என் இனிய வலைத்தமிழ் மக்களே..!
"நாடாளப் பிறந்தவர்கள் நாங்கள். கேள்வி கேட்காமல் அடங்கிச் செல்பவர்கள்தான், சாதாரண மக்களாகிய உங்களுடைய வேலை.." என்பதை இன்னொரு முறையும் நமது தமிழக அரசியல்வாதிகள் நிரூபித்துள்ளார்கள்.
சென்ற வெள்ளிக்கிழமையன்று தமிழகச் சட்டப் பேரவையில் பொதுச் சொத்துக்கள் சேத வசூல் சட்டத்தை வாபஸ் பெறுவதாக தி.மு.க. தலைமையிலான மைனாரிட்டி அரசு அறிவித்துள்ளது.
இதன் மூலம், "நாங்கள் யாருக்கும் அடங்காதவர்கள், ஆண்டவனுக்கே பயப்படாதவர்கள்.. கேவலம் ஒரு பேப்பரில் எழுதப்பட்ட சட்டத்திற்கா பயப்படுவோம்..?" என்று மறைமுகமாக மக்களுக்கு உணர்த்தியிருக்கிறார்கள் இந்தச் சட்டத்திற்கு ஆதரவளிக்கும் வெட்கங்கெட்ட அரசியல்வாதிகள் அனைவரும்.
தமிழ்நாட்டில் பொதுச்சொத்துக்களை சேதம் செய்வது என்பது இப்போது என்றில்லை. என்றைக்கு அரசியல்வாதிகள் தங்களது சுயநலத்திற்காக அரசியலில் கால் பதித்து இறங்கினார்களோ, அன்றிலிருந்தே நடந்து வருகிறது. அதிலும், தமிழ்நாட்டில் திராவிட இயக்கங்கள் ஆட்சிப் பொறுப்பிற்கு வந்தவுடன், இதுவொரு முழு நேரத் தொழிலாகவே மாறிவிட்டது.
இத்தகைய வன்முறைகள் உலகத்தில் வேறெங்கும் நடப்பதில்லையா என்ற கேள்வியும் எழாமல் இல்லை. உலகம் முழுவதுமே நடந்து வருவதுதான்.. இல்லை என்று மறுப்பதற்கில்லை.
ஒரு பத்தாண்டுகளுக்கு முன்பாக என்று நினைக்கிறேன். அமெரிக்காவின் லாஸ் ஏஞ்செல்ஸ் நகரத்தில் இரவு நேரத்தில் காரில் வந்து கொண்டிருந்த கறுப்பின இளைஞரை, இரண்டு வெள்ளைக்கார போலீஸார் காரிலிருந்து இறக்கி மாட்டடி அடித்தார்கள், காரணமே சொல்லாமல்.
இதை அருகிலிருந்த ஹோட்டலில் தங்கியிருந்த ஒருவர், வீடியோவில் படம் பிடித்து தொலைக்காட்சிகளுக்குக் கொடுக்க.. அது 'ஊடகத் தர்மப்படி' கர்மசிரத்தையாக ஒளிபரப்பு செய்யப்பட்டது.
அந்தக் கறுப்பின இளைஞருக்கு நேர்ந்த கொடுமையைக் கண்டு நாம் அதிர்ந்தோமோ இல்லையோ.. அமெரிக்கா அதிர்ந்துதான் போனது.. தொடர்ந்து இரண்டு நாட்களுக்கு லாஸ் ஏஞ்செல்ஸ் நகரில் வன்முறைகள் வெடித்து, கடைகள் சூறையாடப்பட்டன. பொருட்கள் களவாடப்பட்டன. பொதுச் சொத்துக்கள் சேதமாக்கப்பட்டன.
கடைசியில் தாக்கப்பட்ட அந்தக் கறுப்பின இளைஞரே டிவியில் தோன்றி "கலவரம் செய்ய வேண்டாம் மக்களே.. விட்டுவிடுங்கள்.. இப்போது அமைதி காணுங்கள்.." என்று கேட்டுக் கொள்ள வேண்டியதாகிவிட்டது.
இதைச் செய்தவர்கள் யாரோ அல்ல. அதே அமெரிக்க மக்கள்தான்.. ஆனால் இனம் மட்டுமே வேறு. அவர்களுடைய நோக்கம் என்ன? தங்கள் இனத்தவரை, இனவெறியின் அடிப்படையில் தாக்குதல் நடத்தியதைக் கண்டிக்க வேண்டும் என்று அவர்கள் நினைத்தது சரிதான். ஆனால் போராட்டத்தில் வன்முறை எவ்வாறு வெடித்தது?
