நிமிர்ந்து நில் சினிமா விமர்சனம்

13-03-2014

என் இனிய வலைத்தமிழ் மக்களே..!

இன்றைய சமூகம் இருக்கின்ற நிலைமையைப் பார்த்து ஒரு சாமான்யனுக்குள் எழும் கோபத்தையும், அதனால் அவனுக்கு ஏற்படும் நிலைமையையும் இன்றைய அரசியல் சூழலுடன் பொருந்தி வரக்கூடிய அளவுக்கு ஒரு கதையாகக் கொடுத்திருக்கிறார் இயக்குநர் சமுத்திரக்கனி.

ராமகிருஷ்ண மடம் மாதிரியான பள்ளிகளில் படித்து பள்ளியிறுதியில் மாநிலத்திலேயே முதலாவது மாணவனாக வந்த ஜெயம்ரவி கல்லூரி படிப்பையும் முடித்துவிட்டு சந்தோஷமாகவே நாட்டிற்குள் வருகிறார். இதுவரையில் அவர் இருந்து வந்த உலகம் வேறு.. இப்போது இருக்கின்ற உலகம் வேறு என்பதை இயக்குநர் முதல் சில காட்சிகளியே புரிய வைத்துவிடுகிறார்..

சிக்னலில் காரில் அமர்ந்தபடியே திமிருடன் ஜெயம்ரவியின் டூவீலரை தள்ளிவிட்டு கதையை துவக்கி வைப்பதும் சாட்சாத் இயக்குநர் அண்ணன் சமுத்திரக்கனிதான்..! இங்கே துவங்கும் கதையின் போக்கு முதல் பாதியில் ஜெட் வேகத்திலும் பிற்பாதியில் சற்று குறைந்த வேகத்திலுமாகச் சென்று தனது இலக்கை அடைந்துள்ளது. ஆனால் பிற்பாதியில் பாதையும் மாறிவிட்டதால் கொஞ்சம் ரசிக்கவும் முடியவில்லை..

ஸ்பாட் பைனுக்கு கில்மா கொடுத்துவிட்டு சைடாக கட்டிங்கை கட்டத் தெரியாமல் ஹீரோயினிடம் பல்பு வாங்கிக் கொண்டு சட்டை கிழிந்த நிலையில் பரிதாபமாக நிற்கும் ஹீரோவை போல லட்சணக்கணக்கான ஹீரோக்கள் இன்னமும் இந்த நாட்டில் இருக்கிறார்கள். அவர்கள் பயந்து போய் கொடுக்கின்ற அந்தச் சின்னத் தொகையில் ஆரம்பித்த்துதான் லஞ்சப் பேய். அது இப்போது 2ஜி லெவலில் போய் நிற்கிறது..
முதலில் நாம் மாற வேண்டும்.. மாற்றத்தை நம்மில் இருந்துதான் துவங்க வேண்டும் என்கிறார் இயக்குநர். நாம் யாருக்கும் லஞ்சம் கொடுக்கக் கூடாது என்பதை மட்டும் பாலோ செய்தால் போதும் என்கிறார் இயக்குநர். ஆனால் இந்த இயந்திரமயமான வாழ்க்கையில் அது சாத்தியமில்லை என்பதுதான் நிசமானது..!

போலீஸ் ஸ்டேஷனில் அனைத்து செக்சன் பெயர்களையும் சொல்லி மிரட்டுவது.. அதுகூட தெரியாமல் அப்பாவியாய் ஜெயம் ரவி இருப்பது.. சூரி வந்து காப்பாற்றுவது.. கோர்ட்டில் அதையும்விட அப்பாவியாய் அனைத்தையும் வெளிப்படையாச் சொல்லி மாட்டிக் கொள்வது.. என்று இந்த பகுதி முழுவதிலும் தனது அப்பாவித்தனத்தை அப்பட்டமாய் காட்டியிருக்கிறார் ஜெயம்ரவி. நல்ல நடிப்பு.

ஆனால் இதற்கடுத்து சிறைக்குச் சென்று திரும்பி வந்தவுடன் திடீரென்று அனைத்து அதிகாரிகள் மீதும் சம்பந்தப்பட்ட துறையின் மேலதிகாரிகளுக்கு புகார் அனுப்புகிறார். இந்தத் திடீர் மனமாற்றம் எப்படி அவருக்குள் ஏற்பட்டது என்பதற்கான காரணம்தான் தெரியவில்லை.. இப்போதும் அவர் அப்பாவியாகத்தான் இருக்கிறார்.

அவருடைய அம்மா சொன்ன பொண்ணை வீட்டுக்கு வரவழைத்து தான் போலீஸிடம் சிக்கிய கதையை சுவாரசியமாகச் சொல்கிறார்.. அமலாபாலின் காதலை புரிந்து கொள்ளாமல் பேசுகிறார்.. இத்தனையும் செய்பவர்.. திடீரென்று அவர்களுக்கெதிராக புகார்களைத் தட்டிவிடுகிறார் என்பதையும் அது ஏன் என்பதையும் சொல்லாமல் போனாலும்.. கதையோட்டத்தில் அது சுத்தமாக மறக்கடிக்கப்பட்டுவிட்டது..

இந்தப் புகாரின் காரணமாய் மீண்டும் ஒரு முறை போலீஸிடம் பிடிபட்டு ரத்தச் சகதியாய் மீட்கப்படுபவர் இப்போதும் தன்னை மருத்துவமனையில் வந்து பார்க்கும் அதே இன்ஸ்பெக்டரிடம் நீங்கதான் என்னை கூட்டிட்டு போனது என்று திரும்பவும் அப்பாவியாய் கேட்கிறார்.. இந்த அப்பாவித்தனம் வீட்டுக்கு வந்தவுடன் மனசு மாறி சட்டென்று புயலாய் மாறியவுடன் கதையின் போக்கும், திரைக்கதையின் வேகமும் சூடுபிடிக்கிறது.. ஆனால் இந்த லாஜிக்தான் உதைக்கிறது..!

இந்தக் கதைக்கு இரட்டை வேடம்கூட தேவையில்லாதது.. பிற்பாதியில் சஸ்பெண்ட் செய்யப்பட்ட அனைவரும் அந்த வழக்கை எப்படி எதிர்கொள்கிறார்கள்..? அதை உடைப்பதற்கு என்னவெல்லாம் செய்கிறார்கள் என்பதை வன்முறை கலந்துகூட கொடுத்திருக்கலாம்.. ஆனால் ஏன் அந்த இன்னொரு ஜெயம்ரவியை ஆந்திராவில் இருந்து இறக்குமதி செய்தார்கள் என்று தெரியவில்லை. அந்த ஜெயம்ரவியின் கேரக்டர் ஸ்கெட்ச்.. பின்பு அவர் கோர்ட்டிற்கு வந்து சாட்சி சொல்லி.. பின்பு பல்டி அடித்து, நீதியையும், தர்மத்தையும் பற்றி இரு நபர் டிவிஷன் பெஞ்ச்சுக்கு கிளாஸ் எடுக்க படம் இப்போது மிகச் சாதாரணமான கமர்ஷியல் படமாக ஆகிவிட்டது.. அந்த கிளைமாக்ஸ் டிவிஸ்ட்டை இத்தனை நல்ல படத்தில் ஏற்க முடியாமல் போய்விட்டது..

