் வெற்றியும் பெற்றிருக்கிறார். ஆகவே அந்த முகுல் ரோத்தகி, எப்படி தற்போது ஜல்லிக்கட்டுக்கு ஆதரவாக அரசின் சார்பாக ஆஜராகி வாதிட்டார் என்று தெரியவில்லை..

மாநில அரசு அவசர சட்டம் கொண்டு வந்தாலும் அதனை எதிர்த்து நிச்சயம் பீட்டா அமைப்பு உச்ச நீதிமன்றத்துக்குப் போகும். அப்போது மத்திய அரசும் நீதிமன்றத்தில் வந்து நிற்கும். அந்த கட்டத்தில் ஜல்லிக்கட்டுக்கான அவசர சட்டத்தை ஆதரித்துதான் மத்திய அரசின் வழக்கறிஞர் வாதாட வேண்டியிருக்கும்.

ஜல்லிக்கட்டுக்கு எதிராக நிலைப்பாடு எடுத்த ஒரு வழக்கறிஞர், பின்னர் அதற்கு ஆதரவாக நிலைப்பாடு எடுத்து வாதாட முடியாது. அப்படியென்றால் வேறு மூத்த வழக்கறிஞர்களை வைத்து மத்திய அரசு, தற்போது தமிழக அரசு கொண்டு வந்திருக்கும்  அவசர சட்டத்தைக் காப்பாற்ற வாதாட வேண்டியிருக்கும். 

'கடந்த இரண்டு நாட்களாக ஜல்லிக்கட்டு விவகாரத்தில் தமிழக அரசுக்கே அவசர சட்டம் இயற்றும் அதிகாரம் இருக்கிறது என்று திரும்ப, திரும்ப முகுல் ரோத்தகி கூறுவதற்கு இதுதான் காரணம் என்கிறார்கள் சில வழக்கறிஞர்கள்.

இப்போது தீர்ப்பு தயாராக இருக்கிறது. ஒரு வாரம் கழித்து சொல்லப் போகிறார்கள். அதற்குள்ளாக இந்தாண்டுக்கான ஜல்லிக்கட்டு முடிந்துவிடும்.

உச்சநீதிமன்றத்தில் தீர்ப்பு நமக்குச் சாதகமாக வந்தால் ‘வெற்றி நமதே’ என்று சொல்லி பெருமைப்படலாம்.

தீர்ப்பு நமக்கு பாதகமாக வந்தால், மறுபடியும் இதேபோல் தமிழகத்தை ஸ்தம்பிக்கச் செய்வதைத் தவிர வேறு வழியே இல்லை..!

அதற்குள்ளாக மாநில அரசு அறிவிக்கவுள்ள சட்டத்தை மத்திய அரசும் ஏற்றுக் கொண்டு காட்சிப்படுத்தப்பட்ட விலங்குகள் பட்டியலில் இருந்து காளையை நீக்கியும், வனவிலங்குகள் பாதுகாப்புச் சட்டத்தில் ஜல்லிக்கட்டினை சேர்த்தும் நடைமுறைப்படுத்தினால் உச்சநீதிமன்றம் இதனை கேள்வி கேட்கவே முடியாது..!

இந்த விஷயத்தில் மத்திய அரசு எடுக்கப் போகும், இந்த இரண்டு விஷயங்களும்தான் இந்தப் பிரச்சினையை நிரந்தரமான ஒரு முடிவுக்குக் கொண்டு வரும். 

காத்திருப்போம்..!

குறிப்பு : பல்வேறு தளங்களில் இருந்து தொகுத்து வழங்கப்பட்டது.

Tweet

பகிரி - சினிமா விமர்சனம்

17-09-2016

என் இனிய வலைத்தமிழ் மக்களே..!

சவுண்ட்டே இல்லாமல் தெளஸண்ட் வாலா வெடியை பற்ற வைத்திருக்கிறார் இயக்குநர் இசக்கி கார்வண்ணன். படத்தின் முந்தைய பிரமோஷன்களில் படத்தின் கதைக் கருவைப் பற்றி மட்டுமே சொன்னவர்.. இந்தப் படத்தில் சாட்டையடியாக அரசியல் கலவரத்தை உண்டு செய்திருக்கிறோம் என்பதை மட்டும் சஸ்பென்ஸில் வைத்துவிட்டார். உண்மையாகவே தைரியசாலிதான் இயக்குநர் இசக்கி கார்வண்ணன்.

2 ஏக்கர் உள்ள தனது பூர்வீக நிலத்தில் விவசாயம் செய்து வருகிறார் ஹீரோவின் அப்பா. தனக்குப் பின்பு தனது மகன் அதே விவசாயத் தொழிலை தொடர வேண்டும் என்பதாலேயே அவரை அக்ரியில் டிப்ளமா படிக்க வைத்திருக்கிறார். ஆனால் மகனுக்கோ விவசாயத்தில் ஆர்வம் இல்லை.

அரசு வேலைக்கு போக வேண்டும் என்று துடியாய் துடிக்கிறார். அதிலும் டாஸ்மாக்கில்தான் சேர வேண்டும் என்று ஒற்றைக் காலில் நிற்கிறார்.

இந்த நேரத்தில் டாஸ்மாக் கடையில் வேலைக்கு ஆளெடுக்க ஆளும் கட்சி தனது மாவட்டச் செயலாளர்களுக்கு இடம் ஒதுக்குத் தருகிறது. அதில் ஒரு இடத்தை ஹீரோ கேட்கிறார். “5 லட்சம் கொடுத்தால் வேலை உறுதி..” என்கிறார் மாவட்டச் செயலாளர். தன் அப்பாவிடம் பணம் கேட்கிறார் ஹீரோ. “பணமில்லை…” என்று பதில் வர.. நிலத்தை விற்று காசைக் கொடுக்கும்படி கேட்கிறார் ஹீரோ. “ஒழுங்கா ஓடிப் போயிரு..” என்று அப்பா விரட்டியடிக்கிறார். டாஸ்மாக்கில்தான் வேலை கிடைக்கவில்லை. டாஸ்மாக் பாரில் வேலை செய்யலாமே என்று நினைத்து ஒரு பாரில் வேலைக்கு சேர்கிறார் ஹீரோ.

இந்த நேரம் பார்த்து அவருக்குள் ஒரு காதலும் வந்து சேர்கிறது. அடாவடியாய் இருக்கும் ஒரு பெண்ணின் வாய் நீளத்தைப் பார்த்து அசந்து போகும் ஹீரோ, இதே பொண்ணு தன் வீட்டுக்கு மருமகளாய் வந்தால் தன் வாயாடி அம்மாவுடன் போட்டி போட ஏதுவாய் இருக்குமே என்றெண்ணி ஹீரோயினை விரட்டிவிரட்டி காதலிக்கிறார்.

