கோ-2 - சினிமா விமர்சனம்

14-05-2016

என் இனிய வலைத்தமிழ் மக்களே..!

அரசியல் அதிகாரம் எப்படி ஒரு நல்லவனை அதர்மப் பாதையில் நடக்க வைக்கிறது என்பதை ‘கோ’ திரைப்படம் சொன்னது. இதன் இரண்டாம் பாகமான இது அரசியல் அதிகாரத்தில் இருப்பவர்களை எப்படி மதியால் வீழ்த்துவது என்பதைச் சொல்கிறது.

இந்த மாதிரி படத்தை எடுப்பதற்கு இப்போதெல்லாம் தமிழ்நாட்டில் ஆட்களே இல்லை என்று நினைத்திருந்த நேரத்தில் தயாரிப்பாளர் எல்ரெட் குமார் இதோ நானிருக்கிறேன் என்று சொல்லி தைரியமாக துணிச்சலுடன் களத்தில் குதித்துள்ளார். அவருக்கு நமது முதற்கண் வாழ்த்துகளும், பாராட்டுக்களும், கூடவே கோடானு கோடி நன்றியும்தான்..!

தமிழகத்தின் முதலமைச்சரை கடத்தி வைத்து இதன் மூலமாக அவருடைய அமைச்சரவையில் இரண்டாவது இடத்தில் உள்துறை அமைச்சராக இருக்கும் தில்லை நாயகத்தின் முகமூடியைக் கிழிப்பதுதான் படத்தின் கதை.. அவ்வளவுதான்.. மூன்று வரியில் சொல்லப்படும் அளவுக்கு சுருக்கமாகவே திரைக்கதையை அமைத்திருக்கிறார்கள்.

படத்தின் முதல் காட்சியிலேயே முதல் அமைச்சரைக் கடத்திவிடுகிறார்கள். அதன் பின்னர் ஏன் கடத்தினேன் என்பதை கடத்தல்காரரான ஹீரோ பாபி சிம்ஹா ஒவ்வொரு சுவாரஸ்ய முடிச்சுக்களை வெளியில் சொல்லிக் கொண்டே வர.. படத்தின் சுவாரஸ்யமும் கூடிக் கொண்டே செல்கிறது.

முதல் பாதியில் இயக்குநர் என்ன சொல்ல வருகிறார்.. என்ன செய்துவிட்டார் இந்த முதலமைச்சர் என்கிற கேள்வியையெல்லாம் பலமாக நமக்குள் தூண்டிவிட்டு பிற்பாதியில் இதற்கு நேர் எதிரான திரைக்கதையுடன் படம் படு வேகமாக பயணிக்கிறது. இறுதியில் இது போல நாமும் ஒரு நாளைக்குச் செய்தால்தான் என்ன என்று பார்வையாளனையும் தூண்டிவிட்டிருக்கிறது இந்தப் படம். இதுவே இந்தப் படத்திற்குக் கிடைத்த வெற்றி எனலாம்.

அரசியல் அதிகாரத்தைப் பயன்படுத்தி ஆட்டம் போடும் அரசியல்வியாதிகளைத் தண்டிப்பதென்பது இந்த நாட்டில் முடியாத காரியமாக இருக்கிறது. இந்தத் தண்டிக்கும் வேலையையே இன்னொரு அரசியல்வியாதியே முனைந்து செய்தால்தான். ஊழல் அரசியல்வியாதி ஜெயிலுக்குப் போக முடிகிறது. நம் நாட்டில் இப்படியொரு சூழல் இருக்கும் நிலையில் சாதாரணமான காமன்மேன் என்னதான் செய்வான்..? அவனால் என்ன செய்ய முடியும் என்பதற்கு உதாரணக் கதையாகவும் இந்தப் படம் இருக்கிறது.

பாபி சிம்ஹாவுக்கு மிகப் பெரிய ரோல் இல்லை. ஆனால் பாதிக்கப்பட்டவர்களின் குரலாக திரையில் ஒலிக்கிறார். நடித்திருக்கிறார். படத்தில் பேசப்பட்டிருக்கும் பல அரசியல் வசனங்களை தைரியமாக முன் வந்து பேசியிருக்கும் பாபிக்கு நமது பாராட்டுக்கள். பழம் தின்னு கொட்டையையும் முழுங்கும் அளவுக்கு நடிப்பவர்கள்கூட இது போன்ற அரசியல் வசனங்களை தப்பித்தவறிக்கூட வெளியில் பேச மாட்டார்கள்.

