சரக்கு மற்றும் சேவை வரி பற்றிய எளிய விளக்கம்..!

ஜி.எஸ்.டி. என்பதற்கு தமிழில் ‘சரக்கு மற்றும் சேவை வரி’ என்று பெயர். இந்த ச.சே. வரியானது முன்னர் மத்திய மற்றும் மாநில அரசால் வசூலிக்கப்பட்ட பல்வேறு வரிகளுக்கு மாற்றாக ஒரே வரியாக அறிமுகம் செய்யப்பட்டுள்ளது.

இதனை மத்திய அரசின் நிதி அமைச்சகத்தின் தலைவர் நிர்வகித்து வருகிறார். இந்த சரக்கு மற்றும் சேவை வரியானது ஒவ்வொரு மதிப்பு கூட்டல் நிலையிலும் தனியாக வரி செலுத்த வேண்டும் என்பதை உறுதிபடுத்துகிறது.

முன்னர் நம் நாட்டில் ஒரு பொருளை விற்பனைக்கு கொண்டு வர விற்பனை வரி, சேவை வரி, உற்பத்தி வரி, நுழைவு வரி, கலால் வரி போன்ற பல வகையான வரிகளை நாம் மத்திய மற்றும் மாநில அரசுகளுக்கு செலுத்த வேண்டும். இதனால் ஒவ்வொரு மாநிலத்திலும் ஒவ்வொரு மாதிரியான வரி விதிப்பு முறை இருந்து வந்தது.

இதனை மாற்றி நாடு முழுவதும் ஒரே வரி என்ற நோக்கத்தில் கொண்டு வரப்பட்டதுதான் இந்த ச. சே வரி முறை ஆகும்.

இந்த ச. சே வரி விதிப்பின் மூலம் உற்பத்தியாகும் பொருள்களின் விலை கணிசமாக குறைந்துள்ளது. அதே நேரம் நாம் சேவைகளாக பெறும் அழைப்பேசி, உணவகம், வலைத்தளம், காப்பீடு, போக்குவரத்து, கட்டுமானம், அழகு நிலையம் ஆகியவற்றின் சேவைகளை பெறுவதற்குரிய செலவுகளும் அதிகரித்துள்ளது.

இந்த ச. சே. வ ஆனது மூன்று பிரிவுகளாக பிரிக்கப்பட்டுள்ளது.

1. மத்திய ச. சே. வ (CGST)

2. மாநில ச. சே. வ (SGST)

3. ஒருங்கிணைந்த ச. சே. வ (IGST).

இதில் ஒரே மாநிலத்திற்குள் விற்கப்படும் பொருட்களுக்கு CGST மற்றும் SGST செலுத்தப்படுகிறது. ஒரு மாநிலத்தில் இருந்து மற்றொரு மாநிலத்திற்கு விற்கப்படும் பொருட்களுக்கு IGST மட்டும் செலுத்தப்படுகிறது.

தற்போது டீசல், கச்சா எண்ணெய், பெட்ரோல், எரிவாயு மற்றும் ஜெட் எரிபொருள் ஆகியவைகள் தற்காலிகமாக ஜி.எ.டி. வரி வரம்பிற்குள் கொண்டு வரப்படவில்லை.

இது தவிர மற்ற சரக்குகள் மற்றும் சேவைகளுக்கு முறையே 0%, 3%, 5%, 12%, 18%, 28% ஆகிய விகிதங்களில் வரி கணக்கீடு செய்யப்படுகிறது.

இதில் அத்தியாவசிய தேவைகளான உணவு பொருட்களுக்கு 0% முதல் 5% வரை வரி விதிக்கப்படுகிறது.

தங்கம் மற்றும் விலை மதிப்புள்ள உலோகங்களுக்கு 3% வரி விதிக்கப்படுகிறது.

இது தவிர அத்தியாவசிய சேவைகளுக்கு 5% முதல் 12% வரையும் இதர சேவைகளுக்கு 18% வரையும் வரி விதிக்கப்படுகிறது.

சரக்கு மற்றும் சேவை வரி என்பது பொருட்கள் மற்றும் சேவைகள் மீது விதிக்கப்படும் மறைமுக வரிகளுக்கு மாற்றாக உருவாக்கப்பட்ட ஒருங்கிணைந்த வரி என்பதால் இதனை செலுத்துவதன் மூலம் பொருள் அல்லது சேவையைத் தரும் நிறுவனத்தின் செலவுகள் கணிசமாகக் குறைந்துள்ளது.

தனித்தனியாக அனைத்து வரிகளையும் செலுத்தும்போது ஒவ்வொரு வரியும் ஒவ்வொரு விதத்தில் மாறுபட்டு இருந்ததால், சரக்கு மற்றும் சேவைகளின் விலை முன்னர் அதிகமாக இருந்தது.