இந்தக் காதலுக்கு ஹீரோயினும் சம்மதிக்கிறார். ஹீரோயினின் தந்தையான ஏ.வெங்கடேஷ் மகா குடிகாரர். அவரும் ஹீரோவின் பாரில் வந்துதான் சரக்கடிக்கிறார். ஏ.வெங்கடேஷின் மனைவியான ராணியை, 40 வயதை கடந்தும் இன்னமும் திருமணம் செய்து கொள்ளாமல்.. வார்டு கவுன்சிலர் ஆன பிறகுதான் கல்யாணம் என்ற ஒற்றைக் குறிக்கோளோடு இருக்கும் அரசியல்வாதியான ரவி மரியா விரட்டி விரட்டி சைட் அடிக்கிறார்.

இந்த அசிங்கமான காதலுக்கிடையில் ஹீரோ, ஹீரோயினின் நிஜ காதலும் ஓடிக் கொண்டிருக்கிறது. வருங்கால மருமகனின் அரசு வேலைக்காக தன் மகளின் கல்யாணத்திற்காக வைத்திருந்த நகைகளையெல்லாம் எடுத்துக் கொடுக்கிறார் மாமியார் ராணி. அதை வைத்து பணத்தைப் புரட்டி மாவட்டத்திடம் கொடுத்து சீட்டை உறுதி செய்து கொள்கிறார் ஹீரோ.

ஆனால் இவர் வேலைக்குச் சேரும் நேரத்தில் மதுவிலக்கை அமல்படுத்தக் கோரியும், டாஸ்மாக் கடைகளை மூடும்படி சொல்லியும் பல்வேறு அமைப்பினரும் போராட்டத்தில் ஈடுபட துவங்க.. கடை மூடப்படுகிறது. வேறு இடத்தில் கடையைத் திறந்த பிறகு அங்கே போஸ்டிங் கிடைக்கும் என்ற நிலையில் ஹீரோ காத்திருக்கிறார்..? முடிவு என்னாகிறது என்பதுதான் இந்தப் படத்தின் சுவையான திரைக்கதை.  

சமீபக காலமாக உலகம் முழுவதுமே பல்வேறு சமூக கொந்தளிப்புக்கு முக்கியக் காரணமாக இருக்கும் ‘வாட்ஸ் அப்’ என்னும் அப்ளிகேஷனின் தமிழ்ப் பெயர்தான் இந்தப் படத்தின் டைட்டிலான ‘பகிரி’.

படத்தின் சுவாரஸ்யமே மதுவிலக்குக் கொள்கைக்கு பின்னால் இருக்கும் அரசியல் விளையாட்டுக்கள்தான். ஆளும் கட்சி, எதிர்க்கட்சி என்றில்லை அனைவரும் ஒன்று சேர்ந்துதான் இந்த டாஸ்மாக்கை வாழ வைக்கிறார்கள். தமிழகத்தையே குடிகாரர்கள் மாநிலமாக ஆக்கிக் கொண்டிருக்கிறார்கள் என்பதை நெற்றிப் பொட்டில் அடித்தாற்போல் சொல்லியிருக்கிறார் இயக்குநர்.

ஜெயலலிதா, கருணாநிதி, முன்னாள் மதுவிலக்கு துறை அமைச்சர் நத்தம் விஸ்வநாதன், கட்டிங் கேட்கும் கலெக்டர், கட்சிக்காரனுக்கே காசு வாங்கிக் கொண்டு போஸ்டிங் கொடுக்கும் மாவட்டச் செயலாளர், அரசு வேலையிலேயே கட்சிக்காரர்களுக்கு உள் ஒதுக்கீடு செய்திருக்கும் அரசுகளின் தந்திரம்.. ஒன்றியச் செயலாளர்களின் ரகசியமான வசூல் வேட்டை.. தொண்டர்களின் இளிச்சவாயத்தனம்.. எதைப் பற்றியும் கவலைப்படாமல் பணம் சம்பாதிப்பது மட்டுமே தங்களது குறிக்கோள் என்றிருக்கும் சில பார் நடத்தும் தமிழர்கள்.. என்று பலரையும் தனது வசனத்தால் பதம் பார்த்திருக்கிறார் இயக்குநர்.

கலைஞர் கருணாநிதி போலவே கடிதம் எழுதி, “டாஸ்மாக்கில் 8 சீட்டு உனக்கே.. அள்ளிக் கொள் உடன்பிறப்பே..” என்று சொல்வது.. மூன்று மதங்களை சேர்ந்த மதுவிலக்குத் துறை மந்திரியின் மனைவிகள் வரிசையாக அவருக்கு போன் செய்து “சுகர் மாத்திரை சாப்பிட்டாச்சா..? பிபி மாத்திரை சாப்பிட்டாச்சா..?” என்று அக்கறையுடன் விசாரிப்பது.. ஜெயல்லிதாவின் போயஸ் கார்டன் வீடு போன்ற பெரிய வீட்டின் உள்ளேயிருந்து வரும் அமைச்சர் டி.பி.கஜேந்திரன் தனது அமைச்சர் பதவி பறிபோய்விட்டதை புலம்பித் தள்ளுவது என்று அனைத்தையும் அரசியல் களத்தில் இருந்து சுட்டே படமாக்கியிருக்கிறார்.

அமைச்சராக பந்தாவாக காரில் போயஸ் கார்டனுக்கு வந்த பல அமைச்சர்கள், உள்ளே கிடைத்த மண்டகப்படியில் சிக்கி சின்னாப்பின்னமாகி, அமைச்சர் பதவியை ஒரு நிமிடத்தில் இழந்து அவமானப்பட்டு வெளியே வந்து ஆட்டோ பிடித்து வீடு போய் சேர்ந்த கதையை இயக்குநர் கச்சிதமாக, பொருத்தமான இடத்தில் இந்தப் படத்தில் பயன்படுத்தியிருக்கிறார். ரொம்ப தைரியம்தான் போங்க..!

வசனங்கள் பலவும் இன்றைய அரசியலின் யதார்த்த நிலைமையை சுட்டிக் காட்டியிருக்கின்றன. மாவட்டம், ஒன்றியத்திடம் பேசுவது.. அமைச்சர் அதிகாரிகளிடத்தில் பேசுவது.. கலெக்டர் மீடியாக்களை பார்த்து பயப்படுவது.. மதுவிலக்கு போராட்டத்திற்கு வரும் பிரியாணி பொட்டல பார்ட்டிகள்.. என்று சகலத்தையும் போட்டுடைத்திருக்கிறார் இயக்குநர்.

இருந்தாலும், இது எல்லாவற்றையும்விட, “சார்ஜே ஏறாத செல்போனுக்கு எதுக்கு ஸார் மூணு சிம் கார்டு..?” என்று மந்திரியின் பி.ஏ., மந்திரியிடம் கேட்கும் வசனமே தியேட்டரை அதிர வைத்திருக்கிறது என்பது மட்டும் உண்மை.