ஆனால் இதில் செம்பரப்பாக்கம் ஏரி, வெள்ளம், அதிகாரிகளின் அலட்சியப் போக்கு, ஏரிகளை தூர் வாராதது.. அணைகளை பரமாரிக்காதது.. தொலை நோக்கு பார்வையில்லாமல் திட்டங்களை கையாள்வது.. ஊழலையும், லஞ்சத்தையும் ஊக்குவிப்பது என்று பலவித அம்சங்களையும் பாபி சிம்ஹா மாநிலத்தின் முதலமைச்சரான பிரகாஷ்ராஜிடம் பளிச்சென்று கேட்கிறார்.

எதற்கெடுத்தாலும் இதுவொரு மிடில் கிளாஸ் மனோபாவம் என்று அலட்சியமாக ஒதுக்கித் தள்ளும் அரசியல்வியாதிகளால், பதிலே சொல்ல முடியாத பல விஷயங்களையும் இதில் பட்டியலிட்டிருக்கிறார் இயக்குநர்.

“1000 ரூபாய் நோட்டில் இருக்கும் காந்தி புகைப்படத்தை நீக்கிவிட்டு ஒரு நோட்டை புதியதாக அச்சடித்துக் கொடுங்கள்..” என்பதில் இருக்கும் உள்ளர்த்தமே வேறு. இப்போதைய நிலைமையில் இந்தியாவில் இருக்கும் அனைத்து கருப்புப் பணத்தையும் ஒழிக்க ஒரே வழி.. இதுதான் என்கிறார் இயக்குநர். செய்யலாம்தான். ஆனால் அரசியல்வியாதிகள் விடுவார்களா..?

பேட்டா செருப்பிற்கு சொல்லும் விலை போலவே பல பொருட்களுக்கும் 50 பைசா.. 60 பைசாக்களை விலையாக வைத்து.. அதன் மூலம் தனியார் நிறுவனங்கள் மக்களிடம் அடிக்கும் கொள்ளைப் பணமாக மாதம் 85000 கோடி ரூபாய் சேர்கிறது. அதனை மாநிலங்களுக்கு முறைப்படி கொடுத்தாலே மக்கள் பிரச்சினைகள் பலவற்றைத் தீர்க்கலாமே என்கிறார் இயக்குநர். இதுவும் நல்ல யோசனைதான்.. ஆனால் செய்ய மனம் வேண்டுமே..?

பாபி சிம்ஹாவுக்கான கேரக்டர் ஸ்கெட்ச்சும் அதன் முடிச்சும் சுவாரஸ்யமானது. குமரன் என்னும் பாபி சிம்ஹா அனாதையாக வளர்ந்து பட்டப் படிப்பை முடித்துவிட்டு நியூஸ் 7 தொலைக்காட்சியில் ஒரு பத்திரிகையாளராகப் பணியில் சேர்கிறார். அங்கேதான் ஹீரோயின் நிக்கி கல்ரானியை பார்க்கிறார். இருவருக்குள்ளும் காதல் மலர்கிறது.

இந்த நேரத்தில்தான் பாபி சிம்ஹாவை சின்ன வயதில் இருந்தே ஹோமில் ஸ்பான்ஸர் செய்த ஒருவரைப் பற்றி அவருக்குத் தெரிய வர.. அவர் யாரென்று விசாரித்து தெரிந்து கொள்ள வருகிறார். வந்த இடத்தில் அந்தப் பெரியவர் குமாரசாமி என்னும் நாசர் காணாமல் போய் பல நாட்கள் ஆகிறதென்பது தெரிகிறது.

சென்ற முறை நடைபெற்ற சட்டமன்றத் தேர்தலில் உள்துறை அமைச்சர் தில்லை நாயகம் 5 வாக்குகள் வித்தியாசத்தில் தோற்றுப் போனாலும் தனது பண பலத்தால் தான் ஜெயித்துவிட்டதாக அறிவிக்க வைத்து ஆட்சியிலும் பங்கேற்று அமைச்சரவையிலும் இடம் பிடித்துவிட்டார்.