ஆனால் ச. சே. வ அமல்படுத்திய பின்னர் ஒரே வரி என்பதால், ஒரே மாதிரியான வரியை அனைவரும் கட்ட வேண்டிய நிலை உருவாகி உள்ளது. இதனால் பொருட்களின் விலையும் குறைந்துள்ளது.

இதற்கு எடுத்துக்காட்டாக ஒருவர் 500 ரூபாய் மதிப்புள்ள ஒரு பொருளைத் தயாரித்து, அதில் ச. சே. வரியை சேர்த்து 520 ரூபாய்க்கு விற்கிறார் என்று வைத்துக் கொண்டால் இதனை வாங்கும் முகவர், ச. சே. வ தவிர்த்து வாங்கிய விலைக்கும், விற்ற விலைக்கும் இருக்கும் வித்தியாசத்துக்கும் மட்டும் வரி செலுத்தினால் போதும் என்பதே ச. சே. வரி விதிப்பின் சிறப்பம்சம் ஆகும்.

இந்த சரக்கு மற்றும் சேவைகள் வரி(GST) விதிப்புக்கு பின் மத்திய அரசுக்கு உற்பத்தியாளர் துவங்கி, முகவர், மொத்த விற்பனையாளர், அந்தப் பொருளை கடையில் விற்கும் சிறு வணிகர்கள் வரை அனைவரிடமிருந்தும் வரி கிடைக்கிறது. இதனால் மத்திய அரசின் வருவாய் அதிகரித்துள்ளது.

அதுபோல மாநில அரசுகளுக்கும் சரக்குகள் மற்றும் சேவைகள் ஆகிய இரண்டுக்குமே வரி கிடைப்பதால், வருவாய் அதிகரித்துள்ளது.

இந்த ச.சே.வரி விதிப்பிற்கு பின்னர் உற்பத்தி நிறுவனங்களின் செலவு குறைந்துள்ளதால், பொதுமக்களுக்கும் குறைந்த விலையில் அந்தப் பொருள் கிடைக்கிறது. அதே நேரம் சேவைகளுக்கும் வரி விதிக்கப்பட்டதால் உணவகத்தில் சாப்பிடுவது தொடங்கி ஒருவர் உபயோகிக்கும் தொலை தொடர்பு சேவைக்கும் வரி விதிக்கப்படுவதால் பொது மக்களுக்கு கூடுதல் வரி சுமையும் ஏற்பட்டுள்ளது.

‘ஒரே நாடு ஒரே வரி’ என்ற கொள்கையின் அடிப்படையில் அமல்படுத்தப்பட்ட இந்த சரக்கு மற்றும் சேவை வரி திட்டத்தால் வணிகங்களில் கருப்பு பணம் பரிவர்த்தனை பெரிதும் குறைந்துள்ளது.

Tweet

நரேந்திர மோடியின் அமைச்சர்களின் இலாகாக்கள் முழு விபரம்..!

27-05-2014

என் இனிய வலைத்தமிழ் மக்களே..!

நேற்று பதவியேற்ற இந்திய பிரதமர் நரேந்திர மோடியின் அமைச்சரவையில் இடம் பெற்றிருக்கும் அமைச்சர்களுக்கான இலாகாக்களின் முழு பட்டியல் இது :

பிரதமர் நரேந்திர மோடி, பணியாளர், பொதுமக்கள் குறைதீர்ப்பு, ஓய்வூதியம், அணுசக்தித் துறை, விண்வெளி மற்றும் அனைத்து முக்கிய கொள்கை முடிவுகள் உள்ளிட்ட துறைகளை தன் வசம் வைத்துக் கொண்டுள்ளார்.

கேபினட் அமைச்சர்கள் :

1.ராஜ்நாத் சிங் – உள்துறை அமைச்சகம்.

2.அருண் ஜேட்லி – நிதி, பாதுகாப்பு மற்றும் கார்ப்பரேட் விவகாரத்துறை

3.சுஷ்மா ஸ்வராஜ் – வெளியுறவு அமைச்சகம்.

4.வெங்கய்ய நாயுடு – நகர்ப்புற வளர்ச்சி, வீட்டுவசதி, வறுமை ஒழிப்பு மற்றும் நாடாளுமன்ற விவகாரத் துறை.

5.கோபிநாத் முண்டே – பஞ்சாயத்து ராஜ், ஊரக வளர்ச்சித் துறை அமைச்சகங்கள்

6.ராம் விலாஸ் பாஸ்வான் – நுகர்வோர் விவகாரத்துறை மற்றும் உணவு, வழங்கல் துறை.

7.நிதின் கட்கரி – போக்குவரத்து, நெடுஞ்சாலை மற்றும் கப்பல் போக்குவரத்து துறை.