ஒரு அரசியல் சட்டையர் என்று சொல்லும் அளவுக்கு வந்திருக்கும் இந்தப் படத்தில் இருக்கும் ஒரேயொரு குறை ரவி மரியாவின் கேரக்டர் ஸ்கெட்ச்சுதான். அடுத்தவர் மனைவிக்கு லுக்கு விடும் அந்த கேவலமான விஷயத்தை நீக்கிவிட்டு, வேறு எதையாவது வைத்திருக்கலாம்.

ஆனாலும் ரவி மரியாவின் நடிப்பில் குறையே இல்லை. ராணியை பார்த்து ஜொள்ளு விடுவதும்.. மாவு பாக்கெட்டை வாங்கி பிச்சைக்காரனிடம் கொடுத்தனுப்புவதும், கொசு கடித்துவிட்டது என்பதற்காக மாநகராட்சிக்கு போன் செய்து திட்டுவதுமாக கலவரப்படுத்தியிருக்கிறார். எங்கே ஆபாசத்தை அரங்கேற்றிவிடுவாரோ என்று நினைத்த நேரத்தில்’ அண்ணா’ என்று ரவி மரியாவை அழைத்து கதையை டைவர்ட் செய்து நம்மைக் காப்பாற்றிவிட்டார் ராணி. அவருக்கு நமது நன்றி.

ஹீரோயினின் அப்பாவான ஏ.வெங்கடேஷ் தண்ணியடிக்காமல் இருக்கும்போது குளறலுடன் பேசுபவர் தண்ணியடித்துவிட்டு பேசும்போது தெளிவாக பேசுகிறார். குடிக்காரர்களுக்கு பிடித்த கதைதான். அவ்வப்போது இவர் சொல்லும் பன்ச் வசனங்கள் சிரிக்க வைக்கின்றன.

ஹீரோயினான ஷ்ரவ்யா புதுமுகமாம். நம்பித்தான் ஆக வேண்டும். நன்றாகவே நடிக்க வைக்கப்பட்டிருக்கிறார். அவருடைய வட்ட வடிவமான கண்களே நிறைய பேசுகின்றன. காவியம் படைக்கும் இயக்குநர்களுக்குக் கிடைத்தால், நல்ல கேரக்டர்கள் கிடைக்க வாய்ப்புண்டு.

அந்த அடாவடித்தனமான வாய்ப் பேச்சு.. பொண்ணு பார்க்க வந்தவர்களை “இப்பவே ரிசல்ட்டை சொல்லிட்டு போங்க..” என்று சொல்லி விரட்டுவது.. பெத்த அம்மாவிடமே “உன் ஆளு வர்றாப்புல.. இந்த வயசுலேயும் உன்னைய போயி சைட் அடிக்கிறான் பாரு..” என்ற பெரிய மனுஷத்தனமான பேச்சுடன்.. காதல் உணர்வுகளையும் நிரம்பவே காட்டியிருக்கிறார் படத்தில்..!

ஹீரோ ரணவீரன் என்னதான் பெர்பார்மென்ஸ் காட்டியிருந்தாலும் ஏதோ ஒன்று கடைசிவரையிலும் அவரை ரசிக்க வைக்கவிடாமல் செய்கிறது. அடுத்தடுத்த படங்களில் பார்ப்போம்.

வீரக்குமாரின் ஒளிப்பதிவில் குறைவில்லை. அதே சமயம் பெரிதாக சொல்லிக் கொள்ளும்படியும் எதுவுமில்லை. அருணகிரியின் இசையில் வழக்கமான மெலடியுடன் கலந்த பாடல்கள். பின்னணி இசையை உறுத்தாமல் கொண்டு போனதற்கே பெரிய நன்றிகள்.

வாக்களித்த மகாஜனங்களை யோசிக்க வைக்கும் அளவுக்கான வசனங்கள், மற்றும் நக்கல், நையாண்டி கலந்த காட்சியமைப்புகளுடன் திரைக்கதை இருப்பதால் படம் போரடிக்காமல்தான் செல்கிறது.

படத்தினை இறுதிவரையிலும் ஏதோவொரு எதிர்பார்ப்புடன் கொண்டு போக வைத்துவிட்டு, கடைசியில் சப்பென்று எந்தவொரு பெரிய காரணமும் சொல்லப்படாமல் ஹீரோ மனம் திருந்தியது எப்படி என்றுதான் தெரியவில்லை.

நாங்கள் ஆட்சிக்கு வந்தால் நிச்சயமாக மதுவிலக்கு அமல்படுத்தப்படும் என்று இப்போதைய எதிர்க்கட்சி ஆளும் கட்சியாக வரும்வரையில்தான் சொல்லும். ஆட்சிக் கட்டிலில் அமர்ந்த பின்பு “படிப்படியாக மதுவிலக்கு அமல்படுத்தப்படும்..” என்பார்கள். கடைசியாக “அது சாத்தியமில்லை…” என்பார்கள்.

இப்படியே சொல்லிச் சொல்லித்தான் தமிழகத்தை இப்போது குடிகாரர்கள் மாநிலமாக்கி வைத்திருக்கிறார்கள். இந்த மதுபானங்களின் விற்பனையில் ஆளும் கட்சிக்கு மட்டுமல்ல எதிர்க்கட்சிகளுக்கும் பெரும் பங்குண்டு என்பதும், அரசியல்வாதிகளின் சித்து விளையாட்டில் இந்த மதுவிலக்கு துறை பணம் சம்பாதிக்கும் ஒரு துறையாக இருப்பதும் இந்தப் படத்தில் உண்மையாக சொல்லப்பட்டிருக்கிறது. இந்த ஒரு காரணத்திற்காகவே இந்தப் படம் பாராட்டத்தக்கது என்றே சொல்லலாம்..!

ஒரு திரைப்படத்தில்.. ஒரு அரசியல் பிரச்சினையில் தன்னால் முடிந்த அளவுக்கு வெளிப்படையாக உண்மையை பேசி, மக்களுக்கு உணர்த்தியிருக்கும் இயக்குநருக்கு நமது பாராட்டுக்கள்.. நன்றிகள்..!

தமிழ் சினிமா ரசிகர்கள் இந்தப் படத்தைப் பார்த்து ஆதரவு கொடுத்து கை தூக்கிவிட வேண்டுமாய் கேட்டுக் கொள்கிறோம்..!

Tweet

உறியடி - சினிமா விமர்சனம்

29-05-2015

என் இனிய வலைத்தமிழ் மக்களே..!

இந்தியாவில் எங்கெங்கும் காணாதபடி அனைத்திலும் ஊடுறுவியிருக்கும் சாதிய வேர்களை எத்துனை முயன்றும் இன்றைக்கும் அகற்ற முடியவில்லை. அது இந்தியர்களின் கூடவே பிறந்தது என்று சொல்லும் அளவுக்கு பரவியதற்கு, இந்தியாவின் அரசியல் சூழலும் ஒரு காரணம்.