இந்த வன்முறையில் ஈடுபட்ட அனைவருமே இளைஞர்கள்தான். கிடைத்தது ஒரு வாய்ப்பு. துணிந்து விட்டார்கள். அந்த நேரத்தில் அவர்களுக்குக் கிடைத்த இந்தச் சந்தர்ப்பம்தான், அவர்களை அத்தகைய வன்முறையைச் செய்ய வைத்து, சூழ்நிலைக் கைதியாக்கிவிட்டது என்பது மறுக்க முடியாத உண்மை.
ஆனால் நம் ஊரில் நடப்பது என்ன?
ஒரு கட்சித் தலைவருக்கு போனில் யாராவது லேசாக, "எப்படிப்பூ இருக்க..?" என்று நலம் விசாரித்தாலே போதும்.. 'இது ஒரு மிரட்டல். போலீஸ் வேடிக்கை பார்க்கிறது.. கண்டித்து ஊர்வலம்..' என்று கிளம்பி விடுகிறார்கள்.
இவர்களது ஊர்வலத்துக்கு வருபவர்களெல்லாம் யார்? கண்டிப்பாக அவர்களுடைய அனுதாபிகளாக இருக்க மாட்டார்கள். வீட்டில் வேண்டாத 'பருப்பு'க்களாக இருப்பவர்கள், வெட்டியாக ஊரைச் சுற்றிக் கொண்டிருப்பவர்கள்.. இவர்களைப் போன்ற முகவரி தேடியலையும் இளைஞர்கள்தான். "ஊர்வலத்துக்கு வா.. 300 ரூபா தர்றோம்.. பிரியாணியும், 'சரக்கும்' ப்ரீயா கிடைக்கும்.." - இப்படிச் சொல்லித்தான் இவர்கள் அரசியலுக்கு இழுத்து வரப்படுகிறார்கள்.
இந்தச் சூழ்நிலையில் ஒரு அரசியல் கட்சியில் தொண்டனாக நுழைபவனுக்கு அரசியல் என்பது சமூக சேவை என்று தோணுமா.. அல்லது மிகக் குறுகியக் காலத்தில் எளிதாக காசு, பணம் பார்க்க ஈஸியானதொரு தொழில் என்று தோணுமா? நோக்கம் உயரியதாக இருந்தால் மட்டுமே அந்தச் செயல் வெற்றியடையும்; பெருமையடையும். இங்கு ஆரம்பமே கோணலாகத்தான் ஆரம்பிக்கிறது.
எதிர்க்கட்சி போராட்டம் நடத்தினால் ஆளும்கட்சி பயப்படுகிறது. காரணம், இந்தப் போராட்டத்திற்கு மக்கள் நிறைய பேர் வந்துவிட்டால் எதிர்க்கட்சி பலமாக இருப்பது மக்களுக்குத் தெரிந்துவிடுமே என்று!! இதைத் தடுக்க வேண்டும் என்று, அவர்கள் தங்கள் வீட்டு நாய்களைப் போல் வைத்திருக்கும் காவல்துறைக்கு உத்தரவிடுகிறார்கள்.
உடனே காவல்துறையினர் என்ன செய்கிறார்கள்?
எதிர்க்கட்சித் தலைவர்களை மட்டும் முதலில் கைது செய்து ரிமாண்ட் செய்கிறார்கள். அல்லது கைது செய்வதாகச் சொல்லி கல்யாண மண்டபத்திற்குள் கொண்டு சென்று அடைத்துவிட்டு 'சரவண பவன்' சாப்பாடு வாங்கித் தருவார்கள். ஆனால் தொண்டர்களுக்கு..?
"இன்னிக்கு நீங்க கொடுக்குற அடில, அடுத்த எலெக்ஷன்வரைக்கும் அவன் வீட்டை விட்டு வெளில வரக்கூடாது. அப்படி அடிக்கணும்பா.." - ஆளும் கட்சியினரிடமிருந்து வரும், இப்படியரு சொல்லப்படாத உத்தரவால் கொம்பு சீவிவிடப்படுகிறது காவல்துறை.
சமயம் பார்த்துக் காத்திருக்கிறார்கள் காவலர்கள். யாராவது ஒரு தொண்டன் அவர்கள் மீது கை வைத்துவிட்டால் போதும்.. அவ்வளவுதான்.. 'சார்ஜ்' என்ற வார்த்தையை முதலில் பிரயோகித்தது யார் என்று யாருக்குமே தெரியாது.. காவல்துறையின் குண்டாந்தடி, தொண்டர்களைப் பதம் பார்க்கத் தொடங்கி விடும்.
அடி வாங்கும் தொண்டர்கள் சும்மா இருப்பார்களா? அவர்களுடைய கோபத்தைக் காட்டத் தொடங்குகிறார்கள். இங்குதான் அரசியல் வன்முறை துவங்குகிறது. வழியில் தென்படும் கடைகள், லைட்டுகள், போர்டுகள் சிதைக்கப்படுகின்றன. கற்கள் வீசப்பட்டு கடைகளின் கண்ணாடிகள் உடைக்கப்படுகின்றன.