படத்திற்கு மிகப் பெரிய பலம் வசனங்கள்தான்.. அத்தனையும் கூர்மை.. இப்போதைய இளைஞர்களை உசுப்பிவிடும்படியான குத்தீட்டிகள்.. பல காட்சிகளில் வசனங்களால்தான் படமே நகர்கிறது.. ஹீரோயின் அமலாபாலுக்கு இருக்கின்ற பொது அறிவுகூட ஹீரோவுக்கு இல்லை என்று சொல்வது கொஞ்சமும் பொருந்துவதாக இல்லை.. ஹாஸ்டலிலேயே தங்கிப் படித்தவர்.. வெளியிலேயே வந்த்தில்லை. ஆகவே அவருக்குத் தெரிய வாய்ப்பில்லை என்று சொன்னாலும் புத்தகத்தில்கூடவா இதைப் படித்திருக்க மாட்டார்..? இது போன்ற ரொம்ப அப்பாவித்தனமே ஜெயம்ரவியின் கேரக்டரை நம்புவதற்கு மிகவும் தடையாகிவிட்டது.

கோர்ட்டில் பைன் கட்டி வண்டியை எடுத்துக் கொள்ளச் சொல்வது.. வண்டியின் என்ஜின் காணாமல் போயிருப்பது. போலீஸ்களுக்குள் இருக்கும் ஈகோ பிரச்சினை.. அதிகாரப் பிரச்சினை.. லஞ்சம் எது, எதற்கெல்லாம் எப்படியெல்லாம் பயனாகிறது என்பதைக் காட்டுவது.. கோர்ட்டில் நீதிபதி சாமர்த்தியமாக லஞ்சம் வாங்குவது.. ஒரு ஆள் சைகை காட்டுவது.. இந்த 100 ரூபாயில் ஆரம்பித்து 1 லட்சத்தையும் தாண்டும் இந்தக் கூட்டணியின் ஆள், அம்பு, சேனைகளின் அதிரடியை வரிசையாகக் காட்டுவதில் இருந்த வேகம் பிற்பாதியில் புஸ்வாணமாகவும், கேலி, கிண்டலாகவும், காமெடியாகவும் போய்விட்டதால் முற்பாதியில் நம்மையறியாமலேயே உள்ளே இழுக்கப்பட்ட நாம்.. இடைவேளைக்கு பின்பு நம்மை கழுத்தைப் பிடித்து வெளியே தள்ளிய உணர்வுக்கு தள்ளப்பட்டோம்.

இன்னுமொரு எல்லை மீறல்.. சரத்குமார் கேரக்டர்.. சிபிஐயில் பணியாற்றும் அவரது பணித் தகுதி என்ன என்பதுகூட பதிவு செய்யப்படவில்லை.. ஆனால் அவரே  சேனலின் உரிமையாளரை அழைத்து மிரட்டுகிறார். அவரே டெல்லியில் இருந்து நொடிப் பொழுதில் பறந்து பெங்களூருக்கு வந்து சண்டையிடுகிறார். சேனலின் நேரலை ஒளிபரப்பில் தான் சிக்கியிருக்கிறேன் என்பது தெரிந்தும் மீடியாவிடம் பகிரங்கமாகச் சண்டையிடும் அந்தக் காட்சிகள் எல்லாம் ரொம்பவே ஓவர்.. ஏற்றுக் கொள்ள முடியாத காட்சிகள்..

2-ஜி வழக்குகளில் ஜெயா டிவியையும், மற்ற இதர தனியார் தொலைக்காட்சிகளையும் யாரும், எதுவும் செய்துவிட முடியவில்லை.. அதேபோல் சொத்துக் குவிப்பு வழக்கு போன்ற கேஸ்களில் தி.மு.க. தரப்பு சேனல்களையும் அவர்களால் தடுக்க முடியவில்லை.. இதுவெல்லாம் நம்ப முடியாத விஷயம். இதனை சி.பி.ஐ.யை வைத்து உடனுக்குடன் முடிப்பதாக சொல்லியிருப்பது குழந்தைத்தனமான திரைக்கதையாக எனக்குப் படுகிறது.. திரைக்கதையின் மிகப் பெரிய ஓட்டை சரத்குமார் சம்பந்தப்பட்டதுதான்..!

லஞ்சப் பேயை கண்டறிய துவங்கி பிறப்புச் சான்றிதழில் துவங்கி இல்லாத ஒருவனுக்கு டெத் சர்பிடிகேட், பிடிவராண்டுவரையிலும் கொண்டு போய் காட்டியிருப்பது தமிழ்ச் சினிமாவுக்கு புதியதுதான்.. ஆனால் நாட்டுக்கு புதிதல்ல.. இந்த லஞ்ச பேரத்தில் சிக்கிக் கொண்டு தவித்த மோகன் என்றொரு கேரக்டர்தான் படத்தின் பிற்பாதியில் கொஞ்சமேனும் ஒரு உருக்கத்தை மனதில் ஏற்படுத்தியது. சஸ்பென்டான அனைவருமே கேலியும், கிண்டலுமாக இருக்க இவர் ஒருவரே அழுது கொண்டிருக்கிறார். லஞ்சம் வாங்கியதற்கான காரணத்தை அவர் எழுதி வைத்துவிட்டு தன் முடிவைத் தானே தேடிக் கொள்ளும் அந்தக் காட்சி உருக்கம்.. பிள்ளைகளை பள்ளியில் படிக்க வைக்க சம்பளம் போதவில்லை. லஞ்சம் தேவைப்பட்டது என்று அவர் சொல்வதே லஞ்சத்தை இன்னொரு பக்கம் நியாயப்படுத்தும் செயல்தான்.. இப்போது இதற்கு யார் காரணம்..? அரசுதானே..? அதையும் இந்தக் காட்சி சற்றே யோசிக்க வைத்தது. இவர் கேண்டிட் கேமிராவில் பிடிபடும் காட்சியின்போதே இவரது கேரக்டர் ஸ்கெட்ச் பிடிபட்டுவிட்டது. அந்த ஒரு நொடி காட்சியிலேயே மனதைத் தொட்டுவிட்டார் மோகன். கே.பி.மோகன் தன் கலையுலக வாழ்க்கையில் முதல்முறையாக மிகப் பெரிய காட்சியொன்றில் தனது பெயரை பொறித்து வைத்திருக்கிறார்.. வாழ்த்துகள் அண்ணனுக்கு..