தமிழகத்தில் அரசியல் கட்சிகளே அனைத்து தொகுதிகளிலும் மெஜாரிட்டியான சாதியைச் சேர்ந்த தங்களது கட்சி உறுப்பினர்களையே சட்டசபை வேட்பாளராகவும், பாராளுமன்ற வேட்பாளராகவும் நிறுத்துகின்றன. இதன் பின்பு சாதி, சமய வேறுபாடுகளை களைய பாடுபடுவோம் என்றும் சொல்லிக் கொள்வார்கள்.

இந்தச் சாதி எப்படியெல்லாம் நம் கண்ணை ஏமாற்றி நாம் அறியும் முன்னரே நம்மை ஆக்கிரமிக்கிறது என்பதை இந்தப் படத்தின் திரைக்கதையில் சொல்லியிருக்கிறார் இளம் வயது இயக்குநரான விஜயகுமார்.

திருச்சி அருகில் இருக்கும் ஒரு சிறிய நகரம். அதில் 15000 பேர் இருக்கும் சாதியைச் சேர்ந்தவர்கள் ஒரு சங்கத்தை நடத்தி வருகிறார்கள். அதன் தற்போதைய தலைவர் உலகப்பன். இவர் தன்னுடைய தங்கை மகனான மைம் கோபியை வளர்ப்பு மகனாக வளர்த்து வருகிறார்.

கோபிக்கு தங்களுடைய சாதி சங்கத்தை அரசியல் கட்சியாக மாற்ற வேண்டும் என்று ஓர் ஆசை. இதற்கு உலகப்பன் உடன்படவில்லை. மிகக் குறைந்த நபர்களை வைத்துக் கொண்டு கட்சியைத் துவக்கி என்ன செய்வது என்று கூறி தடுக்கிறார்.

கோபி நெடுஞ்சாலையில் தாபா டைப் ஹோட்டலை நடத்தி வருகிறார். இந்த ஹோட்டலுக்கு அருகில் ஒரு பொறியியல் கல்லூரி இருக்கிறது. இந்தக் கல்லூரியில் படிக்கும் விஜய்குமார், சந்துரு, ஜெயகாந்த், சிவபெருமாள் நால்வரும் மிக நெருங்கிய நண்பர்கள்.

கல்லூரியில் படிக்கிறார்களோ இல்லையோ.. இந்த தாபாவுக்கு வந்து தினமும் குடிக்கிறார்கள். குடித்துக் கொண்டேயிருக்கிறார்கள். ஒரு நாள் அந்த ஹோட்டலுக்குள் வரும் கீழ் சாதியைச் சேர்ந்த ஒரு பெரியவரை வெளியேறும்படி சொல்கிறான் ஹோட்டல் மேனேஜர். இதனை இந்த நான்கு பேரும் தட்டிக் கேட்கிறார்கள். இது அங்கே பெரிய ரகளையாகிறது. தங்களைத் தாக்க வந்தவர்களுடன் மல்லுக் கட்டுகிறார்கள் நால்வரும். அதற்குள் கோபி அங்கே வந்து அவர்களை விலக்கிவிடுகிறார்.

நாடாளுமன்றத் தேர்தல் தேதி அறிவிக்கப்படுகிறது. இந்த தேர்தலுக்குள்ளாகவாவது சங்கத்தை அரசியல் கட்சியாக்கிவிட வேண்டும் என்று துடியாய் துடிக்கிறார் கோபி. இந்த நேரத்தில் உலகப்பன் ஒரு விபத்தில் சிக்கி மருத்துவனையில் படுத்துவிடுகிறார்.

கோபியின் ஹோட்டலுக்கு போலி மதுபானங்களை சப்ளை செய்பவரின் மகனான ராமநாதன் பேருந்தில் பயணம் செய்கையில் கல்லூரி மாணவியிடம் தவறாக நடந்து கொள்கிறார். இதைப் பார்க்கும் நால்வரில் ஒருவன் ராமநாதனை அடித்துவிடுகிறான். மேலும் அதே பேருந்தில் பயணிக்கும் திருநங்கையும் ராமநாதனை அவமானப்படுத்த இது ராமநாதனின் தூக்கத்தைப் போக்கிவிடுகிறது. அவமானத்தில் குன்றிப் போய் இருக்கிறான்.

இந்த மாணவர்களை அடிக்க தாபாவுக்கு அடியாட்களை அனுப்பி வைக்கிறான். ஆனால் அங்கே இதை எதிர்பார்த்துக் காத்திருந்த மாணவர்கள் வந்த ரவுடிகளை சுளுக்கெடுத்து அனுப்பி வைக்கின்றனர். இந்த முயற்சி தோல்வியடைந்ததை அடுத்து வேறு வழியை யோசிக்கிறான் ராமநாதன்.

மாணவர்கள் ராமநாதனுடன் மோதுவதை அறியும் கோபி, இதை அரசியல், சாதிய பிரச்சினையாக்கி இதன் மூலமாக ஒரு பெரிய சர்ச்சையைக் கிளப்பி சாதி அரசியல் செய்ய நினைக்கிறான். இந்தச் சூழ்ச்சி தெரியாமல் மாணவர்களும் கோபியின் நட்பான பேச்சால் கவிழ்ந்து அவர் போக்கில் செல்கிறார்கள். இறுதியில் என்ன நடக்கிறது என்பதுதான் திரைக்கதை.

கோகுலாஷ்டமி கொண்டாட்டங்களில் முக்கியமான நிகழ்வு ‘உறியடி திருவிழா’தான். கண்ணைக் கட்டிக் கொண்டு தூரத்தில் தொங்கிக் கொண்டிருக்கும் பானையை கையில் இருக்கும் கம்பால் அடித்து உடைக்க வேண்டும்.  இதுதான் அந்தத் திருவிழா. இந்த ‘உறியடி’யைத்தான் படத்தின் தலைப்பாக மிக மிக பொருத்தமாக வைத்திருக்கிறார்கள்.

‘நம்முடைய கண்ணைக் கட்டிக் கொண்டு எதிராளியை அடிக்கச் சொன்னால் எப்படி?’ என்கிறார் இயக்குநர். இந்தச் சாதிய பிரச்சினையும் இப்படித்தான் இருக்கிறது. சாதி எல்லாவற்றுக்குள்ளும் இருக்கிறது. அதனை கண்டுபிடித்து தீர்வு காண்பதென்பது மிகவும் கடினம் என்பதுதான் இந்தப் படத்தின் மூலமாக இயக்குநர் நமக்குச் சொல்லும் கருத்து.

படத்தின் மிக முக்கிய விஷயமே இயக்கம்தான். இயக்கம் என்றால் என்ன என்று கேட்பவர்களும், தெரியாமல் புலம்புவர்களும் தயவு செய்து இந்தப் படத்தைப் பார்த்துத் தெரிந்து கொள்ளுங்கள். அவ்வளவு அழகான இயக்கம். ரத்தச் சகதியில் துவைத்து எடுக்கப்பட்டிருக்கும் இந்தப் படத்தை இமை கொட்டாமல் கடைசிவரையிலும் பார்க்க வைத்திருப்பது இயக்குநர் விஜயகுமாரின் சிறப்பான இயக்கத்தினால்தான்.