பேருந்துகள் கண்ணில் பட்டால் ரொம்பச் செளகரியம்.. ஏனெனில் எந்தத் திசையிலிருந்து எதை வீசினாலும் அடிபடும் வகையில் இருக்கும், அதனுடைய நீளமும், அகலமும், வடிமைப்பும் கலவரக்காரர்களுக்கு மிகவும் பிடித்தமானது. பிடித்தமான தனது ரசிகர்களால், தாக்குதலுக்குள்ளாகிறது அப்பேருந்து..
சென்ற முறை தி.மு.க. ஆட்சிப் பீடத்தில் இருந்தபோது, மதுரை நகரில் ஜெய்ஹிந்த்புரத்தில் ஜெகதீசன் என்ற பைனான்ஸியர் கொலை செய்யப்பட்டார்.
இக்கொலை தொடர்பாக, அப்போதைய மதுரை மாநகராட்சியின் தி.மு.க. துணை மேயர் திரு.மிசா பாண்டியன் கைது செய்யப்பட்டார். தொடர்ந்து, திரு.மிசா பாண்டியனுடன் தொடர்பு வைத்திருந்ததாகக் கூறி மதுரையில் தற்போது அரசாட்சி செய்து வரும் தளபதியும், தென்பாண்டி மண்டலத்து பட்டத்து இளவரசருமான திரு.மு.க.அழகிரி, தி.மு.க.விலிருந்து அப்போது நீக்கப்பட்டார். இந்த நீக்கத்தின் பின்னணியில், தமிழகத்தின் தற்போதைய முடிசூடா மன்னர் திரு.மு.க.ஸ்டாலின் இருப்பதாக அவர்களுடைய கட்சிக்காரர்களே சொன்னார்கள்.
அவ்வளவுதான்.. "எப்படி எங்கள் 'அஞ்சாநெஞ்சனை' கட்சியை விட்டு நீக்கலாம்?" என்று போர்க்கொடித் தூக்கினார்கள் மதுரையைச் சேர்ந்த உடன்பிறப்புகள். இவர்களுடைய கோரிக்கை ஒரு கட்சி சம்பந்தப்பட்டது. ஆட்சி சம்பந்தப்பட்டதல்ல. அப்படியானால் இவர்கள் என்ன செய்திருக்க வேண்டும்? அப்படியே ஒரு லாரியையோ, பஸ்ஸையோ பிடித்து சென்னைக்கு வந்து 'அறிவால'யத்தை முற்றுகையிட்டுத் தங்களது கோரிக்கையைச் சொல்லியிருக்க வேண்டும். ஆனால் நடந்தது என்ன? பஸ் மறியல்.. தர்ணா.. கடையடைப்பு போராட்டம்..
நான்கு நாட்களாக மதுரையிலிருந்து புறநகர் பஸ்கள் கிளம்ப முடியவில்லை. மதுரையின் பல இடங்களிலும் தொடர்ச்சியான பஸ் மறியல். பயணிகள் எவ்வளவு அவதிப்பட்டார்கள் என்பது அப்போது பயணிகளில் ஒருவனாய் மதுரையில் இருந்த இந்த உண்மைத்தமிழனுக்கும் தெரியும்.
போலீஸ் மறியல் செய்பவர்களைக் கைது செய்யும். உடனே அவர்களை மதுரை எல்லைக்குக் கொண்டு போய், ஏதாவது ஒரு இடத்தில் விட்டுவிட்டு வருவார்கள். மறுபடியும் அந்தத் தொண்டர்கள் பக்கத்தில் ஏதாவது ஒரு இடத்தில் மறியலில் உட்கார்ந்திருப்பார்கள். மறுபடியும் போலீஸ் வரும். கைது செய்வதாகச் சொல்லி அனுப்பானடியைத் தாண்டி கொண்டு போய் விட்டுவிட்டு வருவார்கள். இதே கதைதான் நான்கு நாட்களும் நடந்தது.
அதாவது அரசும், ஆளும் கட்சியும், அதன் தலைவர்களும், தொண்டர்களும் கண்ணாமூச்சி விளையாட்டு விளையாடினார்கள். ஆனால் இந்த விளையாட்டின் இடையில் மாட்டிக் கொண்டு தவியோ தவி என்று தவித்தவர்கள், என்னைப் போன்ற அப்பாவி பொதுமக்கள்தான். இத்தனை காவல்துறையினர் இருந்தும் என்ன புண்ணியம்? எந்தக் காவல்துறை அதிகாரி அந்த நேரத்தில் பொறுப்பாக பணி செய்தார்? அனைவருமே கண்துடைப்பு வேலையைத்தான் செய்தார்கள்.