இந்தப் படத்தின் இசை வெளியீட்டு விழாவில் பேசிய இயக்குநர் கரு.பழனியப்பன், “இந்தப் படத்தின் கதையில் மாற்றம் செய்யும்படி ஜெயம்ரவியும், அவரது அப்பாவும் வற்புறுத்துவதாக சமுத்திரக்கனி என்னிடம் வந்து சொல்லி வருத்தப்பட்டார். நான்தான் அப்போது அவருக்கு அட்வைஸ் செய்து அதையும் செய்து கொள்ளுங்கள்.. என்று சமாதானம் செய்து இந்தப் படம் துவங்குவதற்குக் காரணமாக இருந்திருக்கிறேன்..” என்று பேசினார்.

இப்போது கொஞ்சம் யோசித்துப் பார்த்தால் ஜெயம்ரவி அண்ட் கோ செய்த திருத்தம் இடைவேளைக்கு பின்பு வரும் இன்னொரு ஜெயம் ரவி காட்சிகளும், ஹீரோயிஸத்தை நிலை நிறுத்தும் சண்டை காட்சிகளுமாகத்தான் இருக்கும் என்று யூகிக்க முடிகிறது.. ஒரு நல்ல படத்தின் கதையை இப்படி சிதைத்தது தவறு என்று சம்பந்தப்பட்டவர்கள் விரைவில் உணர்வார்கள்..

142 பேர் சஸ்பெண்ட் செய்யப்பட்டு.. உயர்நீதிமன்றத்தின் டிவிஷன் பெஞ்சின் நேரடி விசாரணையில் இந்த வழக்கு விசாரணைக்கு வரும்போது எத்தனை, எத்தனை காட்சிகளை வைத்திருக்கலாம்.. சமுத்திரக்கனி நிச்சயம் யோசித்திருப்பார் என்றே நினைக்கிறேன். ஆனால் அத்தனையும் மாற்றப்பட்டிருக்கும் என்றே நம்புகிறேன்..

இப்படத்தில் எனக்குப் பிடிக்காத.. கொஞ்சமும் ஏற்றுக் கொள்ள முடியாத ஒரு விஷயம்.. ஓய்வு பெற்ற டிஜிபி வால்டர் தேவாரத்தை நினைவுபடுத்திய ஒரு கேரக்டர்தான்.. ரோஜா கம்பைன்ஸ் வி.ஞானவேலு இந்தக் கேரக்டரில் நடித்திருக்கிறார். முக்கியமான நேரத்தில் அமலாபாலை காப்பாற்றும் இந்த கேரக்டரை ஓய்வு பெற்ற போலீஸ் டிஜிபியாக காட்டி மிகவும் நல்லவராக சித்தரித்திருக்கிறார். கதைக்குத் தேவைதான் என்றாலும் வால்டர் என்ற பெயர்தான் இடிக்கிறது..

வால்டர் தேவாரம் என்ற அந்த ஐ.பி.எஸ். அதிகாரி எந்த அளவுக்கு ஒரு கிரிமினல் குற்றவாளி என்பதை வீரப்பன் வேட்டையினால் பாதிக்கப்பட்ட அப்பாவி மலைவாழ் மக்கள் இன்றைக்கும் கூறுவார்கள். ஹிட்லரின் நாஜி வேட்டையை போல மக்களை சித்ரவதை செய்த குழுவுக்குத் தலைமை தாங்கிய ஒருவரை இப்படி நல்லவராக அடையாளம் காட்டித் தொலைத்திருக்க வேண்டாம்..!

ஜெயம் ரவியின் அப்பாவி நடிப்பும், இரண்டாம் பாதி ஜெயம்ரவியின் அலட்டல் நடிப்பும் ஓகே.. அப்பாவியைவிட வல்லவனே அசத்துகிறார்.. அந்த குதூகுலம்.. சந்தோஷம்.. துள்ளல்.. இதெல்லாம் நிறைய ஹீரோக்களுக்கு வராது.. அப்பாவியில் இருந்து வல்லவனுக்கு மாற நிறையவே கஷ்டப்பட்டிருக்கிறார் என்பது தெரிந்தது.. கேரக்டருக்காக இப்படி தங்களை உருமாற்றிக் கொண்டு உழைப்பதுதான் ஹீரோக்களுக்கு அழகு.. வெல்டன் ரவி ஸார்..

அமலாபால் முன்னைவிட இப்போது இன்னமும் அழகாக இருக்கிறார். இயக்கத் திறமையினால் நடிப்பும் நன்றாகவே வெளிப்பட்டிருக்கிறது.. இவருடைய அம்மாவுடன் சண்டையிடும் அந்த ஒரு காட்சியில் நடிப்பையும் நன்றாகவே கொட்டியிருக்கிறார். நடிகைக்கான ஸ்கோப் உள்ள படம் ஒன்று கிடைத்தால் போதும்.. இவர் போன்றவர்கள் மின்னுவார்கள்..! முற்பாதியில் சூரிதான் பாதி டயலாக்குளை வாரி வழங்கி நம்மை காப்பாற்றுகிறார்.. கடைசிவரையிலும் இருந்து குணச்சித்திர நடிகராக மாறியிருக்கிறார். டைட்டிலில் பட்டப் பெயர்கூட கிடைத்திருக்கிறது.. வாழ்த்துகள்..!

படத்தின் மிகப் பெரிய தடையே பாடல்கள்தான். இது மாதிரியான சென்சிட்டிவ் பிரச்சினைகளைச் சொல்கின்ற படங்களுக்கு பாடல்களே தேவையில்லை. அது இல்லாமலேயே ஏன்.. காதலும்தான் தேவையில்லை. சொல்லிவிடலாம்.. ஆனால் பெரிய ஹீரோக்கள்தான் தியாகம் செய்ய பயப்படுகிறார்கள்.. இதனாலேயே மிகச் சிறந்த படங்களைகூட நம்மால் பின்னாளில் அடையாளம் காட்ட முடியாமல் போய்விடும். இதுவும் அதற்கு விதிவிலக்கல்ல..!