8.மேனகா காந்தி – பெண்கள் மற்றும் குழந்தைகள் முன்னேற்றத் துறை.

9.கல்ராஜ் மிஸ்ரா – சிறு, குறு மற்றும் நடுத்தர தொழில்துறை.

10.நஜ்மா ஹெப்துல்லா – சிறுபான்மை விவகாரத்துறை.

11.ஆனந்த் குமார் – ரசாயனம் மற்றும் உரத்துறை.

12.ரவிசங்கர் பிரசாத் – தொலைதொடர்பு, தகவல் தொழில் நுட்பம் மற்றும் சட்டம், நீதித் துறை.

13.ஆனந்த கீதே – கனரக தொழில்துறை மற்றும் பொதுத் துறை.

14.உமா பாரதி – நீர் வள மேலான்மை.

15.அசோக் கஜபதி ராஜூ – விமான போக்குவரத்துத் துறை.

16.ஹர்சிம்ரத் கவுர் பாதல் – உணவு பதப்படுத்துதல் துறை.

17.நரேந்திர சிங் தோமர் – சுரங்கம் மற்றும் இரும்புத் துறை; தொழில் மற்றும் வேலை வாய்ப்புத் துறை.

18.ஜூவல் ஓரம் – பழங்குடியின் விவகாரத்துறை

19.ஹர்ஷ வர்த்தன்- சுகாதாரத் துறை

20.ஸ்மிருதி இராணி – மனித வள மேம்பாடு

21.ராதா மோகன் சிங் – விவசாயம்

22.தாவர்சந்த் கெலாட்- சமூக நீதி

23. சதானந்த கவுடா – ரயில்வே அமைச்சர்

இணை அமைச்சர்கள் (தனிப் பொறுப்பு) :

1. ஜெனரல் வி.கே.சிங் – வடகிழக்கு பிராந்திய வளர்ச்சி, வெளியுறவு விவகாரம், வெளிநாடு வாழ் இந்தியர் விவகார துறை.

2. இந்திரஜித் சிங் ராவ் – திட்டமிடுதல், புள்ளியல், திட்ட அமலாக்கம், பாதுகாப்பு அமைச்சகம்

3. சந்தோஷ் கங்க்வார் – ஜவுளித்துறை, நாடாளுமன்ற விவகாரத்துறை, நீர் வளம், நதிகள் மேம்பாடு, கங்கை நதி புனரமைத்தல்

4. ஸ்ரீபத் எஸ்ஸோ நாயக் – கலாச்சாரம் மற்றும் சுற்றுலா

5. தர்மேந்திர பிரதான் – பெட்ரோலியம், இயற்கை எரிவாயு

6. சர்வானந்த சோனோவல் – விளையாட்டு, தொழில்முனைவோர் மேம்பாடு, திறன்சார் மேம்பாடு

7. பிரகாஷ் ஜவடேகர் – தகவல் ஒலிபரப்பு, சுற்றுச்சூழல், வனம், பருவநிலை மாற்றம், நாடாளுமன்ற விவகாரத்துறை.

8. பியுஷ் கோயல் – மின்சாரம், நிலக்கரி, புதுப்பிக்கத்தக்க எரிசக்தி துறை

9. ஜிதேந்திர சிங் – அறிவியல் தொழில்நுட்பம், புவி அறிவியல் துறை

10. நிர்மலா சீதாராமன் – வர்த்தகம் மற்றும் தொழில்துறை மற்றும் நாடாளுமன்றத் துறை.

இணை அமைச்சர்கள் :

1. ஜி.எம்.சித்தேஸ்வரா – விமான போக்குவரத்துத் துறை

2. மனோஜ் சின்ஹா – ரயில்வே துறை

3. நிஹால் சந்த் – ரசாயனம் மற்றும் உரத் துறை.

4. உபேந்திர குஷ்வாஹா – ஊரக வளர்ச்சித் துறை, குடிநீர், சுகாதாரம், பஞ்சாயத்து ராஜ் துறை.

5. பொன்.ராதாகிருஷ்ணன் – கனரக தொழில்துறை.

6. கிரண் ரிஜிஜு – உள்துறை.

7. கிரிஷன் பால் குர்ஜார் – சாலை போக்குவரத்து, நெடுஞ்சாலை, கப்பல் போக்குவரத்து துறை.

8. சஞ்சீவ் குமார் பாலியான் – விவசாயம், உணவு பதுப்படுத்துதல் துறை.

9. மன்சுக்பாய் வாசவா – பழங்குடியின விவகாரத் துறை.

10. ராவ் சாஹிப் தான்வே – நுகர்வோர் விவகாரம், உணவு மற்றும் வழங்கல் துறை.

11. விஷ்ணுதேவ் சாய் – சுரங்கம், இரும்பு, தொழில், வேலைவாய்ப்புத் துறை.