இதை எதிர்த்து குமாரசாமி நீதிமன்றத்தில் வழக்கு தொடுக்க.. இந்த வழக்கை வாபஸ் பெற வைக்க அமைச்சர் தில்லை நாயகம் சமாதானப் பேச்சுவார்த்தை நடத்துகிறார். அது பலனளிக்காமல் போக.. கடைசியில் குமாரசாமியை கொலை செய்திருக்கிறார். இதையறியாமல் தனது அப்பா திரும்பி வருவார் என்கிற நம்பிக்கையில் பிரிண்டிங் வேலை செய்து வரும் அவரது மகன் கருணாகரனையும் அமைச்சரின் ஆட்கள் கொலை செய்துவிட.. நீதி, நியாயம் கேட்டு வேறு வழியில் போராடும் சூழலுக்கு வருகிறார் பாபி. இந்தச் சூழலை மிக எளிமையான திரைக்கதையில் குழப்பமில்லாத திரை மொழியில் காட்டியிருக்கிறார் இயக்குநர்.

பிரகாஷ்ராஜ் வழக்கம்போல நடிப்புக்கென்றே பிறந்தவர்போல நடித்திருக்கிறார். காமன்மேன்களை திட்டித் தீர்ப்பது.. தனது ஆட்சி, அதிகாரத்தைச் சொல்லி பயமுறுத்துவது.. உண்மை தெரிந்து அதையும் ஜீரணித்துக் கொள்வது.. கடைசியாக பாபியின் செயலில் இருக்கும் நீதியை உணர்ந்து அமைதியாக திரும்பிச் செல்வதுவரையிலும் ஒரு அக்மார்க் இந்தியாவில் எங்குமே கிடைக்காத ஒரு முதலமைச்சரை காட்டியிருக்கிறார்.  இப்படியொரு நல்ல முதலமைச்சரை இந்தியாவில் தேடித்தான் பார்க்க வேண்டும். இதுதான் இந்தப் படத்தில் இருக்கும் மிகப் பெரிய முரண்பாடு..!

நிக்கி கல்ரானி வழக்கம்போல் டூயட்டுகளுக்கும், காதலுக்கும், கொஞ்சம் கடமைக்குமாக பயன்படுத்தப்பட்டிருக்கிறார். அசத்தல் நடிப்பைக் காட்டியிருப்பது பால சரவணன்தான். அவர் ஜான் விஜய்யிடம் முதலில் சொல்லும் கதையை அப்படியே நம்பிவிட்டோம். அந்த அளவுக்கு அழுத்தமாக தான் சொல்லும் பொய்யைக்கூட உண்மை போல புலப்படுத்தியிருக்கிறார். இயக்குநரின் இயக்கத் திறமைக்கு இதுவும் ஒரு சான்று.

நிஜத்தில் தமிழகத்தின் மு்ன்னாள் முதலமைச்சர் ஓ.பன்னீர்செல்வத்தை அப்படியே நியாபகப்படுத்துகிறார் உள்துறை அமைச்சர் தில்லை நாயகமாக நடித்திருக்கும் இளவரசு.

“இந்த சி.எம். போயிட்டா அடுத்த சி.எம். நான்தான் தெரியும்ல்ல..?” என்று டி.ஜி.பி.யிடம் உதார் விடுவதிலேயே தெரிந்துவிட்டது.. கூடுதலாக நெற்றியில் இருக்கும் வீபூதிப் பொட்டும், குங்குமப் பொட்டும் வேறு அடையாளம் காட்டுகிறது.

என்ன ஒரேயொரு வித்தியாசம்.. இளவரசுவைபோல படபடவென பேச மாட்டார் ஓ.பி.எஸ்., எண்ணி, எண்ணி அளவோடுதான் பேசுவார்.. பரவாயில்லை. அடுத்த முதலமைச்சர் ரேஸில் இவரும்தானே காத்திருக்கிறார்.