'உடன்பிறப்புகள்' என்ற பெயரில் உலா வந்த ரவுடிகள், நான்காவது நாளில் செய்ததுதான் மிகக் கொடுமை. மதுரை கோரிப்பாளையத்தில் மீனாட்சி கல்லூரியின் அருகே வந்து கொண்டிருந்த இரண்டு நகரப் பேருந்துகளை நிறுத்திய தொண்டர்கள் என்ற ரெளடிக் கும்பல், அந்தப் பேருந்துகளிலிருந்த அனைத்துப் பயணிகளையும் இறக்கிவிட்டு ஓட ஓட விரட்டியடித்துவிட்டு, அந்த இரண்டு பஸ்களுக்கும் தீ வைத்துக் கொளுத்தியது.
நாசமானது பஸ்கள் மட்டுமா? நல்லதொரு அரசாட்சி என்ற பெயரும், ஜனநாயகம் என்ற வார்த்தையும்தான்..
இரண்டு சகோதரர்களுக்கிடையே நடந்த நீயா? நானா? போட்டியில் மக்களுடைய வரிப்பணத்தில் 10 லட்சம் ரூபாய் கொடுத்து வாங்கிய பேருந்துகள் எரிந்து சாம்பலானது..
இதற்கு யார் பொறுப்பு? இந்த 10 லட்சத்தை இப்போது யாரிடமிருந்து வசூல் செய்வது? சரி.. இந்தக் கலவரத்தில் ஈடுபட்ட ரவுடிகளையாவது காவல்துறை என்ன செய்தது? அடையாளத்திற்கு 4, 5 பேரை கைது செய்தது.. ஆனால் வழக்கு விசாரணை இன்னமும் முடியவில்லை. காரணம், வழக்கு கோர்ட்டுக்கே இன்னும் வரவில்லை.
இது ஒருவகையில் ஜனநாயகப் படுகொலைதானே.. இதை ஏன் என்று கேட்கக்கூடாது, மக்கள் தங்களது மனதில் இதைப் பற்றிய அசிங்கத்தையெல்லாம் நினைத்துக்கூடப் பார்க்கக் கூடாது என்று அரசியல்வாதிகள் சொல்கிறார்கள் என்றால், இது இந்தக் கேடு கெட்ட, கேவலம் கெட்ட அரசியல்வாதிகளின் சர்வாதிகார உணர்வைத்தானே காட்டுகிறது..
தி.மு.க. மட்டுமா..? பாட்டாளி மக்கள் கட்சி துவக்கத்தில் வன்னியர் சங்கமாக இருந்தபொழுது தமிழ்நாட்டைப் படுத்திய பாட்டை தமிழகத்து மக்கள் எப்போதும் மறக்க மாட்டார்கள். ஒரு முறை எம்.ஜி.ஆர். முதல்வராக இருந்தபோது தி.மு.க.வின் செப்டம்பர் மாதத்திய முப்பெரும் விழாவிற்கு வந்துவிட்டு ஊர் திரும்பிய தி.மு.க. தொண்டர்களின் வேன்கள், லாரிகள், பஸ்களை வழிமறித்து தகராறு செய்தனர் வன்னியர் சங்கத் தொண்டர்கள்.
எப்படி தெரியுமா? திண்டிவனத்திலிருந்து வழிநெடுகிலும் மரங்கள் வெட்டப்பட்டு நடுரோட்டில் குவிக்கப்பட்டிருந்தன. திண்டிவனத்தில் அப்போது டாக்டர் ராமதாஸின் கிளினிக் வாசலில் நின்று கொண்டிருந்த வன்னியர் சங்கத் தொண்டர்கள், தி.மு.க. தொண்டர்களைத் தாக்கத் துவங்க.. கலவரம் நேரடி மோதலாக வெடித்தது..
போலீஸ¤ம் வந்தது.. துப்பாக்கிச் சூடு நடத்தித்தான் அந்த இடத்தில் கலவரத்தை அவர்களால் அடக்க முடிந்தது. இறந்தவர்கள் 15 பேருக்கும் மேல். இவர்களது சாவுக்கு யார் காரணம்? இந்தக் கலவரத்தின்போது குற்றம்சாட்டப்பட்டு கைது செய்யப்பட்ட வன்னியர் சங்கத் தொண்டர்கள், இன்றுவரை கோர்ட்டிற்கும், வாய்தாவிற்குமாக நடந்து கொண்டிருக்கிறார்கள். ஆனால் டாக்டர் ராமதாஸ்..?