12. சுதர்சன் பகத் – சமூக நீதித் துறை.

பதவியேற்றுள்ள சில மந்திரிகளின் கல்வித் தகுதி பற்றிய செய்திகளும் வெளியாகியுள்ளன. அது இங்கே :

Tweet

கஞ்சி குடிச்சே சாவுங்கடா..!

02-08-2013

என் இனிய வலைத்தமிழ் மக்களே..!

தோழர் பத்ரியின் இந்தப் பதிவை படித்தபோது நானெல்லாம் ஏழ்மையாக இருக்கின்றேனா அல்லது வறுமைக் கோட்டுக்குக் கீழே இருக்கின்றேனா என்கிற சந்தேகமும், வினாவும் எனக்குள்ளேயே எழுகிறது..!

ஓட்ஸ் கஞ்சி குடிப்பதாலேயே தன்னுடைய ஒரு நாள் உணவுத் தேவையை குறைந்தபட்சம் 50-ல் இருந்து அதிகப்பட்சம் 120 ரூபாய்க்குள் முடித்துக் கொள்ளலாம் என்று கூறுகிறார்.. இது அவரைப் பொறுத்தவரையில் சரிதான். ஏனெனில் அவர்தான் மூன்று வேளையும் ஓட்ஸ் கஞ்சியே குடிக்க வேண்டும் என்று நினைக்கிறாரே..!? ஆனால் நாமெல்லாம் அப்படியா..?

எனக்கு ஒரு நாளைக்கு எனக்கு ஆகக் கூடிய உணவுக்கான செலவுகளை பாருங்கள்..!

பேச்சிலர் என்பதால் அதிகம் சமைப்பதில்லை. லீவு நாட்களில் மட்டும் அவ்வப்போது சமையல் உண்டு. எலெக்ட்ரிக் குக்கரில் சாதம் மட்டும் வைத்துவிடுவேன்..! பருப்பு பொடி பாக்கெட் வாங்கி வைத்திருக்கிறேன். நல்லெண்ணெய் உண்டு.. இதனை மிக்ஸ் செய்து முதல் தவணை சோற்றை உள்ளே தள்ளிவிடுவேன். அடுத்த ரவுண்டுக்கு பக்கத்து வீட்டில், கீழ் வீட்டில் டீசண்டான முறையில் பிச்சையெடுத்து வாங்கும் கொஞ்சூண்டு ரசம்.  ஒருவேளை ரசம் இல்லையெனில் தயிர் பாக்கெட்..! இதுதான் அந்த லீவு நாளின் மூணு வேளைக்கும்..! 

ஒரு பாக்கெட் பருப்புப் பொடியின் விலை 18 ரூபாய். அரிசி ஒரு கிலோ 45 ரூபாய். ஏதோ கலரா இருக்கு. நீங்களே பார்த்துக் கொடுங்கன்னு கேட்டுக்குவேன். நமக்கு அரிசில கல்லு பொறுக்கக் கூடத் தெரியாது..! அப்புறம் தயிர் பாக்கெட். 8 ரூபாய். ஒரு பாக்கெட் பருப்புப் பொடி பயன்படுத்துவதைப் பொறுத்து ஒரு வாரத்திற்கும் வரும்.. ஒரு மாதத்திற்கும் வரும்.. தயிர் பாக்கெட் அதிகப்பட்சம் 6 முறைகள் என்றால் 48 ரூபாய்.. ஆக மொத்தம் வீட்டில் சமைத்துச் சாப்பிடும் அதிகப்பட்சம் 6 நாட்களுக்கு மட்டுமே மொத்தம் 119 ரூபாய். 

இனி வெளியில் தின்னு தீர்ப்பதை கணக்கு பார்ப்போம்.. காலையில் ஹோட்டலில் சாப்பிடுவது 2 இட்லி, ஒரு தோசை, ஒரு காபி.. அதிகப்பட்சம் 50 ரூபாய். மதியம் ஐ.டி. ஏழைகள் அதிகமிருக்கும் தரமணி ஏரியாவில் இருக்கும் ஆந்திரா மெஸ் சாப்பாடு.. மதியம் கண்டிப்பாக ஆம்லெட் உண்டு. ஆக அதோடு சேர்த்து 60 ரூபாய். இரவு 3 புரோட்டா 1 ஆம்லெட். அல்லது 3 கல்தோசை 1 ஆம்லெட்.. இதுவும் 50 ரூபாய் வந்துவிடும்.. ஆக.. கடையில் சாப்பிடும் எனது ஒரு நாள் செலவு 160 ரூபாய். 31 நாளில் வீட்டில் சாப்பிடும் 6 நாட்களைக் கழித்து மிச்சமிருக்கும் 25 நாட்களுக்கு இந்தச் செலவு என்றால் ஒரு மாதத்திற்கு கொட்டிக்கிறதுக்காக மட்டுமே நான் செலவழிக்கும் தொகை 4000 ரூபாய். இதில் வீட்டில் சாப்பிடுவதற்கான தொகையையும் சேர்த்தால் 4119. இதன் மூலமாக ஒரு நாளின் எனது தின்னும் செலவு தோராயமாக 132 ரூபாய் வருகிறது..!