இத்தனை போராட்டத்திற்கு பின்பும் கோர்ட் வாசலில் சண்டை காட்சிகளை வைத்து.. அதையும் சில நிமிடங்கள் கூட்டம் வேடிக்கை பார்த்து.. பின்பு திடீரென்று பொங்கி வந்து அடித்துத் துவைத்து.. ஒருவரை சாகடித்து.. இத்தனையும் செய்த பின்பு ஹீரோயிஸத்தை நிலை நிறுத்தி லஞ்சம் வாங்குவது, கொடுப்பதும் குற்றம் என்று சொல்லியிருப்பதே மிகப் பெரிய குற்றமாகத் தெரிகிறது..!

அதன் பின்பு வரும் டிவி செய்திகளில் வரும் சில தமாஷான செய்திகளைப் படிக்கின்றபோது சிரிப்புதான் வந்தது.. தமிழ்நாட்டில் லஞ்சம் வாங்கிய வழக்கில் கைதானவர்கள் விசாரணையே இல்லாமல் டிஸ்மிஸ் செய்யப்பட்டார்கள்.. லஞ்சம் கொடுத்தவர்கள் கைது.. அரசு அதிகாரிகள் முறைகேடாகச் சொத்து வாங்கினால் நடவடிக்கை.. என்ற ரீதியில் அதிகாரிகளை குறி வைத்தே அனைத்தும் சொல்லி முடிக்கப்பட்டு ஒரு நல்ல ஜனநாயகமான தமிழகத்தை இயக்குநர் சமுத்திரக்கனி எதிர்பார்க்கிறார் என்பதை உணர்த்தியிருக்கிறார். அவருடைய ஆசை நிறைவேற வாழ்த்துகள்..

ஆனால் அதே சமயம்.. அதிகாரிகள்தான் அரசியல்வாதிகளை ஆட்டிப் படைக்கிறார்கள். அதிகாரிகள் சரியாக இருந்தாலே போதும்.. அரசியல்வாதிகள் அடங்கிவிடுவார்கள் என்றெல்லாம் இந்திய அரசியலை புரிந்து கொள்ளாதவர் போல சில இடங்களில் வசனம் எழுதியிருப்பதுதான் சங்கடமாக இருக்கிறது..! இந்த நாட்டின் இந்த அவலசட்சணமான நிலைமைக்கு முதல் காரணமே அரசியல்வியாதிகள்தான். உண்மையாக இந்தப் படம் தனது சாட்டையடி வசனங்களை அரசியல்வியாதிகளை நோக்கித்தான் பாய்ந்திருக்க வேண்டும்.

சொத்துக் குவிப்பு வழக்கும்.. 2-ஜி வழக்கும்தான் இந்த லஞ்சப் பேய் வழக்குகளில் உச்சக்கட்ட வழக்குகள்.. இவைகளைப் பற்றி ஜாடைமாடையாகக்கூட குறிப்பிடாமல் 100 ரூபாய், 5000 ரூபாய் லஞ்சம் வாங்குபவர்களை கொலை குற்றவாளிகளை போல குறிப்பிடுவது எந்தவித்த்திலும் ஏற்றுக் கொள்ளத்தக்கதல்ல.. இது நிச்சயமாக ஓரவஞ்சனை..! அரசியல்வியாதிகளுக்கு சினிமாக்காரர்களால் கொடுக்கப்படும் இது போன்ற சில சலுகைகள்கூட லஞ்சத்தில் ஒரு வகைதான் என்பது எனது தாழ்மையான கருத்து..!

படம் பார்க்கும் ஒரு சாதாரண மனிதனின் மனதில் நாம் கொடுக்கும் லஞ்சம் நியாயமானதுதானா என்ற சின்ன கேள்வியை எழுப்பியிருக்கும்வகையில் இந்தப் படம் குறிப்பிட்டுச் சொல்ல வேண்டிய படம்தான்.. வேறு வழியில்லை.. ஒத்துக் கொள்வோம்..!

எடுத்தவரையிலும் நன்றி சமுத்திரக்கனிக்கு..!

Tweet

சாட்டை - சினிமா விமர்சனம்

23-09-2012

என் இனிய வலைத்தமிழ் மக்களே..!

சமூக அக்கறையுடன், தமிழ்ச் சினிமாவுக்கு பெருமை சேர்க்கும் வகையில் வந்திருக்கும் படம் இந்த சாட்டை..! முதல் நன்றி பிரபு சாலமனுக்கு.. இப்படியொரு அற்புதமான படத்தினை தயாரித்தமைக்கும்.. தனது சீடனுக்கு, புதுமுக இயக்குநருக்கு வாய்ப்புக் கொடுத்தமைக்கும்..!

 

ஒழுக்கம், கட்டுப்பாடு, படிப்பு இது எதுவுமே இல்லாத திருவண்ணாமலை வந்தாரங்குடி அரசுப் பள்ளிக்கு மாற்றலாகிவரும் அறிவியல் ஆசிரியர் தயாளன், மனம் வைத்தால் எதையும் சாதிக்கலாம் என்ற எண்ணத்தில் பள்ளியைத் தலைகீழாகப் புரட்டி.. ஆசிரியர்கள், மாணவர்கள் துணையுடன் பள்ளியை முன்னணிக்கு கொண்டு வருவதுதான் இந்தச் சாட்டை..!

சிறந்த திரைக்கதையுடன், கொஞ்சம் நாம் பார்த்து பழகிப் போன சீரியல் டைப் காட்சிகளுடனும், தேர்ந்த நடிப்புடனும் இந்தச் சாட்டை பலருக்கும் எதிராக தனது சாட்டையைச் சுழற்றியிருக்கிறது..!

வட்டிப் பணம் தராதவர்கள் என்று நோட்டீஸ் போர்டில் எழுதி ஒட்டி வைக்கும் அளவுக்கு தரம் கெட்டுப் போயிருக்கும் பள்ளி என்பதை கனி வரும் முதல் காட்சியிலேயே உணர்த்திவிட்டார் இயக்குநர்.. பள்ளியின் அலங்கோல நிலை.. கக்கூஸின் அவலம்.. மாணவர்களின் தறிகெட்டத்தனம்.. ஆசிரியர்களின் பொறுப்பின்மை என்று வரிசையாக பலவும் இருப்பதை சில குறிப்புகள் மூலமாகவே உணர்த்திவிட்டு மிக வேகமாக தயாளனை பேச வைத்திருக்கும் அந்த்த் திரைக்கதையை படம் முடிந்த பின்புதான் யோசிக்கவே முடிந்தது..!

தனது முதல் கூட்டத்திலேயே தயாளன் அந்தப் பள்ளியைப் பற்றிப் பேசுவதும்.. தயாளனின் அறிமுகத்திலும், பேச்சிலுமே ஹெட்மாஸ்டர் ஜூனியர் பாலையா, தயாளன் மீது தனது பார்வையைச் செலுத்துவதும் சீரியல் டைப் காட்சிகள்தான் என்றாலும், கதையின் ஓட்டத்தில் எதுவுமே தெரியவில்லை..!