இவரது தம்பியும் பெரியகுளம் நகராட்சியின் தலைவருமான ராஜா, நாகமுத்து என்கிற பூசாரியின் தற்கொலைக்கு காரணம் என்கிற குற்றச்சாட்டில் சிக்கி போலீஸ், வழக்கு என்று இன்னமும் அல்லாடிக் கொண்டிருக்கிறார் என்பது நமக்குத் தெரிந்ததே..

இதேபோல் மத்திய பிரதேசத்தில் வியாபம் ஊழல் வழக்கில் சம்பந்தப்பட்டவர்களில் 100-க்கும் மேற்பட்டோர் தற்கொலை, கொலை என்று பல வழிகளில் இறந்து போயிருக்கிறார்கள். இதுவும் அந்த ஊழலில் சிக்கியிருக்கும் அரசியல்வியாதிகளின் கைவண்ணம்தான்.. இப்படி இப்போது நாட்டில் நடைபெற்று வரும் பல்வேறு அரசியல் அராஜகங்களை நினைவுபடுத்தும்விதமாகத்தான் திரைக்கதையை அமைத்திருக்கிறார் இயக்குநர்.

என்கவுண்ட்டர் ஸ்பெஷலிஸ்ட் சங்கரபாண்டியனாக வரும் ஜான் விஜய்யின் கேரக்டர் மட்டுமே நம்பக் கூடியதாக இல்லை. ஒரு முதலமைச்சரையே கடத்தி வைத்திருக்கிறார்கள் என்றால் அது எத்தனை சீரியஸான விஷயம். இதை ஹேண்டில் செய்ய ஒரு காமெடியான ஸ்கெட்ச்சில் ஜான் விஜய் வலம் வருவதுதான் சற்று நெருடலான விஷயம். மற்றபடி போலீஸின் வழக்கமான பேச்சுக்கள்.. மிரட்டல்களை அசால்ட்டாக அவர் பேசுவது பிடிக்கத்தான் செய்கிறது..!

டூயட்டுகளை முற்றிலும் தவிர்த்திருக்கலாம். தேவையில்லாமல் இடையூறு செய்கின்றன. ஒளிப்பதிவாளருக்கு ஒரு ஷொட்டு. கலை இயக்குநரின் ஆடம்பரமில்லாத செட்டுகள் கண்ணைக் கவர்கின்றன.

பல லாஜிக் மிஸ்டேக்குகள் படத்தில் இருந்தாலும் இது போன்ற அரசியல் கதைகள் நம் கதைகளைத்தான் பேசுகின்றன என்பதால் அதையெல்லாம் பார்க்கத் தேவையில்லைதான்..!

கடைசியாக கடத்தியவர்களை தேடலாம் என்று இன்னொரு போலீஸ் அதிகாரி சொல்லும்போது “எதற்கு..?” என்று கேட்டு விசாரணைக்கு முற்றுப்புள்ளி வைக்கிறார் ஜான். ஸோ.. இவரும் இதற்கு உடந்தையா என்பதற்கு சரியான விளக்கம் இல்லை. முதல்வரே தேவையில்லை என்றாலும் அது சட்டப்படி சரியாகுமா..? முறையாகுமா என்றெல்லாம் யோசிக்க வேண்டாமா இயக்குநரே..?

அமைச்சர் இளவரசுவின் லீலைகளெல்லாம் தெரியாமல் முதல் அமைச்சர் இருந்திருப்பார் என்பதையும் நம்பத்தான் முடியவில்லை. அவருக்கும் இதில் மறைமுகமான பங்கிருக்குமே..? அதற்கு யார் பொறுப்பாவது என்பதையெல்லாம் இயக்குநர் இதில் சொல்லவில்லை. நாமளே ஊகித்துக் கொள்ள வேண்டியதுதான்..! அடுத்த முறை இதே முதலமைச்சரை நாம் கடத்தும்போது அதைப் பார்த்துக் கொள்வோம்..!

‘கோ-2’ தைரியமான ஒரு அரசியல் படம். மிஸ் பண்ணிராதீங்க. அவசியம் பார்க்க வேண்டிய படம்..!

Tweet

உறுமீன் - சினிமா விமர்சனம்

10-12-2015

என் இனிய வலைத்தமிழ் மக்களே..!