பத்ரி சொன்னதுபோல ஓட்ஸ் கஞ்சி உடலுக்கு நல்லது என்றாலும் அதனை செய்து தருவதற்கு அவருக்கு மனைவி இருக்கிறார்.. குடும்பச் சூழல் இருக்கிறது.. அதனால் அவரால் சுருக்கமாக வைத்துக் கொண்டு அனுபவிக்க முடிகிறது.. என்னை போன்ற பேச்சுலர்கள் அல்லது ஓட்ஸ் கஞ்சி பிடிக்காமல் மற்றவைகளை சாப்பிட நினைப்பவர்களின் கதி என்னாவது..? நாங்களெல்லாம் நாட்டில் இருக்கவே கூடாதா என்ன..? 

அரசுகளை நடத்தும் கூமுட்டைகள் என்றைக்காவது சொந்தக் காசில் சாப்பிட்டிருப்பார்களா..? இது போன்ற அரைவேக்காட்டுத்தனமாக ஒரு நாளைக்கு 30 ரூபாய்க்குள் சாப்பிட முடியும் என்று சொல்லும் அறிவாளிகள், சென்னை போன்ற பெரு நகரங்களுக்கு வந்து எங்களைப் போன்றவர்களுடன் இருந்து சாப்பிட்டுப் பார்க்கலாமே..? 

அரசியலுக்கு வந்ததில் இருந்து கடைசியாக கட்டையில்போய் சுடுகாட்டில் எரியும்வரையில் அரசு செலவிலேயே தின்னுக் கொழுத்த திமிர் பிடித்தவர்கள்தான்... தம் மக்களைப் பற்றி மட்டும் கவலைப்பட்டு நாட்டு மக்களைப் பற்றியே கவலைப்படாமல் எழுதுவதும், பேசுவதுமாக இருக்கிறார்கள். 

6 நாட்களுக்கு 119 ரூபாயில் சாப்பிட முடியுமென்றால் நான் காலம் முழுக்க வெறும் பருப்பு சாதம், தயிர் சாதமே சாப்பிட்டுவிட்டு சாக வேண்டியதுதானே..?  குடும்பத்தை ஏற்படுத்திக் கொண்டு சாப்பிடு.. இன்னமும் குறையும் என்பார்கள்.. குறையவில்லை. ஆனால் குறைத்துக் கொள்கிறார்கள் மக்கள். இதுதான் உண்மை..!

தனி நபர் வருமானம் குறையும்போது ஒவ்வொரு தனி மனிதனும் முதலில் செய்யும் சிக்கன நடவடிக்கையே வெளியில் சாப்பிடுவதை நிறுத்துவது.. காபி குடிப்பதை நிறுத்தவது.. மாலை சிற்றுண்டியை நிறுத்துவதுதான்.. இப்படி தனது சாப்பாட்டு ஆசையைக்கூட நிராசை செய்துவிட்டு சிக்கனம் பிடிக்கிறான் என்பது இந்த நாட்டை ஆண்டு கொண்டிருக்கும் ஓசியில் தின்னே கொழுத்து போயிருக்கும் அரசியல் அயோக்கியர்களுக்கு புரியாது.. தெரியாது..!

ஒரு வேளைக்கே வெறும் 30 ரூபாயில் சாப்பிட முடியுமென்றால் அனைத்து மக்களும் இப்போது கையேந்தி பவனில்தான் சாப்பிட வேண்டும்.. இப்போதே சரவணபவனில் ஒரு காபி 35 ரூபாய் என்கிறார்கள். ஒரு தோசை 60 ரூபாய் என்கிறார்கள். இதெல்லாம் எதற்காக தெரியுமா..? கொஞ்சம் விலையைக் குறைத்தால் அழுக்கு உடைகளுடன், குளிக்காத உடலுடன், உழைத்த களைப்புடன் உண்மையாகவே மனிதர்களாக வாழும் ஒரு தொழிலாளர் கூட்டமும் சரவண பவனுக்குள் வந்துவிடும். அப்படி வந்துவிட்டால் காசைப் பற்றியே கவலைப்படாமல் பச்சைத் தண்ணிக்குக்கூட கடன் அட்டையை எடுத்து வீசும் ஒரு பணக்காரக் கூட்டம் அசூயைபடும். அதன் பிறகு அவர்கள் சரவண பவனுக்குள் வர மாட்டார்கள். சங்கோஜப்படுவார்கள் என்பதால்தான் பைவ் ஸ்டார் ஹோட்டல் ரேஞ்சுக்கு அந்த ஹோட்டலில் விலைகள் கூடிக் கொண்டே போகின்றன..