சமுத்திரக்கனி அலட்டல் இல்லாமல் வெகு இயல்பாக தனது கேரக்டரில் வாழ்ந்திருக்கிறார் என்றே சொல்ல வேண்டும்..! ஒரு ஆசிரியருக்கு முதல் தேவை நல்ல குரல்.. கம்பீரமான தோற்றம்.. உறுதியான பார்வை.. இவை மூன்றுமே கனியிடமிருந்து இயக்குநருக்கு கிடைத்திருக்கிறது..!

தம்பி ராமையா போன்ற வாத்தியார்கள் இன்றைக்கும் தனியார் பள்ளிகளில்கூட இருக்கிறார்கள்..! “படிச்சா படி.. படிக்காட்டி போ..” என்று சொல்லும் இந்த அலட்சியப் போக்குடன் நடந்து கொள்ளும் அந்தக் கேரக்டருக்கு தம்பி ராமையாவை விட்டால் வேறு யார் பொருத்தமாக இருக்கும் என்று தெரியவில்லை.. ஸ்போர்ட்ஸ் நிகழ்ச்சியை நடத்தலாமா வேண்டாமா என்ற மீட்டிங்கில் இரண்டு கைகளையும் தேய்த்துக் கொண்டு ஒரு ஆக்சன் கொடுக்கிறார் பாருங்கள்.. ஹாட்ஸ் அப்.. அசத்தல்..!

டயலாக் டெலிவரியை டைமிங்காக வெளிப்படுத்தியிருக்கும் இந்தக் காட்சியில் அவருடைய நடிப்பு கொஞ்சம் ஓவர் ஆக்ட்டிங்காக இருந்தாலும் ரசிக்கக் கூடியதே. பள்ளியில் கோபித்துக் கொண்டு வீட்டில் இருந்தாலும் தனது அடிப்பொடிகளை வைத்து அவர் நடத்தும் வித்தைகள் சுவாரஸ்யமானவை.. தன்னுடைய ஈகோவை ஒரு மனிதன் எப்போதும் கைவிட மாட்டான் என்பதற்கு தம்பி இராமையாவின் கேரக்டரை உதாரணமாகச் சொல்லலாம். ஆனாலும், கிளைமாக்ஸில் இருக்கும் திடீர் திருப்பம், வழக்கமான சினிமாத்தனமாக திரும்பி அதுவரையிலும் தம்பியின் கேரக்டர் மீதிருந்த ஒரு ஈர்ப்பை வெகுவாகக் குறைத்துவிட்டது என்பதும் உண்மை..

பாழாய்ப் போன தமிழ்ச் சினிமாவின் வழக்கப்படி பள்ளியென்றாலும், காதலை காட்டியாக வேண்டுமே என்பதற்காக யுவன், மகிமா காதலையும் காட்டியிருக்கிறார்கள்.  எங்கே இந்த இனக் கவர்ச்சியை காதல் என்று சேர்த்து வைத்துவிடுவார்களோ என்ற பயத்துடன் இருந்தேன்.. நல்லவேளை.. இறுதியில் எந்த முடிவும் சொல்லாமலேயே முடித்துவிட்டார்கள். அதுவரையிலும் சந்தோஷம்தான். ஆனாலும் இவர்களது காதலுக்குள் இருக்கும் முரண்பாடுகளை மிகத் தெளிவாகச் சொல்லியிருக்கிறார் இயக்குநர். “காதலிக்கு பிடித்ததுபோல் நடந்து கொள். நல்லா படிச்சாத்தான் அவளுக்குப் புடிக்கும்னா அதையே செய்..” என்கிற சமுத்திரக்கனியின் அட்வைஸ்.. அனைத்து காதல்களுக்கும் பொருத்தமானதுதான்..!

“கபடி கபடியை எழுதி, அதனை படி படி என்று மாற்றுவது.. ஆங்கில வகுப்புகளில் ஆங்கிலம் மட்டுமே பேசிப் பழகுங்கள் என்பது.. தோப்புக்கரணத்தில் இருக்கும் ஒரு அறிவியலை வெளிப்படுத்துவது.. குறைந்த மார்க் எடுத்தாலும், போன தடவைக்கு 2 மார்க் கூடுதல் என்றதால் அதனை பாராட்டுவது.. புத்தகத் திருடன் அட்டையுடன் சுற்றும் மாணவனை அன்புடன் கண்டிப்பது.. லேடீஸ் பாத்ரூமை எட்டிப் பார்த்த குற்றத்திற்காக தண்டனை பெறும் சிறுவனுக்காக பி.டி. டீச்சருடன் சண்டையிடுவது.. சத்துணவை கடத்தும் வாத்தியாரையும், நூலகத்தை திறக்காத நூலகரையும் மீட்டிங்கில் போட்டுத் தாக்குவது.. பாலையா வீட்டில் வைத்து தம்பி இராமையாவை சாத்துவது..” என்று படத்தில் சுவாரசியங்களுக்கு பஞ்சமில்லை..!

செய்யாத குற்றத்திற்காக தான் அடி வாங்கியும், மாணவர்களின் எழுச்சியை தடை செய்வது.. மகிமாவின் வீட்டிற்குச்  சென்று அவளை மீண்டும் படிக்க அனுப்பும்படி சொல்வது.. ஒரு பாடல் காட்சியில் மாணவர்களின் மனதில் இடம் பிடிப்பது இதெல்லாம்.. பழமையான சினிமா பாணிதான் என்றாலும்,  வேறு வழியில்லை என்பதையும் நாம் ஏற்றுக் கொள்ளத்தான் வேண்டும்..! கிராமப் புறங்களில் இன்றைக்கும் இந்தக் காதலினால் பல பெண்களின் படிப்பு பாதியிலேயே நிறுத்தப்பட்டு அவர்களுடைய வாழ்க்கை திசை திருப்பப்படுகிறது.. குடும்பமே முக்கியம் என்ற சூழலில் இயங்கும் நமது கலாச்சாரம் மாறினால் ஒழிய.. இது போன்ற சம்பவங்களை நிறுத்தவும் முடியாது..!

ஹெட்மாஸ்டர் ஜூனியர் பாலையா, சமுத்திரக்கனியின மனைவி சுவாசிகா, மகிமாவின் அப்பா, மகிமாவைத் தொடும் வாத்தியார், தம்பி இராமையாவின் அல்லக்கை ஆசிரியர்கள்.. மாணவர்களின் காதல் கவிதையை சந்திக்கும் மிடில் ஏஜ் ஆசிரியை.. கோபக்கார பி.டி. டீச்சர், ஸ்கூல் பெஞ்சை வீட்டு விசேஷத்துக்கு எடுத்துச் செல்லும் ஆட்கள்.. என்று பலருமே சுவாரசியமான கேரக்டர்ஸ்..! சுவாசிகா மருத்துவமனை வாசலில் நின்று பேசும் அந்தக் காட்சியும், அதனை எடுத்தவிதமும் நன்று..!