முன் ஜென்மப் பகை.. ஜென்ம்ம் தாண்டியும் தொடர்கிறது.. இரண்டாவது ஜென்மத்திலும் அதே துரோகத்தைச் சந்தித்த வேதனையிலும், துடிப்பிலும் இருக்கும் ஹீரோ.. மூன்றாவது ஜென்மத்தில் வட்டிக்கும், முதலுக்குமாக திருப்பிக் கொடுப்பதுதான் இந்த உறுமீன்..!

‘ஓடுமீன் ஓட உறுமீன் வரும்வரைக்கும் காத்திருக்குமாம் கொக்கு’ என்பார்களே.. அது போலத்தான் முதல் ஜென்மத்தின் கணக்கைத் தீர்க்கவும், இரண்டாம் ஜென்மத்தின் பட்ட துரோகத்தையும் தாங்கிக் கொண்டு மூன்றாவது ஜெனமத்தில் காத்திருந்து துரோகியை பொலி போடுகிறார் ஹீரோ..!

முதல் ஜென்மக் கதை :

ராஜசிம்மன் என்கிற சோழ வம்சத்து அரசனான பாபி சிம்ஹா, தன்னுடைய குருவான பிரம்மர் என்கிற முனிவரிடமிருந்து நடக்கவிருப்பதை முன்கூட்டியே அறிந்து கொள்ளும் புத்தகத்தைப் பெற்றிருக்கிறான்.

தன்னுடைய சக நாட்டு அரசனுடன் போரிட வேண்டிய நிலை. இந்த நேரத்தில் தன்னுடைய நம்பிக்கைக்குரிய நண்பனான ‘கருணா’வால் காட்டிக் கொடுக்கப்பட்டு எதிரி அரசனிடம் பிடிபடுகிறான். ஆனாலும் தன்னுடைய விடா முயற்சியால் அங்கிருந்து தப்பித்து தனது குருநாதரைத் தேடி வருகிறான்.

எதிரியிடம் பிடிபட்டு சாவதைவிட தானே தன் சாவைத் தேடிக் கொள்வதே எனக்குப் பெருமை என்று சொல்லி தன்னை உயிருடன் புதைத்துவிடும்படி கேட்டுக் கொள்கிறான். அவனுடன் அந்தக் காலப் புத்தகமும் புதைக்கப்படுகிறது.

இரண்டாம் ஜென்மக் கதை :

நூறாண்டுகளுக்கு முந்தைய தமிழ்நாடு கேரளா எல்லைப் பகுதி. வெள்ளையர் ஆட்சிக் காலத்தில்.. தேயிலை தோட்டங்களையெல்லாம் வளர்த்தெடுத்து, டீ உற்பத்தியை பெருக்கி இதன் மூலம் கிறிஸ்துவத்தை மறைமுகமாக பரப்பி வந்த நேரம் இது.

இந்தப் பகுதியிலும் அடுத்த ஜென்ம உருவமாக பிறந்திருக்கிறார் பாபி சிம்ஹா. இப்போது அவர் வக்கீலுக்கு படித்தவர். அந்த ஊரிலேயே ஆங்கிலம பேசத் தெரிந்த ஒரேயொருவர். முதல் ஜென்மத்து துரோகி நண்பனான கருணா, இப்போது கலையரசனாக சிம்ஹாவின் நண்பனாக உடன் இருக்கிறார்.

ஊருக்கு வரும் வெள்ளைக்கார துரை காட்டுக்குள் வேட்டைக்கு போகும்போது துணைக்கு மொழி பெயர்ப்பாளர் ஒருவரும் தேவை என்பதால் ஊர் கங்காணி, துணைக்கு பாபி சிம்ஹாவையும், அவரது ஆத்ம நண்பர் கலையரசனையும் அனுப்பி வைக்கிறார்.

போகிற இடத்தில்தான் அந்தக் காலப் புத்தகம் சிம்ஹாவின் கைக்கு கிடைக்கிறது. அது கிடைக்கும் நேரத்தில் வெள்ளைக்கார துரை சிம்ஹாவை செஸ் விளையாட அழைக்கிறார். காய்கள் வெட்டப்பட, வெட்டப்பட தோற்றவர் அவரவர் ஆடைகளைக் களைய வேண்டும் என்பது ஆட்டத்தின் விதிமுறை. தோல்வியடையும் வெள்ளைக்கார துரை முழு நிர்வாணமாக வேண்டிய நிலைமை.