மிடில் கிளாஸ் அம்பிகளும், அண்ணாச்சிகளும் அங்கே போய் தின்பதையே ஒரு கவுரமாக நினைத்து பணத்தைக் கொட்டுகிறார்கள். இது அவர்களைவிட ஏழ்மை நிலையில் இருக்கும் மற்ற மக்களுக்கு அவர்கள் செய்யும் பச்சைத் துரோகம் என்பது மட்டும் அவர்களுக்குப் புரியவில்லை..! அவர்களுக்கு இது ஸ்டேட்டஸ் பிரச்சினை..! ஆனால் இதே பணக்காரக் கூட்டம் செத்துப் போன பிணமாய் சென்னையைச் சுற்றியிருக்கும் எந்தவொரு சுடுகாட்டிற்கு போனாலும், முன்பு எரியூட்டப்பட்ட ஒரு பிச்சைக்காரனின் சாம்பல் ஒட்டியிருக்கும் அதே தகரப் பெட்டியில்தான், இவர்களது சாம்பலும் ஓட்டித்தான் கிடைக்கப் போகிறது என்பதையும் உணர்ந்தவர்களில்லை..!

எங்கயோ ஆரம்பிச்சு எங்கயோ போகுது மேட்டர்.. ரிட்டர்ன் டூ மேட்டர்..!

ஒரு நாளைக்கு 30 ரூபாய்க்கு என்ன சாப்பிட முடியுமாம்..? அரிசி விக்கிற விலைல.. பருப்பு விக்குற விலைல.. எண்ணெய் விக்குற விலைல.. அட.. கிராமப்புறங்களில் அடுப்பூதி சமைக்கும் வீடுகளில்கூட.. ஒரு வீட்டுக்கு 4 பேர் என்று வைத்து கொண்டால்கூட.. மூணு வேளையும் கஞ்சிதான் குடிக்க முடியும்.. இப்போது அரசாங்கமும் இதனைத்தான் சொல்கிறது..! 

வெறும் கஞ்சி குடிச்சாவது வாழுடா.. அது உன் தலைவிதி.. உனக்காச்சும் கஞ்சி கிடைக்குது.. இந்தக் கஞ்சியும் கிடைக்காதவன் நாட்டுல நிறைய பேரு இருக்கான். அவன்தான் எங்களைப் பொறுத்தவரையிலும் வறுமைக் கோட்டுக்குக் கீழே வாழ்பவன் என்கிறார்கள்.. இந்த வறுமைக் கோட்டுக்குக் கீழே வாழ்பவர்கள் சத்தியமாக இருக்கத்தான் செய்கிறார்கள். 

அவர்கள்தான் எல்லா ஊரிலும் பிச்சையெடுக்கிறார்கள்.. கோவில் வாசலில் அமர்ந்திருக்கிறார்கள். நடு ரோட்டில் சிக்னல்களில் கைக்குழந்தையோடு வந்து பசிக்குது என்கிறார்கள்..! நடக்க முடியாமல் குண்டி தேய கைகளில் குஷ்டத்துடன் வந்து காசு கொடு என்கிறார்கள்.. இந்த பாவப்பட்டவர்கள்தான் நிசமாகவே கஞ்சிக்கும் வழியில்லாமல் சாகிறார்கள்.. இவர்களுக்குத்தான் இந்த அரசுகள் இப்போது மானியம் வழங்கி அவர்களைக் காப்பாற்றப் போகிறது போலிருக்கு..! மொதல்ல அந்த கஞ்சிக்கு செத்தவங்களுக்கு அடையாள அட்டையைக் கொடுத்திட்டு அப்புறமா அவங்களுக்கான காசை கொடுங்கப்பா.. இல்லைன்னா உங்க அரசியல் கூட்டாளி நாய்களே இதுலேயும் புகுந்து ஆட்டையைப் போட்டுட்டு போயிருவானுக..!

இந்த நாடும், ஆள்பவர்களும் நாசமாப் போய்த் தொலையட்டும்..!

Tweet

சென்சஸ் - 2011 - சில புள்ளி விபரங்கள்..!

07-04-2011

என் இனிய வலைத்தமிழ் மக்களே..!

சமீபத்தில் வெளியிடப்பட்ட இந்திய மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பு பற்றிய சில புள்ளிவிவரங்கள் இது.. 

வழக்கம்போல இணையத் தகவல்களை சேமிப்பு வைப்பதற்காக மட்டுமே..!