அந்தச் சமயத்தில் சென்னையிலிருந்து தென் மாநிலம் நோக்கிச் சென்ற பேருந்துகள் அனைத்தும் திண்டிவனம், விழுப்புரம், உளுந்தூர்பேட்டை என்று பல இடங்களில் நிறுத்தப்பட்டு நான்கு நாட்களாகப் பயணிகள் எப்படியெல்லாம் துன்பப்பட்டார்கள் என்பதனை, அப்போதைய பத்திரிகைகளை இப்போது படித்தாலும் தெரிந்து கொள்ளலாம்.
வெட்டப்பட்ட மரங்களையும், ரோட்டின் குறுக்கே இருந்த தடைகளையும் நீக்கிவிட்டு மறுபடியும் போக்குவரத்தைச் சீர் செய்யவே, காவல்துறைக்கு ஐந்து நாட்கள் ஆனது.
இந்தக் கலவரத்தின்போது வன்னியர் சங்கத்தினரால் ரோட்டோரமாக இருந்த எத்தனை மரங்கள் வெட்டப்பட்டன? அவைகளுக்கெல்லாம் யார் பொறுப்பேற்பது? இந்த 'மரம் வெட்டிப் புனிதர்'தான் இப்போது 'பசுமைத் தாயகத்தை' அமைத்து, ஊருக்கு ஒரு மரம், செடி, கொடி நட்டு, 'அசோகருக்கு அடுத்த வாரிசு இப்போது நான்தான்' என்று ஓயாமல் ஒப்பாரி வைத்துக் கொண்டிருக்கிறார்.
இவர் இப்படியென்றால், 'அம்மா'.. நம்ம டாக்டர் புரட்சித்தலைவியும் அவருடைய ரத்தத்தின் ரத்தங்களும்.. எங்கயோ போய்விட்டார்கள்..
ஜெயலலிதா முதல் முறையாக முதல்வர் பதவி வகித்தபோது, காவிரியில் தண்ணீர் திறந்துவிடக்கோரி திடுதிப்பென்று சென்னை, மெரீனா பீச்சில் உண்ணாவிரதப் போராட்டத்தை ஆரம்பித்தார். அப்போதைய மத்திய நீர்வளத்துறை அமைச்சர் திரு.வி.சி.சுக்லாவே நேரில் வந்து பேசியும், அம்மையார் அசைந்து கொடுக்கவில்லை.
"எங்க அம்மாவே சாப்பிடாம இருக்காங்க. உங்களுக்கெல்லாம் என்னடா சாப்பாடு?" என்ற ரத்தத்தின் ரத்தங்களின் ஆவேசக் குரலால், தமிழ்நாடு முழுவதுமே சட்டப்பூர்வமான கடையடைப்பு, பந்த், தர்ணா என்று அராஜகங்கள் கட்டவிழ்த்துவிடப்பட்டன. இப்போதும் நான் மதுரையில்தான் இருந்தேன்.
அப்போதைய மதுரை மாவட்ட அ.தி.மு.க. செயலாளரும், நாடாளுமன்ற உறுப்பினருமாக இருந்த திரு.ராஜன்செல்லப்பாவின் தலைமையில் ஒரு ரவுடிக் கும்பல் திறந்த லாரி ஒன்றில் ஏறிக் கொண்டு மதுரை நகரையே சுற்றி வந்து தங்களது பராக்கிரமத்தைக் காட்டியது. எங்காவது கடையைத் திறந்திருந்தால் உடனே லாரியை நிறுத்தி, அந்தக் கடையைச் சுக்கு நூறாக்கிவிட்டுத்தான் அடுத்த இடத்துக்குக் கிளம்பினார்கள்.
"அம்மா உண்ணாவிரத்தைக் கைவிட வேண்டும்" என்று அப்போதைய பிரதமர் ‘புன்னகை மன்னன்’ திரு.பி.வி.நரசிம்மராவைவிட அதிகம் வேண்டிக் கொண்டவர்கள் தமிழகத்து மக்கள்தான்.. இந்தக் கோபத்தைத்தான் அடுத்து வந்த தேர்தலில் காட்டி, அம்மாவை வீட்டுக்கு அனுப்பினார்கள்.
ஆட்சியில் இருந்தால்தான் நாங்கள் இது பற்றிய 'வீரங்களைச்' செய்வோம் என்றில்லை. ஆட்சியில் இல்லாத போதும் எங்களால் செய்ய முடியும் என்று 'ரத்தத்தின் ரத்தங்கள்' சொல்லாமல் சொல்லி செய்த கொடுஞ்செயல்தான் சென்ற, தி.மு.க. ஆட்சியின்போது தர்மபுரி அருகே கோவை வேளாண்மைக் கல்லூரி பஸ்ஸை வழிமறித்துத் தாக்கி, அதில் இருந்த மூன்று அப்பாவி மாணவிகளை உயிரோடு கொளுத்தியது..