இந்த அவமானத்தைத் தாங்க முடியாமல் தவிக்கிறார் துரை. இருவருக்குள்ளும் ஏற்படும்  பிரச்சினையில் சிம்ஹா துரையை அடித்துவிட காது கேளாமல், பேச முடியாத நிலைமைக்குத் தள்ளப்படுகிறார் துரை. இதைச் செய்துவிட்டு காட்டுக்குள் தப்பியோடுகிறார் சிம்ஹா.

இப்போதும் உடனிருக்கும் கலையரசன், அந்த தேயிலை தோட்டம் முழுவதையும் தனது பொறுப்புக்குவிட்டால் சிம்ஹாவை காட்டிக் கொடுப்பதாகச் சொல்லி சிம்ஹாவை வெளியில் அழைத்து வந்து விடுகிறான். துரை சிம்ஹாவை கொலை செய்ய.. இரண்டாவது முறையாகவும் துரோகம் ஜெயிக்கிறது.

இப்போது நிகழ் காலம்..

மதுரையில் இருந்து பி.இ. முடித்துவிட்டு வேலை தேடி சென்னைக்கு வந்திருக்கிறார் சிம்ஹா. நண்பன் காளியின் அறையில் தங்கிக் கொண்டு வேலை தேடி வருகிறார். கிடைக்கவில்லை. ஆனால் தற்செயலாக அந்தக் காலப் புத்தகம் சிம்ஹாவின் கைக்கு கிடைக்கிறது.

அது கிடைத்தவுடன் சிம்ஹாவின் வாழ்க்கையில் பெரிய மாற்றம். சட்டென வேலை கிடைக்கிறது. கிடைத்த இடத்தில் கல்லூரியில் தனக்கு ஜூனியரான ரேஷ்மியை அங்கே பார்க்கிறார். கல்லூரி காலத்தில் சொல்ல முடியாமல் போன காதலை, இங்கே சொல்லிவிடலாம் என்று தவியாய் தவிக்கிறார் சிம்ஹா. ரேஷ்மியும்தான்..!

அலுவலகத்தில் வைத்திருந்த காலப் புத்தகத்தில் இருந்து திடீரென்று புகை வர.. புத்தகம் பற்றிய சந்தேகம் சிம்ஹாவுக்குள்ளும் புகைகிறது. மனநல மருத்துவரிடம் ஆலோசனை கேட்கிறார். “அந்தப் புத்தகத்திற்கும் உனக்கும் ஏதோ பூர்வீக பந்தம் இருப்பதாகத் தெரிகிறது. முடிக்காத ஒரு விஷயத்தை முடித்து வைக்க இந்தப் புத்தகம் உதவலாம்..” என்று பூடமாகச் சொல்லியனுப்புகிறார் மருத்துவர்.

இந்த நேரத்தில்தான் ரேஷ்மி கிரெடிட் கார்டில் வாங்கிய கடனுக்காக அவரை போனில் டார்ச்சர் செய்கிறார் கலையரசனின் தம்பி. அவனை நாலு தட்டு தட்டலாம் என்றெண்ணி சிம்ஹாவும், காளியும் அவனை பின் தொடர.. திடீரென்று எங்கிருந்தோ வந்த ஒரு கும்பல் கலையரசனின் தம்பியை எரித்துக் கொல்கிறது. இதற்கு சிம்ஹாதான் காரணமோ என்றெண்ணி அவரைத் தூக்கி வந்திருக்கிறது கலையரசனின் டீம்.

இப்போது அந்தப் புத்தகத்தின் உதவியோடு தான் கணக்குத் தீர்க்க வேண்டியது கலையரசனைத்தான் என்பது சிம்ஹாவுக்குத் தெரிய வர.. அதை செய்து முடிக்க தீர்மானிக்கிறார். எப்படி முடிக்கிறார் என்பதுதான் இந்த புதுமையான, சுவாரஸ்யமான திரைக்கதை கொண்ட படத்தின் மிச்சம் மீதிக் கதை.