இயக்கம் மட்டுமல்ல.. கலை இயக்கம்.. குறிப்பாக அந்த தாபா ஹோட்டலின் உட்புறம்.. அருமையான தயாரிப்பு.

இப்படியொரு சண்டையை வேறெந்த படத்திலும் பார்த்திருக்க முடியாது. அந்த அளவுக்கு தத்ரூபமான சண்டை காட்சிகள்.. இடைவேளை பிளாக்கில் நடக்கும் சண்டையைப் பார்க்கும்போது குரூரம் என்றும் சொல்ல முடியாது. ஆனால் இதைவிட பயங்கரத்தை வேறு எங்கும் பார்க்கவே முடியாது. அப்படியொரு கொலை வெறியோடு அந்த சண்டைக் காட்சியைப் படமாக்கியிருக்கிறார்கள்.  

வசனங்கள் அனைத்துமே மிக எளிமையாக எழுதப்பட்டு அதிக அழுத்தமில்லாமல் கதையோட்டத்துடன் பேசப்பட்டிருக்கிறது. இதுவே கை தேர்ந்த இயக்குநரின் படமாக இருந்தால், ஒவ்வொரு வசனத்தையும் பிளக்ஸ் போர்டில் எழுதி வைப்பதுபோல பேசியிருப்பார்கள்.

ஆனால் இந்த இயக்குநர் மிக கவனத்துடன் செயல்பட்டிருக்கிறார். எந்த ஜாதி என்று தெரியாத வண்ணம் கதையை நகர்த்தியிருக்கிறார். அப்பா, மகன் என்றால் லேசுபாசாகத் தெரிந்துவிடும் என்பதால் மாமா, மருமகன் என்று மாற்றியிருக்கிறார். அதேபோல் கட்சியே வேண்டாம் என்கிற முடிவில் இருக்கும் சங்கத்தின் தலைவரை மெல்ல, மெல்ல தன்வசப்படுத்துவதுபோல மருமகன் செய்யும் உள்ளடி வேலைகளும், அதை அவர் கண்டு கொண்டும் காணாததுபோல இருப்பதுமான காட்சிகள் ரசனையானவை. “இதுல விஷம் கலக்கலியே..?” என்று தன் மருமகனிடமே கேட்கும் காட்சியில், அவர்கள் இருவருக்குள்ளும் இருக்கும் மனப்போராட்டத்தை தெளிவாக்கியிருக்கிறார் இயக்குநர்.

ஆட்சி, அதிகாரம், பதவி  இதை அடைய ஒரு வழி அரசியல்தான். அந்த அரசியலில் வெளிச்சம் கிடைக்க உதவுவது ஜாதிப் பாசம்.. வெறும் 15000 வாக்குகள் மட்டுமே தொகுதியில் வைத்திருந்தாலும் அது எப்படி தேர்தலில் எதிரொலிக்கும் என்பதை கோபி கணக்குப் போட்டுச் சொல்லும்விதத்தைப் பார்க்கும்போது.. இயக்குநரின் அரசியல் அறிவை வியப்புடன் பாராட்டத் தோன்றுகிறது.

கீழ்ச்சாதிக்காரன் என்பதாலேயே ஹோட்டலுக்குள் அனுமதிக்க மாட்டேன் என்று மேனேஜர் மறுக்கும் காட்சியில் சில வசனங்களை கட் செய்திருந்தாலும் அவைகள் புரிகிறது. தெரிகிறது.. இதேபோல் பேருந்தில் ஒரு திருநங்கையின் அருகில் இடம் இருந்தும் அமர மறுக்கும் பெண்மணியின் செயலை முன் வைத்தும் ஒரு கருத்தினை சொல்லியிருக்கிறார் இயக்குநர்.

ஒரு அவமானச் செயல் எப்படியெல்லாம் ஒருவனை அலைக்கழிக்கிறது என்பதை இந்த ராமநாதன் கேரக்டர் மூலமாக பட்டவர்த்தனமாகச் சொல்லியிருக்கிறார் இயக்குநர்.  ராமநாதன் ஹோட்டலில் தங்கியிருந்தபடியே ஸ்கெட்ச் போட்டுத் தூக்குவதும், திருநங்கையை கொலை செய்ய முயற்சிக்கும்வேளையில் நண்பர்கள் குழாம் ஹோட்டல் அறையை துவம்சம் செய்யும் காட்சியும் அபாரம்.. அதீத வன்முறை என்றாலும் கொஞ்சமும் நம் மனதை பாதிக்காதவண்ணம் படமாக்கியிருக்கிறார் இயக்குநர். கல்லூரி ஹாஸ்டலில் நடிக்கும் இறுதிக் காட்சி பயமுறுத்துகிறது. இருந்தாலும் ஜாதி வெறி என்னும் அரக்கன் அவரவர் மனங்களில் இருந்து இறங்கும்வரையிலும் இது போன்ற கொடூரங்கள் தொடரத்தான் செய்யும் என்பதில் சந்தேகமில்லை.

இந்தக் கல்லூரி மாணவர்களுக்கு வேறு வேலையே இல்லையா..? எப்போதும் குடியும், கும்மாளமும்தானா என்கிற கேள்வியும் பார்வையாளர்களுக்குள் எழுகிறது. இதனால்தான் அவரவர் வகுப்புகளில் செய்யும் சேட்டைகள்.. படிப்பில் ஆர்வமில்லாமல் இருப்பது.. அவர்களே இந்தக் கேள்வியை தங்களுக்குள்ளேயே கேட்டுக் கொள்வது என்று பலவற்றையும் நம் முன் வைத்திருக்கிறார் இயக்குநர்.

நண்பர்களில் முக்கிய கதாபாத்திரத்தில் நடித்திருக்கும் இயக்குநர் விஜயகுமார் மற்றும் அவரது நண்பர்கள் அனைவருமே நடிப்புக்கே புதியவர்கள். அனைவருமே வேறு வேறு தொழில் செய்து வருபவர்கள். கல்லூரி என்றால் ஒரு காதல் இருக்காதா..? அதற்காகவே ஒரு காதலை திணித்திருக்கிறார்கள். அந்தக் காதல் காட்சிகளும், பாடல் காட்சியும் ரம்மியமானவை. அழகாக காட்சிப்படுத்தியிருக்கிறார் இயக்குநர். இதற்கும் ஒரு பாராட்டு..!

பைத்தியக்காரனாக நடித்திருக்கும் நபரின் செயல் முதலில் பைத்தியமாகத் தெரிந்தாலும் பின்பு அரைகுறை மனிதராக காட்டி அவரை வைத்து ஸ்கெட்ச் போடும் பலே திட்டத்தை கடைசியான காட்சியாக காட்டி சஸ்பென்ஸில் வைத்து மிரட்டியிருக்கிறார் இயக்குநர்.