இந்தக் கொடூரச் செயலில் ஜெயலலிதாவுக்கு நேரடித் தொடர்பு இல்லையென்றாலும், அவர் கட்சியின் கட்டளைப்படிதான் இந்த பஸ் மறியல் நடந்தது. பஸ் மறியல் செய்யப் போனவர்கள் 'அம்மா மனதில் தனியிடம் பிடித்து, நாளைக்கு ஒரு பதவியைப் பிடித்து, நாலு காசு சேர்க்கலாம்..' என்ற எண்ணத்தில் உணர்ச்சிவசப்பட்டு இப்படியரு கொடுமையைப் பங்கு போட்டுச் செய்துவிட்டார்கள்.
ஆனால் இவர்களுடைய தவறை இதுவரை ஒரு முறைகூட அம்மா, டாக்டர் புரட்சித் தலைவி தன் வாயாற தவறு என்று ஒத்துக் கொள்ளவில்லை. எப்படிச் சொல்லுவார்?
இப்போது குற்றவாளிகள் தண்டிக்கப்பட்டுவிட்டா¡ர்கள். சரி.. இதனால் அந்த மூன்று அப்பாவிப் பெண்கள் திரும்பக் கிடைத்துவிடுவார்களா? எரிக்கப்பட்ட அந்தப் பேருந்திற்கு யார் பொறுப்பு? யார் காசில் வாங்கியது அந்தப் பேருந்து? தமிழக மக்களின் பணம்தானே.. அரசியல்வாதிகளா அவர்கள் சொந்தக் காசில் வாங்கிக் கொடுத்தார்கள்..?
தமிழகத்தில் இவர்கள் மட்டுமல்ல.. இன்னும் லெட்டர்பேடு கட்சிகளும் ஏராளமாக இருக்கின்றன. அரசியல் கட்சிகளுக்குப் போட்டியாக ஜாதிச் சங்கங்களும் புற்றீசல்போல் பெருகி வருகின்றன.
அதுவும், அரசியல் ஆதாயத்தை மனதில் கொண்டு ஒவ்வொரு தேர்தலின்போதும் ஜாதிச் சங்கங்கள், அதிகமாக முளைக்கின்றன. இப்போதெல்லாம் மக்கள் பிரச்சினைகள் உட்பட பல்வேறு காரணங்களுக்காக தி.மு.க., அ.தி.மு.க. உள்ளிட்ட முக்கியக் கட்சிகள் முதல் நேற்று முளைத்த லெட்டர்பேடு கட்சிகள்வரை அவ்வப்போது ஆர்ப்பாட்டங்கள், ஊர்வலங்கள், பொதுக்கூட்டங்கள் என்று நடத்துகின்றன.
இந்தக் கூட்டங்கள், ஊர்வலங்களில் பொதுச் சொத்துக்களுக்கு சேதம் விளைவித்தால் போலீஸாரும் வழக்குப் பதிவு செய்து விசாரணை நடத்துகிறார்கள். ஆனால் சேதம் அடைந்த சொத்துக்களுக்கு யாரும் நஷ்டஈடு தருவதில்லை.
குற்றவாளிகள் கண்டுபிடிக்கப்பட்டாலும், அவர்கள் கைது செய்யப்பட்டு மேற்கொண்டு நடவடிக்கை எடுக்கப்படுகிறதே தவிர, சம்பந்தப்பட்டக் கட்சிகளிடம் இருந்து சேதத்திற்கான நஷ்ட ஈட்டை வசூலிக்க எந்த அரசும் தைரியமாக நடவடிக்கை எடுப்பதில்லை. எப்படி எடுப்பார்கள்? எடுத்தால், முதலில் மாட்டுவது அவர்கள்தானே..
ஆனால் திடீர் ஞானதோயமாக கடந்த 1992-ம் ஆண்டு அப்போதைய முதல்வர் 'புரட்சித்தலைவி' ஒரு புரட்சி முடிவெடுத்தார்.
"அரசியல் கட்சிகள் உள்ளிட்ட அமைப்புகள் ஆர்ப்பாட்டம், ஊர்வலம், பொதுக்கூட்டம் என்று நடத்தி அதில் வன்முறைச் சம்பவங்கள் ஏற்பட்டுப் பொதுச் சொத்துக்களுக்கு சேதம் ஏற்பட்டால், அதற்குச் சம்பந்தப்பட்ட அரசியல் கட்சிகளே பொறுப்பேற்க வேண்டும். பொதுச்சொத்து சேதத்திற்கான நஷ்டஈட்டையும் தர வேண்டும்." என்று அதிரடிச் சட்டம் ஒன்றைக் கொண்டு வந்தார்.