பாபி சிம்ஹா ஒரு ஆக்சன் ஹீரோவாக தலையெடுக்க வேண்டியே இந்தக் கதையைப் பிடித்திருக்கிறார் போலிருக்கிறது. முதல் படத்திலேயே மூன்று கேரக்டர்கள். மூன்றில் ஒன்று மோஷன் கேப்சர் ஆப்ஷனில் அட்டகாசமாக படமாக்கப்பட்டுள்ளது. அதில் வரும் சிம்ஹாவின் அச்சு அசலான உருவத்தில் அந்தக் கேரக்டரின் பீலிங்க்ஸ் தெரியும் அளவுக்கு வரைந்திருப்பது சிறப்பு..!

இரண்டாவதாக வரும் ஜான் கேரக்டரில் அந்த அலட்சிய மனப்பான்மை.. வெள்ளையனை எதிர்க்கும் வெறுப்பு.. இரண்டையும் சரி சமமாகவே செய்திருக்கிறார். இதில்தான் செமத்திய சண்டை காட்சிகள்.. ஆக்சன் ஹீரோவுக்கு தேவையானதை இதிலேயே செய்து காட்டியிருக்கிறார். இனிமேல் அவரது ரசிகர்கள் பார்த்துக் கொள்வார்கள்.

மூன்றாவதான செழியன் கேரக்டரில் போகப் போகத்தான் ஆக்சனுக்குள் இறங்குகிறார். அதுவரையிலும் இருக்கும சாதா செழியனை அனைவருக்கும் பிடிக்கும்வகையில் நடிக்க வைத்திருக்கிறார் இயக்குநர். புத்தகம் கைக்கு வந்தவுடன் அவருக்குள் ஏற்படும் மாற்றம்.. திடீரென்று எழுப்பியவுடன் ஆக்ரோஷமாக கத்தியபடியே எழும் அந்த ஒரு காட்சியே பயமுறுத்திவிட்டது.

ரேஷ்மியுடனான காதலைச் சொல்ல முடியாமல் சங்கடப்பட்டு கடைசியாக மறைமுகமாகத் தெரிவிக்கும் காதல் செழியனுக்குள் நிஜமாகவே காதலை வரவழைத்திருக்கும் என்று நம்புகிறோம்.. தம்பதிகள் நீடூழி வாழட்டும்.

கிளைமாக்ஸில் அதிக கத்தியின்றி, ரத்தமின்றி சேதாரமில்லாமல் ஆக்சன்களை வைத்திருப்பதால் மறுபடியும் ஒரு ஆக்சன் ஹீரோவை பார்க்க வழியில்லாமல் போய்விட்டது.

ரேஷ்மிக்கு அதிகம் வேலையில்லை. ஆனால் கொடுத்த கேரக்டருக்கு வஞ்சகமில்லாமல் நடித்திருக்கிறார். வசனமே பேசாமல் தடுக்கி விழுந்தே ஒரு காட்சியில் பெரும் சிரிப்பை வரவழைக்கிறார் மனோபாலா.

கலையரசனுக்கும் ‘மெட்ராஸு’க்கு பின்பு பெயர் சொல்லும் படம். ஒவ்வொரு நடிகரும் ஒவ்வொருவிதமான நடிப்பைக் காண்பிக்கும்போதுதான் நடிப்பு என்பதென்ன என்பது ரசிகனுக்கும் தெரிகிறது. ஜானை மாட்டிவிட்டு திரும்பிப் பார்க்காமல் நடந்து செல்லும் கலையரசனின் வெற்றிப் பெருமிதம் அவரது நடிப்புத் திறமைக்கு ஒரு ஷொட்டு..!

அதேபோல் இப்போதைய தாதா கலையரசன் கேரக்டரும் அசத்தல். அந்த மாடுலேஷன், பாடி லாங்குவேஜெல்லாம் நிறைய படங்களில் நடித்த அனுபவஸ்தர் போலவே இருக்கிறது..! வெல்டன் கலை ஸார்..!