 இந்தியாவின் மக்கள் தொகை 121 கோடியாக உயர்ந்துள்ளது. சமீபத்தில் எடுக்கப்பட்ட புதிய மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின்படி, இந்த எண்ணிக்கை தெரிய வந்துள்ளது.

உலக மக்கள் தொகையில் இது 17.5 சதவீதமாகும். கடந்த பத்தாண்டுகளில் மட்டும் இந்தியாவில் மக்கள் தொகை 18 கோடி அதிகரித்துள்ளது. உலகிலேயே அதிக மக்கள் தொகை கொண்ட சீனா. இதன் எண்ணிக்கை உலக மக்கள் தொகையில் 19.4 சதவீதமாகும்.

இது இந்தியாவின் 15-வது மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பாகும், இந்தக் கணக்கெடுப்பு இரண்டு கட்டமாக நடத்தப்பட்டது. வீடுகள் வாரியாக கணக்கெடுப்பு கடந்தாண்டு ஏப்ரல் முதல் செப்டம்பர் மாதம்வரை நடத்தப்பட்டது.

பின்னர், மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பு இந்தாண்டு பிப்., 9-ம் தேதி முதல் 28-ம் தேதி வரை நாடு முழுவதும் நடத்தப்பட்டது. மொத்தம் 35 மாநிலங்கள் மற்றும் யூனியன் பிரதேசங்களுக்கு நடத்தப்பட்ட கணக்கெடுப்பிற்கு செலவான தொகை 2,200 கோடி ரூபாய். கணக்கெடுக்கும் பணியில் மொத்தம் 27 லட்சம் ஊழியர்கள் ஈடுபடுத்தப்பட்டனர். இதற்காக மொத்தம் 8,000 டன் பேப்பர் செலவிடப்பட்டுள்ளது.

2011 மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பு விவரங்களின் சில முக்கியத் தகவல்கள் இங்கே :

* கடந்த பத்தாண்டுகளில்(2001 - 2011) மட்டும் மக்கள் எண்ணிக்கை 18 கோடி அதிகரித்துள்ளது. கடந்த 2001-ம் ஆண்டு மக்கள் தொகை வளர்ச்சி விகிதம் 21.15 சதவீதமாக இருந்தது. அது, 2011-ம் ஆண்டு, 17.64 சதவீதமாக குறைந்துள்ளது. கடந்த 90 ஆண்டுகளைப் பார்க்கும்போது தற்போது மக்கள் தொகை வளர்ச்சி விகிதம் முதல் தடவையாக குறைந்திருக்கிறது.

* இந்தியாவின் மொத்த மக்கள் தொகை 121 கோடி. இது உலக மக்கள் தொகையில் 17.5 சதவீதமாகும். அமெரிக்கா, இந்தோனேசியா, பிரேசில், பாகிஸ்தான், வங்கதேசம், ஆகிய நாடுகளின் மக்கள் தொகை முழுவதையும் கூட்டினால், அதைவிட அதிகமாக நமது நாட்டின் மக்கள் தொகை உள்ளது.

* ஆண்களின் எண்ணிக்கை 62 கோடியே 37 லட்சம். பெண்கள் எண்ணிக்கை 58 கோடியே 65 லட்சம்.

* ஆண் குழந்தைகளின் எண்ணிக்கை தொடர்ந்து அதிகமாக உள்ளது கணக்கெடுப்பில் தெரியவந்துள்ளது. குழந்தைகளின் விகிதம் 1,000 ஆண்களுக்கு 914 பெண்கள் என்ற விகிதத்தில் உள்ளது. இது, இந்தியா சுதந்திரம் அடைந்தபின் ஏற்பட்ட மிகக் குறைவான விகிதமாகும்.

* மக்கள் தொகையில், 7 வயதுக்கு மேற்பட்டவர்களில் படித்தவர்கள் எண்ணிக்கை 74 சதவீதம். படிக்காதவர்கள் 26 சதவீதம்.

* 2001-ம் ஆண்டில் படித்தவர்களின் எண்ணிக்கை 64.83 சதவீதமாக இருந்தது, 2011-ம் ஆண்டில் 74.04 சதவீதமாக உயர்ந்துள்ளது. பத்தாண்டுகளில் மட்டும் படித்தவர்கள் எண்ணிக்கை 9.21 சதவீதம் அதிகரித்து இருப்பது குறிப்பிடத்தக்கது.

* 2001ம் ஆண்டில் பெண்களில் 53.67 சதவீதம் பேர் எழுத, படிக்க தெரிந்தவர்களாக இருந்தனர். இது, 2011-ம் ஆண்டு 65.46 சதவீதமாக அதிகரித்துள்ளது. 2001ம் ஆண்டு எழுத, படிக்க தெரிந்த ஆண்களின் எண்ணிக்கை 75.26 சதவீதமாக இருந்தது. இது, 2011-ம் ஆண்டு, 82.14 சதவீதமாக அதிகரித்துள்ளது. பத்தாண்டுகளில் ஆண்களை விட பெண்களின் படிப்பறிவு இரண்டு மடங்கு அதிகரித்துள்ளது.