இந்தச் சட்டம் கொண்டு வந்த பிறகு கடும் நடவடிக்கை எடுக்கப்பட்டது. ‘அம்மா’ ஆட்சியில் கடும் நடவடிக்கைக்கா பஞ்சம்? தி.மு.க., பா.ம.க., ம.தி.மு.க., இந்து முன்னணி மற்றும் தனி நபர்கள் என்று பலருக்கும் பல விதங்களில் பொதுச் சொத்துக்கு சேதம் விளைவித்துள்ளீர்கள் என்று குற்றம்சாட்டி. அதற்குரிய நஷ்டஈட்டை அரசுக்குச் செலுத்து வேண்டும் என்று உத்தரவையும் பிறப்பித்தார்.
பொதுச் சொத்துக்கு சேதம் விளைவித்தது தொடர்பாக அரசியல் கட்சிகள், அமைப்புகள் மற்றும் தனி நபர்கள் அரசுக்குச் செலுத்த வேண்டியிருந்த நஷ்ட ஈட்டுத் தொகையை நீங்களே பாருங்கள்..
1. தி.மு.க. ரூ. 53,264
2. பா.ம.க. ரூ.39,36,448
3. ம.தி.மு.க. ரூ. 3,383
4. இந்து முன்னணி ரூ. 4,20,782
5. தி.மு.க. பிரமுகர் மூக்கையா ரூ. 33,829
6. ஓய்வு பெற்ற
ஐ.ஏ.எஸ். அதிகாரி கருப்பன்- ரூ. 2,39,661
மொத்தம் ரூ.46,87,367
இதில் அதிகத் தொகையைக் கட்ட வேண்டியது பாட்டாளி மக்கள் கட்சிதான். கிட்டத்தட்ட 40 லட்சம் ரூபாய். கட்டி விடுவாரா டாக்டரய்யா..?
இது தொடர்பாக அம்மா ஆட்சிக் காலத்திலேயே சென்னை ஐகோர்ட்டில் பா.ம.க. வழக்குத் தொடுத்தது. நமது நீதிமன்ற பாரம்பரியத்தின்படி தூங்கி வழிந்து கொண்டிருந்த அந்த வழக்கு, இப்போது தி.மு.க. தலைமையிலான ‘மைனாரிட்டி’ அரசு ஆட்சிப் பொறுப்புக்கு வந்தவுடன் சூடு பிடித்தது.
"மக்கள் பணத்தைக் கொள்ளையடிப்பதற்காகத்தானே அரசியலுக்கு வந்திருக்கிறோம். எங்களிடமே பணம் கேட்டால் எப்படி..?" என்ற நினைப்பில் கூட்டணிக் கட்சிகள் கொடுத்த நெருக்கடியில், நஷ்ட ஈடு கேட்டு ‘அம்மா’ ஆட்சியில் அனுப்பப்பட்ட நோட்டீஸை திரும்பப் பெறுவதாக, இப்போதைய ‘மைனாரிட்டி’ அரசு கோர்ட்டில் தெரிவிக்க, பா.ம.க.விற்கு எதிரான நஷ்ட ஈடு கோரும் வழக்குத் தள்ளுபடியானது. கூட்டணிக்காக இதுகூட செய்யலைன்னா எப்படி? சந்தோஷத்தில் திளைத்தார் டாக்டர் ராமதாஸ்.
பா.ம.க. கட்சி மட்டும்தான் கட்சியா? மற்றவர்கள்..
20 வருடமாக தன்னிடம் வேலை பார்க்கும் டிரைவரின் மகள் திருமணத்திற்கு, 500 ரூபாய் மொய் வைத்த புண்ணியவானாச்சே, நம்ம 'மாமன்னர்'.. 'விடுவாரா?'
மொத்தமாக ஒரு சட்டம் கொண்டு வந்து அம்மாவின் சட்டத்தையே தூக்கிவிட்டால், இனி யாரும் நஷ்ட ஈட்டைக் கட்ட வேண்டியதில்லை. நமக்கும், "கூட்டணியில் இருக்கிறோம்.. எங்களுக்கு என்ன செய்திருக்கிறீர்கள்..?" என்று கூட்டணிக் கட்சிகள் கேட்டால், ‘இதோ செய்திருக்கிறோமே? எவ்வளவு பெரிய உதவி..’ என்று சொல்லி அவர்களின் வாயையும் அடைத்த மாதிரியிருக்கும் என்று ஒரு ராஜதந்திர பிளான் போட்டார். (இந்தியாவிலேயே இவர்தானே இது மாதிரி விஷயங்களில் நம்பர் ஒன்) இப்போது ஜெயித்தும் காட்டிவிட்டார்.