தரமான ஒளிப்பதிவு. தாபா காட்சிகள் மட்டுமன்றி பெரும்பாலான இரவுக் காட்சிகளிலும் ஒளிப்பதிவாளரின் பணி பாராட்டத்தக்கது. பின்னணி இசை சில இடங்களில் ஏனோதானோவென்றாலும், பல இடங்களில் காட்சிகளை மேம்படுத்தியிருக்கிறது.

படம் நெடுகிலும் காட்சியமைப்புகளில் ஒரு வித்தியாசத்தை உணர வைத்திருப்பதன் மூலம் இந்தப் படத்தின் இயக்குநர் விஜயகுமார் தமிழ்ச் சினிமாவில் புதிய சிறந்த இயக்குநர் பட்டியலில் இடம் பிடித்திருக்கிறார் என்பது உண்மை.

படத்தின் இறுதியில் சாலப் பொருத்தமாக மகாகவி பாரதியின், ‘அக்னிக் குஞ்சொன்று கண்டேன்’ பாடலை ஒலிக்க வைத்திருக்கிறார்கள். இது ஜாதி வெறியர்களுக்காக அப்பாவி இளைஞர்கள் எழுப்பும் கோபக் குரலாக இந்தப் படத்தில் பதிவாகியிருக்கிறது.

தலைவர்களின் சிலை உடைப்பு.. சிலைகளில் அசிங்கத்தை வீசுவது என்பதெல்லாம் இப்போதும் தமிழகத்தில் பல ஊர்களில் தொடர்ந்து நடந்து வருவதுதான். தற்செயலாக நடந்துவிடும் விஷயத்திற்கெல்லாம் பேருந்து எரிப்பு, கலவரம், துப்பாக்கிச் சூடுவரையிலும் கொண்டு போய் முடிக்கிறார்கள் ஜாதி வெறியர்கள்.

இந்தத் தீ எந்தப் பொறியில் இருந்து கிளம்புகிறது என்பதுதான் நாம் தேட வேண்டிய விஷயம். இதைத்தான் இந்தப் படத்தில் சுட்டிக் காட்டியிருக்கிறார் இயக்குநர். அந்தப் பொறி அரசியல்தான். இதனை மக்கள் புரிந்து கொள்ள வேண்டும் என்பதாகத்தான் படத்தை முடித்திருக்கிறார்.

ஆனால் இது அனைவராலும் புரிந்து கொள்ளப்படுமா என்பதுதான் கேள்விக்குறி.

Tweet

கருணாநிதி... ஜெயலலிதா... ஒரு ஸ்கேன் ரிப்போர்ட்

11-05-2016

என் இனிய வலைத்தமிழ் மக்களே..!

‘கருணாநிதி’ என்ற பெயரைக் கேட்கும்போது ஜெயலலிதாவும், ‘ஜெயலலிதா’ என்ற பெயரை உச்சரிக்கும்போது கருணாநிதியும் தமிழர்களின் நினைவுக்கு வருவது தற்செயல் நிகழ்வல்ல. 

கடந்த இரண்டு தசாப்தங்களாக தமிழகத்தின் தலையெழுத்தை, அரசியலைத் தீர்மானிக்கும் இவர்கள், அரசியல் செய்வது, அறிவிப்பு வெளியிடுவது என எதிரெதிர் துருவங்களாகக் காட்சியளிக்கின்றனர். 

ஆனால், ஊழல், தனி மனிதத் துதி, குடும்ப அரசியல், சர்வாதிகாரம் ஆகியவற்றின் அடிப்படையில் ஒப்பிட்டுப் பார்த்தால் இருவரும் ஒருவரே.

சர்க்காரியாவும் மைக்கேல் டி.குன்ஹாவும்..!

தமிழகத்தில் ஊழல் என்ற வார்த்தை கருணாநிதியின் காலத்தில் பிரபலம் அடைந்தது. காமராஜரின் காலத்தில்... அண்ணாவின் ஆட்சியில்... அந்த வார்த்தைகள் அவ்வளவு பிரபலம் இல்லை. கட்சியையும், ஆட்சியையும் தனது கட்டுப்பாட்டுக்கு கருணாநிதி கொண்டு வந்த பிறகே, ஊழல் என்ற சொல் பிரபலமானது. 

1969-ல் முதன்முதலாக முதலமைச்சரான கருணாநிதி, பூச்சிக்கொல்லி மருந்து தெளித்தது; சென்னை மவுன்ட் ரோட்டில் இருந்த குளோப் தியேட்டருக்காக சட்டத் திருத்தம் கொண்டு வந்தது; ‘பிராட்வே டைம்ஸ்’ பத்திரிகையுடன் ஒப்பந்தம் போட்டது; சென்னையில் அண்ணா மேம்பாலம் கட்டியது; ஏ.எல்.சீனிவாசன் என்பவருக்கு பீர் தொழிற்சாலை அமைக்க உரிமம் வழங்கியது; வீராணம் ஏரித் திட்டத்துக்குக் குழாய் பதித்தது என்று ஊழல் பட்டியலை நீளமாக்கிக்கொண்டே போனார். 

அதைப் பட்டியல் போட்டு, அன்றைய ஜனாதிபதியிடம் கொடுத்தார் எம்.ஜி.ஆர். அதன்பேரில் அமைக்கப்பட்டதுதான் சர்க்காரியா கமிஷன். இன்றைக்கும் சர்க்காரியா என்ற பெயரைக் கேட்டால் கருணாநிதிக்கு மட்டுமல்ல... தி.மு.க-வில் பலருக்கும் கிலி பிடிக்கும்.

கருணாநிதி மீதான அந்தக் குற்றச்சாட்டுகளை விசாரித்த சர்க்காரியா, மிரண்டு போனார். “விஞ்ஞானப்பூர்வமாக இந்த ஊழல்கள் நடத்தப்பட்டுள்ளன. அப்பட்டமாகத் தவறுகள் நடந்துள்ளன. பல லட்சம் (அன்றைய மதிப்பு) பணம் கைமாறி உள்ளது. அந்தப் பணத்தில் கருணாநிதியின் குடும்பத்தினர், சொத்துக்களை வாங்கிக் குவித்துள்ளனர். ஆனால், அதை நிரூபிக்கப் போதுமான ஆவணங்கள் இல்லை. அதிகாரிகளைத் துணைக்கு வைத்துக்கொண்டு, நிர்வாகரீதியில் இந்த ஊழல்கள் செய்யப்பட்டுள்ளன” என்று அதிர்ச்சியை வெளிப்படுத்தினார். 

அன்று ஊழல்களுக்குப் பழகிய கருணாநிதியின், ஒவ்வோர் ஆட்சியிலும் ஊழல் தொடர்கதையாகிக்கொண்டே வருகிறது. கருணாநிதியிடம் பாடம் கற்றுக் கொண்ட அவரது உடன்பிறப்புகள், மத்தியில் வாய்ப்புக் கிடைத்ததும் அங்கும் தங்களின் ஊழல் கொடியை வெற்றிகரமாகப் பறக்க விட்டனர். 2ஜி அதற்குச் சாட்சி. 