* மாநிலங்களில் அதிகம் எழுத, படிக்க தெரிந்தவர்கள் கேரளாவில் உள்ளனர். இங்கு 93.91 சதவீதம் பேர் எழுத்தறிவு பெற்றுள்ளனர். குறைவான எண்ணிக்கை உள்ள மாநிலம் பீகார். இங்கு 63.82 சதவீதம் பேர் எழுத்தறிவு பெற்றுள்ளனர்.

* மாநிலங்கள் மற்றும் யூனியன் பிரதேசங்களில் அதிக மக்கள் தொகை கொண்ட மாநிலமாக உத்தரபிரதேசம் உள்ளது. இங்கு, 19 கோடியே 90 லட்சம் மக்கள் உள்ளனர்.

* மிகக் குறைவான மக்கள் தொகை லட்சத்தீவில் உள்ளது. இங்கு, 64 ஆயிரத்து 429 பேர் வசிக்கின்றனர்.

* உ.பி., மகாராஷ்டிரா மாநிலங்களின் மக்கள் தொகையை சேர்த்தால், அமெரிக்காவின் மக்கள் தொகையை விட அதிகமாகும்.

* அதிக மக்கள் நெருக்கம் உள்ள பகுதியாக டில்லியின் வடகிழக்கு மாவட்டம் உள்ளது. ஒரு சதுர கிலோ மீட்டருக்கு 37 ஆயிரத்து 346 பேர் வசிக்கின்றனர்.

* மக்கள் நெருக்கம் குறைவாக இருப்பது, அருணாச்சல பிரதேசம் திபாங் பள்ளத்தாக்கு பகுதியில். இங்கு ஒரு சதுர கிலோ மீட்டருக்கு ஒருவர் மட்டுமே வசிக்கிறார்.

* உ.பி.,க்கு அடுத்தபடியாக மக்கள் தொகை அதிகம் கொண்ட மாநிலங்கள்: மகாராஷ்டிரா- 11 கோடியே 23 லட்சம், பீகார்-10 கோடியே 38 லட்சம், மேற்கு வங்கம் - 9 கோடியே 13 லட்சம், ஆந்திரா- 8 கோடியே 46 லட்சம்.

தமிழகத்தில் உள்ள 32 மாவட்டங்களில் மாவட்ட வாரியாக மக்கள் தொகை விவரங்கள் வருமாறு :-

1.திருவள்ளூர்-27,54,756 - 37,25,697

2.சென்னை-43,43,645 - 44,81,087

3.காஞ்சீபுரம்-28,77,468 - 39,90,897

4.வேலூர்-34,77,317 - 39,28,106

5.தர்மபுரி-12,95,182 - 15,02,900

6.கிருஷ்ணகிரி-15,61,118 - 18,83,731

7.திருவண்ணாமலை-21,86,125 - 24,68,965

8.விழுப்புரம்-29,60,373 - 34,63,284

9.சேலம்-30,16,346 - 34,80,008

10.நாமக்கல்-14,93,462 - 17,21,179

11.ஈரோடு-20,16,582 - 22,59,608

12.நீலகிரி-7,62,141 - 7,35,071

13.கோவை-29,16,620 - 34,72,578

14.திருப்பூர்-19,20,154 - 24,71,222

15.திண்டுக்கல்-19,23,014 - 21,61,367

16.கரூர்-9,35,686 - 10,76,588

17.திருச்சி-24,18,366 - 27,13,858

18.பெரம்பலூர்-4,93,646 - 5,64,511

19.அரியலூர்-6,95,524 - 7,52,481

20.கடலூர்-22,85,395 - 26,00,880

21.நாகப்பட்டினம்-14,88,839 - 16,14,069

22.திருவாரூர்-11,69,474 - 12,68,094

23.தஞ்சாவூர்-22,16,138 - 24,02,781

24.புதுக்கோட்டை-14,59,601 - 16,18,725

25.சிவகங்கை-11,55,356 - 13,41,250

26.மதுரை-25,78,201 - 30,41,038

27.தேனி-10,93,950 - 12,43,684

28.விருதுநகர்-17,51,301 - 19,43,309

29.ராமநாதபுரம்-11,87,604 - 13,37,560

30.தூத்துக்குடி-15,92,769 - 17,38,376

31.திருநெல்வேலி-27,03,492 - 30,72,880

32.கன்னியாகுமரி-16,76,034 - 18,63,174.

Tweet