குறிப்பிடத்தக்க நடிப்பை காண்பித்திருக்கிறார் அப்புக்குட்டி. இரண்டாவது ஜென்மத்துக் கதையில் இவர் மூலமாக உலகத்துக்குச் சொல்லும் ஒரு வசனத்தை சென்சார் போர்டு எப்படி கண்டு கொள்ளாமல்விட்டார்கள் என்று தெரியவில்லை. இந்த ஒரு வசனத்துக்காகவே இயக்குநருக்கு ஒரு சல்யூட்..

“காட்டுல மொத்தம் நாப்பத்தி அஞ்சாயிரம் புலிகள் இருந்துச்சு .இந்தப் படுபாவிப் பயங்க அநியாயமா கொன்னு கொன்னு இப்போ இருபதாயிரம்தான் இருக்கு . டேய் ஒண்ணு ஞாபகம் வச்சுக்கங்கடா … எண்ணிக்கை குறைஞ்சாலும் புலி, புலிதான் “ என்கிறார் அப்பு\க்குட்டி உடனே பாபி சிம்ஹா அவரிடம் ‘’நீங்க எந்தப் புலியை சொல்றீங்க?’’ என்று கேட்க, அப்புக்குட்டி சிரித்துவிட்டு, “உங்களுக்கே தெரியாதா..?” என்கிறார்.   அதேபோல் துரோகியான கலையரசனுக்கு ‘கருணா’ என்று பெயர் வைத்திருக்கிறார். புரிந்தது.

இதேபோல் அப்போதையக் காலக்கட்டத்தில் டீ என்னும் குடிபானம் எப்படி தென்னிந்திய மக்களின் அன்றாட உணவானது என்பதையும், தேயிலைத் தோட்டங்களை வைத்தே கிறித்துவம் எப்படி அந்தப் பகுதியில் பரப்ரப்பட்டது என்பதையும் இயக்குநர் ஒரு சில காட்சிகளில் நுணுக்கமாகப் பகிர்ந்திருக்கிறார்.

முதல் பாதியில் ஓடும் ஒரு பரபரப்பு, இரண்டாம் பாதியில் கொஞ்சம் தொய்வைக் கொடுத்தாலும், கலையரசனை வீழ்த்த வேண்டிய கட்டாயத்திற்குச் சொல்லப்படும் காரணம் மிக எளிமையானதாக பெருவாரியான ரசிகர்களின் மனதுக்கு நெருக்கமான விஷயமாகவும் இருப்பதால் அதுவே ரசிக்கப்படுகிறது.

கலையரசனின் இன்றைய கதையில் இப்படியொரு பிளாஷ்பேக் தேவையே இல்லை. பழி வாங்கப்படுதலுக்காகத்தான் இந்த மூன்றாவது பிறவி. பின்பு எதற்கு வீணான பில்டப்பு..?

கிளைமாக்ஸ் காட்சிக்காக எங்கே போய் ரூம் போட்டு யோசித்தார்களோ தெரியவில்லை. பரவாயில்லை. கச்சிதமாக அதிகம் ரத்தம் சிந்தாமல், ஒரு செட்டப் செய்து செய்யும் இந்தக் கொலைகளெல்லாம் சாதாரண கமர்ஷியல் படங்களில் படங்களில் காணப்படுவது போலவே இருப்பதுதான் இந்த வித்தியாசமான கதையம்சம் உள்ள படத்தின் ஒரேயொரு மைனஸ் பாயிண்ட்.

ரவீந்திரகுரு நாத்தின் ஒளிப்பதிவும், அச்சு ராஜாமணியின் இசையமைப்பும் படத்திற்கு ஒரு பலம். அறிமுக இயக்குநர் சக்திவேல் பெருமாள்சாமி  வித்தியாசமான ஒரு கதையுடன் அழுத்தமான இயக்கத்தில் ஒரு பொழுது போக்கு படத்தை உரிய நேரத்தில் கொடுத்திருக்கிறார்.

இதன் மூலம் உறுமீனைக் கொத்தப் போகும் மீனவனாக இருக்கும் நடிகர் பாபி சிம்ஹாவுக்கு, இந்தப் படம் பெரிதும் உதவினாலே அது இருவரது வாழ்க்கையிலும் பெரிய திருப்பம்தான்..!

Tweet