கருணாநிதிக்கு ஏட்டிக்குப் போட்டியாகவே இருக்க விரும்பும் ஜெயலலிதா, இந்த விஷயத்தில் கருணாநிதியாகவே இருக்க விரும்பினார் போல. 

1991-ம் ஆண்டு முதன்முதலில் முதலமைச்சரானதும், தமிழகத்தை ஊழலில் மூழ்கடித்தார். ஊராட்சி மகப்பேறு மருத்துவமனையில் தொடங்கி, புனித ஜார்ஜ் கோட்டையில் இருந்த அத்தனை துறைகளிலும் ஊழல் ஊற்றெடுத்து ஓடியது. பஞ்சாயத்து யூனியன்களுக்கு கலர் டி.வி வாங்கியது; சுடுகாடுகளுக்குக் கூரை போட்டது; டான்சி நிலம் வாங்கியது; நிலக்கரி இறக்குமதி செய்தது; பிறந்த நாள் பரிசு வாங்கியது என்று எல்லாவற்றிலும் ஊழலை அரங்கேற்றினார். இவற்றில் சம்பாதித்த பணத்தில் சொத்துக்களை வாங்கிக் குவித்தார். 

மாதம் ஒரு ரூபாய் ஊதியம் வாங்கிய ஜெயலலிதாவின் சொத்து மதிப்பு, 1991-96 காலகட்டத்தில் மட்டும் ரூ.66 கோடியாக உயர்ந்தது. பிளசன்ட் ஸ்டே ஹோட்டல் வழக்கில் தண்டனை பெற்று பதவியையே இழந்தார். பிறகு, நீதிமன்றத்தின் கடுமையான கண்டனத்துக்குள்ளாகி விடுதலை பெற்றார். அதன் பிறகு, சொத்துக் குவிப்பு வழக்கில், தண்டிக்கப்பட்டு மீண்டும் பதவியை இழந்தார். அந்த வழக்கில், நீதிபதி குமாரசாமியின் வரலாற்றுப் புகழ்வாய்ந்த தீர்ப்பின் மூலம் விடுதலை வாங்கிவிட்டாலும், இன்றுவரை அந்த வழக்கு ஜெயலலிதாவின் தூக்கத்தைத் தொலைக்க வைத்துக்கொண்டு இருக்கிறது. 

கருணாநிதிக்கு சர்க்காரியா என்றால், ஜெயலலிதாவுக்கும் அ.தி.மு.க-வினருக்கும் குன்ஹா என்ற பெயரைக் கேட்டால் தூக்கம் தொலையும். 

ராஜராஜ சோழனும்... அம்மாவும்..! 

திரைத்துறையில் இருந்து அரசியலுக்குள் அடியெடுத்து வைத்த கருணாநிதி, ஜெயலலிதாவை மாலைகளும், மரியாதைகளும், புகழுரைகளும் தேடிச் சூடிக்கொள்ளும் தருணங்கள் ஏராளமாக வாய்த்து இருந்தன. ஆனால், அவை கிடைக்காத தருணங்களில், விலை கொடுத்து வாங்குவதற்கும், அதைக் கொடுப்பதற்காகவே ஒரு  கூட்டத்தைத் தங்களைச் சுற்றிவைத்துக் கொள்வதிலும் கவனம் செலுத்தினர். 

2006-11 வரை நடைபெற்ற தி.மு.க ஆட்சியில் அரங்கேறிய பாராட்டு விழாக்கள் கருணாநிதியின் புகழ் மாலைகளுக்கு உதாரணங்கள். அது பாராட்டு விழா நடத்தி காரியம் சாதிக்கும் அளவுக்குப் போனது. கவிஞர்கள் கருணாநிதியைப் பாராட்டு மழையில் நனைத்தனர். ஒருகட்டத்தில் கருணாநிதியைத் தவிர, மற்றவர்களுக்கு அலுத்துப்போயின அந்த விழாக்கள். 

ஒரு பாராட்டு விழாவில், நடிகர் அஜித், “எங்களை மிரட்டி கூப்பிடுறாங்கய்யா” என்று போட்டு உடைத்தார். அதைச் சொல்ல முடியாமல், புழுங்கிக் கொண்டிருந்த ரஜினிகாந்த், அஜித்தின் அந்தப் பேச்சுக்கு எழுந்து நின்று கைதட்டினார். அதன் பிறகு ரஜினியும் அஜித்தும் கோபாலபுரம் சென்று கருணாநிதியிடம் தங்கள் பேச்சுக்கு புது விளக்கங்கள் கொடுத்து வந்தனர்.  

அதே ஆட்சியில்தான் செம்மொழி மாநாடு, ராஜராஜ சோழன் பட்டாபிஷேகம் போன்ற விழாக்களின் நாயகன் ஆனார் கருணாநிதி. கருணாநிதியின் புகழ் பலவீனத்தைப் புரிந்து கொண்டவர்கள், புதுப்புது வார்த்தைகளைத் தேடித் தேடி கருணாநிதியைப் புகழ்ந்தனர். அவர்களுக்குக் கைமாறாகப் புதுப்புதுப் பதவிகளை உருவாக்கிப் பரிசாகக் கொடுத்தார் கருணாநிதி.

கருணாநிதிக்குப் பாராட்டு விழாக்கள் என்றால், ஜெயலலிதாவுக்கு சட்டமன்றக் கூட்டத் தொடரே ஜால்ரா மன்றமாக அமைந்தது. மக்களின் குறைகளை மன்றத்தில் உறுப்பினர்கள் தெரிவிப்பதற்காக நடக்கும் கூட்டத் தொடரை, தன்னுடைய புகழ்பாடும் மன்றமாக மாற்றினார் ஜெயலலிதா. 

துணிச்சலோடு ஒரு சில கேள்விகளையாவது கேட்கும் எதிர்க் கட்சி உறுப்பினர்களையும் வெளியேற்றிவிட்டு, தனது அமைச்சர்கள் எம்.எல்.ஏ-க்களை வைத்து தனக்குத் தானே நாள்தோறும் பாராட்டு விழாக்களை நடத்திக் கொண்டார். அவரைப் புகழும் அளவுக்குக் கருணாநிதியைத் திட்ட வேண்டும் என்பது அந்த அவையில் எழுதப்படாத விதியாக இருந்தது. அதைத் திறம்படச் செய்தவர்களுக்கு அமைச்சர் பதவியை அள்ளிக் கொடுத்தார். 

அதன் உச்சகட்டமாக, சிறைக்குள் இருந்த ஜெயலலிதாவை விடுவிப்பதற்கு நடத்தப்பட்ட யாகங்கள், பூஜைகளில் தெய்வங்கள் பின்னுக்குத் தள்ளப்பட்டு, ஜெயலலிதாவே முன்னிறுத்தப்பட்டார்.

குடும்ப ஆதிக்கமும்... குறுநில மன்னர்களும்...!