கனியின் இறுதியான முடிவு எதிர்பார்த்துதான் என்றாலும், அதனை வைத்து அவர் பேசும் பேச்சும், அந்தக் காட்சிகளும்.. இடுப்பில் கத்தியுடன் மேடைக்கு வந்து அமரும் தம்பி இராமையாவின் ஆக்சனும், பின்பு அவருடைய மனம் நெகிழ்தலும்.. படத்தின் தன்மையை மாற்றியமைத்தாலும் ஜீரணிக்க வேண்டியதுதான்..!

பள்ளிக்கூடத்தைச் சுற்றியே கதை நகர்ந்தாலும், கொஞ்சமும் சலிப்பு வராத அளவுக்கு திரைக்கதை அமைத்திருக்கிறார் இயக்குநர்..! யுவன்-மகிமா காதல் காட்சிகளும் படத்தினை வேறு பக்கம் நகர்த்திக் கொண்டு போய்விடுமோ என்ற பயத்துடன் இருக்கும்போது மகிமா-போலீஸ் சம்பந்தப்பட்ட காட்சிகள் வந்தவுடன் ஜெட்வேகத்தில் பறக்கிறது..!

இமானின் இசையில் “ராங்கி.. ராங்கி” என்ற பாடலும், “சகாயனே” பாடலும் கேட்கும்படி இருந்தது.. மற்றபடி பின்னணி இசையே தேவையில்லாத படமாக இதனை எடுத்துக் கொடுத்திருப்பதால் கஷ்டமே படாமல் பணியாற்றியிருக்கிறார் இமான்..!

வியாபாரம் மட்டுமே நோக்கம் என்று, தமிழ்ச் சினிமா முழு வேகத்தில் போய்க் கொண்டிருக்கும் சூழலில்,  ஒரு சமூக அக்கறையுடன்.. கடைக்கோடியில் இருக்கும் மக்களுக்கும் புரியும்வகையில் ஒரு சிறந்த படத்தை இயக்கிக் கொடுத்தமைக்காக இயக்குநர் அன்பழகனுக்கு எனது நன்றிகள்..!

சாட்டை - அவசியம் பார்க்க வேண்டிய படம்..! 

Tweet

போராளி - சினிமா விமர்சனம்

04-12-2011

என் இனிய வலைத்தமிழ் மக்களே..!

‘நாடோடிகள்’ கொடுத்த கன்னாபின்னா ஹிட்டால் இந்தப் படமும் அதிக எதிர்பார்ப்பைக் கொடுத்திருந்த்து. சினிமாவில் நீண்ட நாள் அனுபவம் உடையவர் சமுத்திரக்கனி என்பதால் வருகின்ற ரசிகர்களை ஏமாற்றக் கூடாது என்கிற ஒரேயொரு கொள்கையோடு திட்டமிட்டு படத்தினை ‘நாடோடிகள்’ டைப்பிலேயே எடுத்திருக்கிறார். முன்னதில் உறவுகள் இருந்தும் நட்பும் முக்கியம் என்பதை பறை சாற்றியது. இந்தப் படம் “சொந்த, பந்தங்கள் வேஸ்ட்டு.. நட்புதான் கடைசிவரையில் கை கொடுக்கும்” என்பதை அழுத்தந்திருத்தமாகச் சொல்லியிருக்கிறது..!

சசிகுமார் தாயை இழந்தவர். தந்தை இன்னொரு திருமணம செய்து கொள்கிறார். அவருக்கும் ஒரு பையன் பிறக்க.. சசிகுமாரின் திருமணமாகாத பெரியப்பா மூலம் கிடைக்கவிருக்கும் சொத்துக்கள் அனைத்தும் தன் பிள்ளைக்கே கிடைக்க வேண்டும் என்று திட்டம் போடுகிறார் சித்தி. மனைவி மயக்கத்தில் இருக்கும் அப்பா எதற்கெடுத்தாலும் தலையை ஆட்ட, நல்ல புத்திசாலி பையனான சசிகுமாரை பள்ளிக்கு அனுப்பாமல் சாணி தட்ட வைக்கிறார்கள். மனநல மருத்துவமனையில் சேர்ப்பித்து சசிகுமாருக்கு பைத்தியம் பட்டத்தையும் சூட்டி சிகிச்சை எடுப்பதாக ஊராரை நம்ப வைக்கிறார்கள். ஒரு கட்டத்தில் அவர்களது வீட்டில் வேலை பார்த்த பெரியவர் மூலம் பெரியப்பா மற்றும் தனது அம்மாவை திட்டமிட்டு கொலை செய்த்து சித்தி வழி சொந்தங்கள்தான் என்பது சசிகுமாருக்குத் தெரிய வர.. அவர்களிடம் சென்று மோதுகிறார் ச்சி. இந்த மோதலில் சில கொலைகள் நடந்துவிட தனக்கு பைத்தியம் என்ற பழியை இப்போது ஏற்றுக் கொண்டு, மனநல மருத்துவமனைக்கே வந்து சேர்கிறார் சசி. 

அங்கேயும் விடாமல் சசிகுமாரை கண்காணிக்க ஒரு ஆளை சித்தி அனுப்பி வைக்க.. அவர்களிடமிருந்து தப்பிக்க அதே மருத்துவமனையில் சிகிச்சை பெற்று வரும் அல்லாரி நரேஷையும் இழுத்துக் கொண்டு சென்னைக்கு வந்து கால் பதிக்கிறார் சசி. ரமேஷின் நண்பன் கஞ்சா கருப்புவின் உதவியோடு பெட்ரோல் பங்க் ஒன்றில் வேலை பார்க்கிறார்கள் இருவரும். அவ்வப்போது அக்கம்பக்கம் இருப்பவர்களுக்கு சமூக சேவை செய்கிறார்கள். ஓய்வாக கிடைத்த நேரத்தில் சர்வீஸ் வொர்க் எடுத்துச் செய்கிறார்கள். சசிகுமாருக்கும், நரேஷுக்கும் பார்ட் டைமாக சினிமா பாணியில் தானாகவே லவ்வும் வந்து சேர.. கஞ்சா கருப்புவின் விளம்பர வெறியில் இவர்களது புகைப்படங்கள் பிரிண்ட்டாகி பத்திரிகையில் வெளியாக.. சித்தியின் ஆட்கள் அள்ளிப் போட்டுக் கொண்டு போக டாடா சுமோவில் வந்து குவிகிறார்கள். சசியும், நரேஷும் தப்பித்தார்களா.. இல்லையா.. என்பதுதான் மிச்ச சொச்சக் கதை..! இதில் பிளாஷ்பேக் கதையை இடைவேளைக்கு பின்பும், சென்னைவாழ் கதையை இடைவேளைக்கு முன்பாகவும் சொல்லி ஒரு சுவாரஸ்யத்தைக் கூட்டியிருக்கிறார்கள்.     