சென்ற வெள்ளிக்கிழமையன்று இந்த நஷ்ட ஈடு கோரும் சட்டம் ரத்து செய்யப்படுவதாக, இன்னொரு சட்டத் திருத்தத்தை தமிழகச் சட்டசபையிலே கொண்டு வந்திருக்கிறார்கள். அறிமுக நிலையிலேயே இருக்கும், இந்தச் சட்டத் திருத்த மசோதாவுக்கு அ.தி.மு.க. மட்டுமே, தாங்கள் கொண்டு வந்த சட்டம் என்ற தார்மீகக் காரணத்தால் எதிர்ப்புத் தெரிவித்துள்ளது என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.
"ஊர்வலம், ஆர்ப்பாட்டம் மற்றும் பொதுக்கூட்டங்களின்போது நடக்கும் குற்றச் செயல்கள், அடையாளம் தெரியாத சமூக விரோதிகளால் செய்யப்படுகிறது. இதற்கான இழப்பீட்டுத் தொகையை வழங்கும் பொறுப்பை சம்பந்தப்பட்ட அரசியல் கட்சி அல்லது அமைப்புகளின் மீது சுமத்தும் கோட்பாடு நியாயமானதல்ல.
எனவே, அரசியல் கட்சி அல்லது வகுப்புவாத மொழி அல்லது இனம் சார்ந்த குழுவினால் ஏற்பாடு செய்யப்படும் ஊர்வலம், கூடுகை, கூட்டம், கிளர்ச்சி, ஆர்ப்பாட்டம் அல்லது பிற நடவடிக்கைகளின் போது சொத்து எதற்கும் அழிப்பு அல்லது சேதம் ஏற்படுத்தியதற்கு, அவர்களைப் பொறுப்பாக்க வேண்டிய அவசியமில்லை என்று முடிவு செய்யப்பட்டுள்ளது. இந்நோக்கத்தை கருத்திற்கொண்டு சட்டத் திருத்தம் செய்வதென்று அரசு முடிவு செய்துள்ளது."
- இப்படிக் குறிப்பிட்டு தாக்கல் செய்யப்பட்டுள்ள இந்த சட்டத் திருத்த மசோதாவால் அரசியல் கட்சிகளும், ஜாதி, சங்கங்களும் மகிழ்ச்சி அடைந்துள்ளன.
இனிமேல் ஆர்ப்பாட்டம், ஊர்வலம் என எது வேண்டுமானாலும் நடத்தலாம். அதில் வன்முறை வெடித்து பொதுச் சொத்துக்களுக்குச் சேதம் ஏற்பட்டாலும், கட்சிகளுக்கும், ஜாதிச் சங்கங்களுக்கம் எந்தக் கவலையும் இல்லை.
தைரியமாக, தாராளமாக சிலைகளை உடைக்கலாம். பஸ்களைக் கொளுத்தலாம்.. மரங்களை வெட்டலாம். கடைகளைச் சூறையாடலாம். கவலை வேண்டாம் தொண்டர்களே.. அரசே பச்சைக் கொடி காட்டிவிட்டது.
மக்கள், வேடிக்கை மட்டுமே பார்க்க வேண்டும். எதிர்த்து கேள்விகள் கேட்கக்கூடாது.. கேள்வி கேட்பது 'அரசியல்வாதிகளின் ஜனநாயகத்திற்கு' விரோதமானது.
கேள்வி கேட்க முடியவில்லையே என்று வெட்கப்பட வேண்டாம். வெட்கம் இல்லாதவர்கள்தான் அரசியல்வாதிகள். அவர்களுக்கு இந்த மானம், ரோஷம், வெட்கம், சூடு, சொரணை உள்ள, யாரைக் காண்டாலும் பிடிக்காது.
ஆகவே மக்களே.. நீங்களும் அவர்களைப் போல எதுவும் இல்லாதவர்களாகவே இருக்கக் கற்றுக் கொள்ளுங்கள்..
ஏனெனில் அரசியல்வாதிகள், மக்களாகிய உங்களைக் காப்பாற்ற ஆண்டவனால் அனுப்பி வைக்கப்பட்டுள்ள தேவதூதர்கள்..
அவர்களை அனுசரித்து, அவர்களுக்குக் கிடைத்தது போக, அவர்கள் போதும் என்று சொல்லி கீழே போடும் எச்சில் பண்டங்களைத்தான் நீங்கள் உண்ணவோ, அனுபவிக்கவோ வேண்டும்.
இது படைப்பின் நியதி..
வாழ்க்கையின் சாரம்சம் இதுவேயாகும்.
இது, மக்களாகிய உங்களிடம் தெரிவிக்கும்படி இந்த உண்மைத்தமிழனுக்கு, ஆண்டவனால் தெரிவிக்கப்பட்ட செய்தி..
உண்மைத்தமிழன் சொல்லிவிட்டான்.. சொல்லிட்டான்.. சொல்லிப்புட்டான்..
ஜெய்ஹிந்த்!!!
Posts