அண்ணா வளர்த்த கட்சியை ஓயாத சுறுசுறுப்பு, பேச்சாற்றாலுடன் கருணாநிதி சேர்த்துவைத்த கோஷ்டியும் அவரைத் தலைவராக்கியது. அப்போது அவரைத் தலைவராக ஏற்காத பேராசிரியர் அன்பழகன்கூட பின்னாளில் ‘கலைஞர் என் தலைவர்’ என்று ஏற்றுக் கொண்டார். ஆனால், கருணாநிதியின் வாரிசுகள் என்ற ஒரே தகுதி உடைய பலரையும் தலைவர்களாக ஏற்க வேண்டிய நிலை, இன்றைய தி.மு.க தொண்டனுக்கு வந்திருக்கிறது.

ஸ்டாலின், அழகிரி, கனிமொழி, தமிழரசு, செல்வி, தயாநிதி மாறன் ஆகியோரின் ஆதிக்கம் கட்சிக்குள் எப்படி இருக்கிறது என்பதைத் தனியாகச் சொல்லித் தெரியவேண்டியதில்லை. 

2006-ல் கருணாநிதி முதலமைச்சராக இருந்தபோது, ஸ்டாலின் நாடு, அழகிரி நாடு என்று தமிழ்நாடு பிரிந்து கிடந்தது.  இப்போது அந்தத் தலைமுறையையும் தாண்டி சபரீசன், உதயநிதி, தயாநிதி, கலாநிதி, கயல்விழி, அஞ்சுகச் செல்வி என்று அடுத்த தலைமுறையின் ஆதிக்கம் தொடங்கிவிட்டது. 

தேர்தலுக்கு சீட் கொடுப்பதில் இருந்து, யாருக்கு எங்கே பொறுப்பைக் கொடுக்க  வேண்டும் என்பதுவரை இவர்கள் தீர்மானிக்கின்றனர். தி.மு.க ஆட்சி மீண்டும் அமைந்தால் இவர்கள்தான் மிகப் பெரிய அதிகார மையங்களாக இருப்பார்கள்.

ஜெயலலிதாவுக்கு நேரடி வாரிசுகள் இல்லை. ஆனால், ஜெயலலிதாவின் குடும்பத்துக்குப் பதில் அங்கு சசிகலாவின் குடும்பம் தனி ஆதிக்கம் செலுத்தி வருகிறது. மன்னார்குடி குடும்பத்தின் ஆதிக்கம் அ.தி.மு.க-வில் நிரந்தரமாகிவிட்டது. சசிகலா, இளவரசி, நடராஜன், சுதாகரன், ராவணன், தினகரன், திவாகரன், டாக்டர் வெங்கடேஷ், டாக்டர் சிவக்குமார் என்று ஒவ்வொரு காலகட்டத்திலும் ஆட்சியையும் கட்சியையும் மன்னார்குடி குடும்பம் கட்டுப்படுத்துகிறது.  

ஒருவர் போனால், அந்த இடத்துக்கு வரும் மற்றொருவரும் மன்னார்குடி குடும்பத்தில் இருந்தே வருகிறார். அந்தவகையில் இன்றைய புது வரவு விவேக் ஜெயராமன். அடுத்து அ.தி.மு.க ஆட்சி அமைந்தால் விவேக் ஜெயராமனின் ஆதிக்கமே நிலவும். 

கருணாநிதி ஆட்சியில் குறுநில மன்னர்களாக, துரைமுருகன், ஆற்காடு வீராசாமி, பொன்முடி, எ.வ.வேலு, நேரு, பெரியசாமிகள் இருக்கிறார்கள். அ.தி.மு.க ஆட்சிக்கு வந்தால், ஓ.பி.எஸ்., நத்தம் விசுவநாதன், எடப்பாடி பழனிச்சாமி, பழனியப்பன், வைத்திலிங்கம் வகையறாக்கள் வருகிறார்கள். நில அபகரிப்பு, மணல் குவாரிகளை குத்தகைக்கு எடுப்பது, கல்லூரிகள் கட்டுவது, காசு பார்ப்பது என்று இருக்கும் இவர்கள், தலைமையின், கட்சியின் நிதி ஆதாரங்களாக இருக்கிறார்கள்.

வேட்டி கட்டிய ஜெயலலிதாவும்... சேலை உடுத்திய கருணாநிதியும்..!

ஆட்சியை நடத்துவதிலும் கட்சியைக் கட்டுப்படுத்துவதிலும் கருணாநிதி ஒரு வேட்டி கட்டிய ஜெயலலிதாவாக இருப்பார். ஜெயலலிதா சேலை உடுத்திய கருணாநிதியாகக் காட்சி தருவார். 

கட்சியின் பொதுக்குழு, செயற்குழு, சட்டமன்ற நடவடிக்கைகள் என்று அனைத்திலும் ஒரே போக்கு. கட்சிக்குள்ளும் ஆட்சியிலும் எதிர்ப்பவர்களைக் கட்டம் கட்டுவது, ஓரம் கட்டுவது, பொய்வழக்குப் போடுவது, அவர் போட்டத் திட்டத்தை இவர் உடைப்பது, இவர் கொண்டு வந்த திட்டத்தை அவர் முடக்குவது என்று சர்வாதிகாரமாகச் செயல் படுவதிலும் கருணாநிதியும் ஜெயலலிதாவும் ஒன்றுதான். 

தன்னைப் பற்றியும் தன் அரசாங்கம் பற்றியும் பத்திரிகைகளில் எது வந்தாலும், ஜெயலலிதா நேரடியாக அவதூறு வழக்குத் தொடர்வார். தி.மு.க தலைவர் கருணாநிதியின் வழி இன்னும் விநோதமானது. கருணாநிதியைப் பற்றியோ, அவரது குடும்ப ஆதிக்கம் பற்றியோ, அவரது ஆட்சியைப் பற்றியோ ஏதேனும் விமர்சனம் செய்து, பத்திரிகைகளில் செய்தி வந்துவிட்டால், `முரசொலி’யில் கட்டுரை எழுதுவார். `பார்ப்பன ஏடுகள்’ என்பார்; அவதூறு வழக்குப் போடுவார். இருவரும் பத்திரிகைகளுக்குக் கொடுக்கும் விளம்பரங்களை வெட்டுவார்கள்.

புதிய தலைமைச் செயலகம் கட்ட ஜெயலலிதா தேர்வு செய்த இடத்தில், அண்ணா நூற்றாண்டு நூலகத்தை அமைத்தார் கருணாநிதி. கருணாநிதி கட்டிய தலைமைச் செயலகத்தை பொதுநோக்கு மருத்துவமனை ஆக்கினார் ஜெயலலிதா. இப்படி இவர்களின் ஒவ்வோர் அசைவும் எதிரும் புதிருமாக இருந்தாலும், அடிப்படையில் இருவரும் ஒருவரே. அவர் செய்ததைத்தான் இவர் செய்வார். இவர் செய்ததைத்தான் அவர் செய்வார்.

நன்றி : ஜூனியர் விகடன் - 15, மே, 2016

- ஜோ.ஸ்டாலின்

Tweet