தியேட்டரின் முன் வரிசை ரசிகர்களுக்கும், டிரவுசர் தெரிய லுங்கியை ஏத்திக் கட்டிக் கொண்டு அலப்பறையைக் கொடுக்கும் இளைஞர்களுக்கும் சசிகுமாரை ரொம்பவே பிடித்துப் போய் இருக்கிறது..! அவர் அடிக்கடி “நாங்க” “எங்களுக்கு” என்று சொல்லும்போதெல்லாம் அந்த கோஷ்டிகள்தான் தியேட்டரில் கரகாட்டம் ஆடுகிறார்கள்..!

சாதாரணமாக வந்து செல்வதே நடிப்பு என்றாகிவிட்டதால் சசிகுமாரின் நடிப்பு அவருடைய பிளாஷ்பேக் கதையில்தான் தெரிகிறது..! லேசுபாசன வசனங்களைக்கூட ரசிக்க வைக்கும் அளவுக்கு உச்சரிக்கும் சசிக்கு இந்த காதல் மூடுதான் வர மாட்டங்குது..! ஸ்வாதி அவரைக் காதலிக்கும் விதம் அக்மார்க் சுப்பிரமணியபுரம் டைப்.. “நாம ரெண்டு பேரும் காதலுக்கு அடிமையா இருக்கலாம்..” என்ற ஸ்வாதியின் கேள்விக்கு “நான் யாருக்கும் அடிமையா இருக்க மாட்டேன்.. யாரையும் அடிமையாக்கவும் மாட்டேன்” என்று அலட்சியமாக பதில் சொல்லிவிட்டுப் போவது அந்தக் காட்சிக்கு நன்றாகத்தான் இருந்த்து.. ஆனால் ரொமான்ஸ் எங்கே வருது..? எல்லாம் காமெடியாகிவிட்டது..!

நரேஷ்.. தெலுங்கு விற்பனைக்காகவும் நடிக்க வைக்கப்பட்டவர். நன்றாகத்தான் நடித்திருக்கிறார். அவ்வப்போது சோகமயத்தில் இருக்கம்போது வரும் அந்த மனநோய் வரும் காட்சியில் பிரமாதப்படுத்தியிருக்கிறார். இயக்கம் சூப்பர் என்றாலும், வெளிக்காட்டியிருக்கும் நரேஷும் பாராட்டுதலுக்குரியவர். அப்பாவித்தனமான அவரது கேரக்டரை நிவேதாவுடன் காதல் கொள்ள இன்ஸ்டன்ட் கவிதைகள் மூலம் சொல்ல வைத்திருப்பது காதலைவிட காமெடியாகவே அதிகம் தெரிகிறது.

படபட கேரக்டர்.. தெற்றுப் பல் தெரிய சிரிப்பது.. அடக்கம் காட்டுவது.. சிடுசிடுப்பது என்று அனைத்தையும் ஸ்வாதி கச்சிதமாகச் செய்திருக்கிறார். சசிகுமார் பேசும் காதல் பற்றிய விளக்கங்களை புரியாமல் கேட்டுவிட்டு நிமிடத்தில் உதார் விடுவது.. சசியின் காதல் ஒப்புதலை கேட்டவுடன் முகத்தில் காட்டும் அந்தப் பரவசம்.. தொட்டியை உடைத்தத்தற்காக  போடும் சண்டை, மருத்துவமனையில் சசிகுமாரின் நக்கல் பேச்சைக் கேட்டு குதறியெடுப்பது என்று ஸ்வாதியின் டாமினேட் படத்தில் அதிகம்தான்.. இந்தப் பொண்ணு ஏன் அடிக்கடி நடிக்க மாட்டேங்குது..? நல்ல கதையும் தேவைதான். அதே சமயம் வெரைட்டியாவும் நடிச்சா பெருமையும், புகழும் கிடைக்குமே..?

நிவேதா என்ற இந்த சினிமா புதுமுகம், நரேஷுக்கு ஜோடி.. கொஞ்சம் சினிமாத்தனமான பேமிலி பேக்கிரவுண்ட்டுடன் இவருடைய வாழ்க்கைக் கதை சலிப்பைக் கொடுத்தாலும், கதையின் ஓட்டத்துக்கு 2 இடங்களில் இவர்தான் முக்கியம் என்பதால் ஓகே எனலாம்..! தமிழ்ச்செல்வி என்ற பெயருடன் நரேஷுடன் பேசும் சென்னைத் தமிழும், தன் மாமனை எதிர்க்க முடியாமல் கண்ணீருடன் தவிக்கும் இன்னொரு பக்கமுமாக தனது கேரியரை துவக்கியிருக்கிறார். வாழ்த்துவோம்..!

வசுந்தரா பொண்ணு, ஆட்டுப் பட்டி நடத்தும் பெண்ணாக வந்து அதிசயமாக சண்டையெல்லாம் போட்டுவிட்டு அநியாயமாகச் செத்துப் போய்விடுகிறார்..! வந்ததே கொஞ்ச சீன்ஸ்தான் என்றாலும், இதற்கே முறுக்குப் பிழிந்துவிட்டாராம் கனி..! இவருடைய கேரியரில் இதுவுமொரு முக்கியமான படம்..! 

கஞ்சா கருப்பு வழக்கம்போலவே, ஒரே மாடுலேஷனில்தான் பேசுகிறார். ஆனாலும் சிச்சுவேஷன், எதிரணியின் பேச்சு, வசனத்தால் பல இடங்களில் கைதட்டல்கள் தூள் பறக்கிறது..! “திரும்பிப் பார்க்க வைக்க முடியுமா?” என்ற கஞ்சாவின் ஒரு கேள்விக்காக நட்ட நடு இரவில் அத்தனை அதகளத்தையும் செய்து முடித்த பின்பு கஞ்சாவின் அந்த கேள்வியையும், அவர்களுடைய பதிலையும் எதிர்பாராமல் தியேட்டரில் இடியே இடித்தது..! பெஸ்ட் ஸ்கிரீன்பிளே..!

பரோட்டா புகழ் சூரியின் அடுத்த ரவுண்ட் இந்தப் படத்தில்தான் பெரிதாகப் பேசப்படும் என்றே நினைக்கிறேன். வசுந்தரா வீசிய வேல்கம்பை பார்த்து பயந்து போய் நிற்கும் காட்சியிலும், சென்னை வந்து சித்தியின் அப்பனிடம் உதார் விடும் காட்சியிலும் மனிதர் தனி ஸ்லாங்கில் பேசியிருக்கிறார். இதையே பாலோ செய்தால் இன்னொரு கஞ்சா கருப்புவாக உலா வரலாம்..!

ஸ்வாதியின் பேக்கிரவுண்ட், பாட்டி, தங்கை கேரக்டர்களின் கதை.. கீழ் வீடு படவா கோபி மற்றும் அவருடைய மனைவி கேரக்டர், அவர்களுடைய மகளை வைத்து நம்பிக்கையூட்டும் காட்சிகள், குடிகாரனாகவே வலம் வரும் இணை இயக்குநர் குமார், எல்லாத்தையும் தானே முடிவெடுக்கும் ஞானசம்பந்தன், ஒருதலைக் காதலில் இருக்கும் அவரது பேசாமொழி மகள், வெட்டி மகன் என்று ஒரு சீரியல் எடுக்கும் அளவுக்கான நகைச்சுவை கேரக்டர்களை வைத்திருந்தும் அதிகப்பட்சம் அனைத்து காட்சிகளிலும் மெயின் கேரக்டர்களுடனேயே நடிக்க வைத்து கதையை நகர்த்தியிருக்கிறார் டிவி சீரியல் இயக்கத்தில் 12 ஆண்டு கால அனுபவம் வாய்ந்த இயக்குநர் சமுத்திரக்கனி.

சுந்தர் சி.பாபுவின் இசையில் டென்ஷனை கூட்ட வேண்டிய இடங்களில் எல்லாம் கரெக்டாகவே செய்திருந்தாலும், அதீதமான ஒலியமைப்பு பல இடங்களில் காதைக் கிழிக்கிறது..! 'சம்போ சிவசம்போ' டைப்பில் அவர் கொடுத்திருக்கும் தீம் மியூஸிக் கொஞ்சம் டல்லாகவே இருக்கிறது.. எடுத்த எடுப்பிலேயே இத்தனை உச்சஸ்தாயியில் பாடல் இருக்க வேண்டுமா என்ன..? காதலையே இன்னமும் ஏற்றுக் கொள்ளாத நிலையில் அது பற்றியே ஒரு பாடல் காட்சி என்றவுடன் சட்டென்று உள்ளுக்குள் நுழைய முடியவில்லை..!

படத்தில் அதிகம் பேசப்படுவது வசனங்கள்தான்.. சசிகுமாருக்கு அளவு வைத்து தைத்த சட்டையைப் போன்று வசனங்கள்தான் அவருக்கும் கை கொடுத்திருக்கின்றன. ஸ்வாதியை மருத்துவமனையில் இருந்து வீட்டுக்குத் தூக்கி வரும் காட்சியில் அத்தனை வசனங்களும் அப்ளாஸ் வாங்கிவிட்டன. ரூம் போட்டு யோசிச்சுதான் எழுதியிருக்காங்க என்று உறுதியாக நம்பலாம்..!

ஏக்கர் கணக்கில் நிலம், நிலத்தில் யுரேனியம்.. ஒரே செக்காக 10 கோடி.. ஆனால் நிலத்தில் பாத்தியதை மட்டுமே சித்திக்கு. முழு உரிமை சசிகுமாருக்கு என்ற பெரியப்பாவின் உயில்.. பார்க்கும் இடத்திலெல்லாம் சித்தியின் தம்பி சசியை அடிப்பது. வீட்டிற்குள் வைத்து அடியாட்கள் மூலமாக அடிப்பது என்றெல்லாம் ஒரே ரணகளமாக இருக்கும் இந்தக் கதையின் முடிவை ஒரே ஒரு வார்த்தை.. “இப்படியே இன்னும் எத்தனை நாளைக்கு ஓடிக்கிட்டே இருக்கிறது..?” என்ற காதலியின் கேள்வியே தலைகீழாக மாற்றுகிறது என்கிற ஒரேயொரு சப்பைதான் இந்தப் படத்திலேயே எனக்குப் பிடிக்காத்தாக உள்ளது. ஆனால் இதுதான் கிளைமாக்ஸ் என்பதால் முடிவுக்கான முன்னுரையை வேறு மாதிரியாக சிந்தித்திருக்கலாம் என்று தோன்றுகிறது..!

இதேபோல் நாடோடிகள் டைப்பில் படத்தை முடிக்க விரும்பி போலீஸ் ஸ்டேஷனில் கஞ்சா கருப்புவை யார், என்ன என்று கேட்காமலேயே அடித்து உதைத்துவிட்டு ரமேஷை தேடி ஆள் வந்திருப்பதையும் காட்டுவது அக்மார்க் சினிமாத்தனம்..! 

பல பேட்டிகளில் "படத்தின் கடைசி காட்சியில்தான் கதை என்ன என்பதைச் சொல்லியிருக்குறேன்" என்று திரும்பத் திரும்பச் சொல்லியிருக்கிறார் கனி. அது “சொந்த பந்தங்கள் வேஸ்ட்டு.. நட்புதான் முக்கியம். அவர்கள்தான் கடைசிவரை வருவார்கள” என்று..! இது அவருடைய பார்வையாக இருக்கிறது..

சினிமாவில் ஆடி, ஓடி, ஓய்ந்து ஊர்ப் பக்கம் போய் செட்டில் ஆனவர்களைக் கேட்டுப் பாருங்கள்.. “நட்பா..? எல்லாம் காசு இருக்கிறவரைக்கும்தான்.. கடைசில கட்டில்ல கிடக்குறப்ப பார்க்கறது நம்ம ஊர்ச்சனம்தாம்பா..” என்பார்கள்.. இப்படியும சிலருக்கு அனுபவம் கிடைத்திருக்கும்..!

கனிக்கும், சசிக்குமான நட்பில் இப்படியான அனுபவங்களே கிடைத்திருக்கும் வாய்ப்புகள் அதிகம் என்று நினைக்கிறேன். அதனால்தான் 2 படங்களும் இது போலவே வந்திருக்கின்றன.

இப்படி இரண்டு கலவையாகவும் நம்ம மக்கள் அனுபவித்திருப்பதால் இந்தப் படத்திற்கு ‘நாடோடிகள்’ அளவிற்கான வெற்றி கிடைக்காவிட்டாலும், வெற்றிக் கோட்டை தொட்டுவிட்ட பெருமை நிச்சயம் கிடைக்கும்..!

Tweet